Φαιδρά Πορτοκαλέα #058: Η Μαίρη Λίντα, οι 12 Θεοί, ο Βορράς, σανίδα του Θερμαϊκού, η ορκωμοσία, η χαμένη ρύθμιση, τα κροκοδείλια δάκρυα, ο «σπιτονοικοκύρης», το επικό τρολάρισμα και ο καλοκαιρινός έρωτας

Η Μαίρη Λίντα έφυγε, αλλά η φωνή της ξέχασε να πεθάνει

Υπάρχουν άνθρωποι που, όταν φεύγουν, αφήνουν πίσω τους μια άδεια καρέκλα. Η Μαίρη Λίντα άφησε πίσω της ένα ολόκληρο πάλκο φωτισμένο, ένα μπουζούκι να περιμένει την πρώτη νότα και μια Ελλάδα να ψιθυρίζει πως κάποια αντίο δεν προφέρονται, τραγουδιούνται. Έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου, στο Γηροκομείο Αθηνών όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια, στο ενενηκοστό πρώτο έτος της ζωής της. 🎙️

Η Μαίρη Λίντα δεν υπήρξε απλώς μια μεγάλη λαϊκή φωνή. Υπήρξε εκείνο το ακριβό κράμα ευγένειας, πάθους και αρχοντιάς που δεν διδάσκεται σε ωδεία και δεν κατασκευάζεται σε τηλεοπτικά εργαστήρια διασημότητας. Ξεκίνησε παιδί, τραγούδησε τον έρωτα, την εγκατάλειψη, το παράπονο και την ελπίδα, και κατάφερε κάτι σπάνιο, να κάνει τον καημό να χορεύει χωρίς να γελοιοποιείται. 🎼💔

Δίπλα στον Μανώλη Χιώτη δημιούργησε ένα από τα λαμπρότερα ζευγάρια του ελληνικού τραγουδιού. Μαζί έδωσαν στο λαϊκό πάλκο λάμψη, νεύρο και κοσμοπολίτικο αέρα, ενώ η ίδια συνέδεσε τη φωνή της με τραγούδια όπως τα «Περασμένες μου αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα» και «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω». Στη μακρά διαδρομή της ηχογράφησε περίπου τετρακόσια τραγούδια και συνεργάστηκε ακόμη με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι🌹🎶

Σήμερα, στην εποχή όπου ο καθένας ανακηρύσσεται αστέρας επειδή άντεξε τρία λεπτά μπροστά σε μια κάμερα, η Μαίρη Λίντα μάς θυμίζει πως η πραγματική δόξα δεν κάνει θόρυβο, αφήνει ηχώ. Αποχαιρετήθηκε λιτά, όπως είχε επιθυμήσει, στον Άγιο Ανδρέα του Γηροκομείου Αθηνών, και οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία έχοντας ήδη εξασφαλίσει την αθανασία που μόνο η τέχνη μπορεί να χαρίσει. 🕊️🌼

Η Φαιδρά Πορτοκαλέα υποκλίνεται στη μεγάλη κυρία. Όχι με πένθος βαρύ και σκυθρωπό, αλλά με εκείνη τη γλυκιά συγκίνηση που νιώθεις όταν ένα αγαπημένο τραγούδι τελειώνει και για λίγα δευτερόλεπτα κανείς δεν τολμά να μιλήσει. Γιατί η Μαίρη Λίντα δεν έφυγε πραγματικά. Απλώς πέρασε από το μικρόφωνο της γης στο μεγάλο πάλκο της μνήμης. ✨🙏

 «Αυτό που παίζουμε είναι η ζωή», Λούις Άρμστρονγκ, θρυλικός τρομπετίστας και τραγουδιστής της τζαζ 🎺

Project «Βόρειος Κάλπη»: Οι Ιππότες της Χαμένης Συσπείρωσης

Η σκηνή επαναλαμβάνεται με θρησκευτική ευλάβεια και ακρίβεια ελβετικού ρολογιού, τα μαύρα SUV διασχίζουν τα διόδια των Τεμπών, κομματικά στελέχη με κολλαριστά πουκάμισα κατεβαίνουν στην Αριστοτέλους, και το στρατηγείο της Αθήνας ανακοινώνει έξαλλα την έναρξη ακόμα ενός «Project Βόρεια Ελλάδα». Ο αντικειμενικός στόχος; Να «αλωθεί» εκ νέου ο πολιτικός Βορράς. Η τακτική; Καφέδες με θέα τον Θερμαϊκό, παρουσιάσεις PowerPoint, φωτογραφίες με τοπικούς παράγοντες και βαρύγδουπες δηλώσεις για το «στοργικό ενδιαφέρον» της πρωτεύουσας. 🚘☕📊

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι το πολιτικό κλίμα παραμένει πιο παγωμένο κι από την ομίχλη του Αξιού. Οι υψηλοί απεσταλμένοι καταφθάνουν με ύφος μπαρουτοκαπνισμένων στρατηλατών, συναντούν, για εκατοστή φορά, τους ίδιους τοπικούς «παράγοντες», ακούν τις ίδιες εύκολες κολακείες από ανθρώπους με προσωπικές ατζέντες και επιστρέφουν θριαμβευτικά στην Πειραιώς, αναφέροντας πως «το κλίμα άλλαξε αισθητά». Μόνο που οι μετρήσεις, πείσμονες και αδιάλλακτες, αρνούνται να συγχρονιστούν με τα αισιόδοξα Excel των συμβούλων. 🥶🗳️📉

Στο περιθώριο αυτών των λαμπερών συσκέψεων, στέκονται αθόρυβα οι πραγματικοί υποστηρικτές. Άνθρωποι της βάσης, που αγαπούν και στηρίζουν ειλικρινά τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίς να γυρεύουν οφίτσια, φωτογραφικά ενσταντανέ ή εργολαβικές προσβάσεις. Κι όμως, αυτοί οι ανιδιοτελείς μένουν σταθερά έξω από τις πόρτες. Οι αμφιθεατρικές αίθουσες καταλαμβάνονται από τους επαγγελματίες της κομματικής γραφειοκρατίας, οι οποίοι περιφρουρούν τα κεκτημένα τους, φροντίζοντας να μην φτάσει ποτέ στον Πρωθυπουργό η γυμνή αλήθεια, ότι η τακτική των αλλεπάλληλων, επιφανειακών «αποβάσεων» έχει αποτύχει παταγωδώς. 🚪🤦‍♂️💼

Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα για μια γενναία ανασύνταξη; Μήπως οι «εγκέφαλοι» των εκστρατειών πρέπει να καταλάβουν ότι η Βόρεια Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλες περιοδείες-αστραπή, αλλά ειλικρινή επαφή με τους ανθρώπους που δεν ζητούν ανταλλάγματα; Μήπως πρέπει τελικά να ενημερωθεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός ότι η πυξίδα έχει κολλήσει; 🧭💡🔄

Γιατί αν συνεχιστεί το ίδιο μοτίβο με τους ίδιους πρωταγωνιστές, η παράσταση θα παραμείνει μια τραγικωμωδία. 🎭📜

«Η επιτυχία είναι να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου.»  Ουίνστον Τσόρτσιλ 

 Το Θαύμα της σανίδας του Θερμαϊκού

Στην ένδοξη ιστορία της πολιτικής μηχανικής υπάρχουν έργα που άλλαξαν τη μοίρα της ανθρωπότητας: οι Πυραμίδες της Γκίζας, η Γέφυρα του Μπρούκλιν και το Κανάλι της Παναμά. Και τώρα, δίπλα σε αυτά τα οικουμενικά ορόσημα, έρχεται να σταθεί αγέρωχο και ελαφρώς σκεβρωμένο  το ξύλινο ντεκ της παλιάς παραλίας Θεσσαλονίκης. 🏛️🌉🪵

Η ιδέα είναι απλή και ταυτόχρονα ιδιοφυής, παίρνεις ένα υλικό που φημίζεται για την αλλεργία του στο νερό, όπως το ξύλο, και το τοποθετείς ακριβώς εκεί που το κύμα του Θερμαϊκού σκάει με τη μανία πεινασμένου γλάρου. Τι κι αν η αλμύρα είναι ο ορκισμένος εχθρός της κυτταρίνης; Τι κι αν η υγρασία της πόλης μπορεί να λιώσει μέχρι και μπετόν αρμέ; Η δημοτική αρχή, με την τόλμη ενός επιστήμονα που δοκιμάζει τα όρια της φύσης, αποφάσισε ότι το θαλάσσιο μέτωπο χρειάζεται μια δόση από ελβετικό σαλέ. 🪵🌊🛖

Ο σχεδιασμός του ντεκ υπακούει σε ανώτερους αεροναυπηγικούς κανόνες. Το χειμώνα μετατρέπεται σε ένα φυσικό παγοδρόμιο, προσφέροντας στους ανύποπτους περιπατητές δωρεάν μαθήματα καλλιτεχνικού πατινάζ και άμεση γνωριμία με τις ορθοπεδικές κλινικές της πόλης. Το καλοκαίρι, πάλι, λόγω της διαστολής, οι τάβλες ανασηκώνονται σαν αυτοσχέδια εμπόδια στίβου, κρατώντας τους πολίτες σε διαρκή εγρήγορση. Όσο για τη συντήρηση; Εδώ βρίσκεται η πραγματική οικονομική ιδιοφυΐα του εγχειρήματος. Το ντεκ δεν είναι απλώς ένα έργο υποδομής, είναι μια αιώνια συνδρομή στη βιομηχανία βερνικιών, ένας διαρκής τροφοδότης συνεργείων επισκευής, ένα βαρέλι δίχως πάτο που απορροφά κονδύλια με την ίδια ευκολία που το στεγνό ξύλο ρουφάει το θαλασσινό νερό. 💸

Όταν λοιπόν θα  περπατάμε πάνω στις τρίζουσες σανίδες, νιώθοντας το τρέμουλο του ξύλου κάτω από τα βήματά μας, ας μην είμαστε μίζεροι. Δεν θα περπατάμε απλώς σε μια προβλήτα, θα περπατάμε πάνω στην ίδια την επιτομή της τοπικής αυτοδιοικητικής φαντασίας. Και αν κάποια μέρα το ντεκ αποφασίσει να σαλπάρει μόνο του για τους Νέους Επιβάτες, εμείς θα το αποχαιρετήσουμε με περηφάνια, ξέροντας ότι γράψαμε άλλη μια λαμπρή σελίδα στην ιστορία της υπαίθριας ξυλουργικής. 🪵⛵👋

«Μηχανικός είναι κάποιος που μπορεί να κατασκευάσει με ένα δολάριο αυτό που οποιοσδήποτε άλλος θα κατασκεύαζε με δύο. Ή που μπορεί να ξοδέψει εκατομμύρια για μια κατασκευή που θα σαπίσει σε δύο χρόνια.»

Arthur M. Wellington, Αμερικανός πολιτικός μηχανικός, ο οποίος θεωρείται ο «πατέρας» της Οικονομικής των Μηχανικών

Face Control, όταν η ορκωμοσία γίνεται Area 51! 🎓🔒

Κάποτε, για να μπεις στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, χρειαζόταν να διαβάσεις σκληρά και να γράψεις καλά στις Πανελλήνιες. Σήμερα, για να μπουν οι δύσμοιροι οι γονείς σου στην ίδια σου την ορκωμοσία, χρειάζονται τουλάχιστον ειδικές διαπιστεύσεις από το FBI, έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και, αν είναι εξαιρετικά τυχεροί, ένα αρνητικό τεστ για τη γραφειοκρατία. 📜🕵️‍♂️📑

Τα πρόσφατα επεισόδια στην ορκωμοσία του ΑΠΘ απέδειξαν περίτρανα ότι το πανεπιστήμιο παίρνει τους εσωτερικούς κανονισμούς του πιο σοβαρά κι από το πιο σκληρό face control στα κλαμπ του Βερολίνου. Οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να εφαρμόσουν ένα τόσο αυστηρό πρωτόκολλο εισόδου, που οι σεκιουριτάδες έκαναν σωματικό έλεγχο σε θείες  και γιαγιάδες οπλισμένες με κουφέτα και ρύζι. «Μέχρι δύο συγγενείς ανά φοιτητή», έλεγε ο απαράβατος νόμος της πρυτανείας. Κι αν η οικογένεια έχει τρία μέλη; Ε, τότε διαλέγεις απλά ποιον γονιό αγαπάς περισσότερο ή τους βάζεις να παίξουν πέτρα-ψαλίδι-χαρτί έξω από την κλειδωμένη αίθουσα, κάτω από τον καυτό ήλιο της συμπρωτεύουσας. 🛑🪨✂️📄

Η κατάσταση ξέφυγε εντελώς όταν η κλασική Ελληνίδα μάνα, που έχει πληρώσει τέσσερα ολόκληρα χρόνια ενοίκια, Freddo Espresso, κοινόχρηστα και delivery, συνειδητοποίησε έντρομη ότι θα δει το βλαστάρι της να παίρνει το πτυχίο από μια κακή οθόνη στον διάδρομο, λες και παρακολουθεί Champions League σε επαρχιακή καφετέρια. Οι πόρτες έκλεισαν ερμητικά, οι κανονισμοί έγιναν ασπίδα και το ίδρυμα μετατράπηκε σε απόρθητο οχυρό. Οι συγγενείς, εξοργισμένοι, προσπάθησαν να κάνουν ηρωικό ντου, οι ψυχές των πτυχιούχων διχάστηκαν ανάμεσα στον ακαδημαϊκό όρκο και το οικογενειακό δράμα, και το αμφιθέατρο θύμιζε τελικά σκηνικό από χολιγουντιανή ταινία δράσης παρά μια σεμνή τελετή. ☕📺🎬🍿

Το μεγάλο μάθημα της ημέρας είναι σαφές, στο ΑΠΘ μπορεί να μην πάρεις εύκολα ένα πτυχίο, αλλά οι συγγενείς σου σίγουρα θα αποφοιτήσουν με master στις πολεμικές τέχνες. 🥋🎓💥

«Κούλα, μ’ ακούς;» Στάθης Ψάλτης 📞🗣️

Πέταξε το Πουλάκι της Ρύθμισης;

Εδώ στη «Φαιδρά Πορτοκαλέα», το ξέρετε καλά, δεν επαναπαυόμαστε ποτέ. Όταν η πιάτσα βράζει για τη περίφημη ρύθμιση των 72 δόσεων, εμείς δεν μένουμε στα παχιά λόγια και τις θριαμβευτικές διακηρύξεις των υπουργικών γραφείων. Αμολήσαμε, λοιπόν, τις εκπαιδευμένες κουκουβάγιες μας με κάμερα ,τα πιο αλάνθαστα λαγωνικά του οικονομικού ρεπορτάζ στα σκοτεινά διασυρματικά μονοπάτια του ΚΕΑΟ και της εφορίας. 🍊🔍

Και τι ανακάλυψαν τα φτερωτά μας τζιμάνια, αφού τρύπωσαν στα ενδότερα των συστημάτων; Ότι οι ψίθυροι της αγοράς επιβεβαιώνονται με τον πιο πανηγυρικό (και τραγικό) τρόπο, μέχρι στιγμής ούτε το 10% των δικαιούχων δεν έχει συμμετάσχει στη ρύθμιση! Μιλάμε για ένα μεγαλοπρεπές, ιστορικό φιάσκο, το οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί ακόμα να βαφτίσει «σανίδα σωτηρίας». 📉💥

Παρά τις καθημερινές κορώνες για το πώς η πολιτεία «αγκαλιάζει» και «ανακουφίζει» τη μικρομεσαία τάξη, η σκληρή πραγματικότητα τη διαψεύδει. Οι επαγγελματίες δεν ζουν με ευχολόγια, ούτε πληρώνουν λογαριασμούς με επικοινωνιακά συνθήματα. Η αγορά ασφυκτιά, οι υποχρεώσεις συσσωρεύονται και η περίφημη ρύθμιση αποδεικνύεται ένα άδειο πουκάμισο. 💸👔

Δεν θα κουραστούμε ποτέ να το φωνάζουμε από αυτήν εδώ τη στήλη, η κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι τα μέτρα-πυροτεχνήματα θα γυρίσουν πολύ σύντομα μπούμερανγκ επάνω της.  Η μικρομεσαία τάξη δεν ανακουφίζεται με λόγια του αέρα. Αν θέλουν πραγματικά να βοηθήσουν την οικονομία και να μην βλέπουν τα ταμεία να μένουν άδεια, οφείλουν να ακούσουν την αγορά, η πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων πρέπει να αυξηθεί άμεσα σε τουλάχιστον 48 δόσεις!  Αλλιώς, η εισπραξιμότητα θα παραμείνει στον πάτο. 📢🪃🧾

Δυστυχώς το οικονομικό επιτελείο επιμένει να εθελοτυφλεί!!!!

«Αν αναθέσεις στην κυβέρνηση τη διαχείριση της Σαχάρας, σε πέντε χρόνια θα εξαντληθεί η άμμος.» 🏜️  Milton Friedman , νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος

Κροκοδείλια δάκρυα, όψιμοι έρωτες και η μεγάλη απορία για τον Αντώνη 🐊

Ανοίγεις την τηλεόραση και νομίζεις ότι παρακολουθείς τηλεσαπουνόπερα υψηλής τηλεθέασης. Βγαίνουν το ένα μετά το άλλο τα γαλάζια στελέχη στα παράθυρα, με το μαντίλι στο χέρι, και το ρίχνουν στον οδυρμό. «Αγαπάμε τον Αντώνη!», «Είναι φίλος μας ο Αντώνης!», «Απευχόμαστε να κάνει δικό του κόμμα, θα μας ραγίσει την καρδιά!». Μια ξαφνική πλημμύρα συναισθήματος, ένα κύμα λατρείας που απειλεί να πνίξει το τηλεοπτικό τοπίο. Κοιτάς την οθόνη, ξύνεις το κεφάλι σου και αναρωτιέσαι, βρε καλώς τα παιδιά, τι ευαίσθητες ψυχές! 📺

Όμως εμείς, ως καλοπροαίρετοι και βαθιά φιλοσοφημένοι παρατηρητές της πολιτικής μας πιάτσας, στεκόμαστε με μια τεράστια, υπαρξιακή απορία. Πού ήταν, βρε λεβέντες, όλος αυτός ο μέγας ερωτικός πυρετός όταν ο Αντώνης Σαμαράς έπαιρνε το χαρτί της διαγραφής; Πού κρύβονταν όλοι αυτοί οι «κολλητοί», οι «αδελφικοί φίλοι» και οι «συναγωνιστές»; 🤔

Τότε, αν θυμάστε καλά, δεν βγήκε ούτε ένας στα κανάλια να πει: «Βρε παιδιά, τι κάνετε εκεί; Λάθος κάνετε, μην τον διαγράφετε τον άνθρωπο!». Τουναντίον! Άπαντες έκαναν την πάπια. Έμειναν όλοι αμίλητοι και καταδέχτηκαν τη λιτή, ψυχρή ανακοίνωση που διάβασε ο  εκπρόσωπος του κόμματος, ο Σταύρος Καλαφάτης, περί «αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς». Τότε, αυτή η αόριστη «αντιδεοντολογική συμπεριφορά» ήταν υπεραρκετή για να καταπιούν όλοι τη γλώσσα τους. Κανένα δάκρυ, καμία δήλωση λατρείας, καμία υπαρξιακή αγωνία. Σιγή ασυρμάτου. 🦆

Και τώρα, ώ του θαύματος! Μόλις άρχισε να ψιθυρίζεται το ενδεχόμενο για «νέο κόμμα», η πολιτική αμνησία θεραπεύτηκε ως δια μαγείας. Θυμήθηκαν ξαφνικά τις παλιές φιλίες, τις κοινές μάχες, τα συνέδρια και τα ψηστήρια. Τελικά, η κομματική φιλία στην Ελλάδα είναι σαν το ούζο, χρειάζεται λίγο πάγο ή λίγο φόβο απώλειας εδρών  για να θολώσει και να φανεί! 🥂

Ηθικόν δίδαγμα; Στον κομματικό παράδεισο, η αγάπη δεν αποδεικνύεται στα δύσκολα, αλλά όταν ο «διαγραμμένος» ετοιμάζεται να σου πάρει τους πελάτες από το μαγαζί. 🏪

 «Ο Θεός να με φυλάει από τους φίλους μου, γιατί με τους εχθρούς μου καθαρίζω και μόνος μου!»  Βολταίρος 📜

Από Αρχηγός… «Σπιτονοικοκύρης» της έδρας! 🏛️

Στην πολιτική ιστορία της χώρας έχουμε δει τα πάντα, βουλευτές να αλλάζουν παρατάξεις σαν τα πουκάμισα, «αντάρτες» να ιδρύουν δικά τους μαγαζιά και αρχηγούς να παραιτούνται και να πηγαίνουν σπίτι τους. Αλλά αυτό που κατάφερε ο Σωκράτης Φάμελλος ξεπερνάει κάθε φαντασία! 🎭

Ο άνθρωπος πέτυχε το αδιανόητο, παραιτήθηκε από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, χαιρέτησε την Κουμουνδούρου, αλλά την έδρα την έβαλε στην τσέπη και έφυγε κύριος! Το σκηνικό θυμίζει τον ιδιοκτήτη που πουλάει το μαγαζί, αλλά απαιτεί να κρατήσει τα κλειδιά της ταμειακής μηχανής επειδή «αυτός έβαλε το μεράκι». 💶

Το πιο νόστιμο της υπόθεσης; Πριν από λίγο καιρό, ο ίδιος ο Σωκράτης φώναζε με πάθος σε όσους αποχωρούσαν να παραδίδουν τις έδρες τους γιατί «ανήκουν στον λαό του ΣΥΡΙΖΑ». Τώρα όμως, όπως φαίνεται, η έδρα δεν είναι απλώς μια βουλευτική ιδιότητα  είναι οικογενειακό κειμήλιο! «Φεύγω αλλά μένω, κι άμα θέλετε ελάτε να με βρείτε στα ορεινά έδρανα», είναι το νέο πολιτικό τροπάρι. 

Έτσι, ο Σωκράτης πέτυχε το απόλυτο παράδοξο, έγινε ο πρώτος αρχηγός στην ιστορία της Μεταπολίτευσης που ανεξαρτητοποιήθηκε από το… ίδιο το κόμμα του οποίου ήταν πρόεδρος! 🎪

«Έν οίδα ότι ουδέν οίδα»   Σωκράτης 🦉🗳️

Ο Κυριάκος, η Ρένα και το σεμινάριο πολιτικού τρολαρίσματος στη Βουλή! 🎭

Υπάρχουν στιγμές στο ελληνικό Κοινοβούλιο που η πολιτική αντιπαράθεση μετατρέπεται σε υψηλή τέχνη, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέδειξε ότι κατέχει διδακτορικό στο αριστοτεχνικό, ευγενικό τρολάρισμα! Με το αφοπλιστικό χαμόγελο της απόλυτης κυριαρχίας και τη σιγουριά του ηγέτη που ξέρει ακριβώς πού να χτυπήσει, ο Πρωθυπουργός ανέβηκε στο βήμα για να δώσει… «θερμά συγχαρητήρια» στη νέα επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου. 😉

Μόνο που τα συγχαρητήρια αυτά δεν συνοδεύονταν από ανθοδέσμη, αλλά από ένα περιποιημένο, φρεσκοψημένο «καρφί» 24 καρατίων! Με κίνηση πολιτικού σκακιστή, ο Κυριάκος εξέφρασε την «απορία» του για την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να μποϊκοτάρει τη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο για την επέτειο Αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Και εκεί που η αντιπολίτευση ετοιμαζόταν να φορέσει την τήβεννο της «δημοκρατικής ευαισθησίας», ο Πρωθυπουργός πάτησε το κουμπί της ιστορικής μνήμης και έκανε το απόλυτο throwback ♟️

«Ρένα μου, όταν συγκυβερνούσατε με τον κ. Καμμένο, μια χαρά πηγαίνατε στη γιορτή! Τότε δεν σας ενοχλούσαν τα “ακροδεξιά στοιχεία”; Τώρα τα ανακαλύψατε ξαφνικά;» 💣

Game, set, match! (έκφραση που προέρχεται από το τένις) Ο Κυριάκος δεν κατέστρεψε απλώς το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ  το έστειλε απευθείας στο αρχείο με τα πολιτικά ανέκδοτα. Με το ύφος του καλόκαρδου καθηγητή που πιάνει τον μαθητή να κάνει σκονάκι από λάθος σημειώσεις, της πρότεινε μάλιστα, μιας και είναι νεοεκλεγείσα, να αναθεωρήσει τη στάση της, μήπως και προλάβει να τιμήσει τους αγωνιστές της δημοκρατίας (και να δοκιμάσει και τον μπουφέ του Προεδρικού). 🎾

Η παρέμβαση του Μητσοτάκη ήταν ένα ρεσιτάλ πολιτικής οξύνοιας. Απέδειξε ότι απέναντι στους τακτικισμούς και την επιλεκτική αμνησία της αντιπολίτευσης, δεν χρειάζονται κραυγές, αλλά αφοπλιστική λογική, αστική ευγένεια και μια γενναία δόση φονικού χιούμορ. 👏

«Το γεγονός ότι προσβλήθηκες ή διαμαρτύρεσαι, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα σίγουρα πάντως δεν σημαίνει ότι έχεις και δίκιο»   Ricky Gervais Βρετανός κωμικός 🎤  🤷‍♂️

Βουτιά στον Έρωτα, πώς το καλοκαιρινό φλερτ σου φτιάχνει τη διάθεση!

Καλοκαιράκι, 40 βαθμοί υπό σκιάν, το τζιτζίκι δίνει ρεσιτάλ κι εσύ αποφασίζεις ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να βγάλεις προς τα έξω το απόλυτο sex appeal σου. Γιατί, καλά τα μπάνια, καλές οι γρανίτες, αλλά καλοκαίρι χωρίς φλερτ είναι σαν φραπές χωρίς παγάκια, μια ζεστή, νερουλή απογοήτευση! 🥵

Βέβαια, οι χολιγουντιανές ταινίες μας έταξαν άλλα. Περιμέναμε να βγούμε από τη θάλασσα σαν πρωταγωνιστές του Baywatch, με το νερό να στάζει αργά στους κοιλιακούς (ή στη λαχταριστή μας μπάκα) και το βλέμμα να μαγνητίζει τη διπλανή ψάθα. Η σκληρή πραγματικότητα; Βγαίνεις σαν την πνιγμένη κότα, στραβωμένος από το αλάτι στα μάτια, ψάχνοντας απεγνωσμένα τη σαγιονάρα που σου έφαγε το κύμα, ενώ προσπαθείς να ξεφορτωθείς την άμμο που έχει εισβάλει σε μέρη που δεν βλέπει ποτέ ο ήλιος! 🩴

Κι όμως, το ελληνικό καμάκι δεν πτοείται από τέτοιες λεπτομέρειες. Η θερμοκρασία χτυπάει κόκκινο, η υγρασία είναι στο 90%, κι εμείς εκεί, πιστοί στο καθήκον. Πώς φλερτάρεις όμως όταν ο ιδρώτας τρέχει ποτάμι; Το μυστικό είναι στην προσαρμογή! Ξεχάστε τις παλιές ατάκες. Το νέο, απόλυτο φλερτ είναι χρηστικό: «Έχεις λίγο αντηλιακό να μου βάλεις στην πλάτη ή να λιποθυμήσουμε παρεΐτσα από τον καύσωνα;». Ρομαντισμός υψηλών προδιαγραφών! 🧴

Όσο για το ερωτικό κομμάτι; Ας είμαστε ειλικρινείς. Η θεωρία υπόσχεται «καυτό καλοκαιρινό πάθος». Η πρακτική λέει ότι αν κολλήσουν δύο ιδρωμένα σώματα στους 38 βαθμούς χωρίς air-condition, το αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο ελληνορωμαϊκή πάλη με βεντούζες παρά κινηματογραφική σκηνή! 💦

Αλλά μήπως αυτή δεν είναι η μαγεία του καλοκαιριού; Γι’ αυτό κι εσείς, αγαπημένοι οπαδοί της «Φαιδράς Πορτοκαλέας», πετάξτε τις συστολές (και τα πολλά ρούχα), φορέστε το πιο λαμπερό σας χαμόγελο και βουτήξτε στον έρωτα! Κι αν η άμμος χωθεί παντού… ε, δεν πειράζει, τουλάχιστον θα έχετε κάτι να θυμάστε τις κρύες νύχτες του χειμώνα! 😉

«Άσε τις ντροπές στην ψάθα και κάνε την κίνησή σου η άμμος φεύγει στο ντους, τα απωθημένα όμως μένουν!»

ΦΑΙΔΡΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΕΑ