Βουλή: Τρεις επιτροπές σε… μία για περισσότερα κονδύλια από ΕΕ!

Τρεις διαφορετικές επιτροπές στη Βουλή κάθισαν “στο ίδιο τραπέζι” σε κοινή συνεδρίαση, η Ειδική Διαρκής Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος. Δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά.

Οι τριμερείς συνεδριάσεις είναι εξαίρεση και γίνονται μόνο όταν υπάρχει σοβαρό ζήτημα που απαιτεί συντονισμένη δράση. Σήμερα όμως οι τρεις επιτροπές ανέλαβαν ενεργό ρόλο, ενημερώθηκαν από πρώτο χέρι από τον Ευρωπαίο Επίτροπο για την Αλιεία και τους Ωκεανούς Κώστα Καδή και, κυρίως, άρχισαν να διαμορφώνουν κοινές θέσεις και προτάσεις.

Συνδιαμορφωτές πολιτικών;

Κεντρικό πρόσωπο ήταν ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μαργαρίτης Σχοινάς. Με την πολύχρονη εμπειρία του ως πρώην Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Σχοινάς έδωσε τον τόνο, ώστε να μην μένουμε σε τυπικές ενημερώσεις, αλλά να μετατρέψουμε αυτή τη συνάντηση σε εργαλείο διεκδίκησης. (Τι είχε πει όταν ανέλαβε τα ηνία του υπουργείου). Μέσα από αυτή τη συνεργασία οι βουλευτές μπορούν πλέον να συνδέσουν άμεσα τα ελληνικά αιτήματα με τα ευρωπαϊκά ταμεία, να περιορίσουν τη γραφειοκρατία και να πιέσουν για περισσότερα κονδύλια σε βιώσιμη αλιεία, γαλάζια οικονομία, πράσινες επενδύσεις και αγροτική ανάπτυξη. Κύριος στόχος είναι να μην χάνουμε εκτός από χρόνο, χρήματα και ευκαιρίες και να παίρνουμε το μερίδιο που μαςαναλογεί. Για την ιστορία, οι τριμερείς συνεδριάσεις έχουν γίνει μόνο μερικές φορές τα τελευταία χρόνια, τον Ιούλιο 2021, που διήρκεσε σχεδόν 10 ώρες για το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης, τον Απρίλιο του 2022 για την Πράσινη Συμφωνία και αγροτική πολιτική και τον Οκτώβριο 2023 για Ταμείο Ανάκαμψης/ ΕΣΠΑ. Με λίγα λόγια, σήμερα η Βουλή έδειξε ότι όταν οι επιτροπές δουλεύουν μαζί, μπορούν να γίνουν ουσιαστικό… επιτελικό όργανο και όχι απλώς διακοσμητικό.

Ποιά είναι τα επόμενα βήματα;

Όμως το γεγονός ότι μια τέτοια κοινή συνεδρίαση θεωρείται «είδηση» δείχνει ακριβώς πόσο σπάνιο είναι, ενώ θα έπρεπε να είναι μια κανονική και συνηθισμένη πρακτική των διακομματικών επιτροπών ώστε να αναβαθμιστεί και ο ρόλος των βουλευτών. Φυσικά οι κοινές συνεδριάσεις και συζητήσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Το κρίσιμο είναι τι θα ακολουθήσει. Ποιες θα είναι οι συγκεκριμένες προτάσεις που θα κατατεθούν, πώς θα γίνει η παρακολούθηση υλοποίησης και κυρίως πότε θα δούμε αποτελέσματα σε κονδύλια που θα φτάνουν, αυτή τη φορά, πιο γρήγορα στους πραγματικούς παραγωγούς χωρίς καθυστερήσεις και «μεσάζοντες». Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα παραδοσιακά έχει χαμηλή απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων σε σχέση με τις δυνατότητές της, όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο στις Βρυξέλλες, είναι και σε εμάς που δεν συντονιζόμαστε και δεν αντιμετωπίζουμε με κοινές δράσεις και πρωτοβουλίες, τα κακώς κείμενα όπως γραφειοκρατία, κακοδιαχείριση, πολιτικές παρεμβάσεις…

ΕΛΣΤΑΤ: Τι… δεν μπορούμε να κάνουμε ή να έχουμε (πίνακες)