Anna Unfiltered: Ο καθρέφτης έχει πάντα δίκιο

Πόσο χάρηκα, μόλις διάβασα ότι η Ελλάδα μας είναι πρώτη στον κόσμο. Βέβαια, η χαρά κράτησε ελάχιστα, διότι έχω κι αυτό το κακό χούι, να ολοκληρώνω τα άρθρα και να μην μένω στον τίτλο. Οπότε αντιλήφθηκα συνεχίζοντας φιλήδονα την ανάγνωση, ότι δεν επρόκειτο για καμιά πρωτιά στην παραγωγικότητα, στις επενδύσεις, στην έρευνα, στην τεχνολογία, κάπου τέλος πάντων που θα άξιζε τον κόπο. Όχι. Με κατάπληξη ενημερώθηκα ότι η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων είναι λέει πρώτη στις αισθητικές παρεμβάσεις ανά κάτοικο, με περίπου 40 ανά 1.000 άτομα, μπροστά ακόμη και από τη Νότια Κορέα, τη χώρα που έκανε το τσίτωμα της επιδερμίδας εθνικό project. Το εύρημα προέρχεται από την ετήσια έρευνα της Διεθνούς Εταιρείας Αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής (ISAPS) και αποδεικνύει περίτρανα, αυτό που ο θυμόσοφος λαός συνηθίζει να λέει σε τέτοιες περιπτώσεις «ψωμί δεν έχουμε, ραπανάκια για την όρεξη». Κατά ένα παράδοξο τρόπο, δεν μου προκαλεί εντύπωση. Διότι, εδώ που τα λέμε, η έρευνα θα μπορούσε να μετράει και τα φίλτρα, οπότε η θέση μας θα ήταν πρώτη διαστρικά – μη σου πω γαλαξιακά!

Δεν θα κάνω την ηθικολόγο, αναγνώστη μου. Ούτε θα κουνήσω το δάχτυλο σε κανέναν – εν προκειμένω, σε καμιά. Δικό της είναι το πρόσωπο, ας το κάνει ό,τι θέλει. Της αρέσει το χειλάκι-πάπια και το μαγουλάκι-μπάλα τένις, ουδέν πρόβλημα. Όπως λέει και ο Σίλας: «δεν κρίνω». Εκείνο που με απασχολεί στην πραγματικότητα είναι ο συσχετισμός και το επίδικο. Ζούμε σε μια χώρα που ξέρει πολύ καλά να μετρά τα χείλη της, αλλά όχι το μυαλό της. Κι όταν αυτό αξίζει να βγει ως πρώτη είδηση, μάλλον κοιτάμε στη λάθος πλευρά του καθρέφτη.

Την εβδομάδα που πέρασε, όσο οι απανταχού influencers απ’ τα Lidl βαυκαλίζονταν με την μεγάλη πρωτιά στο botox, μια άλλη είδηση πέρασε στα ψιλά, ανάμεσα σε διαφημίσεις και ρεκλάμες, σαν άδεια κόλλα χαρτί. Ο Δρ Αλέξανδρος Χατζηκώστας κατέκτησε την 3η θέση παγκοσμίως στον διαγωνισμό IEEE IAS Student Thesis Contest για τη διδακτορική του διατριβή, που εκπονήθηκε στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ. Η έρευνα του εστιάζει στην προστασία σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων από κεραυνικές υπερτάσεις, συμβάλλοντας στην ασφάλεια και αξιοπιστία των υποδομών ηλεκτροκίνησης. Τρίτος στον κόσμο ο Δόκτωρ, έχοντας περάσει ώρες ατελείωτες σε έρευνα, σε πειράματα, σε papers και σε εργαστήρια. Κι άμα πω το όνομά του φωναχτά, είμαι σίγουρη 9 στους 10 δεν θα τον έχουν ακούσει. Ξέρεις γιατί, αναγνώστη μου; Γιατί με ‘’αυτά’’ δεν ασχολείται κανείς, δεν πουλάνε.

Θα ήθελα να του πω ότι τον ευχαριστώ, εκ μέρους όσων πιστεύουμε ακόμα πως το μυαλό είναι μυς που γυμνάζεται. Και θα το κάνω δημόσια, μέσα από το Anna Unfiltered, έστω κι αν κινδυνεύω να χαρακτηριστώ στρατευμένη υπέρ της γνώσης. Ε, ναι. Παραδέχομαι ότι μάλλον είμαι άρρωστη, έχω κολλήσει λαϊκισμό. Τι, όχι; Η γνώση δεν φέρνει likes, δεν έχει sponsors, δεν χωράει σε story; Αν δεν συμβαίνει αυτό και αναλίσκομαι στα περισπούδαστα της έρευνας, της παραπομπής και των υποσημειώσεων, ενώ το κοινό περιμένει το επόμενο φίλτρο, κάπου έχω χαθεί. Και μαζί χάθηκαν τα ίδια τα τεκμήρια σοβαρότητας, που έχουν εμφανώς υποχωρήσει μπροστά σε εκείνα της ματαιότητας.

Όσο περισσότερο τη θέση στο δωμάτιο ‘’εξουσίας’’ παίρνουν οι αποδεκτοί, τόσο περισσότερο θα μετράει το πολυτελές ξενοδοχείο, το εισιτήριο VIP θέσης, η Luis Vuitton και η Chanel, το πρώτο τραπέζι πίστα κ.ο.κ. Πάνε οι εποχές που οι γονείς μεγάλωναν τα παιδιά τους με την ιδέα της τιμιότητας, με το αντριλίκι και τη λεβεντιά. Τώρα σου λέει, έχεις φράγκα κύριος; Μετράς. Δεν έχεις; Με την πλέμπα και άδειαζε μου τη γωνιά. Ε, αναγκάζεται κι ο κάθε Φιρινίδης να κάνει ΜΚΟ και εράνους …δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες. Να γιατί η ματαιοδοξία, όταν χάσει κάθε μέτρο, δεν θα μείνει στη βλεφαροπλαστική. Χωρίς αιδώ, όλα γίνονται εύκολα, απροκάλυπτα, ακόμη και οι πλέον ανίερες πράξεις.

Ας συμφωνήσουμε τουλάχιστον σε αυτό: κάτι δεν πάει καθόλου καλά με την πλευρά του καθρέφτη, που κοιτάμε αμέριμνα.  Και θα συνεχίσω την κριτική – εν είδει εγκλήματος καθοσιώσεως – επιμένοντας μέχρι τελικής πτώσης, ακόμα κι αν καταλήξω αποσυνάγωγος στο τραπέζι της παρέας, γιατί τόλμησα να πω, ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και μάλιστα χωρίς φίλτρο. Με τούτα και με τ’ άλλα, να είσαι σίγουρος αναγνώστη μου, πως δεν φαλκιδεύεται μόνο η εμφάνιση, αλλά η  ίδια η αίσθηση της αξίας. Όταν το ‘’μυαλό’’ βγαίνει τρίτο στον κόσμο και δεν το παίρνει κανείς είδηση, ενώ ο ‘’καθρέφτης’’ βγαίνει πρώτος και γίνεται εθνικό καμάρι … something is rotten in the state of Denmark⁽¹⁾

Εντάξει, δεν θα ζητήσω να καταργηθούν τα botox. Μην έχουμε αυτοκτονίες στα καλά καθούμενα. Θα ζητήσω απλώς να μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά του καθρέφτη, που λέει πάντα την αλήθεια. Διαγενομένου του χρόνου και των εξελίξεων, θα δούμε ποιος έμεινε όρθιος τελικά: το πρόσωπο που πρόλαβε να ξαναφτιαχτεί δέκα φορές, ή η σκέψη που δεν χρειάστηκε ούτε μία;

⁽¹⁾Shakespeare, W. (2002). Άμλετ (Μ. Πολίτης, Μεταφ.). Εκδόσεις Πατάκη. (Το πρωτότυπο έργο εκδόθηκε το 1623). Η φράση «Something is rotten in the state of Denmark», ήτοι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας» στη λαϊκή κουλτούρα χρησιμοποιείται μεταφορικά για να περιγράψει μια κατάσταση στην οποία υπάρχει διαφθορά, παρακμή ή κάτι θεμελιωδώς λάθος κάτω από την επιφάνεια.