«H Πόλη Ανάποδα» για ξύλινο ντεκ: Αφήστε μας να λέμε καμιά γνωμούλα τουλάχιστον
«Ο νόμος -δυστυχώς- προσφέρει αυτή τη δυνατότητα, αλλά κανείς δεν απαγορεύει στη διοίκηση να φέρνει τα μεγάλα έργα στο Δημοτικό Συμβούλιο»
theopinion 
Δριμεία κριτική στη δημοτική διοίκηση για τον τρόπο που φέρνει σε διαβούλευση τα έργα της πόλης στο δημοτικό συμβούλιο εξαπολύει ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «η Πόλη Ανάποδα», Νίκος Νικήσιανης, με αφορμή τη συζήτηση που άνοιξε για το ξύλινο ντεκ στην παραλία της Θεσσαλονίκης, ένα θέμα που έχει αναδείξει πολλάκις μέσα από τα ρεπορτάζ του το TheOpinion.
Ο ίδιος παραθέτει τα όσα διαπίστωσε από τη θέση του δημοτικού συμβούλου, κάνοντας λόγο για αλαζονεία ορισμένων εκ της διοικήσεως που χαρακτηρίζουν ως «κακόβουλους αντιπολιτευόμενους που θέλουν να βρουν ένα ρόλο και έχουν στόχο να σταματήσουν την καλύτερη διοίκηση όλων των εποχών» όσους επιθυμούν να εκφράσουν αντίθετη άποψη.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Νικήσιανη:
Με αφορμή τη συζήτηση που -καλώς- άνοιξε για το ξύλινο ντεκ, να σημειώσω ξανά αυτό που μου έκανε πιο πολύ εντύπωση από τη στιγμή που βρεθήκαμε στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου:
Κανένα από τα μεγάλα έργα της πόλης δεν συζητείται και δεν αποφασίζεται στο Δημοτικό Συμβούλιο. Το μόνο που συζητείται εκεί -τελείως τυπικά- είναι το ετήσιο Τεχνικό Πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει εκατοντάδες έργα, τα περισσότερα κατά φαντασίαν, και προφανώς δεν προλαβαίνεις να τα συζητήσεις σε μια συνεδρίαση. Οι οικονομικές διαδικασίες του κάθε έργου (προκηρύξεις, αναθέσεις) αποφασίζονται από τη Δημοτική Επιτροπή. Η ουσία, τα σχέδια, δεν συζητιούνται πουθενά και αποφασίζονται μόνο από τη διοίκηση.
Κανονικά, μεγάλες αστικές παρεμβάσεις, όπως το ξύλινο ντεκ ή η ανάπλαση των μεγάλων πλατειών (Αριστοτέλους, Ελευθερίας, Διοικητηρίου, Βαρδάρη), θα έπρεπε όχι μόνο να συζητιούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά να γίνεται ανοιχτή συζήτηση, με επιστήμονες, φορείς, πολίτες – κι ας αποφασίζει στο τέλος η διοίκηση, δεν θέλουμε να της πάρουμε τη δουλειά. Δεν ζητάμε συμμετοχικό σχεδιασμό και τέτοιες υπερβολές – αυτά είναι για αλλού (ή για τους τίτλους προγραμμάτων και ημερίδων). Θέλουμε τουλάχιστον να γνωρίζουμε, να γνωρίζει όλη η πόλη και να έχει πει όποιος και όποια θέλει τη γνώμη του/της.
Εδώ όχι μόνο δεν γίνεται ποτέ κάποια τέτοια πραγματική διαβούλευση, αλλά -να το ξαναπώ γιατί για όποιον δεν παρακολουθεί είναι λίγο απίστευτο- δεν τα συζητάμε ούτε καν στο Δημοτικό Συμβούλιο, στο μόνο δημοκρατικά (όσο δημοκρατικά τέλος πάντων) εκλεγμένο σώμα. Αυτό δεν είναι δημοκρατία, δεν είναι αυτοδιοίκηση, είναι “να γίνεται η δουλειά” που λέει και ο Αγγελούδης.
Και -για να μην υπάρχει παρεξήγηση- αυτή η πρακτική, να μη συζητείται τίποτε ποτέ πουθενά, δεν επιβάλλεται από τον νόμο, είναι επιλογή της διοίκησης, της εκάστοτε διοίκησης. Ο νόμος -δυστυχώς- προσφέρει αυτή τη δυνατότητα, αλλά κανείς δεν απαγορεύει στη διοίκηση να φέρνει τα μεγάλα έργα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Αντ’ αυτού, το μόνο που επιλέγει να κάνει είναι non papers και δημοσιεύματα για την κοσμογονία έργων που θα αλλάξουν την πόλη κοκ.
Αφού λοιπόν τίποτα δεν συζητείται εκ των προτέρων, η μόνη δυνατότητα που έχει η κοινωνία, οι κάτοικοι, να παρέμβουν, είναι μόνο εκ των υστέρων: όταν ένα έργο έχει ήδη προκηρυχθεί και αρχίζει και γίνεται γνωστό μέσω του τύπου. Έτσι και στο ντεκ: οι εύλογες αμφιβολίες που έχουν εκφράσει -προς το παρόν τουλάχιστον- γνωστοί και καλοί επιστήμονες της πόλης, για τις βαριές υποδομές που δεν είναι αναστρέψιμες, για την κατάργηση της δυνατότητας να πιάνουν πλεούμενα, για την πιθανότητα ρύπανσης, άρχισαν τώρα μόλις να κυκλοφορούν.
Και ποια είναι η συνήθης αντίδραση της διοίκησης: η επίθεση και ο χαρακτηρισμός, ότι όλα αυτά τα λένε κακόβουλοι αντιπολιτευόμενοι “που θέλουν να βρουν ένα ρόλο” και έχουν στόχο να σταματήσουν την καλύτερη διοίκηση όλων των εποχών. Δεν ξέρω, αλλά αυτή η ανυπόφορη αλαζονεία, την οποία δημόσια εκφράζει κυρίως ο αρμόδιος αντιδήμαρχος κ. Νικηφορίδης, αλλά μέσα στο ΔΣ τη μοιράζονται όλοι, είναι για μένα η χειρότερη πλευρά της τωρινής διοίκησης.
Γιατί δεν θα ξεχάσουμε ότι για το μόνο έργο που έγινε και γίνεται πραγματική διαβούλευση και στην πόλη και στο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι η ανάπλαση της ΔΕΘ. Και αυτό γιατί το επέβαλλε η κοινωνία με τη διεκδίκησή της. Δεν θα ξεχάσουμε ότι πέρσι μέχρι τέτοιο καιρό ΟΛΟΙ, κι όταν λέμε όλοι, εννοούμε ΌΛΟΙ, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, περιφερειάρχες, υφυπουργοί, πρόεδροι Επιμελητηρίων, περιφερόμενοι πολιτευτές, ουρλιάζανε σε κάθε ευκαιρία, από κάθε βήμα, ότι “η συζήτηση έγινε” και αυτή είναι η ανάπλαση και αν σας αρέσει. Δεν θα ξεχάσουμε ότι και τότε, όσοι και όσες διαφωνούσαμε ήμασταν εχθροί της ανάπτυξης και η συνήθης παθογένεια της πόλης, και “η πόλη των προσφυγών” και τέτοια ωραία. Αφού άλλαξε το σχέδιο, όλοι βρέθηκαν εκ των υστέρων όχι μόνο να συμφωνούν μαζί μας, αλλά να είναι αυτοί που τα κατάφεραν.
Μπράβο σας, ό,τι νομίζετε. Αφήστε μας λοιπόν να λέμε και καμιά γνωμούλα τουλάχιστον.
