Το υπερφίαλο αξίωμα TINA γεννά κυβερνητική αλαζονεία

Πώς τα «καβαλημένα καλάμια» και η περιφρόνηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας καταλήγουν να υπονομεύουν την κυβερνητική σταθερότητα και τη δημοκρατική λειτουργία

Το υπερφίαλο αξίωμα TINA γεννά κυβερνητική αλαζονεία
ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΟΥΜΑΣ/EUROKINISSI

Τελευταία, δύο περιστατικά συζητήθηκαν εκτενώς. Πρώτο, η φράση του Αλέξη Τσίπρα ότι μόνο το νέο κόμμα του είναι σε θέση να ανατρέψει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεύτερο περιστατικό, ο -υποτιθέμενος- ισχυρισμός της Αμερικανίδας πρέσβη στην Αθήνα πως η χώρα της είναι σε θέση να ανατρέπει κυβερνήσεις κατά το δοκούν. Ωστόσο, ουκ ολίγες κυβερνητικές τοποθετήσεις συναγωνίστηκαν τις παραπάνω σε αλαζονεία. Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Ο –εξωκοινοβουλευτικός– Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, με ύφος οργίλο, αναφέρθηκε σε παλιό σύστημα με ημερομηνία λήξης και σε φόβο μεταξύ των… λαμογιών εξαιτίας της έλευσής του. Έμμεσα καταφέρθηκε κατά των προκατόχων του, ενώ παράλληλα ανέδειξε τον εαυτό του ως μόνο άξιο να φέρει την κάθαρση στον χώρο των αγροτικών ενισχύσεων. Αξιέπαινη η θέλησή του, μα όχι ο μεσσιανισμός του. Πάντως ελπίζουμε να επιδείξει αντίστοιχη θέληση και στα υπόλοιπα –πολλά– χρονίζοντα προβλήματα της αγροτιάς, τα οποία την κρατούν μη ανταγωνιστική.

Ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου εμφανίζεται σε βίντεο αποθάρρυνσης των παράνομων εισόδων στη χώρα να λειτουργεί ως υπέρτατος κριτής, μέσα σε κάποιον θάλαμο επιχειρήσεων. Σκηνή που αισθητικά θυμίζει βορειοκορεατικά επίκαιρα και φυσικά αποδίδει υπεραρμοδιότητες στον πολιτικό υπεύθυνο του υπουργείου, ενόσω οι ανθρώπινες ροές συνεχίζονται. Στο ίδιο βίντεο αναφέρεται και αυξημένο ποσοστό απορρίψεων αιτήσεων ασύλου, ισχυρισμός που γεννά αμφιβολίες για τη σοβαρότητα του συστήματος διαχείρισης των εν λόγω αιτήσεων.

Ο Υφυπουργός Ενέργειας επέλεξε αναρτήσεις στα social media ως απάντηση στις σοβαρότατες καταγγελίες του Δημήτρη Καμπουράκη γύρω από το ζήτημα της αποθήκευσης ενέργειας από φωτοβολταϊκά. Αναρτήσεις ελάχιστα κατατοπιστικές, με προσπάθεια μετάθεσης της συζήτησης, απέναντι σε δύο λογικοφανή άρθρα του δημοσιογράφου που περιείχαν αρκετά λεπτομερείς πληροφορίες. Στα μάτια πολλών, ο υφυπουργός είτε δεν γνωρίζει τη δουλειά του, είτε υποτιμά τη νοημοσύνη των Ελλήνων. Από το ίδιο υπουργείο, η αυτονόητη καταπολέμηση των ρευματοκλοπών έχει εμφανιστεί ως στοχευμένη δράση υπέρ των νοικοκυριών.

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών μίλησε για κόμματα που εκπροσωπούν τους «κακομοίρηδες» της ελληνικής κοινωνίας, αν και τέτοια ζητήματα δεν εντάσσονται στο χαρτοφυλάκιό του. Με τη φράση του αυτή έδειξε πως υιοθετεί τη γνωστή ελιτίστικη άποψη πως η ελληνική φτώχεια είναι κατά βάση υποκειμενική. Άποψη που, πέρα από πολιτικά επιβλαβής, διαψεύδεται από επίσημες ενωσιακές στατιστικές.

Βουλευτής της πλειοψηφίας, εκλεγόμενος στην περιφέρεια, επικαλέστηκε την κίνηση αυτοκινήτων στους δρόμους ως τεκμήριο ανθεκτικότητας της οικονομίας, παρά τις αυξήσεις στα καύσιμα. Συνέστησε μάλιστα και χρήση των ΜΜΜ σε όσους δεν μπορούν να γεμίσουν το ρεζερβουάρ τους. Σημειωτέον ότι στην εκλογική περιφέρεια του συγκεκριμένου βουλευτή η τακτική κάλυψη από ΜΜΜ είναι εκ των πραγμάτων υποτυπώδης, άρα ακατάλληλη για όσους ασκούν κουραστικά αγροτικά επαγγέλματα.

Σε παρόμοια περιστατικά πολιτικής αμετροέπειας προστίθενται οι παρασκηνιακές συγκρούσεις αλαζόνων μεγιστάνων. Η εγχώρια ειδησεογραφία είναι διάσπαρτη από ρεπορτάζ και διαρροές, όπου αφήνονται κάθε είδους υπονοούμενα για αναθέσεις συμβάσεων, για διαδικαστικές παρατυπίες, για ανεπάρκεια κεφαλαίων κ.ο.κ. Τα ρεπορτάζ τούτα κατά κανόνα εστιάζουν σε προμηθευτές υπηρεσιών και αγαθών στο Δημόσιο, δηλαδή σε πεδία άκρως ανταγωνιστικά για μια οικονομία υπερσυγκεντρωμένη και κρατικίστικη.

Επίσης προστίθενται οι φήμες περί ασήμαντων κυβερνητικών στελεχών με βαρύγδουπους τίτλους, που ανερυθρίαστα ιδιοποιούνται συλλογικά επιτεύγματα. Ασήμαντα κυβερνητικά στελέχη με μηδενική συνεισφορά στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων, μα με ιδιαίτερη έφεση στις δολοπλοκίες και στην προώθηση επιχειρηματικών συμφερόντων. Αλαζονεία από νεόκοπα κομματικά φερέφωνα, αλαζονεία από εγκάθετους σε φορείς, αλαζονεία των μετακλητών, αλαζονεία μέσω εντυπωσιακών αλλά παραπλανητικών infographics, αλαζονεία του κέντρου έναντι της υπαίθρου, αλαζονεία σε όλα τα επίπεδα. Αλαζονεία στον όγδοο χρόνο διακυβέρνησης, απέναντι σε δημοσκοπικά αδύναμη αντιπολίτευση.

Πριν από περίπου μία εβδομάδα, η Ντόρα Μπακογιάννη κατήγγειλε εκ νέου τα καβαλημένα καλάμια, όμως δεν πτοήθηκαν όσοι νιώθουν υπεράνω κριτικής αν κρίνουμε από τα παραπάνω. Οι πολίτες παρατηρούν τα φαινόμενα σαστισμένοι, στην καλύτερη περίπτωση. Πολλοί εξοργίζονται, ειδικά όταν γίνονται κοινωνοί διαφόρων θεωριών συνωμοσίας. Οι πλέον ψύχραιμοι εύλογα αναρωτιούνται σε τι κλίμα θα διεξαχθούν οι προσεχείς εκλογές.

Η ΝΔ καλλιεργεί και συντηρεί το θατσερικό TINA (There Is No Alternative). Το διάσημο αξίωμα αναφερόταν φυσικά στη νίκη του καπιταλισμού επί του υπαρκτού σοσιαλισμού, όμως προεκτεινόταν και στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Βρετανίας, όπου η Μάργκαρετ Θάτσερ έμοιαζε αναντικατάστατη. Καλώς ή κακώς, τελικά η μαζική ψήφος ανέτρεψε εκείνο το υπερφίαλο αξίωμα. Έτσι είθισται στις δημοκρατίες.