Αλεξάνδρα Μπουνάτσα: «Αυτό που κάποτε προσπαθούσα να χτίσω μέσα από μια οθόνη, σήμερα το ζω πάνω στη σκηνή» (ΦΩΤΟ)

«Πιθανότατα δεν θα δίναμε αυτή τη συνέντευξη», λέει για τη ζωή χωρίς τα social media, μιλώντας για τις μεγάλες αλλαγές στη μουσική της πορεία. Κάποτε ανέβαζε βίντεο από τις εμφανίσεις της σε μικρούς χώρους, προσπαθώντας να φτάσει σε ένα μεγαλύτερο κοινό. Σήμερα δυσκολεύεται να βρει χρόνο για τα social media, επειδή οι εμφανίσεις που επιδίωκε έχουν γεμίσει το πρόγραμμά της.

Η ερμηνεύτρια Αλεξάνδρα Μπουνάτσα μιλά στο The Opinion, για τη διαδρομή από τους Les Au Revoir στο λαϊκό τραγούδι, την συνεργασία της με την Πάολα και τον Δήμο Αναστασιάδη, αλλά και την Panik Records, την επιτυχία της «Μηχανής» και την επιθυμία της να κυκλοφορήσει έναν ολοκληρωμένο δίσκο.

Τι είναι αυτό που σε κερδίζει πρώτο σε ένα τραγούδι και σε κάνει να θέλεις να το πεις;

Το να με εκφράζει. Και με αυτό εννοώ είτε να αποτυπώνει μια εμπειρία που έχω ζήσει, είτε να εκφράζει κάποιο πιστεύω μου, είτε απλώς να μπορώ να το οπτικοποιήσω στο μυαλό μου. Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια της δημιουργικής διαδικασίας είναι τα βιντεοκλίπ. Αν ακούσω ένα demo τραγουδιού και δεν μου δημιουργήσει αμέσως εικόνες, κατά 90% το απορρίπτω.

Πόσο έχεις αλλάξει ερμηνευτικά μέσα στα χρόνια και πώς έχει αλλάξει ο τρόπος που ακούς τον εαυτό σου;

Σίγουρα έχω εξελιχθεί. Ειδικά η μετάβασή μου από το μουσικό είδος που υπηρετούσα παλαιότερα στο λαϊκό τραγούδι ήταν, αν με ρωτάς, μία από τις πιο σοφές αποφάσεις που έχω πάρει. Το λαϊκό τραγούδι έχει να σου προσφέρει εξαιρετικά πολλά πράγματα, τόσο στην ερμηνεία και τη φωνητική τοποθέτηση όσο και στη μουσική αντίληψη. Δεν έχει να κάνει μόνο με το πώς ακούω σήμερα τον εαυτό μου ερμηνευτικά, γιατί προφανώς υπάρχει μεγάλη εξέλιξη σε σχέση με πριν από 15 χρόνια, όταν ξεκίνησα. Έχει να κάνει κυρίως με το κίνητρο που μου έδωσε αυτή η αλλαγή να συνεχίσω να γίνομαι καλύτερη, να εξελίσσομαι και να ανακαλύπτω συνεχώς καινούργιες πτυχές της φωνής και του εαυτού μου.

Υπάρχει κάποιο είδος μουσικής που αγαπάς, αλλά δεν έχεις τολμήσει ακόμη να δοκιμάσεις επαγγελματικά;

Όχι, δεν υπάρχει. Και μπορώ να πω ότι είμαι πολύ χαρούμενη που κατάφερα από νωρίς να αποβάλω τέτοιου είδους παρωπίδες. Υπηρέτησα το ρετρό τραγούδι, παράλληλα ανακαλύπτω και εξελίσσομαι ολοένα και περισσότερο στο κλασικό τραγούδι, το οποίο με έχει βοηθήσει σημαντικά να προστατεύω και να καλλιεργώ τη φωνή μου όλα αυτά τα χρόνια, και πλέον ασχολούμαι με τη μεγάλη μου αγάπη: το λαϊκό.

Υπάρχει κάτι που σε δυσκολεύει στη σημερινή μουσική βιομηχανία;

Σίγουρα στο παρελθόν με έχει δυσκολέψει το να ακούω πράγματα για μένα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά το αντιμετώπισα σχετικά εύκολα. Πλέον, μάλιστα, έχει γίνει ένα μικρό μου guilty pleasure. Επειδή έκανα αυτή τη δουλειά για πολλά χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όταν ακούω πια να ασχολούνται μαζί μου, ακόμη κι αν λένε πράγματα που δεν ισχύουν, σκέφτομαι ότι μάλλον βαδίζουμε στον σωστό δρόμο!

Πόση ελευθερία έχει μια τραγουδίστρια να αποφασίζει για το ρεπερτόριο, την εικόνα και την πορεία της; Έχεις νιώσει να σε κατευθύνουν προς κάτι που δεν σου ταιριάζει;

Θα σου μιλήσω για μένα, γιατί δεν γνωρίζω τι συμβαίνει με άλλους συναδέλφους. Προσωπικά, έχω απόλυτη ελευθερία, γιατί ο κόσμος με γνώρισε μέσα από κάτι που δημιούργησα μόνη μου, με τα χέρια και το μυαλό μου, ξεκινώντας κυριολεκτικά από το μηδέν.

Πλέον είμαι ευλογημένη που έχω δίπλα μου σημαντικούς συνεργάτες, οι οποίοι με συμβουλεύουν και με καθοδηγούν με την εμπειρία τους. Γνωρίζω πολύ καλά ότι, για να πετύχω τους στόχους μου, χρειάζεται να ακούω ανθρώπους που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία στον χώρο.

Αυτό, όμως, δεν το αντιλαμβάνομαι ως περιορισμό. Αντιθέτως, θεωρώ ότι αποτελεί μέρος της εξέλιξής μου. Υπάρχουν συμβουλές που ακολουθώ, ακόμη κι αν αρχικά δεν είχα σκεφτεί να κινηθώ προς αυτή την κατεύθυνση. Από εκεί και πέρα, όταν αισθάνομαι ότι κάτι δεν μου ταιριάζει ή με πιέζει, βάζω τα όριά μου, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους δεν θέλω να το κάνω, και προσπαθούμε μαζί να βρούμε μια εναλλακτική. Άλλωστε, μου αρέσει πάρα πολύ να πειραματίζομαι, τόσο με το ρεπερτόριο όσο και με την εικόνα μου.

Στη «Μηχανή», που κυκλοφορεί από την Panik Records, έγραψες και το σενάριο του βιντεοκλίπ. Ποια σκηνή ήθελες οπωσδήποτε να υπάρχει, επειδή έλεγε κάτι που δεν χωρούσε μέσα στο τραγούδι;

Η τελευταία σκηνή. Εκείνη στην οποία βλέπουμε την ηρωίδα μας να κοιμάται και τον συμπρωταγωνιστή της, μια φιγούρα προστασίας και ελπίδας για το ερωτικό της μέλλον, να τη σκεπάζει. Ήθελα οπωσδήποτε να υπάρχει αυτή η σκηνή, γιατί, παρόλο που το τραγούδι έχει ένα αρνητικό συναισθηματικό πρόσημο, με την ηρωίδα να υποφέρει βλέποντας τον άνθρωπο που αγαπά να την έχει ξεπεράσει και να έχει προχωρήσει στη ζωή του, δεν ήθελα η ιστορία της να τελειώσει εκεί. Ήθελα να της χαρίσω μια κάθαρση. Να αφήσω μια χαραμάδα φωτός και την ελπίδα πως, όταν ένας κύκλος κλείνει, ένας άλλος μπορεί να ανοίγει.

Από τις διασκευές των Les Au Revoir μέχρι το σημερινό λαϊκό σου ρεπερτόριο, έχει αλλάξει κάτι στις επαγγελματικές σου επιδιώξεις;

Αυτό που έχει αλλάξει είναι η επιθυμία μου να αναγνωριστεί η δουλειά που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Όταν κοπιάζεις τόσο πολύ για κάτι, έρχεται κάποια στιγμή που λες στον εαυτό σου: «Δεν θέλω να μείνω για πάντα στις μικρές σκηνές. Έχω δουλέψει πολύ, έχω προσπαθήσει πολύ και θεωρώ πως μου αξίζει κάτι παραπάνω».

Έχουν ξεκινήσει οι εμφανίσεις σου με την Πάολα και τον Δήμο Αναστασιάδη. Θέλεις να μας μιλήσεις γι’ αυτό, καθώς και για άλλα σχέδιά σου, αν υπάρχει κάτι ανακοινώσιμο;

Την Πάολα και τον Δήμο τούς θαυμάζω πραγματικά πάρα πολύ ως καλλιτέχνες. Έχουν και οι δύο κάτι ξεχωριστό, μια πολύ προσωπική καλλιτεχνική ταυτότητα, και κάθε φορά που τους παρακολουθώ παίρνω ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα αναγνωριστεί και η δική μου μοναδικότητα ως ερμηνεύτρια. Με έναν τρόπο, νομίζω πως έκανα manifest αυτή τη συνεργασία! Πιστεύω πάρα πολύ σε αυτό το σχήμα και χαίρομαι που είμαι μέρος του. Όσο για τα επόμενα βήματα, βρισκόμαστε συνεχώς στο στούντιο, δουλεύοντας πάνω σε καινούργια τραγούδια. Ιδανικά, θα ήθελα να κυκλοφορήσω έναν ολοκληρωμένο δίσκο, αν και δεν είμαι ακόμη σίγουρη κατά πόσο οι σημερινές συνθήκες στη μουσική βιομηχανία ευνοούν μια τέτοια κίνηση.

Παράλληλα, κάθε Τρίτη εμφανιζόμαστε στο Elaya, στη Δάφνη, ενώ τις υπόλοιπες ημέρες ταξιδεύουμε για ζωντανές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο.

Παλαιότερα κρατούσες απόσταση από τη λογική των followers, ενώ πιο πρόσφατα μίλησες για τη σημασία του TikTok. Τι αναθεώρησες στην πορεία; Ποια είναι η σχέση σου με τα social media;

Τα social media έχουν γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και η απόφαση να τα αξιοποιήσω επαγγελματικά ήταν μία από τις πιο σοφές που έχω πάρει μέχρι σήμερα. Γιατί, αν δεν υπήρχαν, πιθανότατα δεν θα δίναμε αυτή τη συνέντευξη!

Όταν αποφάσισα να αρχίσω να προβάλλω τις ζωντανές μου εμφανίσεις μέσα από βίντεο στα social media, τότε που ακόμη τραγουδούσα σε μικρότερους χώρους, δεν μπορούσα να φανταστώ όσα θα ακολουθούσαν. Ήταν αυτά που με έβγαλαν από την αφάνεια, μου έδωσαν την ευκαιρία να συστηθώ σε ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό και, κυρίως, μου χάρισαν ελπίδα και κίνητρο να συνεχίσω να εξελίσσομαι.

Πλέον, και το ομολογώ με μια μικρή ενοχή, δεν έχω όσο χρόνο θα ήθελα να αφιερώσω στη συντήρηση και την εξέλιξη όσων έχω χτίσει στο διαδίκτυο. Ευτυχώς, όμως, ο λόγος είναι ότι όλο αυτό που κάποτε προσπαθούσα να χτίσω μέσα από μια οθόνη, σήμερα το ζω πάνω στη σκηνή.