Η ευρωπαϊκή απουσία, ο κεντροαριστερός εμφύλιος και ένας οδηγός για φθηνή στέγη

Προβληματίζει τα σημερινά (20/11) πρωτοσέλιδα η πλήρης απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την τριμερή της Σενζέν αλλά και η κόντρα στην κεντροαριστερά που προέκυψε μετά την παραίτηση του βουλευτή Χαλκιδικής Απόστολου Πάνα.

Η ευρωπαϊκή απουσία, ο κεντροαριστερός εμφύλιος και ένας οδηγός για φθηνή στέγη
Russian President Vladimir Putin, Chinese President Xi Jinping and US President Donald Trump arrive to attend a trilateral meeting on the sidelines of the Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC) summit at the Qilin Shanzhuang State Residence in Shenzhen, China, 19 November 2026. EPA/VYACHESLAV PROKOFYEV/SPUTNIK/KREMLIN POOL MANDATORY CREDIT

Γράφει ο Δ.Ι.Ασπροπούλης

Τα λέγαμε χθες, από αυτήν τη στήλη: Στη Ζενζέν γίνανε πράγματα εν τη… απουσία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα κάθισαν σε ένα τραπέζι -κάποιοι μιλούσαν για… νέα Γιάλτα- και οι Βρυξέλλες δεν βρίσκονταν εκεί ούτε ως παρατηρητής της τριμερούς.

Σήμερα το θέμα αναδεικνύεται σε δύο πρωτοσέλιδα: Η Καθημερινή γράφει πως «η νέα τρόικα αγνοεί την Ευρώπη», Η Εφημερίδα Των Συντακτών αναγάγει την «Σενζέν εις το πηλίκον» και η Απογευματινή πως η Ε.Ε. είναι «θεατής στη νέα μοιρασιά του κόσμου». Και, φυσικά, η άποψή μας δεν άλλαξε από χθες ως σήμερα: Η Ευρώπη έπρεπε να βρίσκεται στην Σενζέν. Έπρεπε να καθίσει στο ίδιο τραπέζι, ως ισότιμος συνομιλητής. Όμως για άλλη μία φορά αναδεικνύεται σε ουραγό των εξελίξεων.

Βέβαια, ως αντίβαρο, είχαμε τη «σύνοδο των προθύμων». Κι εκεί, τουλάχιστον, οι βασικοί ηγέτες της γηραιάς ηπείρου, ο Γερμανός Μερτζ κι ο Γάλλος Μακρόν, φρόντισαν -έστω και από απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων- να στείλουν αυστηρό μήνυμα, τουλάχιστον ως προς το θέμα της Ουκρανίας. Κι είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση στο Ρωσοουκρανικό αν απουσιάζει το Κίεβο. Θα είναι κακό προηγούμενο και -ειδικά για την Ελλάδα- κακός οδηγός, καθώς η περίπτωση της Ουκρανίας ομοιάζει στην περίπτωση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Κι ούτε μπορεί να υπάρξει λύση χωρίς το Διεθνές Δίκαιο -κάτι που επίσης πρέπει να προασπιστεί η χώρα μας, η οποία στηρίζει τη λύση των δικών της προβλημάτων στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. Τουλάχιστον η «σύνοδος των προθύμων» κατάφερε να υπάρξουν διαβεβαιώσεις -και από το ΝΑΤΟ και από τον εκπρόσωπο των ΗΠΑ- ότι η -όποια- λύση θα περιλαμβάνει όλες τις πλευρές. Αλλά και το Κρεμλίνο, με τη δική του ανακοίνωση, είπε πως «κατανοεί» το λόγο που η Ε.Ε. θέλει να βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αχνό φως στο τούνελ, δηλαδή, αφού το ζήτημα του πολέμου μεταξύ Ρωσίας – Ουκρανίας δε θα λυθεί σύντομα.

Η «μάχη» για την κεντροαριστερά

Ένας άλλος πόλεμος ξέσπασε εντός συνόρων: Η παραίτηση Πάνα από το ΠΑΣΟΚ άνοιξε τους… διαύλους μάχης μεταξύ του «κινήματος» και της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης του Αλέξη Τσίπρα. Ήταν άλλο ένα επεισόδιο στην «κόντρα» των ηγεσιών των δύο κομμάτων που άρχισε εδώ και καιρό και φάνηκε να επηρεάζει μόνον την Ελ.Α.Σ., με την παραίτηση της κ. Γκαβανίδου.

Από την πλευρά του, ο -πρώην- βουλευτής Χαλκιδικής του ΠΑΣΟΚ έθεσε θέμα σύγκλισης. «Οι επιλογές και οι πολιτικοί χειρισμοί της σημερινής ηγεσίας δεν συμβάλλουν στην αναγκαία διεύρυνση και ενότητα. Περιορίζουν τη δυνατότητα σύγκλισης και οδηγούν σε μια λογική αντιπαράθεσης με δυνάμεις με τις οποίες θα έπρεπε να επιδιώκεται το μήνυμα του διαλόγου» ανακοίνωσε.

Ήδη ο κ. Πάνας οδεύει προς το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Εκεί δίνεται η μάχη για το ποιο θα είναι το κόμμα που θα κοντράρει τη Νέα Δημοκρατία και το ποιο το πρόσωπο που θα «αντικαταστήσει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η μάχη για την αύξηση των ποσοστών είναι σκληρή και, καθώς η Νέα Δημοκρατία έχει πακτώσει ένα ποσοστό και η «θολή» δεξαμενή των ΔΞ/ΔΑ και των αναποφάσιστων φαίνεται να μη δίνει άλλη «τροφή» στα δύο συγκεκριμένα κόμματα, το ζήτημα είναι ποιος θα πάρει τι από ποιον… Έτσι, σήμερα, η Εστία αναρωτιέται «ποιον ευνοεί η πολιτική σύρραξις ΠΑΣΟΚ -ΕΛΑΣ», Ο Λόγος εκτιμά πως είναι η Νέα Δημοκρατία που έχει «κέρδη» από τη μάχη και η Kontra βλέπει ότι «ξέσπασε εμφύλιος». Με αυτά και μ’ εκείνα ο δρόμος των δύο κομμάτων προς την κάλπη γίνεται ακόμη πιο δύσκολος.

Ακριβό μου ενοίκιο…

Ξεχωρίσαμε, από τα υπόλοιπα πρωτοσέλιδα, αυτό του Ελεύθερου Τύπου. Καταγράφει τις «131 περιοχές με τα πιο φθηνά ακίνητα» και δείχνει, έτσι, πως το πρόβλημα της στέγης είναι εδώ, ανίκητο, παρά τις όποιες προσπάθειες της κυβέρνησης με προγράμματα και επιδόματα.

Η στήλη με την τωρινή, αλλά και την παλιά μορφή της, κάτω από άλλη υπογραφή, το ΄χει ξαναπεί: Η ελεύθερη αγορά έχει αυτό το πρόβλημα. Οι ιδιοκτήτες ακινήτων, ως κάποιοι που έχουν και διαπραγματεύονται ένα αγαθό, βάζουν την τιμή που αυτοί νομίζουν. Οι πρακτικές που εφάρμοσε η Πολιτεία για να «κόψει» την ανηφόρα των τιμών δεν βοήθησαν. Το όνειρο για «ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας» που είχαν οι Έλληνες της δεκαετίας του ’60, του ’70 και του ’80 και που, τη δεκαετία του ’90 φάνηκε να κατακτάται χάρη στα δάνεια τα οποία, αφειδώς, χορηγούσαν τότε οι τράπεζες ως και το 2000, αποδείχτηκε εφιάλτης με ό,τι ακολούθησε όταν ζητήθηκε η αποπληρωμή. Έτσι, προς το παρόν, αναμένουμε και παραμένουμε σε θέματα που καταγράφουν, όπως το σημερινό της εφημερίδας.