Κοινοί βηματισμοί, ντελίρια απειλών, εκούσιες κι ακούσιες έξοδοι και μια τριμερής που έπρεπε να είναι… τετραμερής

Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά και η τριμερής σύνοδος κορυφής στην Κίνα, με την Ευρωπαϊκή απουσία, είναι τα βασικά θέματα των σημερινών (19/11) πρωτοσέλιδων

Κοινοί βηματισμοί, ντελίρια απειλών, εκούσιες κι ακούσιες έξοδοι και μια τριμερής που έπρεπε να είναι… τετραμερής

Γράφει ο Δ.Ι.Ασπροπούλης

Μετά τη χθεσινή παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην 4η Διακυβερνητική Σύνοδο Ελλάδας-Κύπρου, στη Λευκωσία, ήταν αναμενόμενες οι τουρκικές αντιδράσεις -ειδικά μετά το «άκυρο» του Καΐρου στην Άγκυρα. Το ίδιο αναμενόμενο ήταν το θέμα να «σκαρφαλώσει» στα σημερινά πρωτοσέλιδα.

«Νέο τουρκικό ντελίριο απειλών» διαπιστώνει η Political, ενώ Ο Λόγος επισημαίνει τον «κοινό βηματισμό» Ελλάδας – Κύπρου, την ίδια στιγμή που η Δημοκρατία πάει λίγο πίσω στο χρόνο, στις αρχές του μήνα, όταν και κατατέθηκε στον ΟΗΕ κατά τη διάρκεια της Συνόδου για το Κλίμα ο χάρτης του τουρκικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, για να κάνει λόγο για «νέα τετελεσμένα από τους Τούρκους». Πόσο νέες είναι οι απειλές και τα τετελεσμένα είναι συζητήσιμο, αφού η Άγκυρα είναι ιδιαίτερα πιστή στην πολιτική της να θέτει ζητήματα, προχωρώντας ένα βήμα τη φορά, με την ελπίδα να κερδίσει μερικά εκατοστά. Αυτός είναι και ο λόγος που η γειτονική χώρα διατηρεί στην επικαιρότητα την ψήφιση του περίφημου νομοσχεδίου για τη «γαλάζια πατρίδα». Γνωρίζει ότι θα υπάρξει κάθετη ελληνική αντίδραση, σκληρή διπλωματική μάχη και τα ήρεμα νερά θα ταραχθούν.

Από την ελληνική πλευρά, η θέση παραμένει ακλόνητη. Την υπογράμμισε, από τη Λευκωσία, ο πρωθυπουργός: «Η θέση μας για το Κυπριακό είναι σταθερή: Στηρίζουμε τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ να επανεκκινήσουν οι συνομιλίες από εκεί που διεκόπησαν, με στόχο πάντα την επανένωση του νησιού, έχοντας πάντα ως βάση, ως θεμέλιο τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποβλέποντας πάντα σε μια δίκαιη, βιώσιμη λύση, μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, χωρίς αναχρονιστικές εγγυήσεις, χωρίς δυνάμεις κατοχής» τόνισε. Όπως επίσης επεσήμανε πως το καλώδιο σύνδεσης με την Κύπρο θα ποντιστεί, καθώς οι σχετικές έρευνες είναι, ήδη, σε εξέλιξη.

Όλα αυτά που θα γίνουν για ΄μένα, χωρίς εμένα…

Κι ενώ αυτά συμβαίνουν στην περιοχή μας, αρκετά πιο μακριά, στη Σεντζέν της Κίνας, οι ηγέτες ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας συναντώνται, συζητούν για τα ενεργειακά, παίρνουν αποφάσεις που αφορούν το μέλλον μας κι όλα αυτά γίνονται ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση απουσιάζει παντελώς. «Τριμερής γιγάντων χωρίς την Ευρώπη» λέει Το Ποντίκι κι έτσι μας φέρνει μπροστά στο πρόβλημα: Σε όλα αυτά που θα γίνουν… για ΄μένα, χωρίς εμένα. Οι Βρυξέλλες απουσιάζουν, ετοιμάζονται να συζητήσουν για την Ουκρανία και τη βοήθεια που θα στείλουν, τη στιγμή που ο «απέναντι» βασικός παίκτης, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, αποκαλείται «φίλος» από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον Σι Τζινπίνγκ για να μιλήσουν για το μέλλον του κόσμου όλου. Φυσικά και για το μέλλον της Ευρώπης.

Η Ε.Ε. φαίνεται να έχει χάσει το παιχνίδι. Μεταμορφωμένη εδώ και χρόνια σε μια -μάλλον- γραφειοκρατική δύναμη, αδυνατεί -όχι να ηγηθεί, αλλά- να ακολουθήσει. Κινείται μακριά από το όραμα των Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, Χέλμουτ Σμιτ, Βίλι Μπραντ, Έντουαρντ Χιθ και Λέο Τίντεμανς(του Βέλγου πρωθυπουργού που συνέταξε την περίφημη έκθεση – οδικό χάρτη για την μετεξέλιξη της ΕΟΚ σε Ε.Ε.). Παίζει με αριθμούς και επιδοτήσεις χωρίς να είναι κοντά στα κοινωνικά προβλήματα. Αδυνατεί να ορθώσει λόγο ακόμη και σε θέματα δημοκρατίας, όπως αυτά που εγείρονται καθημερινά στη γειτονική Τουρκία. Και, κάπως έτσι, παρακολουθεί από την τηλεόραση τα τεκταινόμενα στη μακρινή Σεντζέν.

Οι αναγκαίες και οι αναγκαστικές αποχωρήσεις

Αφήσαμε για τελευταίες τις εξόδους: Ακούσιες, όπως αυτές των δικαστών που σχεδιάζονται από το υπουργείο Δικαιοσύνης («σχέδιο εθελούσιας εξόδου για δικαστές» είναι ο τίτλος της Καθημερινής) και ακούσιες, όπως αυτών που επικρατούν στο στράτευμα(«πληρώνουν για να βγάλουν το χακί» υποστηρίζει η Karfitsa Press, αναφορικά με την αποχώρηση στελεχών από το στράτευμα).

Η εθελουσία στη Δικαιοσύνη είναι ένας τρόπος ανανέωσης του δικαστικού σώματος. Έγινε, για τελευταία φορά, το 2008, συζητείται να ξαναγίνει από το 2024. Σύμφωνα με το δημοσίευμα θα δοθεί η δυνατότητα σε όσους δικαστές αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, ή δεν μπορούν, για διάφορους λόγους, να εκτελούν τα καθήκοντά τους, να αποχωρήσουν με ένα… μπόνους. Ας παραδεχτούμε, όμως, ότι δεν έρχεται και την καλύτερη στιγμή. Το τάιμινγκ στη χώρα που έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στη Δικαιοσύνη (όπως και σε άλλους θεσμούς) ίσως να μην είναι το κατάλληλο. Εξάλλου… εκλογές έρχονται.

Όσο για την ακούσια έξοδο στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων που φέρνει η Karfitsa Press στο βασικό της θέμα, οφείλεται, σύμφωνα με την εφημερίδα, στην οικονομική κατάσταση των ενστόλων. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες της κυβέρνησης να τους ενισχύσει, το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Τα νοίκια που αναγκάζονται να καταβάλουν αυτοί οι άνθρωποι είναι -όπως για όλους τους Έλληνες- δυσβάστακτα, οι συχνές μετακινήσεις τους δε βοηθούν στην ενίσχυση του οικογενειακού εισοδήματος με την εργασία άλλων μελών της οικογένειας που αναγκάζονται να ακολουθούν στις μεταθέσεις και όλα αυτά προστίθενται στην, ούτως ή άλλως, δυσκολία στη ζωή ενός ένστολου. Κι αν κάποιοι έχουν στο νου τους το μισθό ενός αποφοίτου της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, ας σκεφτεί πως υπάρχουν και οι νέοι που στελεχώνουν το στράτευμα ως απόφοιτοι της Σχολής Υπαξιωματικών. Νέοι που παίρνουν 900 ευρώ μισθό και πρέπει να ζήσουν, αναγκαστικά, μακριά από τα «πατρικά» τους… Με νοίκι -έστω- στα 400 ευρώ, το πρόβλημά τους είναι μεγάλο.