Θερμαϊκός: Η σύσκεψη των αναρμοδίων και ο… κουμπαράς τους

Μίλησαν για ένα ταμείο ώστε οι τοπικές αρχές με έξοδα τους να τον καθαρίζουν όταν “λερώνεται” κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Όχι ότι ο Θερμαϊκός δεν χρειάζεται μια κοινή προσπάθεια ή έστω έναν κοινό λογαριασμό…

Η μεγάλη ιδέα που προέκυψε από τη σύσκεψη… αναρμοδίων ήταν να φτιάξουν έναν κουμπαρά! Να μαζεύουν λεφτά διάφοροι φορείς ώστε να πληρώνουν σκαφάκια ίσως και σκάφες για να εξαφανίζουν τη βλέννα. Ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης που συγκάλεσε τη σύσκεψη παραδέχτηκε ότι η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, συνεπώς και ο ίδιος δεν έχουν αρμοδιότητα, αλλά κάτι θα γίνει (ειδικά τώρα με την υποψηφιότητα για περιφερειάρχης). Οι υπόλοιποι εκπρόσωποι φορέων είπαν κι αυτοί ότι δεν είναι αρμόδιοι. Και έτσι η λύση που βρέθηκε ήταν να γίνουν συνδικαιούχοι… αναρμόδιοι σε ένα κοινό… αρμόδιο λογαριασμό απορρύπανσης!

Αυτή είναι η κλασική ελληνική πατέντα. Όταν το πρόβλημα φτάνει “στο αμήν” και τα υπουργεία με τα επιτελικά τους στελέχη θεωρούν ότι η Θεσσαλονίκη και τα ζητήματα της δεν είναι και δικά τους , φτιάχνουμε κάτι πρόχειρο και προσωρινό ώστε να μην χαλάσουμε και τις καλές σχέσεις που έχουμε μαζί τους. Δεν σηκώνουμε ανάστημα, ούτε διεκδικούμε, ούτε ζητάμε παρέμβαση -οικονομική- για το θεσμικό αδιέξοδο διότι μπορεί να μας κατηγορήσουν για γκρινιάρηδες, ζηλιάρηδες και μίζερους. Δεν είναι η πρώτη φορά που (δεν) το κάνουμε. Έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα με αυτοσχέδιες λύσεις και πατέντες. Λίγο συντονίζει ο εκάστοτε υφυπουργός του τομέα Μακεδονίας Θράκης, λίγο ο εκάστοτε δήμαρχος Θεσσαλονίκης που έχει και τη στήριξη της κυβερνώσας παράταξης, λίγο οι υφυπουργοί Θεσσαλονίκης που επιτέλους δεν είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού αλλά των δύο χεριών κ.α. Έχουμε κάνει συσκέψεις αναρμοδίων πχ και για τα κοπάδια αγριογούρουνων, για τις τοξικές φωτιές σε μονάδες ανακύκλωσης, για τη δυσοσμία στη δυτική Θεσσαλονίκη, για τους ελέγχους της Τροχαίας στην μεταφορά των μπάζων κλπ

Είναι πιο εύκολο. Μια σύσκεψη δεν πειράζει κανέναν, δεν αλλάζει καμία αρμοδιότητα και μπορούμε να λέμε ότι «κάναμε κάτι», εδώ μάλιστα προτείνουμε  και… κουμπαρά έστω και αν τέτοια πατέντα έχει ημερομηνία λήξης γιατί θα δουλέψει όσο υπάρχουν λεφτά και διάθεση από τους επικεφαλής των φορέων να ρίχνουν συχνά πυκνά και από κάτι. Όταν σταματήσουν ή απλά ξεχαστεί το ζήτημα τότε θα γίνει πάλι σύσκεψη και θα ψάχνουμε για νέα λύση πχ έναν χορηγό που βρωμίζει τις θάλασσες και το περιβάλλον αλλά κάνει και κοινωνική πολιτική δίνοντας κάτι ψίχουλα που και πού και όλοι είμαστε ευχαριστημένοι. Στο μεταξύ, τα «θρεπτικά» ή τοξικά φορτία από τους ποταμούς θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν, τα υπολείμματα λιπασμάτων θα ξεβράζουν και τα φυσικά φαινόμενα θα επαναλαμβάνονται.

Δεν λέω ότι ο… εθελοντικός καθαρισμός είναι αχρείαστος. Είναι όμως λάθος να τον παρουσιάζουμε ως λύση στη νόσο όταν είναι απλά η επικοινωνιακή διαχείριση των συμπτωμάτων. Μια σοβαρή προσέγγιση θα σήμαινε να αποφασίσουμε ποιος είναι υπεύθυνος  και να του δώσουμε τα μέσα και τις αρμοδιότητες να δουλέψει μακροπρόθεσμα. Εκτός κι αν αυτό είναι που αποφεύγεται τόσο επίμονα. Η μη ανάληψη ευθυνών και η μη λογοδοσία σε ενδεχόμενη αποτυχία οποιουδήποτε φορέα που δεν βγαίνει μπροστά να κάνει ένα τηλέφωνο σε ένα υπουργείο και να πει νέτα σκέτα να περάσει μια τροπολογία ώστε να έχει την ευθύνη. Τότε εντάξει μπροστά στο πολιτικό κόστος όλα τα άλλα ωχριούν ή αλλάζουν χρώμα που θυμίζουν βλέννα…

Θερμαϊκός: Κλειστή σύσκεψη συναρμοδίων για ένα… ανοιχτό ζήτημα