Θεσσαλονίκη: Ζωή στην “Οδό Αστέγων” με τρεις τσάντες…

Περιδιαβαίνουν στους βρώμικους δρόμους και πεζόδρομους στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ορισμένοι ζητιανεύουν κι άλλοι το... κρύβουν

Θεσσαλονίκη: Ζωή στην “Οδό Αστέγων” με τρεις τσάντες…
Ζωή σε τρεις... τσάντες ΦΩΤΟ ΣΑΒΒΑΣ ΑΥΓΗΤΙΔΗΣ

Ο πιο φωτογραφημένος και πολυσυζητημένος πεζόδρομος της πόλης έχει αλλάξει εικόνα τα τελευταία χρόνια. Παρά τις καλές προθέσεις ή τις διαδοχικές… μακέτες αναβάθμισης, η πραγματικότητα και η καθημερινότητα στο κέντρο και στη Θεσσαλονίκη αναδεικνύει “ζωές σε τρεις τσάντες”, στρώματα και κουβέρτες στα βρώμικα πλακάκια, περιττώματα περιστεριών μαζί με αυτά των ανθρώπων παντού και όχι πια μόνο στις γωνίες…

Η Οδός Αριστοτέλους μετρά αρκετά ξενοίκιαστα καταστήματα, όπως και άδεια κτίρια που φιλοξενούσαν το αστυνομικό τμήμα της περιοχής, την 3η και 4η ΥΠΕ Μακεδονίας Θράκης και πολλές υπαίθριες εκδηλώσεις. Σήμερα κυρίαρχο στοιχείο δεν είναι ούτε οι αστυνομικοί, ούτε οι υγειονομικοί που πηγαινοέρχονταν στα γραφεία των Τσαλικάκη και Μπογιατζίδη, των διοικητών των ΥΠΕ, αλλά άνθρωποι με λιγοστά υπάρχοντα υπό μάλης, να ζουν και να κοιμούνται έξω από τις άδειες βιτρίνες ή στις εισόδους εγκαταλελειμμένων μαγαζιών, σε αμφίβολες ή και επικίνδυνες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης για όλους, όχι μόνο για τους εαυτούς τους. Ανάμεσα δε στους άστεγους, βρίσκονται πολλοί που προσπαθούν να το κρύψουν χωρίς να επαιτούν. Κάθονται τη μέρα σε στάσεις λεωφορείων χωρίς να έχουν καποιο προορισμό από ή προς Θεσσαλονίκη και άλλοι στα παγκάκια ταΐζοντας περιστέρια από όσα ελάχιστα τρέφονται κι αυτοί.

Επαγγελματίες “στα πατώματα”;

Υπάρχουν κι αυτοί που εκμεταλλεύονται τόσο την “οδό αστέγων” στη Θεσσαλονίκη  όσο και την ευαισθησία αρκετών διερχομένων, ζητιανεύοντας και μάλιστα με… ψέματα ότι χρειάζονται και παίρνουν πολλά και ακριβά φάρμακα, κάτι που αν ίσχυε δεν θα μπορούσαν να ζήσουν λόγω της επικινδυνότητας τους. Τα χαρτόνια με τα ονόματα των φαρμάκων είναι ένα ακόμη εργαλείο… παραπλάνησης. Μάλιστα χθες το μεσημέρι υπήρξε γιατρός -όπως είπε- που έκανε τη σχετική παρατήρηση μπροστά στους μόνιμους μικροπωλητές της περιοχής, με αποτέλεσμα η «ασθενής» με προβλήματα κινητικότητας να σηκωθεί και να τον… κυνηγήσει!

Mήπως ο δήμος να προσπαθήσει περισσότερο;

Παρόμοιες εικόνες με άστεγους, χωρίς να ζητιανεύουν βλέπουμε σε όλο το μήκος της Αριστοτέλους, όμως κυρίως από την Τσιμισκή ως την Εγνατία. Ο  δήμος Θεσσαλονίκης έχει δημιουργήσει εδω και πολλά χρόνια σχετικές δομές (Υπνωτήριο Αστέγων στην Ανδρέου Γεωργίου 5, Ανοικτό Κέντρο Ημέρας) αλλά το πρόβλημα  παραμένει ορατό στην καρδιά της πόλης, είτε γιατί οι άστεγοι δεν είναι άστεγοι, είτε γιατί είναι αλλά δεν θέλουν να αφήσουν την ανοιχτωσιά της Πλατείας Αριστοτέλους είτε γιατί δεν εμπιστεύονται αυτές τις δομές. Να σημειωθεί ότι σε παλαιότερες εκτιμήσεις γίνεται λόγος για 150 περίπου άτομα που χρειάζονται στήριξη και σίγουρα μια άμεση προτεραιοποίηση των αναγκών ώστε οι κοινωνικές υπηρεσίες να ρίξουν το βάρος σε όσους πρέπει ή θέλουν να βοηθηθούν. Για τους υπόλοιπους υπάρχουν κι άλλες υπηρεσίες ή αρχές που θα πρέπει να επιληφθούν κάποια στιγμή…

Θέμα Theopinion – Άστεγοι: «Ο Δήμος Θεσσαλονίκης πετάει τα πράγματά μας»