Η ΠΟΛΗ-τιστική ατζέντα του TheOpinion

Στις 27 Μαρτίου τιμάμε, διεθνώς, την τέχνη του θεάτρου. Εσύ, στο κάθισμα ποιας αίθουσας θα «χαθείς» αυτήν την εβδομάδα;

Θεατρική Σκηνή

• Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

«Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΦΟΝΟΣ», βασισμένο στο θρυλικό “Dial M for Murder” του Frederick Knott | Απόδοση & Σκηνοθεσία: Γιώργος Φρατζεσκάκης | 27 έως 29 Μαρτίου

Ο Τόνι Γουέντις, πρώην πρωταθλητής του τένις, ανακαλύπτει ότι η σύζυγός του, Μάργκο, τον απατά με τον Μαρκ Χάλιντεϊ, συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων.

Ο Γουέντις αποφασίζει να ξεφορτωθεί τη σύζυγό του για να κληρονομήσει την περιουσία της και, προκειμένου να μην κινήσει τις υποψίες της αστυνομίας, αναθέτει τη δολοφονία της στον Τσαρλς Σουάν· έναν παλιό γνωστό του με βεβαρημένο παρελθόν.

Με «όπλα» τον εκβιασμό και την οικονομική αποζημίωση, ο Γουέντις αναγκάζει τον Σουάν να σκοτώσει τη γυναίκα του, σχεδιάζοντας, έτσι, το… τέλειο έγκλημα!

Αλεξάνδρα Ούστα στο TheOpinion: «Αισθάνομαι από τις τυχερές γυναίκες ηθοποιούς»

• Θέατρο ΑΘΗΝΑΙΟΝ

«ΡΟΔΑΦ’ΝΟΝ» του Κώστα Διαμαντίδη, μια παράσταση στην ποντιακή διάλεκτο | Θεατρική μεταφορά: Θέμης Μουμουλίδης, Μάρθα Μαυρίδου | Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης | 27 έως 29 Μαρτίου

Ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο, από τον Πόντο στη διασπορά και από τον διωγμό και τη γενοκτονία μέχρι το σήμερα, με τη μνήμη της Πατρίδας πάντα βαθιά ριζωμένη στην ψυχή.

Η περιπέτεια των Ποντίων ξεδιπλώνεται μέσα από την ιστορία της Παρθένας, μιας γυναίκας που ξεριζώνεται από ένα χωριό της Τραπεζούντας για να βρεθεί, με την ανταλλαγή πληθυσμών, σε κάποιο χωριό της Δυτικής Μακεδονίας.

Ο καθημερινός αγώνας, το γέλιο και το δάκρυ, οι μνήμες μιας χαμένης πατρίδας, το ακριβό της μυστικό και το μεγάλο της όνειρο: να φυτέψει στην αυλή της ένα ροδάφνον από τα χώματα του τόπου της, να ριζώσει η μνήμη του Πόντου στη νέα πατρίδα.

Μια αληθινή ιστορία που έρχεται να υπενθυμίσει πως η διατήρηση της μνήμης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρξει ιστορική συνέχεια. Ένας ύμνος στη ζωή, στη δύναμη της επιβίωσης και, τέλος, ένας ύμνος στον έρωτα.

Η παράσταση παρουσιάζεται στην ποντιακή διάλεκτο, με ελληνικούς υπέρτιτλους, ενώ μέρος του κειμένου ερμηνεύεται στη νεοελληνική γλώσσα.

«20 ΒΗΜΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ» του Χόρχε Μπουκάι | Θεατρική διασκευή: Παύλος Μητσόπουλος | Σκηνοθεσία: Άγγελος Κλωνάρης | 29 Μαρτίου

Το έργο βασίζεται σ’ ένα βαθιά ανθρώπινο και στοχαστικό κείμενο, στο οποίο ο διεθνούς φήμης Αργεντίνος ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας προτείνει είκοσι καθοριστικά «βήματα ζωής». Βήματα που δεν προσβλέπουν σε εύκολες απαντήσεις ούτε ακολουθούν τη γνωστή διαδρομή της αυτοβοήθειας, αλλά, αντίθετα, έρχονται σε σύγκρουση με τη συμβατική σκέψη και τις τυπικές συμβουλές περί ευτυχίας.

Ακολουθώντας με συνέπεια το έργο του Μπουκάι, κάθε βήμα αποτελεί μια αυτόνομη μικρή αφήγηση, όπου ο λόγος μετατρέπεται σε παραβολή για να αποκαλύψει μια πτυχή της ανθρώπινης εμπειρίας. Είκοσι βήματα, είκοσι ιστορίες, είκοσι απαιτητικές ασκήσεις επί σκηνής γεμάτες ρίσκο, πρόκληση και αυτογνωσία.

Τέσσερις ηθοποιοί μεταμορφώνονται αδιάκοπα, αλλάζοντας ρόλους με ρυθμό καταιγιστικό. Από τη συγκίνηση του δράματος στην ελαφρότητα της κωμωδίας και από τις καθημερινές οικείες στιγμές στα συμβολικά τοπία της Ιστορίας και της φαντασίας, η σκηνή μεταμορφώνεται διαρκώς σε έναν καθρέφτη της ανθρώπινης ψυχής.

• Θέατρο ΑΜΑΛΙΑ

«ΚΑΛΗ ΚΑΛΟ – ΜΙΑ ΖΩΗ ΘΕΑΤΡΙΝΑ» | Κείμενο: Στεργιάνα Τζέγκα | Δραματουργική επεξεργασία: Αλκυόνη Θηλυκού, Πέτρος Παπαζήσης, Στεργιάνα Τζέγκα | Σκηνοθεσία: Πέτρος Παπαζήσης | 23 & 24 Μαρτίου

Μια γυναίκα, έξι δεκαετίες θεατρικής ιστορίας. Η παράσταση φωτίζει τη ζωή και την πορεία της θρυλικής Καλής Καλό, μιας μορφής που ταυτίστηκε με την εξέλιξη του ελληνικού θεάτρου.

Από τα μπουλούκια του περασμένου αιώνα και αργότερα τη «Μάντρα του Αττίκ», μέχρι την καθιέρωσή της ως πρωταγωνίστρια των μεγάλων επιθεωρήσεων, η Καλό έζησε τα πάντα. Πέρα, όμως, από παιδί-θαύμα, ενζενί και λαμπερή θιασάρχισσα, ήταν και εκπαιδευτικός, μητέρα και αγωνίστρια.

Μέσα από τη δική της ζωή, αναδεικνύεται και η αθέατη ιστορία των ηθοποιών —και ιδιαίτερα των γυναικών ηθοποιών— του περασμένου αιώνα· μια ιστορία γεμάτη προκαταλήψεις, εκμετάλλευση και ανάγκη για συνεχή διεκδίκηση.

Από την εποχή των μπουλουκιών μέχρι το σήμερα… μια παράσταση-γέφυρα γεμάτη τραγούδι, λάμψη και συγκίνηση. Μια παράσταση φτιαγμένη από θεατρίνους για θεατρίνους και για το θέατρο.

«Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΗ» | Κείμενο, Σκηνοθεσία & Ερμηνεία: Βασίλης Βηλαράς | 27 έως 29 Μαρτίου

Ο Φώτης είναι ένα παιδί που μεγαλώνει τη δεκαετία του ‘90. Από πολύ μικρή ηλικία κλείνεται στο παιδικό του δωμάτιο και δεν βγαίνει ποτέ ξανά. Δεν αντέχει τον κόσμο, είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον.

Η τηλεόραση γίνεται η μόνη του παρέα. Το παράθυρό του στον κόσμο. Μεγαλώνει παρακολουθώντας ελληνικές σειρές, κλασικές και σύγχρονες, μεσημεριανές εκπομπές, ειδήσεις, video clips, μεταγλωττισμένα, τα πρώτα ριάλιτι.

Καταπίνει εικόνες, ατάκες και πρότυπα. Μαθαίνει τι είναι «κανονικό», τι είναι «επιτρεπτό», τι είναι «σωστό» και, κυρίως, τι είναι «λάθος». Μπερδεύεται, εκπαιδεύεται, τραυματίζεται, μαθαίνει να κάνει χιούμορ, να κρίνει, να ελπίζει και μας αφηγείται πώς και πόσο η ελληνική τηλεόραση της δεκαετίας του ‘90 τον έφτιαξε όσο τον κατέστρεψε.

• Θέατρο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ

«Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ» του Oriol Paulo, με την Κάτια Δανδουλάκη | Μετάφραση: Λουίζα Μητσάκου | Διασκευή: Σοφία Σπυράτου, Λουίζα Μητσάκου | Σκηνοθεσία: Σοφία Σπυράτου | 27 έως 29 Μαρτίου

Ένας επιτυχημένος νεαρός επιχειρηματίας βρίσκεται κατηγορούμενος για τον φόνο της ερωμένης του. Είναι παγιδευμένος σε μια δίνη από ανομολόγητους φόβους, παρορμητικές αποφάσεις, υποψίες και σκιές, μυστικά και ψέματα.

Μια δαιμόνια δικηγόρος καλείται να φωτίσει τις σκοτεινές πτυχές του μυστηρίου. Έχει, όμως, μόνο δύο ώρες στη διάθεσή της μαζί του για να ανακαλύψει τι πραγματικά έχει συμβεί.

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα και κάθε λεπτό που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στην αποκάλυψη της αλήθειας. Ή μήπως όχι;

Η αλήθεια και το ψέμα μπλέκονται σε έναν σφιχτοδεμένο ιστό, που όσο πιο πολύ ξεδιπλώνεται τόσο πιο περίπλοκος γίνεται. Πόση αλήθεια χωράει σε ένα ψέμα; Πόσο ψέμα κρύβει μια αλήθεια;

• Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ

«Η ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ» του Νίκου Νικήτογλου | Σκηνοθεσία & Δραματουργία: Νικόλας Μαραγκόπουλος | 23 & 24 Μαρτίου

Στον κόσμο της ψηφιακής πραγματικότητας, ζούμε για να ξεχνάμε και ξεχνάμε να ζήσουμε. Υπάρχουν, όμως, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι που θα ήθελαν να απαλλαγούν από τον θόρυβο του διαδικτύου. Θα ήθελαν να έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν σε έναν κόσμο, που δεν τον βαραίνει το ψηφιακό τους αποτύπωμα.

Αυτό αναλαμβάνει να κάνει «Η Πλατφόρμα», εξετάζοντας τη σύγχρονη ανάγκη για ασφάλεια, απουσία πόνου, καθαρότητα ταυτότητας και, φυσικά, το τίμημα που αυτή συνεπάγεται.

«Μνήμη ή εκκαθάριση;» – Οι ηθοποιοί της «Πλατφόρμας» στο TheOpinion

«ΖΩΗ ΕΚΤΟΣ ΟΘΟΝΗΣ», μια μουσική παράσταση του Παρασκευά Καρασούλου, με αφηγητή τον Παρασκευά Καρασούλο, ερμηνευτή τον Θοδωρή Νικολάου και τον κιθαρίστα Γιώργο Ρήγα | 27 έως 29 Μαρτίου

Η αφήγηση της οδύσσειας μιας οικογένειας, όπως την έζησαν τα πολλά και διαφορετικά μέλη της, διασχίζοντας τον 20^ο αιώνα έως σήμερα.

Τα τραγούδια που κράτησαν ζωντανές τις μνήμες τους και σημάδεψαν τη διαδρομή τους πάνω από έναν αιώνα: από την παράδοση, το λαϊκό μας τραγούδι, το σύγχρονο έντεχνο έως τις πιο πρόσφατες αναφορές.

Η αγάπη και το χιούμορ που τους βοήθησαν να προχωρούν μαζί. Και το προζύμι της οικογένειας, που σαν γλώσσα-ρίζα τους έδωσε νόημα και προορισμό πορείας.

Από την αυγή του 20^ου αιώνα ως τις μέρες μας, η ζωή όπως μας έφτασε εδώ μέσα από τραγούδια, εικόνες και τις διάσπαρτες αφηγήσεις των ηρώων μιας μοναδικής εποχής: της εποχής μας…

«Τρία πράγματα δεν πρέπει να λείπουν από το σπίτι σας, έλεγε ο παππούς Ηλίας: το ψωμί, η αγάπη και το τραγούδι. Το ψωμί θα σας κρατάει γερούς, η αγάπη ενωμένους και το τραγούδι ζωντανούς. Και μας παρέδωσε αυτό το προζύμι, που φτιάχνουμε το ψωμί μας ως σήμερα».

• Θέατρο ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ

«ΟΥΤΕ ΜΠΡΟΣ ΟΥΤΕ ΠΙΣΩ», η σατιρική κωμωδία των Θανάση Παπαθανασίου & Μιχάλη Ρέππα για την παράνοια της καθημερινότητας | 23 & 24 Μαρτίου

Ένα ξεκαρδιστικό καθρέφτισμα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, με μουσική και τραγούδια, που σατιρίζει το «εδώ» και το «τώρα».

Αυτό που συμβαίνει στα σπίτια μας, στους δρόμους, στις πλατείες, στην τηλεόραση, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ό, τι μας ενώνει και ό, τι μας χωρίζει ως Νεοέλληνες, με μια ματιά γρήγορη, επιθεωρησιακή, στην «κόψη του ξυραφιού».

Κομμάτια και αποσπάσματα ζωής και ιστορίες καθημερινής τρέλας σαν σύντομα φλας που πυκνώνουν ό, τι μας απελπίζει και ό, τι μας δίνει ελπίδα.

«ΧΑΣΑΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΣΤΟΠ» | Κείμενο: Γιώργος Διαλεγμένος | Σκηνοθεσία: Χρήστος Τριπόδης | 27 έως 29 Μαρτίου

Ο Θανάσης και η Ουρανία ζουν μέσα στη μιζέρια, στη φτώχεια και στη γκρίνια στο Γκάζι της δεκαετία του ‘50. Στο διπλανό τους δωμάτιο βρίσκεται η κατάκοιτη και ετοιμοθάνατη θεία, στην κληρονομιά της οποίας στηρίζουν όλες τους τις ελπίδες για μια καλύτερη ζωή.

Ένας καβγάς. Μια λάθος κίνηση. Ένας θάνατος που έρχεται νωρίτερα απ’ ό, τι έπρεπε. Όμως, η πολυπόθητη λύση δεν έρχεται ποτέ.

Αντίθετα, ο θάνατος γίνεται ο σπινθήρας για μια μεγάλη έκρηξη, αποκαλύπτοντας με σκληρό χιούμορ τις ψευδαισθήσεις, τις ενοχές και τα αδιέξοδα των ηρώων.

• Θέατρο Τ

«ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ» | Κείμενο: Αλεξάνδρα Καλτσογιάννη | Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνος Γοργολίτσας | Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γοργολίτσας, Δήμητρα Στεργίου | 27 έως 29 Μαρτίου

Ένα σύγχρονο θεατρικό έργο, που κινείται στο πεδίο του μαγικού ρεαλισμού και μιλά για τον έρωτα που γεννιέται στη ρωγμή, για την επιθυμία που κατασκευάζει πρόσωπα, για τα ψέματα που λέμε και τις φαντασιώσεις που χτίζουμε για να αντέξουμε την απουσία.

Ο ποιητικός λόγος και η υπαρξιακή ένταση συνυπάρχουν σε ένα αστικό τοπίο εσωτερικών διαμερισμάτων και σιωπηλών παραθύρων, εκεί όπου η επιθυμία και η μνήμη αναμετρώνται με την πραγματικότητα. Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται ένα καίριο ερώτημα: Πώς μετατρέπεται η πραγματικότητα σε φαντασίωση; Και πότε η φαντασίωση διεκδικεί τη θέση της ως πραγματικότητα;

Η σκηνή δεν φωτίζεται, ζωγραφίζεται. Αντί συμβατικών φωτιστικών σωμάτων, η ατμόσφαιρα δημιουργείται μέσω προτζέκτορα και ψηφιακού προγράμματος ζωγραφικής που λειτουργεί ζωντανά επί σκηνής. Η εικόνα παράγεται σε πραγματικό χρόνο και προβάλλεται πάνω στα σώματα των ηθοποιών, μετατρέποντάς τα σε κινούμενα έργα τέχνης. Το περίγραμμα της φαντασίωσης σχεδιάζεται μπροστά στο κοινό και αποκτά χρώμα, ένταση και μορφή τη στιγμή που συμβαίνει.

Τα πρόσωπα εξιδανικεύονται, αλλοιώνονται, αποδομούνται και επανασυντίθενται, όπως ακριβώς συμβαίνει και στον έρωτα. Η μουσική, σαν να ξεπηδά από κασέτες μνήμης, μεταφέρει ήχους του παρελθόντος στο παρόν και συντονίζει ρυθμικά την εικόνα, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο οπτικοακουστικό περιβάλλον.

Κάθε παράσταση αρχίζει να ζωγραφίζεται από τη στιγμή που ξεκινά και ολοκληρώνεται με την υπόκλιση. Είναι μοναδική, γιατί δημιουργείται μπροστά στα μάτια του κοινού και δεν επαναλαμβάνεται ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Την επόμενη ημέρα, η φαντασίωση θα στηθεί ξανά από την αρχή.

• Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης

«OFFLINE: ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ» | Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Ματζίρης | Κείμενα: ΟΜΑΔΑ | Δραματουργία: Γιώτα Κουιτζόγλου | 23 & 24 Μαρτίου

Scroll. Like. Share. Σύνδεση. Αποσύνδεση.

Ζούμε το τέλος μιας εποχής ή βρισκόμαστε στην αρχή μιας βαθύτερης κρίσης;

Μια σύγχρονη θεατρική παράσταση που εξερευνά τη σχέση του ανθρώπου με τα social media: Την ανάγκη για σύνδεση, την ευθύνη της έκθεσης και τα όρια της ψηφιακής ταυτότητας.

Το θέατρο μεταμορφώνεται σε ένα ζωντανό «κοινωνικό δίκτυο» και η σκηνή σε μια ψηφιακή «πλατφόρμα», όπου αντικατοπτρίζεται —λίγο ή πολύ— η καθημερινή εμπειρία όλων μας στον κόσμο των social media.

Μέσα από μια γρήγορη, δυναμική «ροή περιεχομένου», με αφηγήσεις και διαλογικές σκηνές, ξεδιπλώνονται προσωπικές ιστορίες, σκέψεις και ερωτήματα γύρω από την ψηφιακή επικοινωνία, τη σύνδεση και τη μοναξιά. Πότε είμαστε πραγματικά online και πότε εκτός σύνδεσης;

Μια παράσταση για τα social media ως πλέγμα ζωής: Εκεί όπου επικοινωνούμε και χανόμαστε, ερωτευόμαστε, εργαζόμαστε, ανακαλύπτουμε, μιλάμε και σωπαίνουμε, κινούμαστε διαρκώς, ενώ την ίδια στιγμή μένουμε ακίνητοι.

«Με τα social media θυσιάσαμε λίγο από το παρόν μας, με την ελπίδα ενός γοητευτικότερου μέλλοντος» – Οι συντελεστές του «OFFLINE: Εκτός Σύνδεσης» στο TheOpinion

«ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: ΕΛΛΑΔΑ 2.0», βασισμένο στο έργο του Rodrigο Garcia | Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Χριστοφορίδης | 27 έως 29 Μαρτίου

Η παράσταση χαρτογραφεί τη σύγχρονη ελληνική ιστορία από τη χούντα μέχρι σήμερα· από τη μεταπολίτευση, τα δανεικά, την κρίση, τη βία πίσω από κλειστές πόρτες, τον νεποτισμό, τις κρατικές δολοφονίες και μια δημοκρατία η οποία βρίσκεται σε διαρκή διατίμηση.

Ένα κράμα ντοκουμέντου και βαθιάς ανθρώπινης αναζήτησης που δεν εκτυλίσσεται ως απλή αφήγηση γεγονότων, αλλά αναδεικνύει το συλλογικό τραύμα που συνεχίζει να αναπαράγεται.

Τρεις ηθοποιοί, τρεις άνθρωποι, στέκονται απέναντι στον καθρέφτη μιας κοινωνίας που έμαθε να σιωπά, να συνηθίζει, να συγχωρεί και, τελικά, να συνεχίζει.

Δεν κατηγορούν. Δεν απολογούνται. Θέτουν το ερώτημα: πότε η ανοχή έγινε συνενοχή;

• Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

«O ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ» του Αντόν Τσέχοφ | Μετάφραση (από τα ρωσικά): Δαυίδ Μαλτέζε | Σκηνοθεσία, Δραματουργική επεξεργασία & Μουσική επιμέλεια: Αθανασία Καραγιαννοπούλου | Βασιλικό Θέατρο, 25 έως 29 Μαρτίου

Ένα έργο-σταθμός της παγκόσμιας δραματουργίας, που με λεπτότητα και διαύγεια φωτίζει τις ρωγμές μιας κοινωνίας σε μετάβαση. Ένα ποιητικό και, ταυτόχρονα, διεισδυτικό σχόλιο για το τέλος μιας εποχής και τη βαθιά προσκόλληση των ανθρώπων σε ό, τι χάνεται.

Μέσα από την ιστορία της οικογένειας και τον ισχυρό συμβολισμό του βυσσινόκηπου, αναδύεται η σύγκρουση ανάμεσα στη μνήμη και στην αναγκαιότητα της αλλαγής, στην παρακμή της αριστοκρατίας και στην άνοδο μιας νέας κοινωνικής πραγματικότητας.

Ο κορυφαίος δραματουργός των υπόγειων συγκρούσεων και των ανείπωτων ρηγμάτων της ανθρώπινης ψυχής σχοινοβατεί ανάμεσα στο κωμικό και στο δραματικό στοιχείο, αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη αδυναμία μπροστά στον χρόνο και στις αποφάσεις που διαρκώς αναβάλλονται. Εδώ, η απώλεια δεν εκδηλώνεται με κραυγές, αλλά με σιωπές, αμηχανία και ευκαιρίες που χάνονται.

«ΗΛΙΟΣ ΜΕ ΞΙΦΟΛΟΓΧΕΣ» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη | Θεατρική διασκευή: Ελένη Ευθυμίου, Γιώργος Σκαμπαρδώνης & Δημήτρης Ζάχος | Σκηνοθεσία: Ελένη Ευθυμίου | Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, 25 έως 29 Μαρτίου

Θεσσαλονίκη, 1931.

Ένας πυρακτωμένος ποντικός γίνεται η αφορμή για μια πυρκαγιά σε μια συνοικία προσφύγων. Ο ταγματάρχης Γόρδιος Κλήμεντος, στην προσπάθειά του να εξιχνιάσει τα αίτια της φωτιάς, ανακαλύπτει μια γιάφκα και ένα θαμμένο πτώμα.

Καθώς ερευνά, βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στη σκοτεινή πλευρά μιας πόλης που «βράζει». Παράλληλα, σε ανύποπτο χρόνο, το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται ήσυχα, σταθερά –η αρχή των φασιστικών μορφωμάτων είναι πλέον γεγονός.

Ο ταγματάρχης προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο καθήκον και στην επιθυμία, καθώς φλέγεται από το πάθος του για την Ντανιέλ∙ μια γυναίκα διαφορετική, «μιαν Ουτοπία επιθυμητή κι αβάσταχτη, εκτός χρόνου, εντελώς ασύμβατη με τη γύρω του πραγματικότητα». Ώσπου μια μέρα, ο συνοικισμός του Κάμπελ γίνεται στάχτη και χαράσσεται ανεξίτηλα μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας της πόλης.

«ΖΟΡΜΠΑΣ» του Νίκου Καζαντζάκη, με τον Πασχάλη Τσαρούχα στον ομώνυμο ρόλο | Θεατρική διασκευή & Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης | Σκηνή «Σωκράτης Καραντινός», 25 έως 29 Μαρτίου

Στο λιμάνι του Πειραιά, αναμένοντας το καράβι για την Κρήτη, ο αφηγητής συναντά τον Ζορμπά. Ύστερα από λίγες κουβέντες, οι δύο άντρες αποφασίζουν να δουλέψουν μαζί.

Ένα ορυχείο λιγνίτη —κληρονομιά του αφηγητή— πρέπει να τεθεί σε λειτουργία. Ο Ζορμπάς δέχεται την πρόταση και ακολουθεί το «αφεντικό» στην αποστολή του.

Οι ρόλοι μοιράζονται, η σχέση εδραιώνεται. Μαζί θα φτάσουν στην Κρήτη, θα γνωρίσουν την τοπική κοινωνία και θα θέσουν τα σχέδιά τους σε εφαρμογή. Η γνωριμία των δύο αντρών θα μετατραπεί σε δυνατή φιλία.

Ο τρόπος που ζει ο Ζορμπάς, ανοίγει νέα μονοπάτια στη σκέψη και στις φιλοσοφικές αναζητήσεις του «αφεντικού». Ο Ζορμπάς δεν αναλύει τη ζωή, την καταναλώνει. «Καταβροχθίζει» κάθε της απόλαυση και αγκαλιάζει με χιούμορ τα πάθη του και τις απολαύσεις της σάρκας.

Το «αφεντικό» είναι ο άνθρωπος των βιβλίων, της σκέψης, των προοδευτικών ιδεών, της θεωρίας. Ο Ζορμπάς είναι γήινος, άνθρωπος της πράξης και του αυθορμητισμού.

Δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο ξένοι, θα ξεπεράσουν το μεταξύ τους χάσμα και θα προσπαθήσουν να συναντηθούν. Συνδέονται και συνυπάρχουν, έχοντας έναν κοινό πόθο: την αγάπη τους για την ελευθερία, που την αναζητούν μέσα από διαφορετικές διαδρομές.

«ΝEΚΥΙΑ 20 kg» του Σάκη Σερέφα | Σκηνοθεσία: Ανδρομάχη Χρυσομάλη | Θέατρο Μονής Λαζαριστών, 25 έως 29 Μαρτίου

Το έργο εμπνέεται από τη ραψωδία λ της Οδύσσειας, όμως εδώ η «κάθοδος» δεν είναι επική, αλλά προσωπική. Είναι η αναπαράσταση μιας ζωής· μιας ζωής που καθόρισε όλη την ύπαρξή μας.

Μια γυναίκα και ένας άντρας θυμούνται, μιλούν, γελούν, συγκινούνται, αφηγούνται στιγμές ζωής και προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανό έναν διάλογο που δεν θέλουν να τελειώσει.

Τα 20 kg γίνονται μέτρο μιας εσωτερικής δοκιμασίας· το βάρος που κουβαλά ο καθένας μας, όταν ζητά να ξαναζήσει αυτό που έχει χαθεί.

«ΛΑΧΤΑΡΩ», της Sarah Kane | Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος | Δραματουργική επεξεργασία & Σκηνοθεσία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου | Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, 25 έως 29 Μαρτίου

Γραμμένο λίγους μήνες πριν την αυτοχειρία, το «Λαχταρώ» (Crave, 1998), είναι η τολμηρή απόπειρα της ίδιας της Κέιν να βυθιστεί στα μύχια των φόβων της και να τους καταγράψει μέσα από ένα παλίμψηστο δραματουργικών μοτίβων και προσωπικές της εξομολογήσεις.

Τέσσερις φωνές αλληλοσυμπληρώνονται σε μια ιδιότυπη αφήγηση μετέωρη στον χρόνο και στον χώρο, σε ένα κείμενο που μιλάει για τις επώδυνες διαδρομές διαφυγής του μυαλού από τα τραύματα.

Χρ. Χατζηβασιλείου: “Η Κέιν ασκεί μια αδιαμφισβήτητη έλξη όπου και να παίζεται”

• Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

ΕΥΑΝΘΙΑ ΡΕΜΠΟΥΤΣΙΚΑ: ΣΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ | 29 Μαρτίου

Η αγαπημένη συνθέτρια και βιολονίστα διευθύνει μια μουσική ιεροτελεστία στον ρυθμό της άνοιξης, με τον χαρακτηριστικό λυρισμό και τη βαθιά κινηματογραφική της γραφή.

Ανεβαίνει στη σκηνή, σκορπίζοντας χαρά, και παρουσιάζει μια επιλογή από μελωδίες που έχουμε συνδέσει με εικόνες, ταξίδια και έντονες συγκινήσεις. Οι μουσικές της, αισιόδοξες αλλά και γεμάτες νοσταλγία, συναντούν τον παλμό της νέας εποχής σε ένα πρόγραμμα που ισορροπεί ανάμεσα στη μνήμη και στην αναγέννηση, όπως ακριβώς και η άνοιξη, η πιο όμορφη μεταβατική εποχή του χρόνου.

Μαζί της θα βρεθούν δύο συγκροτήματα με χαρακτήρα και ψυχή, δημιουργώντας έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα στο ορχηστρικό, στο έντεχνο και στο σύγχρονο άκουσμα. Οι ριζωμένοι στην παράδοση Κλοσάρ, θα φέρουν στο μουσικό σύμπαν της Ρεμπούτσικα θύμησες και νοσταλγία, ενώ οι Κούπες, πάντα ανήσυχοι και έτοιμοι να πειραματιστούν, θα προσθέσουν τη δική τους rock διάσταση.

• Σύγχρονο Καλλιτεχνικό Καφενείο ΣΑΜΠΟΤΑΖ

«Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΟΥ ΜΠΟΤΙΤΣΕΛΙ» της Ροδής Στεφανίδου | Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σπορίδης | 29 Μαρτίου

Με αφορμή τον εμβληματικό πίνακα του Σάντρο Μποτιτσέλι «Η Γέννηση της Αφροδίτης», η συγγραφέας, Ροδή Στεφανίδου, δημιουργεί έναν σύγχρονο θεατρικό μονόλογο. Συνθέτει το πορτρέτο μιας γυναίκας, γεμάτο αλήθεια, αυτοσαρκασμό και ευαισθησία.

Η Έλλη είναι ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας. Ένα κορίτσι που μπορεί να συναντήσεις σε ένα καφέ ή στον δρόμο. Ενώ περνά τη μία δυσκολία μετά την άλλη, αυτοσαρκάζεται και γελά με τις αποτυχίες της. Πίσω, όμως, από το χιούμορ, κρύβεται μια βαθιά ανάγκη: να μοιραστεί. Να ακουστεί. Να λυτρωθεί.

Μια σύγχρονη «Αφροδίτη» όχι γεννημένη από τον αφρό της θάλασσας, αλλά από τα συντρίμμια των εμπειριών της. Μια γυναίκα που παλεύει να σταθεί ξανά όρθια, διεκδικώντας τον χώρο και τη φωνή της.

Το κωμικό συναντά το τραγικό. Η παιδική πληγή από τους γονείς της. Ο μεγάλος έρωτας που κατέληξε σε εξαπάτηση. Οι διαψεύσεις, οι αναποδιές, οι μικρές και μεγάλες καταρρεύσεις. Και στο τέλος, τι;

• Alte Fablon

«ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ» των Ντάριο Φο & Φράνκα Ράμε | Διασκευή & Σκηνοθεσία: Εύη Σαρμή | 27 έως 29 Μαρτίου

Γραμμένο το 1977, παραμένει προκλητικά επίκαιρο, φωτίζοντας με οξύ χιούμορ και αφοπλιστική ειλικρίνεια τη δυναμική μιας σχέσης που αποφασίζει να γίνει «ανοιχτή», μόνο που η ελευθερία δεν μοιράζεται ποτέ ισότιμα.

Στη νέα εκδοχή, η ιστορία μεταφέρεται στο σήμερα: ταυτότητες, ρόλοι και βεβαιότητες επαναδιαπραγματεύονται, η πολιτική γλώσσα συναντά την καθημερινή φθορά, ενώ το χιούμορ συνυπάρχει με τη σύγκρουση και η πραγματικότητα κυριεύεται από το συναίσθημα.

Με έντονο ρυθμό, άμεση επικοινωνία με το κοινό και στοιχεία stand-up comedy, το έργο αποδομεί τα στερεότυπα γύρω από τις σύγχρονες σχέσεις και φέρνει στο προσκήνιο την πιο δύσκολη πλευρά τους: την ευθύνη.

Η παράσταση δεν δίνει απαντήσεις, θέτει, όμως, ένα αβοήθητο ερώτημα: είναι η ελευθερία πράξη αγάπης ή μια ακόμη μορφή εξουσίας;

• Artbox Fargani Theater

«Ο ΦΙΑΚΑΣ» του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή, με τον Οδυσσέα Σταμούλη & τον Δημήτρη Μυλωνά | Σκηνοθεσία: Πάνος Σκουρολιάκος | 23 & 24 Μαρτίου

Στην Κωνσταντινούπολη του 1870, ο Χαρίλαος Πλουτίδης ή Χαράλαμπος Πεταλούδης ή Φιάκας, ένας απατεώνας καταχρεωμένος και κυνηγημένος από δανειστές κι εμπόρους, υποδύεται τον γόνο πλούσιας οικογένειας για να κερδίσει την Ευανθία και να καρπωθεί την προίκα της.

Η Ευανθία, συνεπαρμένη από τα μυθιστορήματα της εποχής και γοητευμένη από τους φανταστικούς τίτλους ευγενείας του αγαπημένου της, πέφτει εύκολα στην παγίδα του. Οι ξεκαρδιστικές καταστάσεις κορυφώνονται όταν, με τον κίνδυνο ότι η ταυτότητά του θα αποκαλυφθεί, ο Φιάκας υποδύεται έναν Γερμανό Βαρόνο που βρίσκεται incognito στην Πόλη!

Μια παράσταση με παραδοσιακά τραγούδια της εποχής και τη συμμετοχή ζωντανής μουσικής επί σκηνής, καθώς και του καραγκιοζοπαίχτη, Κώστα Σπυρόπουλου.

«ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΑΚΟΥΝΙΑ» | Κείμενο: Τάνια Χαροκόπου | Σκηνοθεσία: Βασίλης Θωμόπουλος | 28 & 29 Μαρτίου

Τέσσερεις γυναίκες βρίσκονται τυχαία, ένα βράδυ, στις τουαλέτες ενός μπουζουξίδικου..

Μέσα σε μια έκρηξη εξομολογήσεων, συγκίνησης, έντασης, καυστικού χιούμορ και αλληλεγγύης, και με άφθονο αλκοόλ, μιλούν για τη ζωή τους, για τους έρωτές τους και συνειδητοποιούν πόσο έχουν αφήσει τους άντρες να τις παρασύρουν.

Έτσι, αποφασίζουν να ξαναπάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους και να βάλουν τους άντρες τους στη θέση τους! Αλλά η ζωή κρύβει εκπλήξεις…

• Metropolitan: Τhe Urban Theater

«ΔΕΙΠΝΟ ΗΛΙΘΙΩΝ» του Francis Veber | Μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου | Σκηνοθεσία: Πασχάλης Αραμπατζής | 28 & 29 Μαρτίου

Στην κωμωδία καταστάσεων του Francis Veber, «Δείπνο Ηλιθίων», το γέλιο λειτουργεί ως «καθρέφτης» ενός βαθύτερου κοινωνικού ερωτήματος: ποιος κατέχει, δικαιωματικά, τον τίτλο του «ηλιθίου» σε αυτήν την ιδιότυπη αναμέτρηση;

Αυτός που επιλέγει να χλευάζει ή εκείνος που γίνεται το αντικείμενο του χλευασμού;

Πασχάλης Αραμπατζής στο TheOpinion: «Αισθάνομαι πως έχω βρεθεί προσκεκλημένος αρκετές φορές στη ζωή μου σε ένα… “Δείπνο Ηλιθίων”»

• Radio City Theatre

«ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ» (ENDGAME) του Samuel Beckett, με τους Μάκη Παπαδημητρίου & Γιώργο Χρυσοστόμου | Μετάφραση: Κ. Σκαλιόρας| Σκηνοθεσία: Μάκης Παπαδημητρίου | 27 έως 29 Μαρτίου

Το εντυπωσιακό σκηνικό, μας μεταφέρει σε ένα καταφύγιο μετά το τέλος του κόσμου. Ένα παιχνίδι φτάνει στο τέλος του… ή μήπως το τελευταίο κομμάτι μιας παρτίδας που ξαναρχίζει;

Τέσσερις χαρακτήρες σε έναν ερειπωμένο κόσμο, που προσπαθούν να γεφυρώσουν τις αποστάσεις με λέξεις, βλέμματα, σιωπές. Σιωπές, οι οποίες —όπως όρισε ο ίδιος ο Beckett— τηρούνται ευλαβικά· όχι από τυπολατρία, αλλά γιατί μέσα τους κρύβονται όλα τα αναπάντητα ερωτήματα της ύπαρξης.

Παιδική Θεατρική Σκηνή

• Θέατρο ΑΘΗΝΑΙΟΝ

«ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΡΚΑ» | Κείμενο: Εύα Ιεροπούλου | Σκηνοθεσία & Μουσική διδασκαλία: Νεφέλη Μπραβάκη | 29 Μαρτίου

Μια όμορφη κι ευαίσθητη ιστορία για ένα παγκάκι, που δεν θέλει να μένει καρφωμένο στην ίδια, πάντα, θέση. Ονειρεύεται να γίνει κάτι άλλο. Κατά προτίμηση… βάρκα, για να γυρίσει όλον τον κόσμο.

Το προσπαθεί. Και, τελικά, καταφέρνει όχι να αρμενίσει, αλλά να βουλιάξει στον βυθό. Εκεί, έρχεται αντιμέτωπο με μια διαφορετική πραγματικότητα, που το βοηθά να δει με άλλα μάτια την παλιά του ζωή και τη δική του ταυτότητα.

Θα επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε; Θα συνειδητοποιήσει ποια είναι, τελικά, η δική του ταυτότητα;

• Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ

«ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ!» | Κείμενο: Άγγελος Αγγέλου, Έμη Σίνη | Σκηνοθεσία: Χάρης Θώμος | 28 & 29 Μαρτίου

Όσο κι αν ο τίτλος προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο, πρόκειται για μια παράσταση γεμάτη μουσική, χιούμορ και κέφι, που μας αποδεικνύει, με τον πιο όμορφο τρόπο, ότι… ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ!

Μέσα από την ανατρεπτική πλοκή της, η ολόφρεσκη αυτή κωμωδία μιλάει για τη φιλία, τη διαφορετικότητα, την ελευθερία και τον σεβασμό.

• Θέατρο ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ

«ΟΔΥΣΣΕΒΑΧ» της Ξένιας Καλογεροπούλου | Σκηνοθεσία & Δραματουργική επεξεργασία: Δήμητρα Λαρεντζάκη | Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | 29 Μαρτίου

Μια φορά κι έναν καιρό, από τα βάθη της Ανατολής ως τα κύματα του Ιονίου, γεννήθηκε ένα παιδί που είχε για καράβι τη φαντασία και για οδηγό του τα παραμύθια. Το όνομά του ήταν Οδυσσεβάχ.

Ο μικρός Οδυσσεβάχ θα συναντήσει φίλους, θα περάσει δοκιμασίες και θα μάθει πως καμιά θάλασσα δεν είναι πιο δυνατή από την καρδιά που ονειρεύεται. Με χρώματα, μουσική και παραμύθια που μιλούν σε όλους, η παράσταση θυμίζει ότι κάθε ταξίδι είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον κόσμο και τον εαυτό μας.

• Artbox Fargani Theater

«ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΦΡΑΝΤΣ» | Θεατρικό κείμενο: Λίλα Παντελίδου  | Σκηνοθεσία: Ανθή Ιωαννίδου | Σκηνογραφία & Video art: Λίνα Μπουμπούση | 29 Μαρτίου

Είχατε φανταστεί ποτέ ότι θα συναντούσατε το όνομα Κάφκα, σε μία ιστορία για παιδιά;

Βρισκόμαστε στο Βερολίνο του 1920, όπου ο Φραντς Κάφκα συναντά ένα κορίτσι που κλαίει στο πάρκο, γιατί έχει χάσει την αγαπημένη του κούκλα. Χωρίς δεύτερη σκέψη συστήνεται ως… ταχυδρόμος! Στόχος του, να φέρει κοντά ξανά το κορίτσι με την αγαπημένη του κούκλα.

Έτσι, ξεκινά ένα μαγικό ταξίδι ενηλικίωσης, στο οποίο η φαντασία πρωταγωνιστεί! Βλέπουμε την κούκλα να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Μας μεταφέρει χρώματα, εμπειρίες, γεύσεις, που στα μάτια ενός παιδιού φαντάζει σαν ένας καινούριος κόσμος, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα βιβλία· τα βιβλία που τόσο αγαπά ο Φραντς.

Να θυμάστε: Η αγάπη πάντα βρίσκει τον τρόπο να επιστρέψει και, τότε, όλοι οι χαρακτήρες, ακόμα κι οι πιο αιχμηροί, μετακινούνται στην καλύτερη εκδοχή τους!

• Metropolitan: The Urban Theater

«Ο ΓΟΥΙΝΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΙΓΡΟΣΥΝΗ» | Κείμενο: Δημήτρης Μέξης | Σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Μαλακόζη | 28 & 29 Μαρτίου

Αν κάποια μέρα περπατήσεις στο μονοπάτι που οδηγεί στο Δάσος των Γαλάζιων Ονείρων, τότε σίγουρα θα συναντήσεις τον πιο γλυκό ήρωα που γνώρισες ποτέ: τον Γουίνι το αρκουδάκι!

Κι αν συνεχίσεις λίγο πιο μέσα, πίσω από τα δέντρα, θα βρεις κι όλους τους αγαπημένους του φίλους: τον αεικίνητο Τίγρη, τον γλυκούλη Πίγκλετ, τον γκρινιάρη αλλά αξιαγάπητο Γκάρυ, τον πολυάσχολο Λαγό και τη σοφή Κουκουβάγια.

Όλοι μαζί μπλέκουν σε νέες, ξεκαρδιστικές αλλά και συγκινητικές χοροπηδοπεριπέτειες που μιλούν για τη φιλία, την αποδοχή, την επιμονή και, φυσικά, για τη χαρά του παιχνιδιού.

Γιατί, τι άλλο χρειάζεται κανείς για να είναι ευτυχισμένος; Έναν φίλο που να τον βοηθά να σηκωθεί όταν πέφτει και να γελάει μαζί του δυνατά όταν όλα πάνε στραβά.

Μουσική Σκηνή

• Καφωδείο Ελληνικό

INTALK (SKG): ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΦΟΙ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑ | 28 Μαρτίου

Ένα ιδιαίτερο live αφιέρωμα στους Χάρη & Πάνο Κατσιμίχα από τους InTalk, με αφορμή τα σαράντα ένα χρόνια από την έναρξη της δισκογραφίας τους με τα «Ζεστά ποτά».

Με ιδιαίτερο στίχο, ευαισθησία και μια μοναδική μουσική ταυτότητα, οι αδελφοί Κατσιμίχα κατάφεραν να δημιουργήσουν τραγούδια που παραμένουν διαχρονικά και άφησαν ξεχωριστό αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι.

• BLOCK 33

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΗΣ | 28 Μαρτίου

Άλλοτε ψιθυριστά στο αυτί κι άλλοτε κοιτώντας μας στα μάτια, ο Δημήτρης Μυστακίδης μοιράζεται και μοιράζει δυνατά συναισθήματα μέσα από τα καινούργια αλλά και παλιά γνώριμα τραγούδια του· για ό, τι μας συγκινεί και με όσα στήνουμε γιορτή!

• SOUL

ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΟΥ & ΚΙΚΗ ΜΑΥΡΙΔΟΥ: «ΜΕ ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ» | 28 Μαρτίου

Μια παράσταση γεννημένη από την αγάπη και τη στενή φιλία που συνδέει τις δύο γυναίκες, και από το αστείρευτο χιούμορ που τις χαρακτηρίζει κάθε φορά που ανταμώνουν.

Για πρώτη φορά δίπλα στη Φωτεινή Βελεσιώτου η Κική Μαυρίδου, αγαπημένη συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτις, εισβάλλει στη σκηνή με το διεισδυτικό της χιούμορ και την ευαίσθητη ματιά της πάνω στα θέματα που απασχολούν την κοινωνία μας.

Οι δυο τους δημιουργούν μια ζωντανή ανατρεπτική εμπειρία, όπου μουσική και πρόζα μπλέκονται αβίαστα, οι ατάκες με τα τραγούδια και οι στιγμές γέλιου με τη συγκίνηση.

• WE

ΓΚΙΝΤΙΚΙ | 28 Μαρτίου

Αυτό που ξεκίνησε το 2015 ως ένα μουσικό πείραμα, έχει, πλέον, αποκτήσει σταθερό κοινό και ξεκάθαρη ταυτότητα. Οι Γκιντίκι ενώνουν παραδοσιακές μελωδίες με σύγχρονες ενορχηστρώσεις, δημιουργώντας έναν ήχο που απευθύνεται σε διαφορετικές γενιές.

Οι μουσικοί από την Αθήνα παραμένουν πιστοί στο ύφος τους, συνδυάζοντας την ελληνική παράδοση με σύγχρονους ήχους, χορευτικούς ρυθμούς και αστικές επιρροές. Στη νέα τους δουλειά ο ήχος τους είναι πιο δυναμικός, πιο ελεύθερος και με περισσότερο αυτοσχεδιασμό.

+1 εκδήλωση

Artgate Project 2026 | Αποθήκη Γ’, Λιμάνι | 28 Μαρτίου

Σε έναν χώρο με ιδιαίτερη δυναμική, που συνδέεται με την ιστορία, την εξωστρέφεια και την πολιτιστική ζωή της πόλης, το Artgate παρουσιάζει έργα σύγχρονης τέχνης, ενώ δημιουργεί νέες ευκαιρίες για καλλιτεχνικές δράσεις, συνεργασίες και συναντήσεις.

Την εκδήλωση πλαισιώνουν περισσότεροι από εκατό καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ την εορταστική ατμόσφαιρα συμπληρώνουν DJ Sets και live μουσικές εμφανίσεις.

Σου υπενθυμίζουμε ότι στον επίσημο λογαριασμό του TheOpinion στο instagram κληρώνουμε προσκλήσεις, για να απολαμβάνεις τις θεατρικές και μουσικές παραστάσεις με τα αγαπημένα σου πρόσωπα.

Μέχρι την επόμενη φορά, καλή θέαση/ακρόαση!