Άννα Ορφανίδου

Δεν θα χρησιμοποιήσω κι εγώ το παράδειγμα της καθαρίστριας, για να υπογραμμίσω πόσο συμφεροντολογικά και μονοσήμαντα παρουσιάζονται στη δημόσια σφαίρα τα γεγονότα, ούτε θα λαϊκίσω με πηχυαίους τίτλους τύπου «Δεκαετή κάθειρξη στη φτωχολογιά, υπουργείο στον άριστο». Θα ήταν μια φθηνή προσπάθεια να δαιμονίσω τα ένστικτά σου αναγνώστη μου, δε συμφωνείς; Πάμε στην ουσία. Στην οικονομική […]

Ήταν ένα από τα βιβλία, που έχω διαβάσει σε διάφορες περιόδους της ζωής μου. Βέβαια, η πρώτη ήταν η πιο σκοτεινή – ή τουλάχιστον, έτσι πίστευα τότε. Θυμάμαι Απρίλης, καλή ώρα ήταν, το μακρινό 2008 και είδα τη μητέρα μου να κρατάει δύο πολύχρωμα βιβλία και να μου τα χαρίζει, χωρίς πολλά λόγια, αλλά με […]

Επτά ημέρες έμειναν για την έλευση του Άγιου Πάσχα, που έρχεται πάντα μετά την Ανάσταση, αλλά κυρίως μετά το Γολγοθά. Αναρωτιέμαι, πότε (αν) θα ‘ρθει η εν λόγω Ανάσταση για τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που απλά προσποιούμαστε, ότι δε βλέπουμε ή έτι χειρότερα, ότι δεν υπάρχουν. Πρόκειται για μια πολύ συγκεκριμένη κάστα, τη μεγαλύτερη […]

Όταν σπαταλάς πάνω από 1,6 εκατομμύρια ευρώ για μια δικαστική αίθουσα 200τμ, κάποιος περιμένει, να είναι τουλάχιστον χρήσιμη – αν όχι αρχιτεκτονικό αριστούργημα. Η εβδομάδα που πέρασε, όμως, απέδειξε περίτρανα, ότι τίποτε από τα δύο δεν ισχύει στην περίπτωση του χώρου, όπου θα διεξαχθεί (;) η δίκη για τα Τέμπη. Τρία χρόνια μετά, με τα […]

Βασική προϋπόθεση της διαφωνίας, όμως, είναι να καταλαβαίνεις το θέμα, το επίδικο. Στην προκειμένη περίπτωση ουδείς εκ των πρωταγωνιστών αντιλαμβάνεται, εντούτοις εμμένει στο ίδιο κενό σχήμα. Γέλασα τόσο πολύ την εβδομάδα που πέρασε – και ο Θεός ξέρει πόσο το χρειαζόμουν – παρακολουθώντας σαν φανατικός κινηματογραφόφιλος, που βράζει από ανυπομονησία, το φιλμ τρόμου της Βουλής. […]

Εδώ θα μάθεις γράμματα, να γίνεις άνθρωπος. Κάμε το σταυρό σου […] Έγνοια σου Καπετάν Μιχάλη, έχω εδώ το εργαλείο, που κάνει τους ανθρώπους, είπε ο δάσκαλος κι έδειξε τη βίτσα (Αναφορά στον Γκρέκο – Ν. Καζαντζάκης, 1961) Έχει περάσει ανεπιστρεπτί ο καιρός που ο πρόεδρος, ο παπάς, ο χωροφύλακας και ο δάσκαλος, έπαιζαν έναν […]

Όταν το 1917 ο Hiram Johnson έλεγε ότι: «το πρώτο θύμα σε έναν πόλεμο είναι η αλήθεια», αποκλείεται να είχε στο μυαλό του τους Ευαγγελάτους αυτού του κόσμου. Διότι, ακόμα κι αν διέθετε ισχυρότατη φαντασία, δεν θα μπορούσε να πλάσει μια δημοσιογραφική φιγούρα, η προσωπικότητα της οποίας θα συνδύαζε αριστοτεχνικά Goebbels και χιτλερική Γερμανία, Napoleon […]

Μέχρι πριν λίγα χρόνια οτιδήποτε έφερε τον τίτλο ‘’κλιματική αλλαγή’’ μαγνήτιζε αυτομάτως τα βλέμματα, την προσοχή και τα κονδύλια εκείνων που κρατού(σα)ν στα χέρια τους τις τύχες μας. Εσχάτως αυτό άλλαξε. Όλη η προσοχή, όλη η επιμέλεια και όλα τα πακέτα -αμέτρητα όμως- εστιάζουν σε δύο μόλις γράμματα: ΑΙ. Ακόμα και ο πλέον μη γνώστης, […]

Θα πει κάποιος διαβάζοντάς με -εύλογα ίσως-, ότι δεν χρωστώ καλή κουβέντα σε κανέναν και μεμψιμοιρώ, διαμαρτυρόμενη για τούτο και για τ’ άλλο. Όμως θα εξαπατώ τον ίδιο μου τον εαυτό, απ’ το κάτοπτρο του οποίου ουδείς δύναται να κρυφτεί, αν, χασκογελώντας ανερυθρίαστα, συνομολογώ, ότι στην κοινωνία που ζούμε «όλα καλά, όλα ανθηρά». Δεν είναι. […]

Ήταν αναμφίβολα μοναδικού εθνικού και πολιτισμικού συμβολισμού η επίσημη ανακήρυξη και καθιέρωση διεθνώς της 9ης Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Συνέπεσε, μάλιστα, με περιστάσεις που ο ιστορικός του μέλλοντος θα χαρακτηρίσει αλήστου μνήμης. Όπως για παράδειγμα, με την προτροπή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (και δελφίνου) στους κατοίκους της subcontinent να μετοικήσουν νόμιμα στην Ελλάδα. Ενδεχομένως ο […]