Anna Unfiltered: Κάθε τέσσερα χρόνια

Δεν μπορώ να φανταστώ ποια δαιμόνια σύμπτωση φέρνει μουντιάλ και εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια στη ζωή μας. Ωστόσο, μπορώ με σιγουριά να πω, ότι αμφότερα κρύβουν ιστορίες φανατισμού, πονηριάς, χρωμάτων, φανέλας, στατιστικών, αρχηγικής δύναμης και ανείπωτης παράνοιας. Ίσως, όμως, όχι και τόσο ανείπωτης τελικά, αφού σήμερα, αναγνώστη μου, θα σου εξιστορήσω την παράνοια ένθεν κακείθεν.

«Η Κυριακή 12 Ιουλίου 1998 ξημέρωσε στο Παρίσι χωρίς εξωτερικές ενδείξεις, ότι επρόκειτο να εξελιχθεί σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες ημέρες στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου […] Λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση για το Σταντ ντε Φρανς, συνέβη το γεγονός που άλλαξε τα πάντα. Ο Ρονάλντο, στο δωμάτιό του, υπέστη αιφνίδιο και έντονο ιατρικό επεισόδιο […] Ο παίκτης κατέρρευσε, παρουσίασε σπασμούς, έχασε τον έλεγχο του και, για ορισμένο χρονικό διάστημα, δεν ανταποκρινόταν […] την ώρα που οι παίκτες άλλαζαν στα αποδυτήρια για την προθέρμανση πριν τον τελικό, εμφανίστηκε ο Ρονάλντο μαζί με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας, Ρικάρντο Τεϊσέιρα και τον γιατρό της ομάδας […] Πολλοί σπεύδουν να τον αγκαλιάσουν και εκείνος το πρώτο που κάνει είναι να ευχηθεί καλή επιτυχία στον Εντμούντο. Είχε πληροφορηθεί ότι θα είναι ο αντικαταστάτης του […] Οι τρεις άνδρες που μόλις είχαν μπει στα αποδυτήρια, κλείνονται μαζί με τον Ζαγκάλο σε ένα παρακείμενο δωμάτιο […] Όταν όμως βγαίνουν λίγο αργότερα, μαθαίνουμε έκπληκτοι ότι ο Ρονάλντο, τελικά, θα παίξει και μάλιστα βασικός! […] Αρκετά χρόνια μετά, δειλά δειλά, άνθρωποι που ήταν πολύ κοντά στον Ρονάλντο, εκείνη την εποχή, άρχισαν να εξηγούν τι ήταν αυτό που έγινε εκείνη την ημέρα: ο Ρονάλντο υπέστη σοβαρό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο μετά από στένωση των καρωτίδων αρτηριών […] Κοτζάμ τετράκις παγκόσμια πρωταθλήτρια είχε πέσει στον τελικό αμαχητί – επρόκειτο για το μεγαλύτερο (έως τότε) κάζο σε Παγκόσμιο Κύπελλο μετά το περιβόητο Maracanazo του 1950» (Μποζιονέλος, 2026, σελ. 565-572)

Η εικόνα του ‘’Φαινομένου’’ σε κατάσταση αποσύνθεσης σε εκείνον τον αλήστου μνήμης τελικό κόντρα στη Γαλλία, ξεθώριασε μετά από τέσσερα χρόνια, όταν -στην κυριολεξία- μόνος του κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, σκοράροντας συνολικά οκτώ φορές κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης και αποδεικνύοντας σε ολόκληρο τον πλανήτη, ότι το προσωνύμιό του ήταν η ίδια η φύση του: nomen est omen.*

Είπα, όμως, στην αρχή, ότι θα διηγηθώ μια ιστορία παράνοιας από το μουντιάλ, η οποία κατά τι έχει κοινά με τις εκλογές. Και σκοπεύω να τηρήσω το λόγο μου. Αν για τον Ρονάλντο χρειάστηκαν μόλις τέσσερα χρόνια, για να συνθλίψουν τις ευφάνταστες θεωρίες συνωμοσίας, που υφάνθηκαν γύρω από τη δήθεν κρίση επιληψίας του την παραμονή του τελικού, για τα εγχώρια ‘’φαινόμενα’’ αρκούν ακόμη και λίγοι μήνες. Καθώς ο δρόμος προς την κάλπη κονταίνει απειλητικά, τα αρπακτικά βυθίζονται σε αδιαπραγμάτευτη βουλησιαρχία, πεπεισμένα ότι η επιδίωξη της εξουσίας δικαιολογεί κάθε μέσο, αγνοεί κάθε φραγμό, θυσιάζει τα πάντα και στοχεύει μόνο στο ‘’εγώ’’.

Κάθε τέσσερα χρόνια ξεχνάμε όλες τις πρότερες θεωρίες συνωμοσίας, μαζί και τη βιωμένη πραγματικότητά μας, και κατευθυνόμαστε προς το παραβάν, ωσάν εκείνους τους ταλαίπωρους, που συνεχίζουν διψασμένοι στην απέραντη Σαχάρα της χειραγώγησης. Δεν εννοώ να γίνουμε απολιτίκ -θα ήταν το τελευταίο, που θα υπαγόρευε ακόμα και η χαλύβδινη απόγνωσή μας, παντοιοτρόπως και πανταχόθεν. Εννοώ, όμως, κάθε τέσσερα χρόνια, να επιλέγουμε αυτούς που θα κυβερνήσουν τον τόπο με όραμα, ενίοτε μέσα από τη στενή πύλη της παραβολής, με αυταπάρνηση, με ανθρωπιστικές συντεταγμένες, με ελπίδα. Και κυρίως με τη γνώση, ότι -αντίθετα με το μουντιάλ-  δεν υπάρχει κανένα ‘’φαινόμενο’’ που θα μας σώσει από τα αποδυτήρια.

Πηγή: Μποζιονέλος, Νίκος (2026). Μουντιάλ Εμπιστευτικό. Historical Quest.

*Nomen est omen: κλασική λατινική έκφραση, που σημαίνει, ότι το όνομα κάποιου προδιαγράφει τη μοίρα του. Στα ελληνικά το πιο κοντινό είναι το ‘’όνομα και πράγμα’’. Η φράση εμφανίζεται για πρώτη φορά περίπου το 200 π.Χ. στην κωμωδία του Πλαύτου με τίτλο Persa (στ. 625)