Γιάννης Καλαϊτζίδης

Αν το 2025 ήταν τηλεοπτική σεζόν, τότε το φινάλε του μάλλον θα έπαιρνε καλές κριτικές. Μετά από χρονιές που μάθαμε να μετράμε επιδόματα, πυρκαγιές και πανδημικά κύματα, η φετινή χρονιά μάς θύμισε ότι υπάρχει και το άλλο σενάριο: εκείνο όπου η πρόοδος δεν είναι απλώς ευχή πρωτοχρονιάτικη αλλά καθημερινό δεδομένο. Η Ελλάδα του 2025 δεν […]

Το 2025 ήταν η χρονιά που η Ελλάδα σταμάτησε να παριστάνει το σοβαρό κράτος και λειτούργησε ακριβώς όπως είναι: με θεσμούς σε κόπωση, πολιτικό λόγο σε αποσύνθεση και κοινωνία σε μόνιμη άμυνα. Δεν ήταν μια κακή χρονιά. Ήταν μια ειλικρινής χρονιά. Ο «Φραπές» που τελικά δεν ήταν ο Φραπές και η πολιτική που έγινε καρικατούρα […]

Το στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Είναι ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη μαζική συγκέντρωση πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα, την αλλαγή του τρόπου ζωής, την κινητικότητα της εργασίας και την αυξημένη ζήτηση κατοικίας σε πόλεις που λειτουργούν ως οικονομικοί και κοινωνικοί πόλοι. Από το Βερολίνο μέχρι τη Βαρκελώνη και από το Παρίσι […]

Δεν είναι ευχάριστο να το πεις αλλά κάποια στιγμή πρέπει. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν είναι απλώς μια πολιτικός με έντονο ύφος και αιχμηρό λόγο. Είναι μια περίπτωση όπου η απόσταση ανάμεσα σε όσα διακηρύσσονται και σε όσα γίνονται είναι τόσο μεγάλη που παύει να είναι πολιτική διαφωνία και γίνεται ζήτημα χαρακτήρα. Και εκεί αρχίζει η […]

Το περιστατικό της 16ης Δεκεμβρίου στο Στρασβούργο ήρθε να σφραγίσει την ευρωπαϊκή διαδρομή του Νίκου Παππά με τον ίδιο τρόπο που αυτή άρχισε και πορεύτηκε μέχρι σήμερα: με βία, θρασυδειλία και μια απύθμενη, ναρκισσιστική χυδαιότητα.  Ο ξυλοδαρμός του δημοσιογράφου Νίκου Γιαννόπουλου δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν η φυσική κατάληξη ενός ανθρώπου που έμαθε να […]

Έξι χρόνια είναι αρκετά για να ξεχωρίσεις το επικοινωνιακό αφήγημα από τη μετρήσιμη πραγματικότητα. Με την ψήφιση του έκτου κατά σειρά προϋπολογισμού της κυβέρνησης Μητσοτάκη, κλείνει ένας κύκλος που ξεκίνησε το 2020, λίγο πριν η πανδημία ανατρέψει κάθε σχεδιασμό. Η σύγκριση ανάμεσα στο τότε και στο τώρα δεν είναι πολιτική άποψη. Είναι αριθμοί, ποσοστά και […]

Δευτέρα πρωί και ακολουθεί ο εξής διάλογος με πολύ καλή μου φίλη: — Καλημέρα, ενημερωτικά έχουν αφήσει τα παλιά τρακτέρ στις εθνικές οδούς και αυτοί πάνε και σπέρνουν κανονικότατα. — Καλημέρα, δεν με εκπλήσσει τίποτα πλέον από αυτούς… Και κάπου εκεί, σχεδόν αυτόματα, μου έρχεται η εικόνα του Ξανθιώτη και της Αναστασίας Γιούσεφ να πηγαίνουν […]

Τα αδέσποτα στην Ελλάδα δεν είναι μια θλιβερή λεπτομέρεια της καθημερινότητας. Είναι απόδειξη αποτυχίας σε όλα τα επίπεδα. Αποτυχίας του κράτους που νομοθετεί χωρίς να εφαρμόζει. Αποτυχίας των φορέων που κρύβονται πίσω από αρμοδιότητες και ελλείψεις. Αποτυχίας όμως και των ίδιων των πολιτών που προτιμούν να παίζουν τους φιλόζωους στα κοινωνικά δίκτυα ενώ στην πράξη […]

Πέμπτη στο γραφείο, μια μέρα που δεν προμηνυόταν τίποτα συγκλονιστικό. Ξαφνικά ακούω ένα σούσουρο στο press room, από αυτά τα χαρακτηριστικά που καταλαβαίνεις πως ή κάτι γελοίο συμβαίνει ή κάτι πολύ σοβαρό και στη συγκεκριμένη χώρα συνήθως είναι το πρώτο. Πλησιάζω και βλέπω στην τηλεόραση έναν τύπο που έμοιαζε με χαμένο αδερφό του Πολάκη και […]

Αν κάποιος ήθελε ένα case study για το πώς χάνεται η διεθνής αξιοπιστία μιας χώρας, δεν θα χρειαζόταν να ψάξει πολύ. Αρκεί να κοιτάξει πώς χειρίστηκε η Ελλάδα, και ειδικά το Υπουργείο Άμυνας, το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE.  Το πρόγραμμα που σχεδιάστηκε για να προσφέρει χαμηλότοκα δάνεια με στόχο την αναβίωση και τον εκσυγχρονισμό της αμυντικής […]