Το κύκλωμα που ήξερε και… αγάπησε τον ψηφιακό μετασχηματισμό

Δεν χρειάστηκε να χακάρουν κάτι, γιατί ήταν οι ίδιοι οι θεματοφύλακες του συστήματος και του ψηφιακού μετασχηματισμού. Για να μην τους πιάσουν φρόντιζαν να μην αφήνουν ψηφιακό ίχνος και στις συνομιλίες τους να χρησιμοποιούν μόνο κωδικές λέξεις όπως «καφέδες», «εργαλεία», «σχέδια» και «χαρτιά» για χρήματα…

Το… αθάνατο φακελάκι

Το κύκλωμα που εξαρθρώθηκε στις πολεοδομίες της Αττικής δεν στηρίχτηκε σε κάποιον εξελιγμένο χάκερ ή σε παράνομη εισβολή σε υπολογιστές. Αντίθετα, χτίστηκε από μέσα, από ανθρώπους που ήδη δούλευαν στο σύστημα και γνώριζαν κάθε γωνιά του, κάθε αλγόριθμο, κάθε διαδικασία. Ξεκίνησε τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2025, όταν ένα ζευγάρι σε υψηλές θέσεις, μια υπάλληλος με ισχυρό ρόλο σε δήμο και ο σύζυγός της με μακρά εμπειρία σε πολεοδομικά θέματα, αποφάσισε να οργανώσει μια ομάδα. Μαζί τους μπήκε και ένας ιδιώτης μηχανικός, που έγινε η γέφυρα με τους πελάτες, δηλαδή όσους ιδιοκτήτες ή μηχανικούς ήθελαν να «ξεκολλήσουν» μια υπόθεση. Υπήρχαν και άλλοι υπάλληλοι σε υπηρεσίες δόμησης δήμων, καθώς και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση, οι οποίοι είχαν συγκεκριμένους ρόλους και έκαναν ακριβώς ό,τι τους έλεγαν.

Πώς στήθηκε η “δουλειά”

Τεχνικά, το «μαγείρεμα» γινόταν μέσα από την ψηφιακή πλατφόρμα e-Πολεοδομία, χωρίς να χρειαστεί να σπάσουν κάποιο κωδικό. Οι εμπλεκόμενοι είχαν νόμιμη πρόσβαση ως υπάλληλοι, οπότε απλώς χρησιμοποιούσαν τις άδειές τους για να μπουν στους ηλεκτρονικούς φακέλους. Ένας από αυτούς, με βαθιά γνώση της πολεοδομικής νομοθεσίας, έδινε οδηγίες στους υπόλοιπους πώς να τροποποιούν τα στοιχεία. Έτσι, ένας φάκελος που είχε προβλήματα ή αυθαιρεσίες γινόταν ξαφνικά «συμβατός» με όλους τους κανόνες. Έδιναν προτεραιότητα σε συγκεκριμένες υποθέσεις μέσα στο σύστημα, ξεκολλούσαν εκκρεμότητες, έβγαζαν θετικές γνωμοδοτήσεις ή μείωναν πρόστιμα. Το ψηφιακό σύστημα βοηθούσε στην ταχύτητα και στην οργάνωση, αλλά η τελική έγκριση, η ερμηνεία των κανονισμών και οι γνωμοδοτήσεις εξακολουθούσαν να γίνονται από ανθρώπους  και αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι ήταν μέσα στο κύκλωμα, ή μάλλον ήταν το ίδιο το κύκλωμα. Δεν χρειάστηκε να χακάρουν τίποτα, γιατί ήταν οι ίδιοι οι θεματοφύλακες του συστήματος. Για να μην τους πιάσουν ποτέ, φρόντιζαν να μην αφήνουν κανένα ψηφιακό ίχνος.  Όλα γίνονταν σε κρυπτογραφημένες εφαρμογές, ποτέ σε επίσημα email ή τηλέφωνα της υπηρεσίας. Τα λεφτά, που κυμαίνονταν από 1.000 μέχρι και 30.000 ευρώ ανά υπόθεση ανάλογα με το μέγεθος της εξυπηρέτησης, δεν περνούσαν από τράπεζες ή ηλεκτρονικές πληρωμές. Τα έδιναν μόνο από χέρι σε χέρι, σε καφετέριες, πάρκινγκ ή μέσα σε αυτοκίνητα. Και αυτός ήταν ακριβώς ο τρόπος που τους ξεσκέπασαν τελικά, όταν ένας μηχανικός παρέδωσε σε καφετέρια έναν καφέ φάκελο με 3.000 ευρώ η αστυνομία τους έπιασε στα πράσα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ:  Συλλήψεις, γρηγορόσημα και οι σκιές πάνω από τις… πολεοδομίες

Διασταύρωση υπηρεσιών… χθες

Με λίγα λόγια, το κύκλωμα δεν πολέμησε τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Τον εκμεταλλεύτηκε από μέσα, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις θέσεις και τις ευκολίες πρόσβασης για να κάνει πιο εύκολη και γρήγορη τη “μπίζνα” του. Επειδή η πλήρης διασταύρωση όλων των δεδομένων μεταξύ δήμων, Κτηματολογίου και άλλων υπηρεσιών δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί παντού, κατάφεραν να λειτουργούν για μήνες χωρίς να τους πιάσουν “με τη γίδα στην πλάτη”. Ήταν μια κλασική περίπτωση διαφθοράς που δεν χρειάστηκε τεχνολογία για να σπάσει το σύστημα  απλώς χρησιμοποίησε τους ανθρώπους που το διαχειρίζονταν. Η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. είχε ξεκινήσει την έρευνα από ανώνυμες καταγγελίες ήδη από το 2024 για ύποπτες «εξυπηρετήσεις» σε πολεοδομίες. Άρχισαν πολύμηνη παρακολούθηση, χρησιμοποιώντας άρση απορρήτου στα τηλέφωνα, φυσικές επιτηρήσεις, καταθέσεις μαρτύρων και ψηφιακά στοιχεία. Έτσι, κατάφεραν να χαρτογραφήσουν ολόκληρο το δίκτυο, τους ρόλους και τις συναντήσεις τους. Οι αρχές είχαν ήδη ταυτοποιήσει πάνω από 30 ακόμα εμπλεκόμενους, αλλά η στιγμή της παράδοσης του φακέλου ήταν αυτή που τους «έκαψε» όλους. Παρόλο που το κύκλωμα ήταν καλά οργανωμένο, ιη ανάγκη να παραλάβουν τα λεφτά χέρι με χέρι έγινε τελικά η αχίλλειος πτέρνα τους. Έτσι, το κύκλωμα που λειτουργούσε σαν ελβετικό ρολόι κατέρρευσε με έναν καφέ φάκελο σε καφετέρια και με μεγάλη υπομονή των “αδιάφθορων” που έκαναν καλά τη δουλειά τους…

(φωτο εξωφύλλου από eurokinissi και αρχείο)

Τα φωτοτυπάδικα έχουν ακόμη δουλειά…