La Mano de Dios: «Μια ιστορία για την ανάγκη να γίνουμε κοινωνοί των δικών μας θαυμάτων!»

Από διαφορετικές δημιουργικές θέσεις, η Κατερίνα Νικολάτου και η Σπυρέλα Γενιτσαρίδου μοιράζονται τις σκέψεις τους στο TheOpinion για την παράσταση La Mano de Dios.

ΘΕΑΤΡΟ ΘΕΜΑ THEOPINION ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

theopinion

17 Απριλίου 2026, 09:00

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Η παράσταση “La Mano de Dios” («Το Χέρι του Θεού») παρουσιάζεται στις 18 και 19 Απριλίου, στο Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο της Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της Πόλης 2026.

«Μεξικό, 22 Ιουνίου 1986. Προημιτελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου, Αργεντινή – Αγγλία: 0-0.

Στο 51^ο λεπτό του αγώνα, ο Ντιέγκο Μαραντόνα σηκώνει το αριστερό του χέρι, χτυπάει τη μπάλα και τη στέλνει στα δίχτυα. 1-0 υπέρ της Αργεντινής. Οι φίλαθλοι πανηγυρίζουν. Οι κερκίδες πλημμυρίζουν από δάκρυα και προσευχές.

Λίγο αργότερα, στην ερώτηση ενός δημοσιογράφου σχετικά με το αν σκόραρε παράτυπα, ο Ντιέγκο απάντησε: “Λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο με το χέρι του Θεού”. Το γκολ έμεινε στην ιστορία ως “La mano de Dios”.

Αυτή ακριβώς η στιγμή στάθηκε η αφορμή για την παράσταση που δημιουργήσαμε· μια ιστορία που κινείται ανάμεσα σε δύο κόσμους: του μουντιάλ και της μεξικανικής μυθοπλασίας», περιγράφει η σκηνοθέτρια, Κατερίνα Νικολάτου.

«Οι αδερφές Γκανάδας Μποβίνος, δηλαδή Αγελάδες εκτροφής, ζουν τη μίζερη και βαρετή ζωή τους στο Σαν Καρμίρο. Η Νόνα Καρμενσίτα τις μύησε από νωρίς στην τέχνη της ραπτικής και της αυτοτιμωρίας. Τίποτα δεν φαίνεται να τις συγκινεί, παρά μόνο η ελπίδα ενός γάμου που θα τις επιτρέψει να φύγουν μακριά.

Μάταιες, όμως, οι προσπάθειες για την ανεύρεση γαμπρού… Κι όσο τα χρόνια κυλάνε, η Μία και η Άλλη, η Άλλη και η Μία, αφήνονται εντελώς στη μοίρα τους. Ώσπου ο έρωτας “χτυπάει την πόρτα” τους απρόσμενα. Και τότε;

Τότε, ένας νέος άνεμος δυστυχίας θα “φυσήξει” στη ζωή τους. Ποιος κινεί, τελικά, τα νήματα της μοίρας; Ο Θεός, η τύχη ή εμείς οι ίδιοι;

Η Μία και η Άλλη είναι η ιστορία που ήθελα να αφηγηθώ εδώ και καιρό. Είναι οι στιγμές, όπου η ζωή κυλάει σαν μεξικανική τηλενουβέλα: τα ανεκπλήρωτα όνειρα, οι απρόσμενες εκπλήξεις και τα δραματουργικά κενά. Μα, πάνω απ’ όλα, είναι μια ιστορία για την ανάγκη να γίνουμε κοινωνοί των δικών μας θαυμάτων!

“La vida es una tómbola”, τραγούδησε κάποτε ο Manu Chao. Η ζωή είναι σαν ένα λαχείο, ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου κληρώσει. Κερδίζεις ή χάνεις; Δεν εξαρτάται από το παιχνίδι, αλλά από εκείνο το χέρι που τολμά. Ζήσε όπως ο Μαραντόνα… ή χάσε το ματς»!

Κάπως έτσι, η ιστορία «πήρε σάρκα και οστά» και βρήκε τη θέση της στη θεατρική πραγματικότητα της Θεσσαλονίκης.

«Το “La Mano de Dios” ξεκίνησε μέσα στο “ραφείο” του θεάτρου· εκεί σχεδιάστηκε, εκεί δημιουργήθηκε το πατρόν του, εκεί ξεκίνησε να ράβεται και να πλέκεται.

Μας ένωσε, μας κέντησε, μας στόλισε. Ράψαμε, ξηλώσαμε, ενώσαμε τα πολλά και διαφορετικά μας “υφάσματα”, και είμαστε έτοιμοι να “φορέσουμε” τη δημιουργία μας και να τη δείξουμε στον κόσμο της πόλης μας.

Το “La Mano de Dios”, που ξεκίνησε με πολλή αγάπη ως πτυχιακή εργασία δύο κοριτσιών, με αφοσίωση και ανιδιοτέλεια από όλους τους συντελεστές είναι, πλέον, έτοιμο να βγει έξω από τη Σχολή και να κάνει τα πρώτα του βήματα ως επαγγελματική παράσταση.

Το Φεστιβάλ Ανοιχτής Σκηνής του Δήμου Θεσσαλονίκης μάς δίνει το “εισιτήριο” να ταξιδέψουμε το κοινό της πόλης στον κόσμο του Σαν Καρμίρο», συμπληρώνει η ηθοποιός, Σπυρέλα Γενιτσαρίδου.