Ανάληψη vs Νέα Κρήνη: Τι κοινό έχουν οι δύο γειτονιές και πώς τις άλλαξε το μετρό Θεσσαλονίκης

Τι κοινό έχει η Ανάληψη με τη Νέα Κρήνη; Όχι πολλά. Η μία περιοχή έχει στενά πεζοδρόμια, «πνίγεται» από τα αυτοκίνητα και τις πολυκατοικίες και φιλοξενεί πολλές διαφορετικές χρήσεις γης. Η άλλη έχει μεγαλύτερη… άπλα, είναι πιο «πράσινη» και φιλική στο περπάτημα, ενώ διαθέτει ακόμα πολλούς ανοικτούς χώρους. Όμως, και οι δύο περιοχές έχουν κάτι πολύ σημαντικό: σταθμό του μετρό Θεσσαλονίκης.

Ο Ευριπίδης Γεώργιος Γρηγοριάδης, απόφοιτος του Τμήματος Χωροταξίας και Ανάπτυξης του ΑΠΘ, πραγματοποίησε μία ενδιαφέρουσα σύγκριση αυτών των περιοχών και του πώς «μεταμορφώθηκαν» από την έλευση του μετρό, σε ποσοτική έρευνα με τίτλο «Μετρό και περπατήσιμες γειτονιές: αντιλήψεις, διαδρομές και αστικές ποιότητες γύρω από τους σταθμούς Ανάληψης και Νέας Κρήνης στη Θεσσαλονίκη», υπό την εποπτεία του Καθηγητή Αποστόλου Παπαγιαννάκη.

Τα βασικά στοιχεία και συμπεράσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν χθες, στο πλαίσιο συνεδρίας του 2ου Επιστημονικού Συνεδρίου Χωρικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης (2ο ΕΣΧΣΑ), που εστιάζει στην Ανθεκτικότητα Πόλεων και Περιφερειών και πραγματοποιείται στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ) του ΑΠΘ.

Όπως προδίδει και ο τίτλος, κεντρική ιδέα σε όλη την έρευνα είναι η περίφημη περπατησιμότητα (walkability), δηλαδή ο βαθμός που το δομημένο περιβάλλον ευνοεί, υποστηρίζει και ενθαρρύνει τη δραστηριότητα και το περπάτημα πεζών.

Όπως εξήγησε ο κ. Γρηγοριάδης, τα δεδομένα της έρευνας προήλθαν από 200 ερωτηματολόγια και νοητικούς χάρτες (mind maps), ένα είδος διαγραμμάτων που χρησιμοποιούνται για να οργανώσουμε πληροφορίες με οπτικό τρόπο. Με αυτούς, οι συμμετέχοντες «μάρκαραν» τους δρόμους που χρησιμοποιούν για να μετακινηθούν με τα πόδια από και προς τους σταθμούς μετρών αυτών δύο περιοχών, καθώς και αυτούς που αποφεύγουν, εξηγώντας σε κάθε περίπτωση το γιατί.

Το δείγμα αποτελούνταν κυρίως από άτομα νέας ηλικίας, κυρίως κατοίκους και εργαζόμενους σε Ανάληψη και Νέα Κρήνη, που διαθέτουν μεν ΙΧ αλλά περπατούσαν κιόλας στις περιοχές. Από αυτούς, οι περισσότεροι μεταβαίνουν στην Ανάληψη για εργασία και ψώνια, ενώ στη Νέα Κρήνη μόνο για ψώνια.

Δεν θέλει χρόνο, θέλει τρόπο. Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Το πρώτο ενδιαφέρον εύρημα της έρευνας αφορά το χρόνο που απαιτείται για τη μετάβαση των συμμετεχόντων από το σπίτι τους μέχρι τον αντίστοιχο σταθμό μετρό. Στην περίπτωση της Ανάληψης, απαιτείται κατά μέσο όρο χρόνος κάτω των 10 λεπτών, ενώ στην περίπτωση της Νέας Κρήνης 10-20 λεπτά, κάτι που δείχνει μεγαλύτερη απόσταση του σταθμού από τις οικίες των συμμετεχόντων.

Όσον αφορά τον τρόπο πρόσβασης στους σταθμούς, οι επιβάτες της Ανάληψης πηγαίνουν κυρίως με τα πόδια (ποσοστό 58,5%), ενώ στη Νέα Κρήνη με το αυτοκίνητο ως οδηγοί ή συνεπιβάτες (38,6%), γεγονός που συνάδει με τη μεγαλύτερη απόσταση. Και στις δύο περιπτώσεις, το λεωφορείο έχει πολύ χαμηλά ποσοστά στις απαντήσεις (5,1% και 4,1% αντίστοιχα).

Τι αποτρέπει τους επιβάτες από το περπάτημα

Ερχόμενος στην «καρδιά» της έρευνας, ο κ. Γρηγοριάδης παρέθεσε τα σημαντικότερα προβλήματα που πλήττουν το walkability Ανάληψης και Νέας Κρήνης.

Στην Ανάληψη, ξεχωρίζουν τα απροσπέλαστα πεζοδρόμια, λόγω στενότητας, κακοτεχνιών ή παρκαρισμένων οχημάτων, και η κυκλοφοριακή συμφόρηση που κάνει δυσάρεστο το περπάτημα.

Στη Νέα Κρήνη, εκτός από τα παραπάνω, σημαντικοί παράγοντες είναι ο κίνδυνος από τα αυτοκίνητα, που αναπτύσσουν μεγαλύτερες ταχύτητες, και το αίσθημα ανασφάλειας λόγω της έλλειψης φωτισμού. Αυτήν την ανασφάλεια την αισθάνονται κυρίως γυναίκες και στις δύο περιοχές, όπως έδειξαν οι απαντήσεις.

Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι νοητικοί χάρτες που διαμορφώθηκαν με βάση τις απόψεις των επιβατών. Στην Ανάληψη προτιμητέοι για περπάτημα είναι άξονες όπως η Μ. Μπότσαρη, η Δελφών και η Σόλωνος, ενώ αντίθετα αποφεύγεται η Π. Συνδίκα. Στη Νέα Κρήνη προτιμάται η οδός Βρυούλων και αποφεύγονται η οδοί Σμύρνης και Εφέσου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Έρευνα για το μετρό Θεσσαλονίκης: Μείωση 27% στα λεωφορεία, 13% στα ΙΧ