Αλεξάνδρα Καραμπουρνιώτη στο TheOpinion: «Η χαρά που νιώθεις όταν καταφέρνεις να δημιουργείς κάτι συλλογικό αλλά και η έκσταση στο live, είναι ασύγκριτα συναισθήματα»

Οι KAPTEN ανεβαίνουν στη σκηνή του Eightball Club, στις 26 & 27 Δεκεμβρίου, για να μας παρουσιάσουν το νέο τους άλμπουμ: Dancing Tooth.

Η τελευταία έμπνευση των Kapten αποτελεί μία σύνθεση-σύμβολο, η οποία πραγματεύεται την έννοια της αλλαγής και τον φόβο που τη συνοδεύει. Μέσα από ένα ηχητικό τοπίο που ισορροπεί ανάμεσα στη λυρικότητα και την ένταση, το Dancing Tooth λειτουργεί ως μια εσωτερική διαδρομή προς τον μετασχηματισμό και τη γνωριμία με το άγνωστο.

Την Παρασκευή 26 και το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου, στον επάνω όροφο του Eightball Club, το συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη μας προσκαλεί «να ενωθούμε σε μια ιεροτελεστία, στην οποία ο καθένας είναι ελεύθερος να νιώσει ό, τι είναι έτοιμος να νιώσει, και να χορέψουμε τον χορό της ζωής με όσα καλά και άσχημα φέρνει μαζί της», όπως αναφέρει η βασική φωνή των Kapten, Αλεξάνδρα Καραμπουρνιώτη.

Αλεξάνδρα, σκιαγράφησέ μας τη μουσική σου διαδρομή: πώς ξεκίνησε, πώς εξελίχθηκε στον χρόνο και ποια ερεθίσματα τη διαμόρφωσαν;

Το «βάπτισμά» μου στο τραγούδι έγινε, όταν βρέθηκα σ’ ένα σχήμα hip-hop, trip-hop, στα δεκαεπτά μου. Αρχικά, τραγουδώντας πάνω σε έτοιμους στίχους, ενώ σιγά σιγά διαμορφώθηκε η επιθυμία μου να γράψω τους δικούς μου και μελωδίες φωνής. Παίξαμε αρκετά χρόνια μαζί. Μέσα από τη συνεργασία και τη συνεχή ανταλλαγή ιδεών, σχηματίστηκε, σε μεγάλο βαθμό, η πρώτη μου αισθητική στη μουσική.

Αυτό εξελίχθηκε με τον καιρό. Άρχισα να συμμετέχω και σ’ ένα σχήμα που συγκροτήσαμε με τον Παναγιώτη Καπετανάκη, μετά από κάλεσμά του, και τον Δ. Τσούγκο, με τον οποίο παίζαμε αυτοσχεδιαστικά σε διάφορα στέκια και μπαρ της πόλης. Κάνοντας μαθήματα φωνητικής με μια εξαιρετική τραγουδίστρια της jazz σκηνής, γνώρισα και τον μαγικό κόσμο του είδους, με τον οποίο «φλέρταρα» πολύ καιρό μέσα από μελέτη, συναυλίες, εργαστήρια μουσικής.

Εκείνη την περίοδο ήμουν πολύ τυχερή που βρέθηκα, παράλληλα, στο στήσιμο μιας πολυμελούς latin μπάντας με πολλούς ικανούς μουσικούς της πόλης, με τους οποίους μοιραζόμασταν την αγάπη μας για την κουλτούρα της Λατινικής Αμερικής. Μία παρόμοια μπάντα στήσαμε και με φίλους στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας κάποια χρόνια αργότερα, όταν βρέθηκα εκεί για το μεταπτυχιακό μου στην Αρχιτεκτονική.

Εντάχθηκα στους Kapten μετά από κάλεσμα του Παναγιώτη, αμέσως μόλις γύρισα στη Θεσσαλονίκη και έπειτα από πέντε χρόνια παραμονής στο εξωτερικό. Η συμμετοχή μου σ’ ένα τόσο φρέσκο και ιδιαίτερο σχήμα ήταν η καλύτερη νέα αρχή στην πόλη μου. Η αισθητική μου εξελίχθηκε και συνδιαμορφώθηκε μέσα από το δημιουργικό αλισβερίσι με όλα τα μέλη του.

Από τότε, έχω συμμετάσχει και σε κάποια ξεχωριστά live με pop-up σχήματα με εξαιρετικούς μουσικούς της πόλης, παίζοντας τραγούδια από την ethnik σκηνή, την Ισπανία, την Πορτογαλία, το Πράσινο Ακρωτήριο, τη Λατινική Αμερική.

Από τις πιο σημαντικές μουσικές μου επιρροές αποτέλεσαν η Amy Winehouse, η Erykah Badu, η Lauryn Hill, οι Portishead και οι Radiohead, που είχα την τύχη να τους δω όλους live. Επίσης, οι: Kinny, Silvia Perez Cruz, Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan αλλά και οι σύγχρονοι: Little Simz, Cécile McLorin Salvant, Cleo Sol, Ezra Collective, Beyoncé.

Σε μια εποχή που όλα τείνουν να γίνονται πιο μοναχικά, οι Kapten επιμένετε στη συλλογικότητα. Σύστησέ μας τα μέλη του συγκροτήματος.

Η συλλογικότητα σού δίνει πλούσια τροφή, τόσο σε επίπεδο δημιουργικότητας όσο και στην ανθρώπινη επαφή. Η επικοινωνία με τόσο διαφορετικά και ιδιαίτερα πλάσματα —με τον δικό του, ολόκληρο κόσμο το καθένα— σε εξελίσσει και σου μαθαίνει να ακούς, να μιλάς, να συνδιαλέγεσαι και να συναποφασίζεις, να εκφράζεσαι και να λειτουργείς ως ομάδα, όχι να κοιτάς μόνο την περίμετρο του εαυτού σου.

Αυτό είναι μεγάλο μάθημα για τη διαχείριση των ορίων σου και των άλλων, την αποδοχή και την προσφορά. Επίσης, η χαρά που νιώθεις όταν καταφέρνεις να δημιουργείς κάτι συλλογικό αλλά και η έκσταση στο live, κοιτάζοντας όλον αυτόν τον ζωντανό οργανισμό να πάλλεται επί σκηνής, είναι ασύγκριτα συναισθήματα.

Μέλη της μπάντας μας είναι ο δημιουργός της, χρόνια φίλος και συνοδοιπόρος μουσικά, Παναγιώτης Καπετανάκης στην τρομπέτα και ο Θάνος Τσακιλτζίδης, βιρτουόζος στο σαξόφωνο. Οι δύο μαζί πλέκουν μελωδίες… μυθικές! Επόμενο, πολύ δυνατό ντουέτο, είναι ο Αλέξης Μακατσέλος και ο Θωμάς Κωστούλας στα ντραμς, και σ’ ένα πιο υβριδικό ηλεκτρονικό drum set, οι οποίοι απογειώνουν όλα τα τραγούδια και τραντάζουν τη σκηνή. Η στερεή και αμετακίνητη βάση μας, Maquitto στο μπάσο. Μέλος των θρυλικών «Μάστιγα», που δίνει το βαθύ beat με την punk rock διάθεσή του για ζωή. Ο εξαιρετικός και αιθέριος Νίκος Τσόπογλου στα φωνητικά, που σε ανεβάζει στα ουράνια κάθε φορά και ο οποίος έδωσε νέα πνοή δημιουργικότητας και συλλογικότητας στη μπάντα. Και, τέλος, ο φοβερός Γρηγόρης Λιόλιος στην κιθάρα, που πάει τη μουσική σε άλλα επίπεδα με το παίξιμό του.

Τι σου έλειπε από τη σκηνή, όταν συγκροτήθηκαν οι Kapten; Η Θεσσαλονίκη, τι σου έμαθε για τη μουσική;

H μουσική της πόλης είχε εξελιχθεί μέσα στα χρόνια που έλειπα στο εξωτερικό και αναδύθηκαν πολλά DIY σχήματα. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι οι παλιές πολυμελείς μπάντες που τρελαινόμουν, όπως οι Anima Nation και άλλες τέτοιες συλλογικότητες, είχαν εξαφανιστεί από τον ορίζοντα και αυτό μου έλειπε.

Μου έλειπαν μπάντες με δικές τους δημιουργίες, που θα μου έκαναν… trigger! Όπως, επίσης, και μια πιο φρέσκια jazz σκηνή με νέους μουσικούς. Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, μπορώ να πω ότι η μουσική σκηνή της πόλης έχει ανοίξει και έχει πλουτίσει με νέα, πολύ ενδιαφέροντα σχήματα, καινούργιες και πιο τολμηρές προτάσεις, φρέσκους μουσικούς και στέκια που προωθούν αυτήν τη νέα φουρνιά δημιουργών.

Η Θεσσαλονίκη έχει κάτι μαγικό, όσον αφορά την επικοινωνία του κόσμου και της γενιάς μας μέσω της μουσικής. Λόγω της εγγύτητας όλων των μουσικών στεκιών και των αυτοσχέδιων στούντιο —που, δυστυχώς, κινδυνεύουν να εξαλειφθούν λόγω του Airbnb και της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης των ενοικιαζόμενων— η επαφή με τη μουσική και η ανταλλαγή ιδεών είναι καθημερινή.

Έχεις πρόσβαση σε ολοένα περισσότερους χώρους, DIY και μη, από τους οποίους ξεπηδούν νέα σχήματα και μπορείς σ’ ένα βράδυ να ακούσεις διαφορετικά ερεθίσματα. Επίσης, και πολύ σημαντικό για μένα, επειδή πολλοί γνωριζόμαστε μεταξύ μας, νιώθεις μια άνεση να εκφραστείς και δημιουργείται μια συλλογικότητα που σε ακούει.

Ποιο ήταν το σημείο εκκίνησης για το νέο σας άλμπουμ, Dancing Tooth;

Από τη γέννηση της μπάντας, υπήρχαν ήδη συνθέσεις του Παναγιώτη που είχαν ηχογραφηθεί και τις οποίες αναδιαμορφώσαμε με βάση το νέο δυναμικό της ομάδας. Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα, κι ενώ γνωριζόμασταν και δενόμασταν κι άλλο, αρχίσαμε να φέρνουμε ιδέες, ο καθένας με τη δική του μουσική αισθητική, τα συναισθήματα, τις επιρροές και τα ακούσματά του, οι οποίες μετατράπηκαν σε νέα κομμάτια.

Αυτές οι νέες συνθέσεις, καθεμία μοναδική και ιδιαίτερη κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και τον χρόνο που διαμορφώθηκαν, αποτέλεσαν δοκιμασίες, πειραματισμούς και εκπλήξεις και για εμάς τους ίδιους. Ο δρόμος ήταν ανοικτός και χωρίς συγκεκριμένες πεπατημένες.

Η μία δημιουργία έφερνε την άλλη, ο ένας διάλογος τον επόμενο. Έτσι, χτίζαμε μουσική και την κοινή μας έκφραση —θυμό, χαρά, απογοήτευση— απέναντι στα γεγονότα που μας περιέβαλλαν. Η ανάγκη για αυτό το άλμπουμ ήταν αποτέλεσμα πολύχρονης ζύμωσης και επιθυμίας για ένα αποτύπωμα στη μουσική σκηνή, όπου οι ιδέες, η μουσική και οι στίχοι μας μπορούσαν να καταγραφούν και να ακουστούν.

Θα μοιραστείς μαζί μας την ιστορία που κρύβεται πίσω από ένα κομμάτι αυτού του άλμπουμ, με ιδιαίτερη σημασία για σένα;

Ένα πολύ ιδιαίτερο κομμάτι του δίσκου είναι το Same Loop, το οποίο γεννήθηκε αυθόρμητα σ’ ένα jam μιας πρόβας. Η μελωδία διαμορφώθηκε αβίαστα και η σύνθεση έδεσε. Είναι από τα κομμάτια που μου «μίλησαν» από την αρχή και δεν χρειάστηκε προσπάθεια, έγινε όλο ροϊκά.

Είναι, για μένα, αρκετά βαθύ και προσωπικό, σκοτεινό, μελαγχολικό αλλά και άγριο. Εκφράζει την ανησυχία και την απόγνωση μπροστά στην ακατάσχετη πληροφορία και την αέναη εναλλαγή πληροφοριών, παραστάσεων και φαινομενικών κατορθωμάτων, που σε κάνει να νιώθεις, πολλές φορές, κολλημένος και στάσιμος σε μια λούπα: I’m here to sing the same loop..

Το κοινό, σήμερα, έχει τον χρόνο αλλά και την υπομονή να αφεθεί; Τι είναι αυτό που εισπράττεις;

Νιώθω πολύ τυχερή από τον ενθουσιασμό και την κατανόηση που έχουμε εισπράξει από το κοινό, διαφορετικών ηλικιών, όλο αυτό το διάστημα. Μπορεί στην αρχή, ειδικά όσο δεν μας γνωρίζει, να είναι πιο παγωμένο και επιφυλακτικό, αλλά πολύ γρήγορα αφήνεται να παρασυρθεί από αυτό που ακούει, σιγά σιγά λικνίζεται και, στο τέλος, η ατμόσφαιρα γίνεται εκρηκτική. Ο ενθουσιασμός κορυφώνεται και το κοινό πάλλεται στους ρυθμούς μας.

Νιώθω πως ταυτίζεται μαζί μας και συμμετέχει σ’ αυτήν την έκσταση που νιώθουμε κι εμείς οι ίδιοι πάνω στη σκηνή. Μας κοιτάει στα μάτια, προσέχει τι λέμε, τραγουδάει στίχους κι έρχεται κοντά. Υπάρχει αυτή η διάθεση να γίνουμε «ένα». Τα λόγια που ακούμε μετά τις συναυλίες είναι τόσο ζεστά και ενθαρρυντικά, καταλαβαίνουμε ότι, πράγματι, είχε τη διάθεση να μας «δει», να μας νιώσει και να συμμετάσχει μαζί μας.

Πληροφορίες

KAPTEN Live

Album Presentation: Dancing Tooth

Eightball Club (Πίνδου 1, Λαδάδικα)

26 & 27 Δεκεμβρίου 2025 (οι πόρτες ανοίγουν στις 21.30)

Ηλεκτρονική προπώληση εισιτηρίων: ComeTogether