Στον… τάκο το Fly Over

Πληρώνουμε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για να φτιάξουμε έναν δρόμο που χωρίς επαρκή αιτιολόγηση θα είναι εναέριος!

Στον… τάκο το Fly Over
EUROKINISSI/ΛΙΑ ΦΩΚΑ
  • Η εικόνα που δίνει το εργοτάξιο της περιφερειακής οδού σήμερα θυμίζει ένα παντελώς άχρηστο έργο!
  • Πληρώνουμε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για να φτιάξουμε έναν δρόμο που χωρίς επαρκή αιτιολόγηση θα είναι εναέριος!
  • Μερικές σκέψεις με αφορμή την πρόοδο ενός από τα πιο πολυσυζητημένα έργα στην ιστορία της πόλης!

Πέρασα χτες από την περιφερειακή και όντως το έργο κατασκευής του Fly Over δείχνει εντυπωσιακή πρόοδο! Το τεράστιο εργοτάξιο με τα δεκάδες βαριά οχήματα να σκάβουν, να φορτώνουν, να κινούνται πέρα δώθε και πολύ περισσότερο αυτά τα τεράστια καλούπια με τα οποία “χτίζεται” ο δρόμος δίνει μία όμορφη όσο και ζωηρή εικόνα μελισσιού, που δεν μπορεί παρά να μας ικανοποιεί. Πολύ δε περισσότερο όταν ακούμε ότι το Fly Over θα παραδοθεί στην ώρα του, σε λιγότερο από ένα χρόνο από σήμερα, το Μάιο του 2027!

Προσωπικά μου έκαναν τρομερή εντύπωση ακόμη δύο πράγματα: ότι έχει διαπλατυνθεί σε εντυπωσιακό βαθμό η λωρίδα ανάμεσα στον αστικό ιστό και τη δασωμένη έκταση. Ο χώρος της σημερινής (προσωρινής) περιφερειακής συν αυτόν που καταλαμβάνει το εργοτάξιο είναι τεράστιος!

Παρατήρησα επίσης και ότι η υπερυψωμένη οδός κατασκευάζεται πάνω σε ογκώδη πέλματα που καταλαμβάνουν την βάση της, μην αφήνοντας χώρο για οποιαδήποτε κίνηση από κάτω της.

Υπενθυμίζω ότι το σχέδιο προβλέπει ότι από το Μάιο η περιφερειακή θα έχει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση ενώ η υπερυψωμένη οδός, μήκους 7.6 χλμ, δύο ανά κατεύθυνση.

Η εντύπωση μου προκαλείται από το γεγονός ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια είχαμε συνηθίσει να ακούμε ότι το Fly Over αποτελεί τη μοναδική λύση για την περιφερειακή επειδή “στο σημείο, λόγω του δάσους δεν υπάρχει αρκετός χώρος”. Και επειδή δεν έχουμε χώρο κάνουμε έναν δρόμο υπερυψωμένο!

Ωστόσο, η σημερινή εικόνα δεν συμβαδίζει με το προηγούμενο! Παρά τα όσα νομίζαμε, υπάρχει χώρος, η διάνοιξη του έγινε δυνατή, το δάσος πήγε παραμέσα, η λωρίδα ανάμεσα στον αστικό ιστό και το δάσος είναι πλέον τεράστια, σε αντίθεση με την παλιά, κλασική περιφερειακή μας.

Βλέποντας το εργοτάξιο αναρωτιόμουν: εάν ο χώρος στον οποίο σήμερα κατασκευάζονται τα ογκώδη πέλματα δινόταν για δύο ακόμη λωρίδες κυκλοφορίας, μήπως η κυκλοφοριακή κίνηση θα εξυπηρετούνταν άνετα αφού θα είχαμε πέντε λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση;

Με μία περιφερειακή οδό δέκα (!) λωρίδων η κίνηση θα εξυπηρετούνταν με άνεση. Άρα, γιατί να έχουμε έναν δρόμο υπερυψωμένο, που είναι και σαφώς ακριβότερος από τον κλασικό;

Είμαι σίγουρος ότι αυτό βολεύει και συμφέρει μερικούς παράγοντες, όπως την εργολήπτρια κοινοπραξία. Ωστόσο ένα έργο ακριβότερο που ολοκληρώνεται στον διπλάσιο χρόνο, δηλαδή με τη μισή ταλαιπωρία προς τον κόσμο δε νομίζω ότι μπορεί να προτιμάται από όλους εμάς τους υπόλοιπους…