Η Κίμπερλι, ο Ρούπερτ, και οι άλλοι

Η Κίμπερλι, ο Ρούπερτ, και εκείνοι που ανησυχούν

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον πόσο γρήγορα αραιώνει ο κύκλος γύρω από την Κίμπερλι Γκιλφόιλ.

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες υπήρχε συνωστισμός. Τώρα, μετά τα δημοσιεύματα, την έρευνα και κυρίως τη φράση του Ντόναλντ Τραμπ ότι εξετάζει την απομάκρυνσή της επειδή «δεν είμαστε ευχαριστημένοι», οι αποστάσεις μεγαλώνουν. Υποψιάζομαι οτι θα ξαναμικρύνουν εάν κοπάσει ο θόρυβος.

Η ίδια η πρέσβης, μέσω των δικηγόρων της, γενικά απορρίπτει τις κατηγορίες για απρεπή συμπεριφορά, και υποστηρίζει ότι για τις μετακινήσεις με ιδιωτικά αεροσκάφη έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες και ότι οι χρηματικές δοσοληψίες της είναι απόλυτα νόμιμες. Πάντως δεν μπορεί να βασιστεί κανείς στη σύντομη αρνητική δήλωση του Αμερικανού προέδρου, καθώς δεν σπανίζουν καθόλου οι περιπτώσεις όπου αλλάζει γνώμη. Θα κρίνουν λοιπόν οι Αμερικανοί τα δικά τους, βάσει των πρωτοκόλλων και των εθίμων τους. Εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο γιατί στην Αθήνα ορισμένοι έχουν αρχίσει να κοιτούν με ανησυχία προς τη Νέα Υόρκη. Διότι κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο ο Ρούπερτ Μέρντοχ.

Άτομο που γνωρίζει πώς λειτουργεί η μιντιακή αγορά μού το έθεσε αρκετά ωμά: «με τον Μέρντοχ δεν παίζεις». Η Wall Street Journal έχει ανοίξει την ιστορία και, όταν ένα μέσο του ομίλου Μέρντοχ επενδύει σε τέτοια υπόθεση, δύσκολα την εγκαταλείπει στο πρώτο εξώδικο. Πολύ περισσότερο τώρα που ο ίδιος ο Τραμπ βρίσκεται σε ανοιχτή δικαστική σύγκρουση με τον Αυστραλό μεγιστάνα, έχοντας καταθέσει αγωγή δισεκατομμυρίων εναντίον του. Άρα η ιστορία της Κίμπερλι δεν εξελίσσεται μόνο στην Αθήνα ή στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Παίζεται και σε μια πολύ μεγαλύτερη αμερικανική σύγκρουση ισχύος, που αφορά τις προσεχείς midterms..

Και αυτό έχει σημασία για εμάς. Γιατί η υπόθεση ακουμπά τον Κάθετο Διάδρομο, το αμερικανικό LNG, την Atlantic SEE, την AKTOR και τον Αλέξανδρο Εξάρχου. Η νέα ενεργειακή εξίσωση έχει ήδη δημιουργήσει κερδισμένους και χαμένους. Όποιος ωφελείται από τον σημερινό συσχετισμό δυνάμεων επιθυμεί συνέχεια. Όποιος έχει μείνει εκτός, δεν θα πενθήσει αν αλλάξει.

Η πρώτη δεξίωση της Γκιλφόιλ είχε άλλωστε δείξει ποιοι βρίσκονταν κοντά της, με τον Εξάρχου και την Ελένη Βρεττού να ξεχωρίζουν από την ελληνική επιχειρηματική πλευρά. Το ερώτημα πλέον είναι απλό: ποιος βολεύεται από τη συνέχεια και ποιος επιδιώκει αλλαγή των όρων του παιχνιδιού; Οι τελευταίες συγκρούσεις μεταξύ των μεγάλων της οικονομίας ίσως μας δίνουν μια απάντηση.

Μετά τον Ρούμπιο έρχεται και ο Βανς

Κρατήστε και κάτι ακόμη για την αμερικανική παρουσία στη χώρα, την οποία έχει ομολογουμένως αναβαθμίσει η Κίμπερλι Γκίλφοιλ.: ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς σχεδιάζει να έρθει στην Αθήνα τον Φεβρουάριο, με αφορμή ευρωπαϊκό συνέδριο του Breitbart, συνοδευόμενος από σημαντική αντιπροσωπεία.

Ως γνωστό, πριν λίγες ημέρες είχε βρεθεί την Πνύκα ο Μάρκο Ρούμπιο, ο ισχυρός υπουργός εξωτερικών, όπου εκφώνηση ομιλία πολιτική ομιλία γεμάτη συμβολισμούς.. Και στις ΗΠΑ όλοι γνωρίζουν ότι Ρούμπιο και Βανς θεωρούνται ισχυρά ονόματα για την προεδρική κούρσα του 2028.

Η Αθήνα φαίνεται πως μπήκε από νωρίς στο πρόγραμμα και των δύο. Ίσως επειδή ο ερειπωμενος Παρθενώνας θεωρείται ιδανικό φόντο για να αναδειχθεί η δύση του παλιού και η ανατολή του νέου.

Πάντως ως προβοκάτορας, δεν έχω λόγο να διαμαρτύρομαι. Όταν δύο πιθανοί μελλοντικοί πρόεδροι των ΗΠΑ θεωρούν χρήσιμο να περάσουν από εδώ, απλώς πιάνω μπλοκάκι και κρατώ σημειώσεις.

Το 25% δεν «ξέφυγε» από τον Μητσοτάκη

Αρκετοί αναρωτήθηκαν αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε κατά λάθος ότι με 25% θα αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ. Επιβεβαιώνω ότι δεν υπήρξε λάθος διατύπωση.

Ο πρωθυπουργός φέρεται να ξεκαθάρισε ότι γνώριζε πολύ καλά τι έλεγε και πως, εάν η ΝΔ περιοριστεί στο 25%, θεωρεί αυτονόητο ότι θα φύγει. Άλλωστε με ποσοστό κάτω από 25%, η ΝΔ δεν θα δικαιούται ούτε μέρος του εκλογικού πριμ, άρα η κοινοβουλευτική της δύναμη θα είναι περιδοσμένη, όπως περιορισμένη θα είναι και η δυνατότητα της να επιβάλλει όρους σε κυβερνητικούς εταίρους. Το ουσιαστικό όμως είναι πως δεν πιστεύει ότι θα υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο.

Δεν ενοχλείται λοιπόν από υπουργούς που μαζεύουν κόσμο σε συγκεντρώσεις και μετρούν δυνάμεις, ακόμη κι αν κινούνται σαν δελφίνοι. Θεωρεί ότι στο τέλος οι περισσότεροι από αυτούς τους ψηφοφόρους θα καταλήξουν στη ΝΔ.

Οι δελφίνοι μετρούν κεφάλια, ο Μητσοτάκης το τελικό άθροισμα.

Στο ΠΑΣΟΚ ξύπνησαν. Στον Τσίπρα μαζεύουν τον Καρτερό;

Στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι η ΕΛ.Α.Σ. άρχισε να κόβει ταχύτητα, οπότε ανέβασαν τους τόνους. Μάλιστα επενδύουν πολύ στο κοινό των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, αν τουλάχιστον κρίνουμε από τις πολλες ανακοινώσεις για μέτρα ελάφρυνσης τους.

Επιπλέον, αρκετά νεότερα στελέχη δεν ενθουσιάστηκαν καθόλου με το άρθρο του Θανάση Καρτερού, που έφτασε να αναρωτιέται αν ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι «βλάκας». Το ΠΑΣΟΚ χρεώνει την επίθεση στον ίδιο τον Τσίπρα και ζητά να τοποθετηθεί.

Εκείνος λοιπόν πρέπει να κρατήσει απόσταση χωρίς να αδειάσει έναν άνθρωπο που ήταν επί χρόνια δίπλα του, σε μια φάση δύσκολη για το φιλόδοξο αριστερό κόμμα. Η δημοσκοπική στασιμότητα της ΕΛ.Α.Σ. και η απροσδόκητη αντοχή του Μέρα 25 και του ΣΥΡΙΖΑ προκαλούν άγχος στη Λεωφόρο Αμαλίας, το οποίο οδηγεί σε πιο ακραία ρητορική.

Στην ίδια στασιμότητα αποδίδεται και η εσπευσμένη επιστροφή στελεχών της… επάρατης Κουμουνδούρου, όπως οι Αχτσιόγλου και Ζαχαριάδης.

Όσο η δεύτερη θέση θα παραμένει ντέρμπι, η ευγένεια θα περιορίζεται.