Πέθανε ο επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ, Γιώργος Κορφιάτης

Μια σημαντική προσωπικότητα της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας των Ηνωμένων Πολιτειών, ο διακεκριμένος καθηγητής και επίτιμος διδάκτορας στο τμ. Πολιτικών Μηχανικών στο ΑΠΘ Γεώργιος Κορφιάτης, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα αξιόλογο επιστημονικό έργο.

Με καταγωγή από τον Πύργο Ηλείας, κατάφερε να διαγράψει μια ξεχωριστή πορεία στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, αναλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις ευθύνης σε αμερικανικά πανεπιστήμια.

Γεννημένος το 1954 στον Πύργο, ο Γεώργιος Κορφιάτης αποφάσισε μετά την ολοκλήρωση του σχολείου να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, με σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές του και να διεκδικήσει μια καλύτερη προοπτική για το μέλλον του. Η αρχή δεν ήταν εύκολη, καθώς γραφειοκρατικές δυσκολίες καθυστέρησαν την εκπαιδευτική του πορεία κατά έναν χρόνο. Ωστόσο, η επιμονή και η προσήλωσή του στους στόχους του αποδείχθηκαν καθοριστικές για τη μετέπειτα εξέλιξή του.

Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Rutgers University του Νιου Τζέρσεϊ, από όπου αποφοίτησε με διάκριση. Συνέχισε την ακαδημαϊκή του πορεία με μεταπτυχιακές σπουδές, αποκτώντας τους τίτλους Master of Science και Master of Philosophy στην Πολιτική Μηχανική και τη Μηχανική Περιβάλλοντος. Ακολούθησε η εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με αντικείμενο τη διαχείριση των υδατικών πόρων, έναν τομέα στον οποίο ανέπτυξε σημαντική επιστημονική δραστηριότητα.

Η σημαντική πορεία στα αμερικανικά πανεπιστήμια

Επόμενος σταθμός στην επαγγελματική του διαδρομή ήταν το Stevens Institute of Technology, όπου ανέλαβε καίριες ακαδημαϊκές και διοικητικές αρμοδιότητες. Από το 2006 έως το 2016 διετέλεσε πρύτανης και αντιπρόεδρος του ιδρύματος, συμβάλλοντας στην εξέλιξη του εκπαιδευτικού και ερευνητικού του έργου.

Παράλληλα, υπηρέτησε ως κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Charles V. Schaefer Jr. και διηύθυνε το Κέντρο Περιβαλλοντικής Μηχανικής Stevens. Στο πλαίσιο των καθηκόντων του, είχε την ευθύνη σημαντικών ερευνητικών προγραμμάτων, των οποίων η συνολική χρηματοδότηση ξεπερνούσε τα 50 εκατομμύρια δολάρια, αναδεικνύοντας το εύρος της δραστηριότητάς του τόσο στον επιστημονικό όσο και στον διοικητικό τομέα.

Η διαδρομή του Γεωργίου Κορφιάτη αποτελεί μια ιστορία επιμονής και ακαδημαϊκής καταξίωσης, με αφετηρία τον Πύργο Ηλείας και κατάληξη σε κορυφαίες θέσεις της αμερικανικής πανεπιστημιακής κοινότητας. Η πορεία του αποτυπώνει τις δυνατότητες που μπορούν να ανοίξουν η μόρφωση, η συστηματική προσπάθεια και η προσήλωση στην επιστημονική γνώση.

Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο στον οποίο υπηρέτησε επί σειρά ετών, ενώ το έργο και η επαγγελματική του διαδρομή αποτελούν μέρος της παρακαταθήκης που αφήνει πίσω του, αλλά και πηγή έμπνευσης για τους νέους ανθρώπους που επιδιώκουν να διακριθούν μέσα από τις σπουδές και την επιστημονική τους πορεία.

Η ανάρτηση του συναδέλφου του, Γιάννη Μυλόπουλου

«Έφυγε» ο φίλος και διακεκριμένος συνάδελφος, καθηγητής, κοσμήτορας και Provost στο Πανμιο Stevens Institute of Technology των ΗΠΑ και Επίτιμος Διδάκτορας στο Τμ. Πολιτικών Μηχανικών στο ΑΠΘ, ο Γιώργος Κορφιάτης. «Η μέρα σήμερα δεν ξημέρωσε καλά. Η είδηση του θανάτου ενός καλού φίλου,ενός άξιου συναδέλφου και ενός εξαίρετου επιστήμονα, με μεγάλη συμβολή στην επιστήμη της Τεχνολογίας Περιβάλλοντος, ενός Έλληνα της διασποράς που δραστηριοποιήθηκε στις ΗΠΑ ως καθηγητής και στη συνέχεια και Dean και Provost στο Stevens Institute of Technology, που όμως όσες φορές του ζητήθηκε “έβαλε πλάτη” στην πατρίδα του, του Γιώργου Κορφιάτη, σκόρπισε θλίψη ανάμεσά μας. Είχα την τύχη να έχω συνεργαστεί μαζί του και ως επισκέπτης καθηγητής στο Stevens Institute of Technology δυο φορές, (1995 και 2006-2007), αλλά και ως πρύτανης στη συνέχεια και αυτός ως εξωτερικό (μακάρι όλα τα εξωτερικά μελη να ήταν τόσο… εσωτερικά όσο ο Γιώργος), μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης. Το Τμήμα μου, το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, τον τίμησε το 2011 ως Επίτιμο Διδάκτορα. Και είχα την μεγάλη τιμή και την μεγάλη χαρά ως Πρύτανης να του απονείμω τον ανώτατο αυτόν τίτλο που παρέχει το ΑΠΘ. Θυμάμαι πολλά από τη συνεργασία μου μαζι του. Θυμάμαι την γενναιοδωρία του, την αφοσίωσή του στην επιστήμη και στην υπόθεση του πανεπιστημίου, την εργατικότητα και την επιμονή του. Όπως θυμάμαι και την βαθιά αγάπη του για την Ελλάδα. Διηγιόταν, μάλιστα, μια ιστορία σχετικά με αυτήν. Έχοντας γεννηθεί σε ενα χωριό στον Πύργο της Ηλείας και έχοντας φύγει για σπουδές στις ΗΠΑ μέσα στη δικτατορία, έρχονταν όποτε μπορούσε τα καλοκαίρια στην πατρίδα του. Πηγαινε, λοιπόν, στο χωριό του και καθονταν με τους γέροντες στην πλατεία, κατω από τον πλάτανο. Και ρωτούσε για τη ζωή στην Ελλάδα και απαντουσε στους συμπατριώτες του για τη ζωή στην Αμερική. Κάθε χρόνο, μάλιστα, τον ρωτούσαν την ίδια ερώτηση: “Ε, Γιώργο! Τι λένε εκεί στις ΗΠΑ για εμάς, εδώ στο χωριό;” “Πως να τους στενοχωρήσω”, ελεγε στους φίλους και συναδέλφους του “και να τους πω την αλήθεια; Ότι, δηλαδή, δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη του χωριού μας εκεί; Τους έλεγα διάφορα, λοιπόν, ότι μας αγαπούν κλπ για να μην τους κακοκαρδίσω” Αυτός ήταν ο Γιώργος Κορφιάτης. Ένας σπουδαίος Έλληνας της διασποράς που διακρίθηκε στις ΗΠΑ και μετέφερε πάντοτε μαζι του τον ελληνικό πολιτισμό και την αγάπη του για την Ελλάδα. Ας είναι μαλακό το χώμα που θα τον σκεπάσει. Το ΑΠΘ θα τον θυμάται πάντα με θαυμασμό και αγάπη. Στέλνω τις πιο εγκάρδιες ευχές μου για κουράγιο στη σύζυγό του, τη Βάσω και τα παιδιά του, μαζί με τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια. Η πατρίδα έχασε έναν σπουδαίο Έλληνα και το ΑΠΘ έναν μεγαλο και σταθερό φίλο και συμπαραστάτη. Καλό ταξίδι, Γιώργο, στην αιωνιότητα. Με βαθιά θλίψη, Γιάννης Μυλόπουλος» Από ανάρτησή μου σήμερα, στην ηλεκτρονικό Διάλογο των καθηγητών του ΑΠΘ.