Eurostat: Αυξημένα τα ποσοστά στέρησης, κοινωνικού αποκλεισμού και κόστους στέγασης

Πρωταθλητές οι Έλληνες και στην υποκειμενική φτώχεια, μαζί με τα ποσοστά ανεκπλήρωτων ιατρικών εξετάσεων για οικονομικούς λόγους

Eurostat: Αυξημένα τα ποσοστά στέρησης, κοινωνικού αποκλεισμού και κόστους στέγασης
Άστεγος άντρας στο μετρό της Αθήνας (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)

Επιβαρυμένη εμφανίζεται η θέση της Ελλάδας σε μία σειρά από σημαντικούς τομείς που αφορούν τα κρίσιμα οικονομικά μεγέθη, στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και στην υποκειμενική ευημερία, σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη συγκεντρωτική έκδοση της Eurostat για τις συνθήκες ζωής στην Ευρώπη.

Μέσα από τα στοιχεία της έκδοσης, τα περισσότερα με έτος αναφοράς το 2025, σκιαγραφείται μία εικόνα αυξανόμενης βιοποριστικής δυσκολίας που φαίνεται πως δεν αγγίζουν οι επιμέρους καλές ειδήσεις για συγκεκριμένους μακροοικονομικούς δείκτες.

Ειδικότερα, σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ-PPS), η Ελλάδα εμφάνισε το τρίτο μικρότερο διάμεσο κατά κεφαλήν εισόδημα στην ΕΕ, με 13.612 PPS ανά κάτοικο. Ακολουθεί η Ουγγαρία με 11.958 PPS και η Ρουμανία με 12.861 PPS. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 22.630 PPS.

Επιπλέον, σε πραγματικούς όρους (δείκτης 2010 = 100), η Ελλάδα κατέγραψε πτώση 22,3% το 2025 σε σχέση με το 2010 —τη μεγαλύτερη μείωση στην ΕΕ. Να σημειωθεί πως η μόνη άλλη χώρα με αρνητικό πρόσημο ήταν η Γαλλία με -0,6%.

Την τρίτη θέση από το τέλος κατακτά η Ελλάδα και στη σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, με ποσοστό 14,9% επί του γενικού πληθυσμού, ενώ ακολουθούν Ρουμανία (16,8%) και Βουλγαρία (15,0%). Πρόκειται για ποσοστό υπερδιπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ (6,3%). Μάλιστα, η στέρηση συγκεκριμένα για τους πολίτες τρίτων χωρών στην Ελλάδα φτάνει στο 30%, δηλαδή σε ποσοστό διπλάσιο του γενικού πληθυσμού.

Στον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, η Ελλάδα καταγράφει υψηλά επίπεδα (γύρω στο 28–29% συνολικά στο διάγραμμα ανά ηλικία), ενώ στους ενήλικες (18+ ετών) ξεχωρίζει ως μία από τις χώρες όπου το ποσοστό κινδύνου είναι υψηλότερο στους ημεδαπούς σε σχέση με τους πολίτες άλλων χωρών της ΕΕ. Στις αγροτικές περιοχές, ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα είναι αισθητά υψηλότερος (περίπου 34%) σε σχέση με τις πόλεις (περίπου 24%), σε αντίθεση με την τάση σε πολλές άλλες χώρες της ΕΕ.

Σπιτάκι μου ακριβό… και κρύο

Υπερδιπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου εμφανίζεται και το ποσοστό όσων δεν μπορούν να διατηρήσουν επαρκώς ζεστό το σπίτι τους: 18,1% έναντι 8,8% στην ΕΕ. Πρόκειται για το υψηλότερο «σκορ» στο σχετικό δείκτη.

Η υπερχρέωση/υπερβολική επιβάρυνση για τη στέγαση (δαπάνες στέγασης άνω του 40% του διαθέσιμου εισοδήματος) έφτασε το 26,4%, επίσης το υψηλότερο στην ΕΕ (έναντι 7,7% στον μέσο όρο της ΕΕ), με τα υψηλότερα ποσοστά στις πόλεις και τα χαμηλότερα στις κωμοπόλεις και τα προάστια.

Μέσα από τα στοιχεία της Eurostat, λοιπόν, φαίνεται ξεκάθαρη η μεγάλη οικονομική επιβάρυνση που υφίστανται οι Έλληνες όσον αφορά τα έξοδα στέγασης. 

Δουλεύουμε, αλλά δεν τα βγάζουμε πέρα

Σε ό,τι αφορά την αγορά εργασίας, παρά τα θετικά νέα που αφορούν την πτώση της ανεργίας στη χώρα μας, οι πολίτες δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, ακόμα και αν εργάζονται.

Σύμφωνα με την Eurostat, το 87,1% των Ελλήνων ανέφερε τουλάχιστον κάποια δυσκολία να τα βγάλει πέρα (το υψηλότερο ποσοστό υποκειμενικής φτώχειας στην ΕΕ, έναντι 42,5% κατά μέσο όρο). Αντίστοιχα, η υποκειμενική φτώχεια διαμορφώθηκε στο 67,2%, με το υψηλότερο ποσοστό να καταγράφεται στους ηλικιωμένους (65+ ετών) και να ξεπερνά το 70%.

Επιπλέον, η φτώχεια στην εργασία (in-work poverty) κυμαίνεται λίγο κάτω από το 10% (υψηλότερη στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες, πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 8,3%), ενώ αξίζει να σημειωθεί και ότι η Ελλάδα ανήκει στις επτά χώρες όπου το ποσοστό νοικοκυριών πολύ χαμηλής έντασης εργασίας (18–64 ετών) είναι μεγαλύτερο στους ημεδαπούς σε σχέση με τους πολίτες άλλων χωρών της ΕΕ και τους πολίτες τρίτων χωρών. Οι υπόλοιπες είναι η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Πορτογαλία και η Σλοβακία.

Αναμενόμενα, στην Ελλάδα είναι υψηλό και το ποσοστό ατόμων 18–34 ετών που ζουν με τους γονείς τους ή συνδέονται ακόμα μαζί τους οικονομικά: 69%, έναντι 49,8% στην ΕΕ.

Και τι γίνεται τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας, μετά την εργασία; Ως προς αυτό, το 27,3% του πληθυσμού δηλώνει πως δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά το να κάνει τακτικά κάποια δραστηριότητα αναψυχής. Το αντίστοιχο ποσοστό για όλη την ΕΕ είναι 12,1%.

Οι ιατρικές εξετάσεις περιμένουν, λόγω χρημάτων

Τέλος, στον τομέα της υγείας, και οι 13 Περιφέρειες της Ελλάδας κατέγραψαν το 2025 υψηλότερα ποσοστά ιατρικών εξετάσεων που δεν έγιναν για οικονομικούς λόγους σε σύγκριση με τις Περιφέρειες κάθε άλλης χώρας της ΕΕ. Το σχετικό ποσοστό στην ΕΕ είναι 2,4%, ενώ στην Ελλάδα κυμαίνεται από 9,1% στο Νότιο Αιγαίο έως 13,4% στο Βόρειο Αιγαίο.

Ολόκληρη η μελέτη είναι διαθέσιμη εδώ.