Πίσω από τους… “μπροστινούς”
Αυτή η λαμογιά βασίζεται κυρίως στην ανισότητα, από τη μία επιχειρηματίες "με πλάτες" και από την άλλη όσοι έχουν μόνο ένα... ΑΦΜ
Μελίνα Καραπαναγιωτίδου 
#Δεν ήταν οι εγκέφαλοι, ήταν το φθηνότερο και πιο διαθέσιμο “εργαλείο”. Και όσο υπάρχουν φτώχεια και απόγνωση, τόσο πιο εύκολα θα βρίσκονται όχι μόνο για την αγορά αλλά και για άλλους τομείς της κοινωνίας…
Τον Φεβρουάριο του 2026 η ΔΕΟΣ είχε “ξεψαχνίσει” 380 νομικά πρόσωπα και 205 φυσικά. Τα δεδομένα και τότε έδειξαν επαναλαμβανόμενες συνυπάρξεις με ίδιους διαχειριστές σε διαφορετικά σχήματα, ίδιες ή γειτονικές διευθύνσεις, διαδοχικά ΑΦΜ που εμφανίζονταν αμέσως μετά την αδρανοποίηση άλλων. Είχε εντοπιστεί τρεις βασικοί πυρήνες, ένας με 87 εταιρείες και οφειλές περίπου 17,5 εκατομμυρίων ένας με 61 και περίπου 3,6 εκατομμύρια και ένας τρίτος με 45 και περίπου 3,4. Στα σπίτια των έντεκα συλληφθέντων είχαν βρεθεί 110 τραπεζικές κάρτες στα ονόματα των… μπροστινών, 110 εταιρικές σφραγίδες, συσκευές POS και μετρητά. Οι κλάδοι ήταν και τότε κυρίως εστίαση και διασκέδαση.
Η πρόσφατη υπόθεση στη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική ακολούθησε παρόμοια λογική, σε μεγαλύτερη κλίμακα και ύστερα από έρευνα που είχε ξεκινήσει το 2024. Η επίσημη ανακοίνωση της ΑΑΔΕ αναφέρει πάνω από 2.000 επιχειρήσεις, 1.300 πρόσωπα που εμφανίζονταν ως τυπικοί διαχειριστές ή μοναδικοί εταίροι, 700 υποκρυπτόμενα πρόσωπα και συνολικά πάνω από 4.200 ΑΦΜ, σε περισσότερα από 700 σημεία. Οι οφειλές ξεπερνούσαν τα 203 εκατομμύρια, 68 στην ΑΑΔΕ και 135 στον ΕΦΚΑ. Δώδεκα από τους διαχειριστές είχαν ήδη… πεθάνει όταν τα ΑΦΜ τους συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις από το υλικό της δικογραφάς είναι ότι ένας που δηλωνόταν ως λαντζέρης με μερική απασχόληση με 450 ευρώ το μήνα συνδεόταν με… δέκα εταιρείες και οφειλές 30 εκατομμυρίων, άλλος, ένας σερβιτόρος με παρόμοιες αποδοχές με τριάντα εταιρείες και περίπου 8,5 εκατομμύρια και ένας ακόμη που είχε υποστεί εγκεφαλικό και επανήλθε με 18 εταιρείες.
Οι πραγματικοί διαχειριστές εμφανίζονταν στην ΕΡΓΑΝΗ ως πορτιέρηδες, τσεκαδόροι, σερβιτόροι ή υπάλληλοι υποδοχής, ώστε να παραμένουν… αόρατοι. Το κόλπο δεν χρειαζόταν ανθρώπους που καταλαβαίνουν από εταιρική ευθύνη, έψαχνε ανθρώπους με καθαρό ή ελάχιστα “φορτωμένο” ΑΦΜ, πρόθυμους να υπογράψουν ό,τι νάναι, έναντι λίγων μετρητών λόγω ανεργίας, προχωρημένης ηλικίας, ασθένειας και… απόγνωσης. Το φαινόμενο δεν εμφανίστηκε ξαφνικά το 2026, εικονικές εταιρείες με διαδοχικά σχήματα για μη απόδοση ΦΠΑ και εισφορών καταγράφονται εδώ και χρόνια. Αυτό που άλλαξε φέτος είναι η κλίμακα του εντοπισμού. Παλαιότερα οι έλεγχοι έβλεπαν μία επιχείρηση, μερικά ονόματα και μία διεύθυνση. Τώρα η ανάλυση και η… τεχνολογία επιτρέπει να φανούν όλα τα πλοκάμια και όλα τα δίκτυα “συνεργασιών”.
Η ΕΚΘΕΣΗ ΒΟΥΡΛΙΩΤΗ ΕΞΗΓΟΥΣΕ ΤΗΝ ΚΟΜΠΙΝΑ ΤΩΝ ΜΚΟ ΑΠΟ ΤΟ… 2023
Στα δε δικαστήρια η εικόνα παραμένει πιο σύνθετη. Η νομολογία έχει ήδη διακρίνει την τυπική από την πραγματική διαχείριση. Όπως μου έλεγε έμπειρος δικηγόρος της Θεσσαλονίκης “Η υπογραφή από μόνη της δεν αρκεί πάντα για την ενοχοποιηση των μπροστινών, δεν αθωώνονται αυτόματα όμως συνήθως διώκονται μόνο όταν η έρευνα τους συνδέσει με συγκεκριμένες πράξεις και όχι απλώς με την εταιρική ταμπέλα”. Τόσο η δικαιοσύνη όσο και η λεγόμενη κοινή γνώμη έχουν αποδεχτεί πάνω κάτω αυτή την αντίληψη. Το σίγουρο είναι ότι οι διωκτικές αρχές, με αυτές τις δυο υποθέσεις το 2026, αποκάλυψαν ξεκάθαρα ότι αμέτρητοι “πουλούσαν μούρη” με πολυτελή αυτοκίνητα, χλιδάτη ζωή εκμεταλλευόμενοι αδύναμους συνανθρώπους τους και αδύναμο ελεγκτικό μηχανισμό…
