Οι βρισιές στο σπίτι επιτρέπονται ή όχι

Ως παιδιά, αν λέγαμε καμιά βρισιά, καραδοκούσε το «πιπέρι στο στόμα», όπως μας έλεγαν γονείς και παππούδες. Η σχέση των παιδιών με τις λεγόμενες «κακές λέξεις» αποτελεί πάντα θέμα συζήτησης για τους γονείς.

Μία πρόσφατη έρευνα του Παιδιατρικού Νοσοκομείου C.S. Mott εξέτασε γονείς με παιδιά 6–17 ετών και έδειξε ότι οι στάσεις απέναντι στις βρισιές ποικίλλουν σημαντικά:

• 47% θεωρούν ότι δεν είναι σωστό να βρίζουν τα παιδιά τους.
• 35% λένε ότι εξαρτάται από την κατάσταση (κυρίως γονείς εφήβων).
• 12% θεωρούν ότι εξαρτάται από τη βρισιά.
• 6% θεωρούν ότι οι βρισιές δεν είναι σοβαρό ζήτημα.

Οι λόγοι που τα παιδιά χρησιμοποιούν βρισιές περιλαμβάνουν τη συνήθεια, την επιθυμία να ανήκουν σε μια ομάδα, το χιούμορ ή την προσοχή. Οι γονείς αντιδρούν με διάφορους τρόπους: από απλή παρατήρηση και εξήγηση μέχρι την επιβολή συνεπειών.

Ο αντίκτυπος των βρισιών

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι οι βρισιές δεν είναι κακές από τη φύση τους. Το σημαντικό είναι:

• Να διδάσκεται στα παιδιά πότε και πού είναι κοινωνικά αποδεκτό να λένε βρισιές.
• Οι βρισιές δεν πρέπει να στοχεύουν σε άτομο ή να εκφράζουν εκφοβισμό.

Η χρήση βωμολοχιών μπορεί να έχει και ψυχολογικά οφέλη για τους ενήλικες, όπως μείωση στρες και εκτόνωση συναισθημάτων, αρκεί να συνοδεύεται από αυτοέλεγχο.

Η καθοδήγηση των παιδιών

Τα παιδιά μιμούνται ό,τι βλέπουν και ακούν. Συνεπώς:

• Οι γονείς πρέπει να δίνουν το παράδειγμα, περιορίζοντας τις βρισιές μπροστά στα μικρότερα παιδιά.
• Είναι σημαντικό να εξηγούν τις συνέπειες των λέξεων που πληγώνουν άλλους.
• Μπορούν να συζητούν περιστατικά βωμολοχιών σε ταινίες ή δημόσιο χώρο για να βοηθήσουν τα παιδιά να κατανοήσουν το πλαίσιο.

Με εφήβους, η προσέγγιση μπορεί να είναι πιο χαλαρή, αν τα παιδιά είναι υπεύθυνα και δείχνουν σεβασμό σε καθημερινές καταστάσεις. Ωστόσο, οι γονείς πρέπει να σκεφτούν πώς η χρήση βρισιών μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά τους εκτός σπιτιού, στο σχολείο ή στην κοινωνία γενικότερα.

Οι βρισιές δεν είναι από μόνες τους κακές, αλλά η χρήση τους υπόκειται σε κοινωνικό και οικογενειακό πλαίσιο. Οι γονείς μπορούν να συνδυάσουν την έκφραση συναισθημάτων με την εκμάθηση αυτοελέγχου, δίνοντας παράλληλα το σωστό παράδειγμα και συζητώντας τις πιθανές συνέπειες τώρα και στο μέλλον.

Με λίγα λόγια: το κλειδί είναι η ισορροπία, η καθοδήγηση και η ευαισθησία στο πότε και πώς λέγονται οι λέξεις.

Όταν η φαντασία γίνεται εργαλείο μάθησης: Γιατί το παιχνίδι ρόλων είναι θεμέλιο ανάπτυξης