ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ: Οι Βίοι που καθορίζουν τα μέτρα του λόγου και της εξουσίας
Ξεχωριστό πλεονέκτημα της έκδοσης είναι η αναλυτική καταγραφή της σχέσης των βίων με τις πολιτικές συγκυρίες της πλουταρχικής εποχής.
Ξεχωριστό πλεονέκτημα της έκδοσης είναι η αναλυτική καταγραφή της σχέσης των βίων με τις πολιτικές συγκυρίες της πλουταρχικής εποχής.
Το έργο του Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοι Δημοσθένης και Κικέρων από τις εκδόσεις Ζήτρος, προσελκύει το ενδιαφέρον τόσο των κλασικών φιλολόγων όσο και των αναγνωστών πολιτικής ιστορίας καθώς παρουσιάζει δύο κορυφαίους ρήτορες σε μια συγκριτική αφήγηση που αποκαλύπτει τους κοινούς τόπους της φιλοσοφικής και πολιτικής τους πορείας.
Ο Πλούταρχος επιλέγει να τοποθετήσει τον Αθηναίο Δημοσθένη και τον Ρωμαίο Κικέρωνα στην ίδια προβολή προκειμένου να φωτίσει την αντίθεση της δημοκρατικής συγκρότησης απέναντι στην απολυταρχική τάση της εξουσίας και αυτή η συγκριτική διάσταση καθιστά τον βίο διπλά διδακτικό και εν μέρει σύγχρονο.
Η άριστα επιμελημένη μετάφραση αλλά και η εισαγωγή του Σπύρου Γκάνα αποδίδουν με ακρίβεια το αρχαιοελληνικό κείμενο, διατηρώντας τη ρητορική ένταση και τον έντονο ψυχισμό των δύο προσωποτήτων. Το υπόβαθρο του εγχειρήματος ενισχύεται από την εισαγωγή και τα σχόλια που υπογράφει ο Δημήτρης Σταθάκοπουλος, τα οποία παρέχουν απαραίτητη ιστορική, πολιτική και φιλοσοφική συχνότητα, χωρίς να εγκλωβίζουν τον αναγνώστη σε υπερβολικές φιλολογικές λεπτομέρειες.
Ξεχωριστό πλεονέκτημα της έκδοσης είναι η αναλυτική καταγραφή της σχέσης των βίων με τις πολιτικές συγκυρίες της πλουταρχικής εποχής, καθώς και η ρητή ανάδειξη των μεθοδολογικών αρχών σύνθεσης του έργου, όπως η χρήση της παραλληλιστικής διαδοχής (syncrisis). Η επιλογή της αντιπαραβολής δύο ρητόρων που χειρίστηκαν τη δημοκρατική αντίσταση απέναντι σε ισχυρές εξουσίες αναδεικνύει αμείλικτα το διαχρονικό ζήτημα του λόγου ως εξουσίας αλλά και ως περιορισμού της.
Η έκδοση λειτουργεί και ως φιλοσοφική μελέτη της ηθικής συγκρότησης του δημόσιου προσώπου, αναδεικνύοντας μέσα από τη σκιαγράφηση των δύο ρητόρων την έννοια της πολιτικής ευθύνης ως προσωπικής στάσης και όχι ως μηχανιστικής λειτουργίας εξουσίας. Η θεώρηση του Πλουτάρχου δεν περιορίζεται στη ρητορική ή την ιστορική τους δράση, αλλά επεκτείνεται στην εσωτερική διάπλαση του ηγέτη που καλείται να υπηρετήσει το κοινό συμφέρον με συνέπεια και θεσμική συνείδηση. Η παρούσα επιμέλεια, πέρα από τη μετάφραση και την ερμηνεία του πρωτοτύπου, εμπλουτίζεται με φιλολογικά και ιστοριογραφικά σχόλια που τοποθετούν τους βίους μέσα στη συνέχεια της πλουταρχικής παράδοσης και αναδεικνύουν τη λογοτεχνική υφή του έργου ως μέσου πολιτικής διδασκαλίας.
Από επιστημονική προσέγγιση, η έκδοση αποδεικνύεται σημαντικός σταθμός για την κατανόηση της συγκριτικής βιογραφίας και της ηθικής πολιτικής στο πλαίσιο της Πλουταρχικής συγγραφής. Απευθύνεται τόσο σε ειδικούς όσο και σε απαιτημένους αναγνώστες του ευρύτερου φιλοσοφικού και πολιτικού προβληματισμού, διαθέτει μεθοδολογική σαφήνεια και αναδεικνύει τη δεξιότητα του αρχαίου συγγραφέα να συνθέτει προσωπικότητες με ισχυρή αλλά και διαχρονική σημασία.