ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ: Στο Κενό της Εποχής, Ξανά η Πολιτική – Το στοχαστικό ρήγμα του Αλέξανδρου Κιουπκιολή
Το βιβλίο λειτουργεί και ως εργαλείο επανεξέτασης για όποιον επιδιώκει να σκεφτεί την πολιτική έξω από τα ερείπια του κυνισμού και των παγιωμένων δομών.
Διονύσης Ασημιάδης 
Το βιβλίο λειτουργεί και ως εργαλείο επανεξέτασης για όποιον επιδιώκει να σκεφτεί την πολιτική έξω από τα ερείπια του κυνισμού και των παγιωμένων δομών.
Σε μια περίοδο όπου ο όρος “πολιτικό” είτε εκφυλίζεται σε διαχειριστική τεχνοκρατία είτε φορτίζεται από ρητορική κόπωσης, ο Αλέξανδρος Κιουπκιολής επανέρχεται με μια μελέτη που επιχειρεί να αποκαταστήσει το βάθος, τη ριζική φύση και τη δημοκρατική προοπτική της πολιτικής ως πράξης και έννοιας. Το βιβλίο του δεν είναι μια γενική θεώρηση, αλλά ένα κείμενο με φιλοσοφική ακρίβεια και πολιτική βαρύτητα, το οποίο ανιχνεύει τις εσωτερικές αντιφάσεις και τις δυνατότητες της σύγχρονης δημοκρατικής συγκρότησης.
Ο συγγραφέας δεν ενδιαφέρεται απλώς να σχολιάσει τη θεωρία. Σκιαγραφεί τα όρια της μεταπολιτικής συναίνεσης, θέτει υπό κριτική τις θεσμικές αδράνειες της φιλελεύθερης δημοκρατίας και διατυπώνει μεθοδικά τις προϋποθέσεις για μια δημοκρατία ενεργών υποκειμένων. Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται η πεποίθηση ότι το πολιτικό δεν είναι στατικό θεσμικό πλαίσιο, αλλά διαρκής σύγκρουση, διεκδίκηση, διαπραγμάτευση νοήματος και εξουσίας. Ο συγγραφέας ανασυνθέτει αυτή την έννοια αντλώντας από διαφορετικά ρεύματα της ριζοσπαστικής θεωρίας, χωρίς να παραδίδεται στην ευκολία της ακτιβιστικής ρητορείας.
Η γλώσσα είναι μεστή, χωρίς περιττές φορτίσεις και η σκέψη οικοδομημένη με συστηματικότητα. Δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να θεμελιώσει. Με νηφαλιότητα και χωρίς δογματισμούς, ο συγγραφέας χαρτογραφεί τις όψεις του πολιτικού μέσα σε ένα πλέγμα εννοιών: εξουσία, ελευθερία, συμμετοχή, ρήξη, κοινότητα. Το αποτέλεσμα είναι ένα κείμενο που δεν προσφέρεται για επιφανειακή ανάγνωση, αλλά ανταμείβει τον αναγνώστη που αναζητά στοχασμό με βάθος και προοπτική.
Πέρα από ακαδημαϊκή συμβολή, το βιβλίο λειτουργεί και ως εργαλείο επανεξέτασης για όποιον επιδιώκει να σκεφτεί την πολιτική έξω από τα ερείπια του κυνισμού και των παγιωμένων δομών. Στον δημόσιο διάλογο όπου κυριαρχεί είτε ο στείρος πραγματισμός είτε η ηθικολογία, αυτή η συμβολή είναι πράξη πολιτικής ευθύνης.