Πρόταση Κορρέ: Η Παλιά Παραλία από μηδενική βάση
Η τεκμηριωμένη πρόταση ενός εξέχοντος μηχανικού για τη Λεωφόρο Νίκης επαναφέρει στη επιφάνεια το πρόβλημα των φαραωνικών έργων στην ταλαιπωρημένη Θεσσαλονίκη
Η πρόταση του Δημήτρη Κορρέ για την Παλιά Παραλία, όπως την κατέθεσε στην πρόσφατη συνέντευξή του στη Δήμητρα Τσάτσου, έχει προκαλέσει προβληματισμό. Ελλείψει χρόνου, η συνέντευξη αυτή καθαυτή δεν ήταν εύκολη · οι τρέχουσες υποχρεώσεις του Κορρέ τον κρατούν συνεχώς στον τάφο της Αμφίπολης, όπου συμμετέχει στις εργασίες αποκατάστασης. Εξυπακούεται όμως πως οι ιδέες του για το πιο επισκέψιμο σημείο της Θεσσαλονίκης δεν αποτελούν αερολογίες. Αντίθετα, πρόκειται για ιδιαίτερα επιμελημένη δουλειά, όπως διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι.
Άλλωστε, το βαρύ βιογραφικό του γνωστού μηχανικού τα έχει όλα: πολλούς τίτλους σπουδών, έργα σύνθετα και απαιτητικά, αναθέσεις στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, εξειδίκευση στη διάσωση παλαιού κτιριακού αποθέματος, ενασχόληση με ζητήματα μηχανολογίας (ονομαστό το σχεδίασης και κατασκευής του υπεραυτοκινήτου Project 4). Το κυριότερο όλων όμως: δεν μπορεί να χαρακτηριστεί… τυπικός προμηθευτής του Δημοσίου, παρά την μακρά διαδρομή του. Όσοι έχουν την τύχη να τον γνωρίσουν, εντυπωσιάζονται από το πάθος για το αντικείμενό του, μα και από την ασκητική του προσωπικότητα.
Η πρόταση του για λελογισμένη επέκταση της Λεωφόρου Νίκης δεν αποτελεί… διαστημική τεχνολογία. Προκατασκευασμένα στοιχεία από σκυρόδεμα (caissons) χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή, ποντιζόμενα στον πυθμένα, στο πλαίσιο της επέκτασης του Προβλήτα 6. Πέραν αυτού, είναι -οπτικά- ισομεγέθης με το προωθούμενο ξύλινο ντεκ, καταλαμβάνοντας το ίδιο πλάτος και ύψος.
Σήμερα ο Δήμος Θεσσαλονίκης προωθεί μια λύση φημολογούμενου κόστους ~50 εκατ. €: αυτή αντιμετωπίζει τα ζητήματα πεζών και ποδηλάτων με μη αναστρέψιμη επέμβαση, και ενισχύει στατικά το μερικώς αποσταθεροποιημένο οθωμανικό κρηπίδωμα. Με το ίδιο εκτιμώμενο κόστος (~25 εκατ. για έργα μηχανικού + ~25 εκατ. για καλλωπισμό-δίκτυα), η πρόταση Κορρέ αντιμετωπίζει και όλα τα υπόλοιπα: προσφέρει άνετο πεζοδρόμιο μπροστά στις πολυκατοικίες, υψηλότερη ταχύτητα διέλευσης για τα αυτοκίνητα, περισσότερο ελεύθερο χώρο στην Πλατεία Ελευθερίας και στην Κουντουριώτου, και τουλάχιστον 30% μείωση της επιφανειακής κίνησης οχημάτων. Δεν θα ήταν λοιπόν υπερβολή αν λέγαμε ότι αντιμετωπίζει και τα σοβαρότερα ζητήματα, με θεαματικά χαμηλότερες δαπάνες συντήρησης.
Αξίξει να τονιστεί πως δεν έγινε ποτέ ουσιαστική ανοικτή συζήτηση για την Παλιά Παραλία. Η όποια συζήτηση έγινε σε σχετικά μικρό κύκλο και αφορούσε αποκλειστικά το ντεκ και τη μορφή του. Μια ουσιαστική συζήτηση θα επικεντρωνόταν στην αναζήτηση της βέλτιστης λύσης για μια λελογισμένη επέκταση της Παλιάς Παραλίας· δηλαδή εκείνη που θα προσέφερε τις περισσότερες δυνατότητες με το ίδιο κόστος. Καθώς η Κεντρική Μακεδονία διαχρονικά λαμβάνει περιορισμένους πόρους, δεν έχει την πολυτέλεια φαραωνικών έργων μέτριας επιδραστικότητας.
Αυτή τη στιγμή, η διοίκηση Αγγελούδη δεν μπορεί να οχυρώνεται πίσω από έναν προσχηματικό διάλογο του παρελθόντος. Οφείλει να ανοίξει το θέμα από μηδενική βάση, να εξηγήσει γιατί δεν εξετάστηκε εκ μέρους της η συγκεκριμένη πρόταση, και να συζητήσει εκτενώς ποιο είναι το καλύτερο δυνατό, χωρίς παρωπίδες. Οι τακτικές χειραγώγησης που ακολουθήθηκαν στην υπόθεση της ΔΕΘ ξέρουμε πού κατέληξαν και καλό είναι να μην επαναληφθούν. Δεν χρειαζόμαστε διχόνοια, δεν χρειαζόμαστε εμμονές, δεν χρειαζόμαστε υπεκφυγές. Χρειαζόμαστε ειλικρινή και εμπεριστατωμένο διάλογο μεταξύ ενηλίκων.