Ποια φρούτα είναι καλύτερα για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης

Τι έχουν δείξει οι έως τώρα κλινικές μελέτες για τις επιδράσεις τους στην πίεση και στην καρδιαγγειακή υγεία

Ποια φρούτα είναι καλύτερα για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης
Unsplash

Τα μύρτιλα και τα μήλα αποτελούν δύο φρούτα με σημαντικά οφέλη για την υγεία, καθώς περιέχουν βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και πολύτιμες φυτοχημικές ουσίες. Παρότι το ένα φαίνεται να επηρεάζει περισσότερο την αρτηριακή πίεση από το άλλο, και τα δύο μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας διατροφής που υποστηρίζει την υγεία της καρδιάς.

Μελέτες έχουν δείξει ότι τόσο τα μύρτιλα όσο και τα μήλα συμβάλλουν στη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης, δηλαδή του μεγάλου αριθμού στη μέτρηση. Ωστόσο, τα μύρτιλα φαίνεται να προσφέρουν μεγαλύτερη μείωση, ενώ μπορούν να περιορίσουν και τη διαστολική πίεση, τον μικρό αριθμό. Σε μελέτη με τη συμμετοχή μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, η καθημερινή κατανάλωση σκόνης μύρτιλων επί οκτώ εβδομάδες συνδέθηκε με μέση μείωση της συστολικής πίεσης κατά 7 mmHg (χιλιοστά της στήλης υδραργύρου). Η μέση μείωση της διαστολικής πίεσης έφτασε τα 5 mmHg. Στην έρευνα συμμετείχαν 48 γυναίκες με προϋπέρταση ή υπέρταση Α’ βαθμού.

Σε διαφορετική μελέτη, η κερσετίνη που περιέχεται στα μήλα φάνηκε να μειώνει τη συστολική πίεση κατά 3 mmHg. Πρόκειται για ένα ισχυρό φυσικό φλαβονοειδές με αντιοξειδωτική δράση, το οποίο βρίσκεται σε υψηλές ποσότητες στα μήλα και κυρίως στη φλούδα τους. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι τα μήλα υστερούν έναντι των μύρτιλων ως προς την καρδιαγγειακή υγεία, καθώς κάθε φρούτο προσφέρει διαφορετικά οφέλη.

Τι προσφέρουν τα μύρτιλα

Τα μύρτιλα ενδέχεται να συμβάλλουν στη βελτίωση της αρτηριακής πίεσης, ενισχύοντας την ελαστικότητα των αρτηριών και διευκολύνοντας τη ροή του αίματος. Παράλληλα, είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες που ενδέχεται να έχουν αντιυπερτασική δράση. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι ανθοκυανίνες, οι φυσικές ενώσεις που ευθύνονται για το χαρακτηριστικό χρώμα τους. Οι ουσίες αυτές ενισχύουν την παραγωγή μονοξειδίου του αζώτου, το οποίο χαλαρώνει τις αρτηρίες και διευκολύνει την κυκλοφορία του αίματος.

Επιπλέον, προστατεύουν τις αρτηρίες από τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι φυτικές ίνες των μύρτιλων, οι οποίες συνδέονται με την καλύτερη διαχείριση της αρτηριακής πίεσης. Ένα φλιτζάνι φρέσκων μύρτιλων περιέχει σχεδόν 4 γραμμάρια φυτικών ινών. Οι ίνες βοηθούν το έντερο να παράγει λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου (SCFAs), τα οποία είναι γνωστό ότι συμβάλλουν στη ρύθμιση της πίεσης και στη βελτίωση της διαστολής των αρτηριών. Τα μύρτιλα διαθέτουν, επίσης, αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει βλάβες στις αρτηρίες, περιορίζοντας την ελαστικότητά τους και ευνοώντας την εμφάνιση υπέρτασης. Οι ανθοκυανίνες και άλλα αντιοξειδωτικά του φρούτου θεωρείται ότι μειώνουν την παραγωγή ουσιών που ενισχύουν τη φλεγμονή.

Τα οφέλη από τα μήλα

Όπως τα μύρτιλα, έτσι και τα μήλα μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης μέσω διαφορετικών μηχανισμών. Αρχικά, περιέχουν πηκτίνη, μια σημαντική διαλυτή φυτική ίνα που επιβραδύνει την πέψη και ενισχύει την παραγωγή λιπαρών οξέων βραχείας αλύσου (SCFAs) στο παχύ έντερο. Τα οξέα αυτά περιορίζουν τη φλεγμονή και βελτιώνουν την υγεία των αρτηριών, συμβάλλοντας παράλληλα στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε, τα μήλα αποτελούν σημαντική πηγή κερσετίνης. Η συγκεκριμένη ουσία έχει βρεθεί ότι χαλαρώνει τις αρτηρίες, διευκολύνοντας την κυκλοφορία του αίματος.

Ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας έδειξε ότι η κερσετίνη μπορεί να βελτιώσει την αρτηριακή πίεση τόσο σε υγιή άτομα όσο και σε ασθενείς με υπέρταση. Η τακτική κατανάλωση μήλων μπορεί, επίσης, να συμβάλει στη μείωση της χοληστερόλης. Πολλές μελέτες έχουν αναδείξει αυτή την ευεργετική επίδραση, η οποία είναι εντονότερη σε άτομα με υπερχοληστερολαιμία, δηλαδή αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης. Η υψηλή χοληστερόλη μπορεί με την πάροδο του χρόνου να οδηγήσει στη συσσώρευση λιπωδών εναποθέσεων στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών, μια διαδικασία γνωστή ως αθηροσκλήρωση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη στένωση των αρτηριών, τον περιορισμό της ροής του αίματος και την αύξηση του κινδύνου υπέρτασης.