Τι καταλάβαμε από τις δημοσκοπήσεις, διάφορα καλαμοκαβαλήματα, ΔΕΘ, και υψηλή τέχνη

Τι καταλάβαμε από τις δημοσκοπήσεις

Έβγαλε λοιπόν και η Palmos Analysis τη νέα της δημοσκόπηση για το The Opinion, και τι βρήκε; Τα ευρήματά της είναι πάνω κάτω ίδια με τις υπόλοιπες σοβαρές εταιρείες του κλάδου. Στασιμότητα με μικρές διαφορές. Πρώτη η ΝΔ, δεύτερος ο Τσίπρας, τρίτο το ΠΑΣΟΚ, όλοι τους με σχεδόν κολλημένα ποσοστά. Από εκεί και πέρα το χάος, φυσικά με εξαίρεση το αειθαλές ΚΚΕ, που ’ναι πάντα στα ίδια. Η στήλη τα είχε πει: για όσο δεν θα διατυπώνεται πειστική εναλλακτική λύση, ο Μητσοτάκης θα είναι άνετα πρώτος, και οι δύο διεκδικητές θα τον κοιτάνε από μακριά.

Τι κρατάει η στήλη από την έρευνα, εκτός από τα χάλια της Παιδείας; Τα παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης κάνουν γκελ σε κόσμο πάνω από τα 55, που φοβάται μη του ξανατύχουν κάπιταλ κοντρόλς. Μιλάμε για πολύ κόσμο που ψηφίζει συστηματικά στις εκλογές, αλλά που έχει ένα κακό: σιγά σιγά αφήνει τον μάταιο τούτο κόσμο. Οι νέοι προτιμούν τα άκρα, αριστερά και δεξιά. Στο μυαλό τους, ακόμη κι ο Τσίπρας δεν είναι τόσο παλιακός όσο ο Μητσοτάκης κι ο Ανδρουλάκης, αν και κυβέρνησε. Όλα αυτά είναι πάνω κάτω φυσιολογικά. Αν κάτι μας ξάφνιασε είναι ότι τα υψηλότερα ποσοστά του Κασιδιάρη και της Καρυστιανού βρίσκονται στις πιο παραγωγικές ηλικίες, από τα 35 ως τα 54. Όσες αναβαθμίσεις κι αν μας κάνουν οι οίκοι, υπάρχει μεγάλη οργή ανάμεσα στους κυρ-Παντελήδες, και σπρώχνει πολλούς από δαύτους στην τρέλα. Κι αυτή η τρέλα δεν επιτρέπεται να ξεφύγει.

Αν και πολλοί απ’ όσους περίμεναν την αποφυλάκιση του «Ηλία» είναι εντελώς βλαμμένοι, δεν είναι όλοι. Υπάρχουν κι εκείνοι που δε βλέπουν μέλλον στην Ελλάδα, και δεν έχουν τα φόντα ν’ αναζητήσουν καλύτερες ευκαιρίες στο εξωτερικό. Υπάρχουν αυτοί που νιώθουν με την πλάτη στον τοίχο, κι ένας Θεός ξέρει τι θα δουν τα ματάκια μας αν σταματήσουν την αποχή κι αποφασίσουν να ψηφίσουν. Ειδικά αν ζήσουμε έναν πολύ βαρύ χειμώνα…

Καλαμοκαβαλήματα

Ας μείνουμε λίγο ακόμη στην κυβερνησάρα μας.

Πολλή η κουβέντα από το Αμύνης για το στράτευμα του 2030, για τους θόλους, τις φρεγάτες και τα ντρόουνς, και μερικοί σαν να το καβάλησαν το καλάμι. Η στήλη θα ήθελε να κάνει μία μικρή σύσταση: Δεν είναι και πολύ έξυπνοι όσοι πολιτικοί λένε ότι έχουμε υπεροπλία απέναντι στην Τουρκία. Πρώτον επειδή δεν έχουμε, και δεύτερον επειδή αν όντως έχουμε, θα έπρεπε να μη φοβόμαστε ν’ απλώσουμε χωρίς γαλλική προστασία ένα υποθαλάσσιο καλώδιο, σε διεθνή ύδατα.

Μια μικρή υπενθύμιση στους εντός και εκτός κυβέρνησης στρατόκαυλους, γιατί σε λίγο θ’ ακούσουμε πως όπου να ‘ναι φτάνουμε στην Κόκκινη Μηλιά, ξερωγώ…

Μαλώνουνε σε ξένο αχυρώνα;

Μένουμε Αθήνα και σε άλλα καβαλημένα καλάμια.

Όποιος τη βρίσκει σκαλίζοντας στα διάφορα παραπολιτικά παρατηρεί ένα πράγμα: κάποιοι μεγάλοι όμιλοι χώνουν πολύ χρήμα στον μιντιακό χώρο, και για να πετύχουν δουλειές, και για να ανεβάσουν τις μετοχές τους στο Χρηματιστήριο, και για άλλους λόγους, περίεργους.

Χαλαρά μπορούμε να πούμε ότι ζούμε σκηνικό παρόμοιο με τη δεκαετία του ’90. Βομβαρδιζόμαστε από δελτία τύπου και ντεμέκ αμερόληπτα ρεπορτάζ, που όλα τα βρίσκουν τέλεια και ανοδικά. Γενικώς φουλ ανάπτυξη των εισηγμένων, με συγχωνεύσεις και απορροφήσεις να μεγαλώνουν τα μεγέθη τους. Βέβαια τα κέρδη συνήθως καταλήγουν εκτός Ελλάδας, γιατί για τους μεγιστάνες μας τα κέρδη στην Ψωροκώσταινα δεν είναι ποτέ ικανοποιητικά. Εννοείται ότι γίνεται διαφήμιση στον εγχώριο τύπο για να μαζευτούν λεφτάκια απ’ όσους έχουν, κοινώς από μεγαλογιατρούς και ευνοημένους από την οικονομική ανάπτυξη.

Οι μεγιστάνες μας όμως χώνουν χρήμα στην ενημέρωση και για να τρώγονται σαν τα κοκόρια. Ο ένας φέρνει στην επιφάνεια δουλειές του άλλου, με υπόνοιες για ύποπτες αναθέσεις, για υπερβολικές τιμές, για παράνομες διαδικασίες, για ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις και διάφορα τέτοια… σκανδαλιστικά.

Εννοείται ότι μεγάλη φασαρία γίνεται στους κλάδους των δημοσίων έργων, της ενέργειας και των παραχωρήσεων. Ε βέβαια, εκεί είναι το πολύ το χρήμα, εκεί κι η φασαρία! Η μεγάλη πλάκα είναι ότι συχνά τα κίνητρά τους δεν είναι τόσο οικονομικά, όσο εγωιστικά. Κοινώς, μερικοί μεγάλοι μας μαλώνουν για το ποιος την έχει πιο μεγάλη τη… δύναμη, κι όχι για λεφτά. Έχουν πια τόσο πολύ χρήμα, που ’χουν την πολυτέλεια να πλακώνονται για μ@λ@κίες!

Το πρόβλημα όμως είναι το εξής: ξεχνάνε ότι αυτό το αμέτρητο χρήμα το μάζεψαν χάρη στην κυβέρνηση. Ξεχνάνε δηλαδή ότι αν δεν υπήρχε η απορρόφηση τεράστιων κονδυλίων μέσω του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά και η μείωση των επιτοκίων δανεισμού χάρη στη μεγάλη μείωση του δημόσιου χρέους, δεν θα περίσσευε η μαγκιά τους. Ξεχνάνε ότι η μαγκιά τους περισσεύει και γιατί η κυβέρνηση προτιμά να κάνει τα στραβά μάτια σε μονοπωλιακές πρακτικές τους, πιστεύοντας ότι η εθνική οικονομία θα ωφεληθεί αν ωφεληθούν αυτοί. Έλα μου όμως που οι τύποι το παρακάνουν, κι έχουν χάσει κάθε μέτρο. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να τους τραβήξουν τ’ αυτί και να τους βάλουν στη θέση τους αυτοί που μπορούν;

Εκθεσιακό

Κι ας περάσουμε σε κυβερνητικά επιτεύγματα εκτός πρωτεύουσας.

Αν και άλλαξε η διοίκηση, η Εκθεσάρα μας συνεχίζει να είναι γιουσουρούμ κανονικό, αλλά με τεχνοκρατικό υφάκι. Η ΔΕΘ ΑΕ συνεχίζει να νοικιάζει χώρους για τελείως άσχετες δραστηριότητες, κι είναι ν’ απορεί κανείς πότε πρόκειται να ξεκινήσει η τρομερή και φοβερή ανάπλαση. Να πούμε επίσης ότι ακούγεται και μπόλικη γκρίνια από το προσωπικό, που βλέπει πολύ τουπέ αυθεντίας από τους καινούργιους επικεφαλής, αλλά δε βλέπει σπουδαίες ικανότητες.

Η στήλη αποκλείει να ισχύουν αυτές οι φήμες. Το επιτελικό κράτος δεν κάνει λάθη, επιλέγει μόνο τους καλύτερους, πάντα αξιοκρατικά!

Αμετροέπεια

Λίγα ακόμη περί την Έκθεση.

Ρε παιδιά, μέλι έχει πια αυτός ο Τάσος ο Τζήκας;;;

Για να τα πάρουμε απ’ την αρχή, ο Ανδρουλάκης στη ΔΕΘ λίγο πολύ είπε ότι χάρη και στον Τζήκα δρομολογήθηκε το νέο μεγάλο πάρκο των 120 στρεμμάτων στην Έκθεση. Δε μπορούμε να καταλάβουμε πού τα βρήκε αυτά ο Νικολής, γιατί με το φαραωνικό σχέδιο Τζήκα το πολύ να έμεναν καμιά 60αριά στρέμματα ελεύθερου χώρου, κι αυτά θα ’χαν μέσα περισσότερο τσιμέντο παρά δέντρα. Δε το λέμε εμείς! Έτσι φαινόταν στα φωτορεαλιστικά που είχε κυκλοφορήσει η προηγούμενη διοίκηση της ΔΕΘ ΑΕ, δηλαδή η διοίκηση Τζήκα! Να θυμίσουμε ότι η ανάπλαση των 300 εκατομμυρίων, με τα κτίρια σε σχήμα ούφο, συμπεριλάμβανε ένα επιχειρηματικό κέντρο κι ένα ξενοδοχείο, που θα κατέστρεφαν δια παντός την πιάτσα της Εγνατίας.

Όλως περιέργως, ως ειδικός στις αναπλάσεις γράφεται ότι τον πήραν στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Δηλαδή, δε φτάνει που τα ’κανε όπως τα ’κανε στην Έκθεση, τώρα πάει να κάνει τα ίδια και στην Τούμπα;;; Αλλιώς δε μπορούμε να καταλάβουμε σε ποια ανάπλαση θα μπορούσε να βοηθήσει ο… Μέγας Τάσος. Βέβαια γράφτηκε κι ότι θα είναι ειδικός στην παραγωγή καινοτομίας. Μάλιστα…

Που λέτε, ο Τάσος ο Τζήκας ήταν όντως ένας από τους πρωτεργάτες της πληροφορικής στην Ελλάδα, όμως εδώ και πολύ καιρό απλώς τον παρακολουθεί τον χώρο. Άρα περισσότερο για παραγωγή… κενοτομίας μας φαίνεται η υπόθεση, παρά καινοτομίας. Μάλιστα η Σαλονίκη είναι πολύ δυνατή στην κενοτομία, μέχρι και κοτζάμ αρμόδιο υφυπουργό έχει!

Πάντως ο Τάσος γενικά φροντίζει να βρίσκεται στη δημοσιότητα μετά την αντικατάστασή του στο τιμόνι της Έκθεσης. Και είναι τόσο επίμονος στην αυτοπροβολή του, που ορισμένοι πια αναρωτιούνται μήπως έχει άλλες βλέψεις. Μήπως δηλαδή γυροφέρνει καινούργια αξιώματα, αυτοδιοικητικά ή βουλευτικά. Το βουλευτιλίκι με το ΠΑΣΟΚ μάλλον έχει αποκλειστεί, τουλάχιστον απ’ όσα ακούμε. Μήπως λοιπόν ορέγεται να διαδεχθεί τον Τζιτζικώστα στην Περιφέρεια; Βλάχοι κι οι δύο τους, ίσως να το σκέφτεται ο άνθρωπος. Λίγο απίθανο βέβαια, γιατί ένας αστός σαν τον Τάσο θα είναι σαν τη μύγα μες στο γάλα άμα πάει σε χωριά και καφενεία. Άραγε γλυκοκοιτάζει την καρέκλα του Αγγελούδη, σαν «ενεργός πολίτης» και «ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος»; Μήπως λόγω ηλικίας ξέχασε τι έγινε, και καβάλησε κι αυτός κάνα καλάμι; Τι να πούμε; Όλα θα τ’ ακούσουμε σ’ αυτή τη ζωή!

Ας αφήσουμε όμως την πλάκα, γιατί το θέμα δεν είναι καθόλου αστείο. Μετά από τον διχασμό και την αναστάτωση που προκάλεσε στην πόλη ο Τζήκας με τις μεθοδεύσεις του στη ΔΕΘ, η στήλη θεωρεί απλώς αδιανόητη μία υποψηφιότητά του. Οι Σαλονικιοί έχουν σκυλοβαρεθεί να εκλέγονται άτομα που μιλάνε πολύ αλλά δε προσφέρουν τίποτα στο σύνολο. Οι Σαλονικιοί δε ξεχνάνε ότι ο πρώην πρόεδρος της ΔΕΘ και κάτι τσιράκια του φώναζαν πως το πανάκριβο φαραωνικό σχέδιο είναι η μόνη λύση και πως δεν υπάρχει άλλη. Οι Σαλονικιοί δε ξεχνάνε τους τσαμπουκάδες και τους γκεμπελισμούς μιας ολόκληρης κομπανίας, απέναντι σε όσους τολμούσαν να έχουν άλλη άποψη. Την άποψη που τελικά επικράτησε.

Κοινώς, κούνια που τον κούναγε τον Τάσο αν νομίζει ότι οι Σαλονικιοί θα μπορούσαν να τον εκλέξουν σε σοβαρή θέση, κι όσοι τον αβαντάρουν θα πρέπει να το βάλουν στο κεφάλι τους.

Υψηλή Τέχνη

Μια και πιάσαμε την πόλη, ας πούμε και κάτι ακόμη. Σίγουρα η Θεσσαλονίκη δεν έχει γίνει Ζυρίχη, όμως όποιος κατεβαίνει στην Αθήνα σίγουρα διαπιστώνει πως είναι πολύυυ πιο καθαρή! Δε συγκρίνονται οι πρωτευουσιανικοί σωροί σκουπιδιών, οι περιπλανώμενες κατσαρίδες και η μπίχλα στα πεζοδρόμια! Εδώ γίνονται προσπάθειες από την αρμόδια αντιδημαρχία, άλλες πιο πετυχημένες κι άλλες λιγότερο. Πάντως το βέβαιο είναι ότι δε βοηθάνε οι κάτοικοι. Δε βοηθάνε γιατί βαριούνται να διπλώνουν τα χαρτόκουτα πριν τα βάλουν στους κάδους, γιατί σιχαίνονται να πατήσουν το πεντάλ για ν’ ανοίξει το καπάκι, γιατί αμολάνε παλιές τουαλέτες και στρώματα όπου βρουν μπροστά τους, γιατί δεν μπορούν να συγκρατήσουν τις καλλιτεχνικές τους ευαισθησίες.

Κάτι τέτοιο τουλάχιστον πιστεύει η στήλη ότι είναι το ινσταλέισιον της παρακάτω φωτογραφίας, που μας έστειλε φίλος του The Opinion. Απεικονίζεται ένα ωραιότατο καρπούζι με φόντο τις πανέμορφες λαμαρίνες που ’χουν αφήσει αρχαιολόγοι του Υπουργείου Πολιτισμού πίσω από το Μπέη Χαμάμ. Ξέρετε μωρέ ποιες λαμαρίνες, εκείνες που ’ναι σε συμμετρία με τις άλλες λαμαρίνες στην Παναγία Χαλκέων, πάλι των αρχαιολόγων μας.

Εύγε λοιπόν στον καλλιτεχνικά ευαίσθητο συμπολίτη μας για τη δημιουργία του, μάλλον του σουρεαλιστικού κινήματος.