Agent Provocateur: Το Excel του Σκέρτσου, η Ντόρα και ο Καραμανλής και ο Χαρίτσης που ψάχνει πόρτα

Στo Μαξίμου οι υπουργοί έχουν αρχίσει να μετρούν τις εκκρεμότητές τους. Στην Κεντροαριστερά, πάλι, ανοίγουν πόρτες, συζητούν συνεργασίες και αναζητούν εκλόγιμες θέσεις. Ο προβοκάτορας έχει αρκετά να σημειώσει.

Ο Κοντογεώργης οργανώνει και οι υπουργοί ετοιμάζουν βαλίτσες

Μετά την Ήπειρο, στον κυβερνητικό σχεδιασμό μπαίνει και νέα περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα.

Ο Θανάσης Κοντογεώργης έχει αναλάβει να συντονίσει το περιεχόμενο των επισκέψεων, με υπουργούς και κυβερνητικά στελέχη να παρουσιάζουν όσα έχουν γίνει και όσα προγραμματίζονται σε κάθε περιοχή.

Αυτή τη φορά, μάλιστα, υπάρχει μέριμνα ώστε τα κλιμάκια να μη συμπίπτουν με τις περιοδείες του πρωθυπουργού.

Σωστή πρόνοια.

Διότι θα ήταν κάπως άβολο να βρίσκονται την ίδια ημέρα στην ίδια πόλη τρεις υπουργοί, δύο υφυπουργοί και ο Μητσοτάκης, με τον καθένα να περιμένει τη δική του υποδοχή.

Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι αν οι κυβερνητικές επισκέψεις θα έχουν και ουσιαστικό απολογισμό.

Γιατί από φωτογραφίες υπουργών μπροστά σε τοπικά στελέχη έχουμε ήδη αρκετές.

Τα έργα είναι λίγο δυσκολότερα.

Ο Σκέρτσος άνοιξε το Excel και κάποιοι υπουργοί έχουν πρόβλημα

Στο σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο οι υπουργοί καλούνται να παρουσιάσουν τέσσερις προτεραιότητες μέχρι το τέλος της κυβερνητικής θητείας.

Ο Κωστής Χατζηδάκης πιέζει για συγκεκριμένα αποτελέσματα και ο Άκης Σκέρτσος παρακολουθεί την υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος.

Στο παρασκήνιο, μάλιστα, κυκλοφορούν πληροφορίες για δυσαρέσκεια του Μητσοτάκη απέναντι στις επιδόσεις ορισμένων υπουργών.

Εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.

Γιατί άλλο να ανακοινώνεις δέκα πρωτοβουλίες και άλλο να εξηγείς ποιες από αυτές ολοκληρώθηκαν.

Και όταν ο Σκέρτσος ανοίγει τους πίνακες παρακολούθησης, οι επικοινωνιακές επιτυχίες δύσκολα καλύπτουν τις εκκρεμότητες.

Δεν ξέρω ποιοι υπουργοί θα χρειαστούν περισσότερες εξηγήσεις.

Υποψιάζομαι, πάντως, ότι ορισμένοι θα προτιμούσαν μια ακόμη περιοδεία από μια αναλυτική συζήτηση για τις καθυστερήσεις του χαρτοφυλακίου τους.

Το Excel, δυστυχώς για αυτούς, δεν χειροκροτεί.

Η Ντόρα, ο Καραμανλής και μια συνάντηση με ενδιαφέρον

Κρατώ την πληροφορία για επικείμενη συνάντηση της Ντόρας Μπακογιάννη με τον Κώστα Καραμανλή.

Οι δύο τους γνωρίζονται εδώ και δεκαετίες, έχουν συνεργαστεί στενά και διατηρούν προσωπικούς διαύλους επικοινωνίας.

Επομένως, μια συνάντηση δεν θα αποτελούσε από μόνη της είδηση.

Μόνο που η πολιτική συγκυρία είναι διαφορετική.

Το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερα κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονται να διατηρούν επαφές με τον πρώην πρωθυπουργό, ενώ το Μέγαρο Μαξίμου αντιμετωπίζει τις δημόσιες παρεμβάσεις του με ιδιαίτερη προσοχή.

Η Ντόρα γνωρίζει τον Καραμανλή καλύτερα από αρκετούς που σήμερα ανακαλύπτουν την αξία της επικοινωνίας μαζί του.

Γι’ αυτό θα παρακολουθήσω με ενδιαφέρον αν επιβεβαιωθεί το τετ α τετ και, κυρίως, αν προκύψει κάποιο δημόσιο μήνυμα από αυτό.

Δεν θα βιαστώ να μιλήσω για πολιτικές συμφωνίες.

Άλλωστε, στην πολιτική πολλές φορές μια συνάντηση αποκτά μεγαλύτερη σημασία από όσα πραγματικά συζητήθηκαν.

Ειδικά όταν υπάρχουν τόσοι πρόθυμοι να την ερμηνεύσουν.

Ο Κατρίνης άνοιξε την πόρτα στον Τσίπρα. Ο Ανδρουλάκης το ξέρει;

Στο ΠΑΣΟΚ ο Μιχάλης Κατρίνης επανέφερε τη συζήτηση για τους διαύλους επικοινωνίας με την Αριστερά.

Στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου φέρεται να υποστήριξε ότι πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα συνεννόησης ακόμη και με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

Και, όπως διαβάζω, η πρόταση δεν προκάλεσε ιδιαίτερες αντιδράσεις.

Εδώ έχω μια απορία.

Αν ακριβώς την ίδια πρόταση είχε κάνει ο Χάρης Δούκας, θα είχε περάσει με την ίδια ηρεμία;

Γιατί ο Νίκος Ανδρουλάκης εξακολουθεί να μιλά για αυτόνομη πορεία και εκλογική πρωτιά, αλλά στο εσωτερικό του κόμματος η κουβέντα για τις συνεργασίες επιστρέφει.

Και μάλιστα πριν υπάρξει εκλογικό αποτέλεσμα.

Βέβαια, για να συνεργαστείς με κάποιον πρέπει να θέλει κι εκείνος.

Προς το παρόν, πάντως, στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι συζητούν περισσότερο με ποιον θα μπορούσαν να συνεργαστούν παρά με ποιον έχουν ήδη συμφωνήσει.

Μικρή λεπτομέρεια, αλλά καθόλου ασήμαντη.

Ο Χαρίτσης έχει δύο πόρτες μπροστά του

Ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες και για τον Αλέξη Χαρίτση.

Από τη μία, οι συζητήσεις με την πλευρά Τσίπρα φέρονται να παρουσιάζουν δυσκολίες, κυρίως ως προς τον ρόλο και την εκλογική του παρουσία.

Από την άλλη, κυκλοφορεί η πληροφορία ότι το ΠΑΣΟΚ τού έχει προτείνει εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Επισήμως, βέβαια, καμία σχετική συμφωνία δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Εγώ θα σταθώ στο εξής: ο Χαρίτσης βρίσκεται σε μια συγκυρία όπου καλείται να αποφασίσει ποια πολιτική διαδρομή επιθυμεί να ακολουθήσει.

Η σχέση του με τον Τσίπρα έχει πολιτικό παρελθόν, αλλά το παρελθόν δεν αρκεί πάντοτε για να λύσει τις εκκρεμότητες του παρόντος.

Όσο για το Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, αν πράγματι υπάρχει τέτοια πρόταση, προφανώς αλλάζει τα δεδομένα.

Θα περιμένω τις αποφάσεις.

Γιατί στη σημερινή Κεντροαριστερά φαίνεται ότι οι πολιτικές συγκλίσεις συζητούνται συχνά μαζί με τις εκλόγιμες θέσεις.

Και δεν είμαι βέβαιος ποια από τις δύο συζητήσεις προηγείται.

Ο Τσίπρας αναζητά το καινούργιο στους παλιούς

Κλείνω με την ΕΛΑΣ, όπου πλησιάζει το Εθνικό Συμβούλιο της 21ης Νοεμβρίου και οι συζητήσεις για τα ψηφοδέλτια εντείνονται.

Καλαματιανός, Ζαμπάρας, Νοτοπούλου, Ξενογιαννακοπούλου και αρκετά ακόμη γνώριμα πρόσωπα εμφανίζονται στις διεργασίες γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιδιώκει να παρουσιάσει ένα ανανεωμένο πολιτικό εγχείρημα, αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται στελέχη με εμπειρία και οργανωτική παρουσία.

Και εδώ βρίσκεται η δυσκολία.

Στη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, η Κατερίνα Νοτοπούλου διαθέτει αναγνωρισιμότητα και πολιτική διαδρομή. Δύσκολα, όμως, μπορεί να παρουσιαστεί ως νέο πρόσωπο.

Το ίδιο ισχύει και για αρκετούς άλλους που επιστρέφουν στο πολιτικό προσκήνιο.

Δεν αμφισβητώ ότι ο Τσίπρας χρειάζεται τους παλιούς του συνεργάτες.

Απλώς αναρωτιέμαι πόσο καινούργιο θα φαίνεται τελικά το εγχείρημα, αν οι περισσότερες θέσεις καλυφθούν από όσους γνωρίζουμε ήδη.

Προς το παρόν, βέβαια, όλοι χωρούν.

Το πραγματικό ενδιαφέρον θα αρχίσει όταν ανακοινωθούν τα ψηφοδέλτια.

Γιατί οι καλές προθέσεις μπορεί να είναι απεριόριστες. Οι εκλόγιμες θέσεις, όμως, παραμένουν συγκεκριμένες.