Agent Provocateur: Η μέρα που ο Λάκης μας βρήκε τον Σαμαρά

Ο Λάκης Λαζόπουλος βρήκε ήδη τον επόμενο «καλό» μετά τον Τσίπρα, ο Ανδρουλάκης άφησε μια χαραμάδα για την επόμενη μέρα, ο Πολάκης ζήτησε τον ΣΥΡΙΖΑ ολόκληρο και ο Άδωνις ανακάλυψε την «προεδράρα» του στον Καραμανλή. Ο Χατζηδάκης, πάλι, μάζεψε μερικές χιλιάδες παλιούς και νέους ΟΝΝΕΔίτες για να θυμίσει ότι οι παλιοί κομματικοί δεσμοί έχουν ακόμη σφυγμό. Και κλείνω με Θεσσαλονίκη, Αγγελούδη και Eurovision.

Ο Λάκης βρήκε τη νέα εναλλακτική

Ο Λάκης Λαζόπουλος αποφάσισε ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν τραβάει πια και, πριν προλάβουμε να πενθήσουμε το rebranding, μας παρουσίασε ήδη τον επόμενο εκλεκτό: είναι ο Αντώνης Σαμαράς- ναι καλά διαβάζετε.

Ο ίδιος Σαμαράς που για χρόνια βρισκόταν περίπου απέναντι από οτιδήποτε πολιτικά εξέφραζε ο Λαζόπουλος σήμερα βαφτίζεται «καλή επιλογή» και, ακόμη καλύτερα, άνθρωπος που «ξέρει να κυβερνάει».

Ο προβοκάτορας εντυπωσιάζεται κυρίως από την ταχύτητα. Από τον Τσίπρα στον Σαμαρά χωρίς ενδιάμεση στάση, ιδεολογικό έλεγχο ή την ενοχλητική υποχρέωση να εξηγηθεί τι ακριβώς μεσολάβησε.

Η πολιτική συνέπεια, φαίνεται, είναι για όσους έχουν χρόνο.

Το καλύτερο είναι ότι ο Σαμαράς δεν έχει ανακοινώσει κόμμα, πρόγραμμα ή στελέχη. Δεν πειράζει. Ο Λάκης ενέκρινε την εναλλακτική πριν υπάρξει η εναλλακτική.

Κάποτε σατίριζε την πολιτική εξουσία. Τώρα δείχνει να έχει αναλάβει και το scouting των επόμενων σωτήρων.

Ο Νίκος δεν γύρισε το μπιφτέκι, αλλά άφησε την ψησταριά αναμμένη

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είπε ότι, εάν το ΠΑΣΟΚ είναι πρώτο κόμμα, θα κυβερνήσει με όσους αποδέχονται το πρόγραμμά του και πρωθυπουργός θα είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος.

Στο Μαξίμου δεν θεωρούν ότι προετοιμάζει συγκυβέρνηση. Υπολογίζουν όμως ότι, αν η ΝΔ κινηθεί στο 31%-32%, το ΠΑΣΟΚ έρθει τρίτο και μια δεύτερη κάλπη αρχίσει να απειλεί βουλευτικές έδρες, οι πιέσεις προς τη Χαριλάου Τρικούπη θα γίνουν πολύ σοβαρότερες.

Σήμερα ο Ανδρουλάκης πηγαίνει στο Αιγάλεω για τα 45 χρόνια από τη νίκη του 1981. Τότε το ΠΑΣΟΚ πήρε 48,1% και 172 έδρες. Σήμερα συζητά αν θα περάσει τον Τσίπρα και τι θα κάνει χωρίς αυτοδυναμία.

Δεν ειρωνεύομαι την Ιστορία. Απλώς έχει καλή μνήμη και ακόμη καλύτερο χιούμορ.

Ο Πολάκης ζήτησε όλο τον ΣΥΡΙΖΑ και πήρε 30 ψήφους

Ο Παύλος Πολάκης έχει ένα προσόν που ο προβοκάτορας εκτιμά: δεν αφήνει αμφιβολίες για το τι θέλει.

Ζήτησε συνέδριο τον Ιανουάριο και εκλογή προέδρου από τη βάση. Η Κεντρική Επιτροπή απάντησε με 52 κατά, 30 υπέρ και 4 λευκά, ενώ Ρένα Δούρου και Νίκος Παππάς υπερασπίστηκαν τη συλλογική ηγεσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει τρόπο να επιβιώσει ανάμεσα στον Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ και τις αποχωρήσεις του. Ο Πολάκης θεωρεί ότι προηγείται το ζήτημα του αρχηγού.

Οι 30 ψήφοι, πάντως, δεν είναι αμελητέες. Δεν του έδωσαν το μαγαζί, αλλά του έδειξαν ότι μέσα έχει ακόμη αρκετούς δικούς του.

Ο Άδωνις βρήκε την «προεδράρα» του και ο Βορίδης τον δρόμο του

Ομολογώ ότι εδώ συγκινήθηκα.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε ότι «Νέα Δημοκρατία χωρίς Καραμανλή δεν υπάρχει» και φέρεται να αποκαλεί τον πρώην πρωθυπουργό, μπροστά σε κόσμο, «προεδράρα μου».

Δεν είναι μόνος. Ο Μάκης Βορίδης επίσης μιλά τελευταία με ιδιαίτερη θέρμη για τον Κώστα Καραμανλή. Όταν του σχολίασαν την όψιμη καραμανλοφιλία του, απάντησε: «Μου πήρε κάποια χρόνια, αλλά το βρήκα».

Ο προβοκάτορας σέβεται τις μεγάλες προσωπικές διαδρομές. Δύο πολιτικοί που πέρασαν από τον ΛΑΟΣ ανακαλύπτουν τώρα πόσο βαθιά καραμανλικά αισθήματα έκρυβαν.

Δεν είναι μετατόπιση. Είναι καθυστερημένη οικογενειακή επανένωση.

Ο Χατζηδάκης μέτρησε κόσμο και βγήκε κερδισμένος

Και μιας και μιλάμε για τη ΝΔ, κρατώ την εκδήλωση του Κωστή Χατζηδάκη για τα 52 χρόνια της ΟΝΝΕΔ.

Χιλιάδες παλιοί και νεότεροι ΟΝΝΕΔίτες και ΔΑΠίτες βρέθηκαν στο Glasshouse, μαζί με υπουργούς, βουλευτές και στελέχη διαφορετικών γενεών. Μαρινάκης, Κυρανάκης, Αυγενάκης, Βρούτσης, Σκρέκας και Κώστας Μπακογιάννης ήταν μεταξύ όσων έδωσαν το «παρών».

Ο Χατζηδάκης δεν περιορίστηκε στις αναμνήσεις. Ζήτησε από τον κόσμο της ΟΝΝΕΔ να «πάρει στην πλάτη του» την επόμενη εκλογική μάχη και συνέδεσε ευθέως τη βραδιά με τη συσπείρωση της ΝΔ.

Εγώ κρατώ κάτι πιο απλό. Σε μια περίοδο που κάθε συγκέντρωση κορυφαίου υπουργού διαβάζεται και ως μέτρηση επιρροής, ο Χατζηδάκης έκανε μια εκδήλωση που γέμισε.

Δεν χρειάζεται να της φορτώσουμε θεωρίες περί διαδοχής. Όταν μπορείς να μαζέψεις μερικές χιλιάδες ανθρώπους του κομματικού πυρήνα με ένα δικό σου κάλεσμα, το σημειώνουν και όσοι δεν ήταν στην αίθουσα.

Και αυτό, λίγο πριν από εκλογές, δεν είναι καθόλου μικρή λεπτομέρεια.

Στις Βρυξέλλες ζητούν σταθερότητα και, σε λίγο, ονόματα

Ακούω ότι στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής έγινε αρκετή συζήτηση για την Ελλάδα μετά τις εκλογές του 2027.

Ο λόγος είναι συγκεκριμένος: το δεύτερο εξάμηνο εκείνης της χρονιάς η Ελλάδα θα έχει την Προεδρία της ΕΕ, ενώ θα τρέχουν ο νέος ευρωπαϊκός προϋπολογισμός και το RearmEU.

Κυκλοφορεί μάλιστα ότι κάποιοι Ευρωπαίοι ζητούν ήδη εικόνα για τους μελλοντικούς πολιτικούς συσχετισμούς. Κρατώ την απαραίτητη επιφύλαξη, αλλά όχι και την απορία.

Αν συνεχιστεί αυτή η αγωνία, σε λίγο από τις Βρυξέλλες θα ζητούν και τα κινητά των δελφίνων. Για θεσμικούς λόγους, φυσικά.

Ο Αγγελούδης πήρε το δωδεκάρι πριν αρχίσει ο διαγωνισμός

Κλείνω στη Θεσσαλονίκη, γιατί ο προβοκάτορας σέβεται την εντοπιότητα.

Ο Στέλιος Αγγελούδης ήθελε τον εθνικό τελικό της Eurovision 2027 στην πόλη, επικοινώνησε με τον πρόεδρο της ΕΡΤ και τελικά το «Sing for Greece» θα γίνει τον Φεβρουάριο στη Θεσσαλονίκη, με τρεις βραδιές και προφανές όφελος για ξενοδοχεία, εστίαση και αγορά.

Δεν είναι μικρό πράγμα για έναν δήμαρχο να μπορεί να πει ότι διεκδίκησε ένα μεγάλο γεγονός και το έφερε στην πόλη.

Στην πολιτική, άλλωστε, το δωδεκάρι δεν έρχεται πάντα μετά την ψηφοφορία. Καμιά φορά προηγείται το σωστό τηλεφώνημα.