Θα κληθούν οι πελάτες των γιατρών του Κολωνακίου;

Οι ανακριτικές αρχές θα ερευνήσουν αν υπάρχει μοτίβο και αν επιβεβαιώνονται ή διαψεύδονται ισχυρισμοί και πληροφορίες ύστερα και από όσα αποκαλύφθηκαν για ασθενή του ζευγαριού που διακομίστηκε επειγόντως σε νοσοκομείο

Θα κληθούν οι πελάτες των γιατρών του Κολωνακίου;
EUROKINISSI

Τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη είναι πολλά και δεν διαψεύδονται μέχρι στιγμής, για το μηχάνημα που δεν θα έπρεπε να ήταν εκεί και να λειτουργεί, για την κατάσταση απώλειας συνείδησης πριν την κλήση στο ΕΚΑΒ, για μεγάλο χρονικό κενό μέχρι να ζητηθεί βοήθεια, για προσπάθεια διαγραφής αρχείων, για ειδική άδεια που δεν είχε το ιατρείο με δηλώσεις συναρμοδίων κλπ.

Αυτά τα στοιχεία αποδεικνύουν αν όχι ενοχή -διότι πάντα υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας- ανοίγουν το δρόμο για συμπληρωματικές έρευνες διότι η δικογραφία δεν μπορεί πλέον να περιοριστεί στο τι συνέβη σε έναν άνθρωπο μια συγκεκριμένη Τετάρτη απόγευμα. Οι πληροφορίες και οι ισχυρισμοί ακόμη και οι φήμες που κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα, στο κέντρο της Αθήνας και στα βόρεια προάστια, για διαγνώσεις χωρίς επαρκείς εξετάσεις, για επώδυνες αντιδράσεις ύστερα από συνεδρίες, για υποδείξεις θεραπείας που δεν αντιστοιχούσαν σε αποδεδειγμένη νόσο μπαίνουν στο στόχαστρο των εισαγγελικών και ανακριτικών αρχών ώστε να διερευνηθούν κυρίως γιατί το θύμα ήταν διάσημο και η πίεση της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ ανάλογη.

Αν οι αρχές ανακτήσουν διαγραμμένα αρχεία, ημερολόγια ή την αποκαλούμενη «χρυσή ατζέντα», το λογικό επόμενο βήμα είναι η κλήση μαρτύρων. Όχι για να μάθει η κοινή γνώμη ποιος πήγε για «αποτοξίνωση» ή αντιγήρανση, αλλά για να διαπιστωθεί αν τηρούνταν τα ίδια πρωτόκολλα, αν υπήρχε πραγματική ενημέρωση συναίνεσης, αν γίνονταν προεγχειρητικοί έλεγχοι, αν ο απινιδωτής και ο εξοπλισμός έκτακτης ανάγκης λειτουργούσαν και αν η ίδια πράξη επαναλαμβανόταν συστηματικά εκτός νοσοκομειακού πλαισίου. Το ιατρικό απόρρητο και η προστασία προσωπικών δεδομένων δεν καταργούνται, όμως μπαίνουν σε άλλη ζυγαριά όταν ερευνάται σοβαρό αδίκημα και όταν υπάρχει ένδειξη ότι η ίδια παράνομη ή επικίνδυνη πρακτική μπορεί να έβαλε σε κίνδυνο και άλλους. Ο εισαγγελέας μπορεί, με δικαστική συνδρομή, να ζητήσει στοιχεία αναγκαία για την υπόθεση και να καλέσει ασθενείς ως μάρτυρες μέσα στη δικογραφία, χωρίς τα ιατρικά τους δεδομένα να γίνουν θέαμα. Αν και η διαρροή στοιχείων δεν είναι απίθανη. Αυτό είναι το σημείο που συχνά χάνεται στη δημόσια συζήτηση. Η έρευνα δεν νομιμοποιείται να γίνει κουτσομπολιό για την υγεία λιγότερο ή περισσότερο γνωστών ανθρώπων. Νομιμοποιείται να ελέγξει αν οι καταγγελίες επιβεβαιώνονται ή διαψεύδονται ως προς τις συνθήκες εξέτασης και επέμβαση, ποιος έβαζε τους καθετήρες, ποιος παρακολουθούσε τις πιέσεις και τον κορεσμό, πόση ώρα έμενε κάποιος συνδεδεμένος, τι γινόταν όταν κάτι πήγαινε στραβά.

Υπάρχει και μια πλευρά που τα μέσα έχουν θίξει λιγότερο. Πολλοί από όσους πέρασαν από τέτοιους χώρους μπορεί να μη θέλουν να μιλήσουν, όχι επειδή κρύβουν κάτι ένοχο, αλλά επειδή ντρέπονται που εμπιστεύτηκαν θεραπείες οι οποίες παρουσιάζονταν ως πρωτοποριακές ενώ στην πραγματικότητα απαιτούν νοσοκομειακή υποδομή. Άλλοι ενδεχομένως φοβούνται ότι αν καταθέσουν θα εκτεθούν ή ότι θα χαρακτηριστούν αφελείς. Αν οι αρχές περιοριστούν στους δύο κατηγορούμενους και στο ένα μοιραίο ραντεβού, αφήνουν απέξω το ερώτημα αν το κράτος επί χρόνια ανέχθηκε, με ανεπαρκείς ελέγχους, ιατρεία που διαφήμιζαν βλαστοκύτταρα και μηχανήματα εκτός άδειας σε ακριβές γειτονιές της Αθήνας. Ο θάνατος ενός δημόσιου προσώπου δεν δημιουργεί ειδικό δίκαιο. Δημιουργεί όμως υποχρέωση να μην κλείσει η υπόθεση στο εύκολο σχήμα «ένας ασθενής, δύο γιατροί, ένα λάθος». Ενδεχομένως πρέπει να κληθούν όσοι μπορούν να φωτίσουν τις συνθήκες, με πλήρη προστασία της ταυτότητας και των ευαίσθητων δεδομένων τους, εκτός αν οι ίδιοι επιλέξουν να μιλήσουν δημόσια γιατί νιώθουν την ηθική υποχρέωση. Πρέπει να συγκριθούν οι μαρτυρίες με τα μηχανήματα, τα τιμολόγια, τις κάμερες και τις ιατροδικαστικές εκθέσεις. Αν επιβεβαιωθεί μοτίβο παράκαμψης κανόνων, τότε το ζήτημα δεν είναι μόνο ποινικό για δύο ανθρώπους. Είναι ζήτημα εποπτείας ενός ολόκληρου πεδίου «αναγεννητικών» υπηρεσιών. Η αλήθεια για το πώς λειτουργούσε το ιατρείο δεν μπορεί να μείνει κλειδωμένη στο συρτάρι επειδή κάποια ονόματα είναι πιο γνωστά από κάποια άλλα…

Σφοδρή αντιπαράθεση γιατρών-υπουργείου υγείας για τον θάνατο Μαζωνάκη