Κεντρική Μακεδονία: Σπίτια-μνημεία της κρατικής αδράνειας

Ένα δημόσιο έργο αποκαλύπτει πώς σπαταλώνται τα χρήματα των φορολογουμένων τα οποία θα μπορούσαν εδώ και χρόνια να καλύψουν στεγαστικές και δημογραφικές ανάγκες

Κεντρική Μακεδονία: Σπίτια-μνημεία της κρατικής αδράνειας

Η περίπτωση των Λαϊκών Κατοικιών που σαπίζουν εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια στην Κεντρική Μακεδονία δεν είναι ένα τοπικό πρόβλημα. Είναι καθρέφτης των χρόνιων παθογενειών της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και της  αδιαφορίας με την οποία διαχειρίζεται τα χρήματα των φορολογουμένων για τις ανάγκες μιας σκληρής πραγματικότητας.

Δημόσιο χρήμα σε… κουφάρια

Οι εγκαταστάσεις στην Κρύα Βρύση του νομού Πέλλας χτίστηκαν για να στεγάσουν οικογένειες που τα χρειάζονταν άμεσα, αλλά κατέληξαν σε ερείπια, κακοφτιαγμένα γκράφιτι και επικίνδυνα κουφάρια. Την ίδια ώρα το δημογραφικό πάει από το κακό στο χειρότερο, η αποκέντρωση θυμίζει θέμα σχολικών εκθέσεων και η στεγαστική κρίση πιέζει χιλιάδες νοικοκυριά ενώ κατοικίες μένουν αναξιοποίητες, το κόστος αποκατάστασης πολλαπλασιάζεται και η τοπική κοινωνία βλέπει ένα ακομη σύμβολο κρατικής αδράνειας και χαμένης ευκαιρίας.

Η αλληλογραφία των… υπηρεσιών

Ο Δημήτρης Τσουφλίδης, κάτοικος της Κρύας Βρύσης και ένας πολύ ενεργός πολίτης στην ευρύτερη περιοχή σε επιστολή προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας-Θράκης ζήτησε απαντήσεις για αυτό το χάλι και τις πήρε. Μεταξύ άλλων ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Δημήτρης Γαλαμάτης διευκρινίζει ότι οι κατοικίες ανήκουν στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και εχουν σταλεί όλα τα απαραίτητα στοιχεία στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους “για να ασκηθεί αναγνωριστική αγωγή κυριότητας και να διορθωθεί η λανθασμένη κτηματολογική εγγραφή”. Παράλληλα, ζητήθηκε από την αρμόδια υπουργό να πάρει άμεσα πρωτοβουλίες για την αποκατάστασή τους ώστε στη συνέχεια να παραχωρηθούν στους δικαιούχους ή να αποδοθούν στον Δήμο Πέλλας, όπως προβλέπει η υπουργική απόφαση του 2019.

Όχι άλλη γραφειοκρατία

Να θυμίσουμε ότι από το 1987 υπήρχαν σχέδια παραχώρησης 41 στρεμμάτων για εργατικές κατοικίες. Χτίστηκαν με δημόσιο χρήμα περίπου 800.000 ευρώ και υπήρξε λίστα δικαιούχων, αλλά ποτέ δεν αποδόθηκαν. Έτσι σε σύντομο διάστημα άρχισε το πλιάτσικο, ξηλώθηκαν πατώματα, καλοριφέρ, καλώδια και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Σε αντίθεση με τις αντίστοιχες κατοικίες στην Αριδαία που παραδόθηκαν κανονικά στους δικαιούχους, εδώ οι ζημιές ήταν εκτεταμένες και δεν βρέθηκε ποτέ χρηματοδοτικό εργαλείο για επισκευές σε σημείο οι κάτοικοι να ζητούν… γκρέμισμα γιατί δεν θέλουν κι άλλη γραφειοκρατία, κι άλλες προεκλογικές υποσχέσεις, άσκοπες μελέτες και νέα μετακύλιση ευθυνών. Θέλουν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση και εργασίες που θα πιάσουν τόπο…

ΕΛΣΤΑΤ: Τι… δεν μπορούμε να κάνουμε ή να έχουμε (πίνακες)