Στον… τάκο οι μπαχαλάκηδες του Αριστοτελείου

• Πρώτη είδηση και πάλι το ΑΠΘ αλλά για τους λάθος λόγους!
• Η εικόνα με τους μπαχαλάκηδες να χτυπούν με στιλιάρια ανηλεώς κορίτσια είναι ντροπιαστική για όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα!
• Άραγε θα έχουμε και πάλι φιλόδοξες ανακοινώσεις από τον κ. Χρυσοχοΐδη για κάτι νέο και ευφάνταστο όπως η πανεπιστημιακή αστυνομία;

Τα πλάνα με τους μπαχαλάκηδες να ανεβοκατεβάζουν με τρομαχτική δύναμη τα στιλιάρια τους ακόμη και πάνω σε νεαρά κοριτσίστικα κορμιά (τόσο άντρες είναι οι δράστες!) έγιναν πρώτη είδηση σε όλα τα ελληνικά ΜΜΕ. Έκαναν και πάλι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης πρώτη είδηση! Αλλά δυστυχώς για τους λάθος λόγους!

Γιατί άραγε οι μπαχαλάκηδες συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο; Γιατί εισβάλλουν με άνεση σε πανεπιστημιακούς χώρους, γιατί ξυλοκοπούν όσους θεωρούν αντιπάλους τους, γιατί επιλέγουν τη βία; Η απάντηση είναι απλή όσο και οδυνηρή: γιατί μπορούν! Γιατί κανείς δεν τους σταματά! Γιατί κανείς δεν τους επιβάλλει τους κανόνες καλής και δημοκρατικής συμπεριφοράς! Γιατί κανείς δεν ορθώνει το ανάστημα του για να τους εμποδίσει! Η δράση τους γίνεται μπορετή μέσω της απουσίας του κράτους, της διοίκησης και της φοιτητικής κοινότητας!

Θεσσαλονίκη: Σοβαρά επεισόδια με τραυματίες στο ΑΠΘ – Δεκάδες προσαγωγές (VIDEO)

Το μεν κράτος αποδεικνύεται αναποτελεσματικό. Είχε φτιάξει κάποτε έναν ισχυρό νόμο για την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας αλλά αυτή έμεινε στα χαρτιά. Οι Πανεπιστημιακοί Αστυνόμοι προσλήφθηκαν, εκπαιδεύτηκαν αλλά δεν έπιασαν ποτέ δουλειά μέσα στα ΑΕΙ. Όταν το σχήμα αποδείχθηκε ατελές και ατελέσφορο μοιράστηκαν στα αστυνομικά τμήματα ως απλοί αστυφύλακες.

Η διοίκηση του ΑΠΘ προσπαθεί. Αλλά δυστυχώς οι διοικήσεις όλων των ελληνικών πανεπιστημίων έχουν ομονοήσει ώστε να διώξουν αυτό το πικρό ποτήρι μακριά από το στόμα τους. Έχουν αρνηθεί να δημιουργήσουν σοβαρές υπηρεσίες φύλαξης, όπως συμβαίνει σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου και περιμένουν τα πάντα από το κράτος.

Οι φοιτητές με τα συλλογικά τους όργανα έχουν μερίδιο ευθύνης! Γιατί η ομαλή λειτουργία ενός πανεπιστημίου πρέπει να απασχολεί τους φοιτητικούς συλλόγους. Η συμμετοχή τους είναι κρίσιμη! Κανείς δεν λέει να φτιάξουν νέα ΚΝΑΤ και να… μπουζουριάζουν! Αλλά χώρος δράσης υπάρχει…

Η αλήθεια είναι ότι κανείς από τους τρεις παραπάνω παράγοντες δεν μπορεί από μόνος του και χωρίς την αποφασιστική συμβολή των άλλων δύο να λύσει το πρόβλημα της βίας και της ανομίας μέσα στα πανεπιστήμια.

Χρειάζεται σωστός προγραμματισμός, προσεκτικά σχεδιασμένες λύσεις και αποφασιστικότητα στην εφαρμογή.

Όλα όμως πρέπει να αρχίσουν από ένα στοιχείο: πρέπει να καταπολεμηθεί χωρίς άλλη καθυστέρηση αυτή η περίεργη ανοχή που δείχνουν όλοι τους σε οργανώσεις και άτομα που πιστεύουν ότι μπορούν, προστατευόμενοι από το πανεπιστημιακό άσυλο, να ασκούν πολιτική δράση με φασιστικό και βίαιο περιεχόμενο. Γιατί δυστυχώς αυτή η ανοχή και αποδοχή υπάρχει. Πολλοί είναι αυτοί, εντός της πανεπιστημιακής κοινότητας που πιστεύουν πως το πανεπιστημιακό άσυλο ιδεών περιλαμβάνει και αυτού του είδους την πολιτική δράση!

Έχω συναντήσει πολλούς που λένε ότι το πανεπιστήμιο έχει την υποχρέωση να προστατεύει κάθε ιδεολογική τοποθέτηση, ακόμη και αυτή που εχθρεύεται την τάξη… Από εκεί ξεκινούν όλα…