Τέσσερα χιλιόμετρα πιο κάτω…
Τόσο κοντά -χρονικά και χωρικά- η δολοφονία του 20χρονου με εκείνη του 19χρονου, είναι πέρα από όλα τα άλλα και ένα ράπισμα υπενθύμισης ότι η ρίζα του προβλήματος δεν ξεριζώθηκε...
theopinion
Είμαστε εγκλωβισμένοι σε πρωτόγονα ένστικτα μέσα και έξω από τα σπίτια μας; Λόγω μνημονίων, πανδημίας, πολέμων, ανεργίας, ακρίβειας κλπ; Ξαναγυρνάμε στη… ζούγκλα και όποιος επιβιώσει;
Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη τη μαύρη νύχτα όταν ο 19χρονος Άλκης έπεσε νεκρός στην περιοχή της Τούμπας, θύμα μιας άσκοπης βίας που γεννήθηκε και γεννιέται από τα χρώματα και τα πάθη των ομάδων. Σήμερα, μόλις τέσσερα χιλιόμετρα μακριά από εκείνο το σημείο της δολοφονίας του Καμπανού, στην Καλαμαριά ένας ακόμη 20χρονος κατέρρευσε αιμόφυρτος δίπλα σε κάδους απορριμμάτων ύστερα από παρόμοια επίθεση! Το βίντεο που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δείχνοντας ξανά και ξανά την τραγική στιγμή της κατάρρευσης, ρημάζει τις ψυχές μας, υπενθυμίζοντας πόσο εύθραυστη είναι η ζωή μέσα σε αυτόν τον παράλογο πόλεμο της φανέλας. (ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ)
Κι όμως, ταυτόχρονα έχω την αίσθηση ότι αρχίζουμε να συνηθίζουμε το… έγκλημα, οπαδικό ή άλλο ανάμεσα σε νέους ανθρώπους. Προς αυτή την κατεύθυνση της απάνθρωπης συνήθειας «κάνουν δουλειά» και τα επαναλαμβανόμενα πλάνα θανάτου όπως και οι ανάλογοι τίτλοι για «Άλλη μια δολοφονία οπαδού», «Βία στα γήπεδα ξανά», «Θρήνος για νεαρό θύμα» κλπ. Οι ψυχολόγοι μιλούν για φαινόμενο «ομαδικής παραισθήσεως», όπου η ταύτιση με μια ομάδα μετατρέπεται σε δικαιολογία για βία, σβήνοντας κάθε ίχνος λογικής. Εμείς ως θεατές που βλέπουμε σε «σλόου μόσιον» ξανά και ξανά, τον ανείπωτο πόνο ενός παιδιού που πάλευε να μείνει όρθιος, συνειδητοποιούμε -ύστερα από το αρχικό σοκ- ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σε πρωτόγονα ένστικτα μέσα και έξω από τα σπίτια μας. Ταυτόχρονα η δολοφονία του 20χρονου, τόσο κοντά χρονικά και γεωγραφικά με εκείνη του 19χρονου Άλκη, υπενθυμίζει ότι η ρίζα του προβλήματος βγάζει νέα κλαδιά και δεν ξεριζώνεται ούτε με νέο νομοθετικό πλαίσιο, ούτε με συζητήσεις στη Βουλή, ούτε με διαβεβαιώσεις συναρμοδίων του αθλητισμού. ( Ο ΑΝΤΙΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΦΛΩΡΙΔΗΣ ΖΗΤΑ ΑΜΕΣΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ )
Όσο για τις δολοφονίες με ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς, που παίρνουν το δρόμο της δικαιοσύνης ίσως θα πρεπει να παραδεχθούμε ότι μέχρι στιγμής αυτός ο δρόμος δεν βγάζει σε ξέφωτα της κοινωνίας και της ζωής και οφείλουμε να αναζητήσουμε άλλους…