ΕΕ: Η γραφειοκρατία της… φτώχειας και του αποκλεισμού

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση είκοσι εκατομμύρια παιδιά ζουν υπό την απειλή της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού, δηλαδή το ένα τέταρτο όλων των παιδιών της ΕΕ, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. Συνολικά, 93,3 εκατομμύρια άνθρωποι στη γηραία ήπειρο βρίσκονται σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση και τα νούμερα αυτά δεν είναι απλώς στατιστικά, δείχνουν μια καθημερινή πραγματικότητα που πλήττει οικογένειες, νέους και εργαζόμενους, παρά το γεγονός ότι ζούμε σε μια από τις πιο πλούσιες και πολιτισμένες περιοχές του πλανήτη…

Ποιος είναι σήμερα φτωχός;

Αυτή η φτώχεια δεν μετριέται όπως σε άλλα μέρη του κόσμου με απόλυτα ποσά, όπως «τα ευρώ που χρειάζεσαι για να επιβιώσεις». Στην ΕΕ η μέτρηση είναι σχετική, δηλαδή συγκρίνεται πάντα με το μέσο εισόδημα της κάθε χώρας, για να δείχνει ποιος μένει πίσω σε σχέση με τους υπόλοιπους γύρω του. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρησιμοποιεί τον δείκτη «Κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού», που κοιτάζει τρία βασικά πράγματα. Πρώτα, αν το εισόδημα ενός ατόμου ή οικογένειας πέφτει κάτω από το 60% του διάμεσου εισοδήματος της χώρας του για παράδειγμα, αν το μέσο είναι 20.000 ευρώ το χρόνο, όποιος έχει λιγότερα από 12.000 ευρώ μπαίνει σε κίνδυνο. Δεύτερο, αν υπάρχει σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, δηλαδή αν δεν μπορείς να καλύψεις βασικά πράγματα όπως να ζεσταίνεις το σπίτι, να τρως κρέας κάθε δεύτερη μέρα, να πας διακοπές μία εβδομάδα τον χρόνο ή να πληρώνεις λογαριασμούς και τρίτο, αν στο νοικοκυριό οι ενήλικες εργάζονται πολύ λίγο, λιγότερο από το 20% του δυναμικού τους. Όποιος πέφτει σε έστω και ένα από αυτά τα τρία μετριέται και έτσι προκύπτουν οι αριθμοί που πιστοποιούν όχι μόνο φτώχεια, αλλά και αποκλεισμό.

Κι άλλα επιδόματα;

Μπροστά σε αυτή την εικόνα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε στις 6 Μαΐου μια νέα στρατηγική με στόχο να ανατρέψει τα νούμερα τελικά μέχρι το 2050. Η πρόταση έρχεται ως απάντηση στο κάλεσμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Φεβρουάριο του 2026, που ζήτησε σχέδιο επαρκώς χρηματοδοτούμενο, που θα αναγνωρίζει τη φτώχεια ως παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, θα θέτει πιο φιλόδοξους στόχους και θα ενισχύει τον συντονισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Όπως αναφέρεται σε αμέτρητα κατεβατά δεσμεύεται να προλαμβάνει και να καταπολεμά την αστεγία, να ενισχύει την Ευρωπαϊκή Εγγύηση για τα παιδιά ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος της παιδικής φτώχειας, και να αντιμετωπίσει τη φτώχεια των εκείνων που δουλεύουν σκληρά αλλά τελικά δεν τα βγάζουν πέρα, πχ των νέων στην Ελλάδα που δεν μπορούν ούτε να νοικιάσουν δικό τους σπίτι, ούτε να κάνουν παιδιά για να αντιμετωπιστεί και το δημογραφικό. Οι προηγούμενες στρατηγικές -όπως το Europe 2020 που ήθελε μείωση κατά 20 εκατομμύρια μέχρι το 2020- δεν πέτυχαν τους στόχους τους και η νέα για το 2050 κινδυνεύει να ακολουθήσει την ίδια πορεία αν μείνει μόνο σε επιδοτήσεις, εγγυήσεις και συντονισμό από πάνω. Η δε φτώχεια των παιδιών είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, γιατί δημιουργεί διαγενεακό κύκλο με χαμηλή μόρφωση, λιγότερες ευκαιρίες, επανάληψη του προβλήματος.

Σε συζήτηση να βρισκόμαστε;

Το θέμα θα συζητηθεί ξανά στο Κοινοβούλιο την Τετάρτη 20 Μαΐου και από τις διαδοχικές ανακοινώσεις της ΕΕ προκύπτει ότι παλεύουν να μας πείσουν ότι “η φτώχεια δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά ένα πρόβλημα που μπορεί να λυθεί με κοινή βούληση, στοχευμένες πολιτικές και πραγματική αλληλεγγύη με σύγχρονα και κυρίως ευρωπαϊκά μοντέλα οικονομίας”. Κι ως ένα σημείο μπορεί να είναι και έτσι, γιατί  αν η Ευρώπη μείνει πίσω σε καινοτομία, τεχνολογία και ευελιξία αγοράς εργασίας -που ήδη έμεινε σε σχέση με τις ΗΠΑ ή την Κίνα- οι πόροι θα περιοριστούν, όπως θα περιοριστεί η αντίληψη ότι η Ευρώπη κάνει τη διαφορά στην ακραία φτώχεια, αυτή που βλέπουμε σε άλλες ηπείρους, όπου πρέπει να ζεις με λιγότερα από 3 δολάρια την ημέρα…

ΕΕ: Η Ελλάδα πρωταθλήτρια στην εργασία… Σαββατοκύριακου (πίνακες)