Θεσσαλονίκη: Γιατί… κρεμιόμαστε από μία μόνο αεροπορική εταιρεία;

Οι αποφάσεις της εποπτεύουσας αρχής των αερολιμένων και των αεροπορικών εταιρειών αναδεικνύουν κυρίως ένταση και προιδεάζουν για τα όσα ζούμε σήμερα, με τον κίνδυνο συρρίκνωσης του τουρισμού και της οικονομίας στην κεντρική Μακεδονία…

Από την 1η Απριλίου 2026 ισχύουν τα νέα τέλη επιβατών στο αεροδρόμιο «Μακεδονία». Η αύξηση είναι μικρή, από 15,50 σε 15,70 ευρώ ανά επιβάτη και η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ) την ενέκρινε μετά την απόρριψη της προσφυγής της Ryanair, κρίνοντας ότι η διαδικασία της Fraport ήταν νόμιμη, διαφανής και βασισμένη στη σύμβαση παραχώρησης. Βέβαια η απειλή αποχώρησης αφορά πολύ μεγαλυτερη αύξηση στις συνολικές χρεώσεις αεροδρομίου για ανανέωση σύμβασης βάσης (όχι μόνο τα τέλη επιβατών). Μέχρι εδώ όλα καλά. Το πρόβλημα όμως είναι πολύ μεγαλύτερο και ξεκινάει από τη σύμβαση της Ryanair που λήγει μέσα στο 2026 και φάνηκε να μην το ξέρουν όσοι «έπεσαν από τα σύννεφα» με επιστολές, συσκέψεις και διαμαρτυρίες ενώ η εταιρεία όπως κάνει συχνά χρησιμοποιεί την απειλή αποχώρησης ως διαπραγματευτικό όπλο για περισσότερα κέρδη.

Κι εδώ είναι που αναρωτιέσαι, αφού η ημερομηνία λήξης της σύμβασης ήταν γνωστή, όπως επίσης ότι η Ryanair  παίζει το χαρτί του λουκέτου κάθε φορά που τη βολεύει, με δημοσιοποιημένες αποφάσεις της ΑΠΑ (Δείτε εδώ) γιατί εμείς, ως κράτος, ως υπουργείο τουρισμού, ως Περιφέρεια, ως δήμος δεν πιέσαμε και δεν αλλάξαμε το… “σχέδιο πτήσης” ώστε να μην πληρώσει η Θεσσαλονίκη τόσα “κενά αέρος”; Γιατί δεν υπήρξε κάποια συστηματική παρακολούθηση, πρόληψη, έγκαιρη ενημέρωση ώστε να μην τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις; Γιατί να… παρακαλάμε τη Fraport να ξαναδεί την τιμολογιακή της πολιτική και ζητάμε “τον ουρανό και τα άστρα” μέσω της εποπτείας της σύμβασης παραχώρησης των αεροδρομίων, χωρίς σχέδιο Β; Γιατί πχ δεν ενισχύσαμε ή γιατί δεν ενισχύουμε τον οδικό τουρισμό όπως έκανε η Σερβία με περιορισμένους βιομετρικούς ελέγχους τις ώρες αιχμής; Γιατί δεν αυξάνουμε το προσωπικό στα τελωνεία με τη δημιουργία περισσότερων λωρίδων; Γιατί δεν μάθαμε κάτι από τους αποκλεισμούς της πανδημίας, του πολέμου στην Ουκρανία και τώρα της Μέσης Ανατολής ώστε να έχουμε μονίμως εναλλακτικές;

Όσο για την πολιτεία και τις δηλώσεις των εκπροσώπων της είναι γνωστό ότι δεν μπορεί να επιβάλει μονομερώς τη διατήρηση της βάσης, διότι είναι ιδιωτική συμφωνία (βλ και για αερολιμένα Ρόδου) Μπορεί όμως να παίξει έξυπνα. Να καλέσει σε διάλογο υψηλού επιπέδου, να προσφέρει κίνητρα που δεν παραβιάζουν την ΕΕ, να ελέγξει μέσω ΑΠΑ αν οι χρεώσεις είναι δίκαιες και να ζητήσει από τη Fraport τουλάχιστον ευελιξία, αφού η ίδια διαχειρίζεται 14 περιφερειακά αεροδρόμια με σύμβαση του ελληνικού Δημοσίου.

Μια ευρωπαϊκή πόλη που μόλις απέκτησε μετρό και τώρα ετοιμάζεται να διασχίσει και κανονικό περιφερειακό δρόμο έχοντας δίπλα της τον πιο τουριστικό νομό της Βόρειας Ελλάδας, τη Χαλκιδική, δεν αξίζει να κρέμεται από τις διαπραγματεύσεις, τα παιχνίδια και τα υπερκέρδη πολυεθνικών. Είναι ώρα για σχέδιο, όχι για συσκέψεις και διαμαρτυρίες… “κατόπιν εορτής”

Αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Περιφερειακός κόμβος… δεύτερης κατηγορίας;