Οι 7 δημοφιλείς φυλές σκύλων που κινδυνεύουν από σοβαρά προβλήματα υγείας
Ορισμένες γνωστές φυλές παρουσιάζουν αυξημένη προδιάθεση για παθήσεις που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή
Παρότι όλοι οι σκύλοι μπορεί να αντιμετωπίσουν συνηθισμένα προβλήματα υγείας, όπως ωτίτιδες ή παθήσεις των αρθρώσεων καθώς μεγαλώνουν, ορισμένες φυλές είναι πιο ευάλωτες σε σοβαρότερες ασθένειες, οι οποίες απαιτούν αυξημένη φροντίδα και προσοχή.
Από τα Pug μέχρι τα Dachshund, αρκετές από τις πιο δημοφιλείς φυλές σκύλων αντιμετωπίζουν μεγαλύτερους κινδύνους για την υγεία τους. Η έγκαιρη ενημέρωση μπορεί να βοηθήσει τους ιδιοκτήτες να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία των κατοικιδίων τους. Σύμφωνα με τη RSPCA (Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals – Βασιλική Εταιρεία για την Πρόληψη της Κακοποίησης των Ζώων), οι καθαρόαιμοι σκύλοι εκτρέφονται συχνά με σκοπό να αναδειχθούν συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά, όπως αυτά καθορίζονται από τα πρότυπα κάθε φυλής που θέτουν οι Κυνολογικοί Όμιλοι.
«Ο διαχωρισμός των διαφορετικών φυλών και η έμφαση στην αναπαραγωγή με βάση την εμφάνιση έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της γενετικής ποικιλομορφίας. Η έλλειψη αυτή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο κληρονομικών ασθενειών, όπως ο καρκίνος και η τύφλωση», εξηγεί η φιλοζωική οργάνωση. Ας δούμε επτά ιδιαίτερα γνωστές φυλές σκύλων που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών παθήσεων.
1. Dachshund (Ντάτσχουντ)
Τα Dachshund είναι αγαπητά σκυλιά με πολλούς θαυμαστές, ωστόσο έχουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν επώδυνα προβλήματα στη σπονδυλική στήλη και στο νευρικό σύστημα, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούν χειρουργική επέμβαση. Το μακρύ σώμα και τα κοντά πόδια τους, χαρακτηριστικά που πολλοί βρίσκουν αξιολάτρευτα, αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου των μεσοσπονδύλιων δίσκων (Intervertebral Disc Disease – IVDD). Η συγκεκριμένη πάθηση μπορεί να περιορίσει ακόμη και την ικανότητα του σκύλου να περπατά. Εμφανίζεται όταν οι δίσκοι που βρίσκονται ανάμεσα στους σπονδύλους προβάλλουν ή υφίστανται ρήξη, με αποτέλεσμα να ασκείται πίεση στον νωτιαίο μυελό. Οι συνέπειες μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο, αδυναμία και, στις σοβαρότερες περιπτώσεις, παράλυση.
Έρευνες που επικαλείται η Βρετανική Κτηνιατρική Ένωση (BVA) δείχνουν ότι ο κίνδυνος εμφάνισης IVDD στα Dachshund είναι 10–12 φορές μεγαλύτερος σε σύγκριση με άλλες φυλές. Παράλληλα, τουλάχιστον ένας στους πέντε σκύλους της συγκεκριμένης φυλής εμφανίζει κλινικά συμπτώματα κάποια στιγμή στη ζωή του. Οι πρώτες ενδείξεις συνήθως κάνουν την εμφάνισή τους μεταξύ 5 και 7 ετών.
Σημάδια που πρέπει να προσέχουμε:
- Δισταγμός να πηδήξει ή να ανέβει σκάλες.
- Ξαφνικό κλάμα ή εμφανείς ενδείξεις πόνου.
- Αδυναμία ή παράλυση στα πίσω άκρα.
- Απώλεια ελέγχου της ούρησης ή της αφόδευσης.
2. Great Dane (Μεγάλος Δανός)
Οι Μεγάλοι Δανοί είναι εντυπωσιακοί σε μέγεθος και φημίζονται για τον ήρεμο, τρυφερό χαρακτήρα τους, στοιχεία που τους κάνουν ιδιαίτερα αγαπητούς. Ωστόσο, το ύψος, το βάρος και η σωματική τους διάπλαση μπορεί να συνδέονται με αυξημένη προδιάθεση για διάφορες γενετικές παθήσεις, οι οποίες χρειάζονται προσοχή.
Η δυσπλασία του ισχίου μπορεί να εμφανίζεται συχνότερα σε σκύλους αυτής της φυλής όταν είναι υπέρβαροι. Επιπλέον, πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν ότι η υπερτροφική οστεοδυστροφία (Hypertrophic Osteodystrophy), μια φλεγμονώδης πάθηση των οστών, παρατηρείται ολοένα συχνότερα σε κουτάβια μεγαλόσωμων φυλών. Ιδιαίτερη μέριμνα χρειάζεται και για τη διατροφή και την άσκησή τους, καθώς οι Μεγάλοι Δανοί είναι επιρρεπείς στη γαστρική διάταση και συστροφή. Πρόκειται για μια επώδυνη και απειλητική για τη ζωή κατάσταση, κατά την οποία το στομάχι διατείνεται και περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται να τρώνε περισσότερα και μικρότερα γεύματα αντί για ένα μεγάλο γεύμα την ημέρα. Επίσης, θα πρέπει να μεσολαβεί τουλάχιστον μισή ώρα από το φαγητό μέχρι να ξεκινήσουν την άσκηση.
3. Pug (Παγκ)
Τα Pug έχουν εκτραφεί επιλεκτικά ώστε να διαθέτουν πολύ κοντό και επίπεδο ρύγχος. Αυτό το χαρακτηριστικό μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αναπνευστικές δυσκολίες, θερμοπληξία, αλλά και λιποθυμικά επεισόδια. Το βραχυκεφαλικό αποφρακτικό σύνδρομο των αεραγωγών (BOAS) ήταν η πάθηση στην οποία η συγκεκριμένη φυλή παρουσίαζε τον υψηλότερο κίνδυνο. Ειδικότερα, τα Pug είχαν σχεδόν 54 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν το σύνδρομο. Η RSPCA έχει επισημάνει επίσης τους κινδύνους που σχετίζονται με τα μεγάλα, προεξέχοντα μάτια τους και τις πτυχές του δέρματος γύρω από τη μύτη. Τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης οφθαλμικών λοιμώξεων και ελκών στον κερατοειδή.
4. Cavalier King Charles Spaniel
Οι σκύλοι της φυλής Cavalier King Charles Spaniel έχουν προδιάθεση για τη δυσπλασία τύπου Chiari (Chiari-like Malformation – CM), μια ανατομική ανωμαλία του κρανίου που μπορεί να ασκήσει πίεση στον εγκέφαλο. Η πάθηση συχνά συνδέεται με τη συριγγομυελία (Syringomyelia – SM), μια επώδυνη ασθένεια κατά την οποία δημιουργούνται κοιλότητες γεμάτες υγρό μέσα στον νωτιαίο μυελό. Σύμφωνα με τη RSPCA, η συριγγομυελία μπορεί να κληρονομηθεί από έως και το 70% των Cavalier King Charles Spaniel. Η πάθηση συνδέεται με τη μακροχρόνια επιλεκτική αναπαραγωγή σκύλων που έχουν κρανίο υπερβολικά μικρό σε σχέση με το μέγεθος του εγκεφάλου τους.
Σημάδια που πρέπει να προσέχουμε:
- Ξύσιμο στον αέρα ή κοντά στον λαιμό, χωρίς το ζώο να αγγίζει πραγματικά το σώμα του.
- Κλάμα ή ευαισθησία όταν αγγίζουμε το κεφάλι ή τον λαιμό του.
- Αδυναμία ή αστάθεια στις κινήσεις.
- Ενδείξεις πόνου χωρίς εμφανή αιτία.
Δεν εμφανίζουν όλα τα Cavalier τις συγκεκριμένες παθήσεις. Ωστόσο, εάν παρατηρηθούν πρώιμα συμπτώματα, είναι σημαντικό να γίνει κτηνιατρική εξέταση για τη διερεύνησή τους.
5. Boxer (Μπόξερ)
Τα Boxer έχουν γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση όγκων μαστοκυττάρων (Mast Cell Tumours), ενός είδους δερματικού νεοπλάσματος που μπορεί να παρουσιάζει σημαντικές διαφορές ως προς την εμφάνιση και τη συμπεριφορά του.
Οι συγκεκριμένοι όγκοι μπορεί να μεγαλώνουν γρήγορα, να μεταβάλλονται σε μέγεθος ή να παραμένουν απαρατήρητοι και φαινομενικά αμετάβλητοι μέχρι να εξελιχθούν περαιτέρω.
Σημάδια που πρέπει να προσέχουμε:
- Εμφάνιση νέων εξογκωμάτων ή οζιδίων στο δέρμα.
- Μεταβολές στο μέγεθος ή στην εμφάνιση ενός ήδη υπάρχοντος εξογκώματος.
- Τοπικό πρήξιμο ή ερυθρότητα.
- Εμετός ή λήθαργος σε ορισμένες περιπτώσεις.
Κάθε νέο δερματικό οζίδιο, καθώς και κάθε αλλοίωση που αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, χρειάζεται έγκαιρη αξιολόγηση από κτηνίατρο, ανεξάρτητα από τη φυλή του σκύλου. Η εξέταση είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα Boxer, καθώς η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την πρόγνωση.
6. French Bulldog (Γαλλικό Μπουλντόγκ)
Όπως συμβαίνει και με τα Pug, η επιλεκτική εκτροφή των French Bulldog έχει συμβάλει στην ευρύτερη εμφάνιση σκύλων με στενότερους αεραγωγούς και πιο στενά ρουθούνια. Αυτά τα ανατομικά χαρακτηριστικά δυσκολεύουν την αναπνοή και συνδέονται με αυξημένη συχνότητα αναπνευστικών προβλημάτων.
Το σύνδρομο μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των σκύλων, αλλά και την αντοχή τους κατά την άσκηση και την έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες.
Σημάδια που πρέπει να προσέχουμε:
- Θορυβώδης ή δύσκολη αναπνοή.
- Ροχαλητό ακόμη και όταν ο σκύλος είναι ξύπνιος.
- Δυσκολία κατά την άσκηση.
- Αναγούλα ή αναγωγή τροφής μετά το φαγητό ή την κατανάλωση νερού.
- Δυσανεξία στη ζέστη.
Σε σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση, προκειμένου να βελτιωθεί η ροή του αέρα και να διευκολυνθεί η αναπνοή του ζώου. Οι αναπνευστικές δυσκολίες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως φυσιολογικό χαρακτηριστικό της φυλής.
7. Dalmatian (Σκύλος Δαλματίας)
Οι σκύλοι Δαλματίας μεταβολίζουν το ουρικό οξύ με διαφορετικό τρόπο από πολλές άλλες φυλές, εξαιτίας ενός γενετικού χαρακτηριστικού. Ως αποτέλεσμα, είναι πιο επιρρεπείς στον σχηματισμό ουρικών κρυστάλλων και λίθων, ιδιαίτερα λίθων ουρικού άλατος. Οι λίθοι μπορεί να προκαλέσουν πόνο και λοιμώξεις, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος, μια κατάσταση που μπορεί να απειλήσει τη ζωή του ζώου.
Σημάδια που πρέπει να προσέχουμε:
- Δυσκολία ή έντονη προσπάθεια κατά την ούρηση.
- Συχνή ούρηση σε μικρές ποσότητες.
- Αίμα στα ούρα.
- Επίμονο γλείψιμο της γεννητικής περιοχής.
- Ενόχληση ή πόνος κατά την ούρηση.
Οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να φροντίζουν για την παροχή εξειδικευμένης διατροφής στον σκύλο τους και να παρακολουθούν εάν καταναλώνει αρκετό νερό. Τα μέτρα αυτά μπορούν να συμβάλουν στη διαχείριση του προβλήματος και να μειώσουν τον κίνδυνο σχηματισμού κρυστάλλων και λίθων. Σημαντικό: Εάν ο σκύλος προσπαθεί να ουρήσει αλλά δεν αποβάλλει καθόλου ούρα, απαιτείται άμεση κτηνιατρική εξέταση.
Τι πρέπει να θυμόμαστε
Η γνώση των πιθανών προβλημάτων υγείας που συνδέονται με τη φυλή του σκύλου μας μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και στην προληπτική αντιμετώπιση των κινδύνων. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι όλοι οι σκύλοι μιας συγκεκριμένης φυλής θα εμφανίσουν τις ίδιες παθήσεις. Ωστόσο, η σωστή ενημέρωση μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη επιπλοκών και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Άλλωστε, αυτό δεν είναι που θέλουμε για το κατοικίδιό μας;