Φαιδρά Πορτοκαλέα #073: Περί αχυρανθρώπων, το χωριό, η ΜΚΟ, ο Πιερρακάκης, ο Δακτύλιος και ο γιατρός  

Περί  αχυρανθρώπων, σας τα κελαηδήσαμε

Επιτρέψτε μας σήμερα να ευλογήσουμε τα γένια του theopinion.gr. Όχι με θυμιατό, αλλά με αποδείξεις. Στις 2 Νοεμβρίου, στη «Φαιδρά Πορτοκαλέα 72», γράφαμε, «Το ΑΦΜ αλλάζει, το φέσι μένει». Μιλούσαμε για γνωστά μαγαζιά, μπροστινούς, περίεργες αλλαγές εταιρειών και φακέλους που, κατά τις Καρδερίνες μας, περίμεναν την περιβόητη «πολιτική βούληση». Και ρωτούσαμε, θα γίνουν συλλήψεις ή οι χειροπέδες έχουν εισιτήριο μόνο για την Αθήνα;🐦

Πέντε ημέρες αργότερα, η ΑΑΔΕ ανακοίνωσε επιχείρηση στη Θεσσαλονίκη. Δεκαοκτώ συλλήψεις, 4.200 ΑΦΜ, 1.300 αχυράνθρωποι και φέσια πάνω από 203 εκατομμύρια ευρώ. Τέτοια παραγωγή ΑΦΜ ούτε το Εθνικό Τυπογραφείο! Κάποιοι, σύμφωνα με τις Αρχές, άλλαζαν διαχειριστές όπως άλλοι αλλάζουν πετσέτες ,το μαγαζί ίδιο, η ταμπέλα ίδια, το χρέος ορφανό.💶

Και μέσα σε αυτό το πανηγύρι, διαβάζουμε για άνθρωπο με μισθό 750 ευρώ, που εμφανίζεται να είχε 32 εταιρείες με χρέη 18,4 εκατομμυρίων. Αν είναι έτσι, ο άνθρωπος δεν χρειαζόταν λογιστή. Χρειαζόταν υπουργείο Οικονομικών στο σπίτι! Για τα ευάλωτα πρόσωπα που φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν, όμως, δεν υπάρχει αστείο, υπάρχει ντροπή. 🎭

Και να σκεφτείτε ότι το TheOpinion είχε ήδη σημάνει συναγερμό. Ίσως από τα πρώτα μέσα πανελλαδικά που έθεσαν τόσο καθαρά το ζήτημα. Δεν ισχυριζόμαστε ότι γράψαμε τη δικογραφία ούτε ότι οι ελεγκτές διάβαζαν την Πορτοκαλιά με τον πρωινό καφέ. Αλλά όταν οι Καρδερίνες κελαηδούν πριν από τις ανακοινώσεις, δικαιούνται ένα μικρό μετάλλιο. Έστω από φλούδα πορτοκαλιού!🍊

Το καλύτερο; Η «πολιτική βούληση» που αναζητούσαμε δεν χρειάστηκε να ψηφιστεί στη Βουλή. Οι αρμόδιες Αρχές έκαναν τη δουλειά τους, ύστερα από πολύμηνη έρευνα και μπράβο τους. Οι κατηγορίες φυσικά θα κριθούν από τη Δικαιοσύνη, όχι από τα καφενεία.⚖️

Τώρα περιμένουμε συνέχεια. Γιατί αν ο συνεπής μαγαζάτορας πληρώνει ΦΠΑ και ΕΦΚΑ, δεν γίνεται ο άλλος να πληρώνει μόνο για καινούριο ΑΦΜ. Κι εμείς; Θα συνεχίσουμε να κελαηδάμε. Το TheOpinion δεν πουλάει άχυρα,τα ξεσκεπάζει!🐤

«Δεν υπάρχει έγκλημα, απάτη ή τέχνασμα που να μη ζει χάρη στη μυστικότητα»

Τζόζεφ Πούλιτζερ (1847–1911), Αμερικανός εκδότης και δημοσιογράφος ουγγρικής καταγωγής.

 

 Το χωριό των «πέτσινων» 4.200 ΑΦΜ

Ανοίξαμε τα παλιά τεφτέρια της Πορτοκαλιάς και διαπιστώσαμε ότι στη Θεσσαλονίκη ο χρόνος περνά, τα ΑΦΜ αλλάζουν, αλλά οι απορίες μένουν αμετακίνητες. Στη Φαιδρά Πορτοκαλέα  γράφαμε παλαιότερα, για αλλαγές φορολογικών ταυτοτήτων και ανεπιβεβαίωτους ψιθύρους περί ειδοποιήσεων πριν από ελέγχους. Τότε ρωτούσαμε. Σήμερα, μετά την επιχείρηση «Αχυράνθρωποι», ρωτάμε δυνατότερα.🍊

Η ΑΑΔΕ μιλά για 4.200 ΑΦΜ, 1.300 αχυρανθρώπους και χρέη άνω των 203 εκατομμυρίων. Τόσο άχυρο μαζεμένο, ούτε ολόκληρος ο θεσσαλικός κάμπος! Και θυμηθήκαμε την εποχή του COVID, όταν οι επιχειρήσεις μετρούσαν μάσκες, καρέκλες και πιστοποιητικά. Μήπως ορισμένοι, όπως ψιθυριζόταν τότε, μάθαιναν τους ελέγχους πριν χτυπήσει η πόρτα; Το μόνο πράγμα που, κατά τους ψιθύρους, κυκλοφορούσε χωρίς περιορισμούς ήταν η πληροφορία. Ήταν πράγματι έτσι ή απλώς είχε πιάσει δουλειά η αστική μυθολογία;🐦

Υπάρχουν άραγε  κοινά πρόσωπα ανάμεσα στις σημερινές δικογραφίες και σε παλιότερες υποθέσεις; Εξετάστηκε εάν υπήρξαν διαρροές από αστυνομικές ή άλλες κρατικές υπηρεσίες; Υπήρξε ποτέ εμπλοκή στελεχών τοπικού αστυνομικού τμήματος, ακόμη και σε θέματα αδειών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος; Ή όλα αυτά είναι καφενειακές ιστορίες που χρειάζονται οριστικό ξεκαθάρισμα; Δεν διαθέτουμε αποδείξεις σύνδεσης. Ακριβώς γι’ αυτό ζητούμε απαντήσεις, όχι καταδίκες με το κουτσομπολιό.🧐

Και οι θαμώνες; Στα πρωτοκλασάτα στέκια της πόλης γέμιζαν οι καρέκλες, άδειαζαν τα πορτοφόλια και κανείς δεν υποψιαζόταν τίποτα; Πότε ακριβώς η Θεσσαλονίκη έγινε χωριό όπου όλοι γνωρίζονται, όλοι ακούνε, αλλά μόλις εμφανιστεί εισαγγελέας παθαίνουν ομαδική αμνησία;☕

Η Πυθία προειδοποιεί «δεν χρειάζεται να πιστέψουμε κάθε φήμη. Χρειάζεται να μη θάψουμε καμία σοβαρή καταγγελία κάτω από το άχυρο»🍊

«Είναι δύσκολο να κάνεις έναν άνθρωπο να καταλάβει κάτι, όταν ο μισθός του εξαρτάται από το να μην το καταλάβει»

Άπτον Σίνκλερ, Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος (1878–1968)

Σουίτες πάνω σε παιδικά δάκρυα

Υπάρχουν στιγμές που ακόμη και η σάτιρα σωπαίνει. Η υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά» είναι μία από αυτές. Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, από εράνους για βαριά άρρωστα παιδιά φέρεται να παρακρατήθηκαν περίπου 2,8 εκατομμύρια ευρώ. Και πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν γονείς που παρακαλούσαν για μια ακόμη ημέρα ζωής, την ώρα που άλλοι, όπως περιγράφεται στη δικογραφία, απολάμβαναν πολυτελείς σουίτες, πανάκριβα δείπνα και ταξίδια.

Εάν αποδειχθούν όλα αυτά, δεν μιλάμε απλώς για οικονομική απάτη. Μιλάμε για ηθική εξαθλίωση. Για ανθρώπους που αντί να βλέπουν την αγωνία, έβλεπαν πορτοφόλια. Που αντί να ακούν το κλάμα ενός παιδιού, άκουγαν τον ήχο του χρήματος. Πόσο βαθιά πρέπει να έχει σαπίσει μια ανθρώπινη συνείδηση για να μετατρέπει τον καρκίνο ενός παιδιού σε εισιτήριο προσωπικής καλοπέρασης;

Η Δικαιοσύνη οφείλει να ξεσκεπάσει κάθε πτυχή αυτής της υπόθεσης. Και εάν αποδειχθεί η ενοχή των κατηγορουμένων, να επιβάλει παραδειγματικές, αυστηρότατες ποινές, στο ανώτατο όριο που προβλέπει ο νόμος. Χωρίς χαριστικές εκπτώσεις και χωρίς την παραμικρή συγκάλυψη. Γιατί εδώ δεν καταγγέλλεται μόνο η αρπαγή χρημάτων. Καταγγέλλεται η λεηλασία της ανθρώπινης ελπίδας.

Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο τρομακτικό. Αύριο, ένα άλλο άρρωστο παιδί θα χρειαστεί βοήθεια και κάποιος θα διστάσει να προσφέρει, φοβούμενος μήπως εξαπατηθεί. Η ανθρώπινη απληστία έχει πολλά πρόσωπα, το αποκρουστικότερο είναι εκείνο που φορά τη μάσκα της φιλανθρωπίας.

Και όποιος συνειδητά πλουτίζει από τον πόνο ενός παιδιού δεν έχει απλώς χάσει την ηθική του. Έχει απωλέσει την ίδια του την ανθρωπιά.

«Μπορεί να υπάρχουν στιγμές που αδυνατούμε να αποτρέψουμε την αδικία, αλλά δεν πρέπει ποτέ να υπάρξει στιγμή που να πάψουμε να διαμαρτυρόμαστε»

Ελί Βίζελ, συγγραφέας και νομπελίστας Ειρήνης (1986).

Το 23 έφυγε, η διμερής κόλλησε

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης απέδειξε ότι στην πολιτική υπάρχει και η όπισθεν, χωρίς να σημαίνει υποχρεωτικά τρακάρισμα. Απέσυρε το άρθρο 23, άκουσε τις αντιδράσεις και προχώρησε. Μπράβο του! Διότι κάποιοι άλλοι, όταν βλέπουν τοίχο, πατούν περισσότερο γκάζι.🚗

Και δεν σταμάτησε εκεί. Στο νομοσχέδιο για τα κόκκινα δάνεια έβαλε αυστηρότερους κανόνες στους διαχειριστές δανείων, εξασφάλισε επιμέρους συναινέσεις και είδε και την τροπολογία για το επιτόκιο 3% να συγκεντρώνει 212 ψήφους!!!  Σπάνιο θέαμα στη Βουλή, συμφώνησαν περισσότεροι βουλευτές απ’ όσους διαφωνούν για το ποιος θα πληρώσει τον καφέ!☕

Μόνο που, κύριε υπουργέ, μέσα στον χαμό μήπως αφήσατε μια πόρτα κλειδωμένη και κάποιους ανθρώπους απ’ έξω; Η στήλη μας έχει επισημάνει επανειλημμένως το πρόβλημα όσων επαγγελματιών έχασαν τη διμερή ρύθμιση του εξωδικαστικού με Δημόσιο και Ταμεία και ζητούν τρόπο να επανενταχθούν.🧾

Για ορισμένες περιπτώσεις πολυμερών ρυθμίσεων, του εξωδικαστικού, υπάρχουν προβλέψεις επανένταξης. Γιατί, λοιπόν, να μη δοθεί μια αντίστοιχη δεύτερη ευκαιρία και στις διμερείς; Όχι άφεση χρεών, ούτε δωρεάν συγχωροχάρτι. Να πληρώσουν θέλουν οι άνθρωποι, όχι να τους κυνηγά η δόση σαν ανεξόφλητο γραμμάτιο της μοίρας. Και το παράδοξο; Η πολιτεία τους ζητά συνέπεια, αλλά μόλις σκοντάψουν, τους δείχνει την έξοδο.⚖️

Αυτοί κρατούν μαγαζιά ανοιχτά, πληρώνουν προσωπικό, φόρους και εισφορές. Αν τους κλείσουμε την πόρτα, το Δημόσιο τι θα εισπράξει; Τα λουκέτα; Λες και τα ταμεία γεμίζουν με αποκλεισμούς και όχι με εισπράξεις. Τα χρήματα, εξάλλου, δεν φυτρώνουν στα ΦΕΚ. Κύριε Πιερρακάκη, αφού βάλατε τάξη στο σαλόνι των δανείων, ρίξτε μια ματιά και στην αποθήκη των χαμένων ρυθμίσεων. Η οικονομία χρειάζεται ανθρώπους όρθιους, όχι ντοσιέ με ληξιπρόθεσμα.🍊

«Η πρόοδός μας δεν κρίνεται από το αν προσθέτουμε περισσότερα στην αφθονία όσων έχουν πολλά, αλλά από το αν εξασφαλίζουμε αρκετά σε όσους έχουν πολύ λίγα»

Φραγκλίνος Ντελάνο Ρούσβελτ, 32ος Πρόεδρος των ΗΠΑ (1882–1945).

 Ο δακτύλιος μας μάρανε

Ο Σπύρος Βούγιας επανέφερε την ιδέα του δακτυλίου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Εδώ δεν μπορούμε να περάσουμε ούτε δύο τετράγωνα χωρίς να κολλήσουμε στην κίνηση και τώρα συζητάμε πώς θα βάλουμε κι άλλους περιορισμούς! Μήπως τελικά η λύση για το κυκλοφοριακό είναι να απαγορεύσουμε εντελώς την κυκλοφορία; Ούτε αυτοκίνητα, ούτε μποτιλιάρισμα, ούτε πονοκέφαλος! Προηγουμένως είχαμε πανηγυρίσει τη μεγάλη νίκη στην Κούσκουρα. Το πράσινο φανάρι από 12 δευτερόλεπτα έγινε 22 και το πρόβλημα ανακοινώθηκε περίπου ως λυμένο. Μόνο που, όταν περνάμε από εκεί, τα αυτοκίνητα δεν φαίνεται να έχουν διαβάσει την ανακοίνωση, παραμένουν στη σειρά και περιμένουν να κινηθούν.🚦

Τώρα συζητάμε περιβαλλοντικό δακτύλιο. Με μελέτη μετά το Flyover, δοκιμή τριών έως έξι μηνών και στο τέλος δημοψήφισμα. Πολύ δημοκρατικό! Πρώτα θα δοκιμάσουμε αν αντέχουμε το μαρτύριο και μετά θα ψηφίσουμε αν θέλουμε παράταση.🗳️

Αγαπητέ κύριε Βούγια, εκτιμούμε τις γνώσεις σας, αλλά η Θεσσαλονίκη δεν είναι Αθήνα σε φωτοτυπία. Είναι μια πόλη απλωμένη κατά μήκος της θάλασσας, με λίγες βασικές αρτηρίες και ένα κέντρο που ήδη αναστενάζει. Αν του βάλουμε και δακτύλιο, ο καταστηματάρχης θα περιμένει πελάτη με κυάλια και ο επισκέπτης θα φτάνει στην Τσιμισκή μέσω… Χαλκιδικής!🛍️

Και οι κάτοικοι; Προβλέπονται εξαιρέσεις, βεβαίως. Μόνο που η αγορά δεν ζει αποκλειστικά από όσους έχουν κλειδιά σπιτιού εντός δακτυλίου. Για να σωθεί το κέντρο, πρέπει πρώτα να μπορείς να το επισκεφθείς. Με καλύτερη συγκοινωνία, έλεγχο της παράνομης στάθμευσης και λειτουργικούς δρόμους. Όχι με ταμπέλα «Μην ενοχλείτε» και μετά απορία γιατί δεν χτυπούν τα ταμεία.🧾

Δεν είμαστε συγκοινωνιολόγοι. Έχουμε όμως μια ταπεινή ιδέα, προτού σχεδιάσουμε κύκλους στον χάρτη, ας καταφέρουμε πρώτα να κυκλοφορούμε σε ευθεία.🍊

«Λέγεται καμιά φορά πως η κοινή λογική είναι πολύ σπάνια»

Βολταίρος, Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας (1694–1778)

Ο γιατρός και τα πολλά κόμματα

Νέα και ενδιαφέρουσα άφιξη στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στη Β΄ Θεσσαλονίκης! Ο Απόστολος Ανθόπουλος, γιατρός στο Παπαγεωργίου και σύμβουλος του Άδωνη Γεωργιάδη, ετοιμάζεται να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στην πολιτική. Από τα επείγοντα περιστατικά περνά στα επείγοντα εκλογικά ζητήματα. Ευτυχώς, από πίεση γνωρίζει!🩺

Ο γιατρός γεννήθηκε στη Δράμα, μεγάλωσε στην Ξάνθη και αγαπά τη Θεσσαλονίκη. Τώρα ετοιμάζεται να γνωρίσει καλύτερα και τα χωριά της Β΄ περιφέρειας. Εκεί όπου, πριν σε ρωτήσουν τι υπόσχεσαι, θέλουν να μάθουν ποιανού είσαι, από πού κατάγεσαι και αν γνωρίζεις τον ξάδερφο του προέδρου!😂

Το πιο χαριτωμένο, όμως, είναι το πολιτικό του βιογραφικό. Ξεκίνησε με τον Λοβέρδο, συνέχισε με τον Κασσελάκη και τώρα βρίσκεται στη Νέα Δημοκρατία, κοντά στον Άδωνη! Τρεις διαφορετικές πολιτικές παρέες σε τόσο μικρό διάστημα! Αν μάλιστα συνεχίσει να γνωρίζει κόσμο με τον ίδιο ρυθμό, σε λίγο θα χρειάζεται ολόκληρο τηλεφωνικό κατάλογο για τις ευχές των Χριστουγέννων!📞

Οι Καρδερίνες μας, πάντως, προσπαθούν να μάθουν πώς προέκυψε αυτή η υποψηφιότητα. Ποιος τον πρότεινε, ποιος ενθουσιάστηκε και κυρίως ποιος σκέφτηκε ότι ο γιατρός θα φέρει καινούριους ψηφοφόρους στα γαλάζια χωριά;

Η Πυθία, όταν τη ρωτήσαμε, χαμογέλασε. «Αφήστε τον άνθρωπο να γνωρίσει πρώτα τους κατοίκους και μετά μετράμε τους σταυρούς!» 🍊

Εμείς του ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλές περιοδείες. Και επειδή είναι γιατρός, ας έχει μαζί του ένα πιεσόμετρο. Όχι για τους ψηφοφόρους, αλλά για τους παλιούς υποψηφίους, που κάθε φορά που εμφανίζεται ένας καινούριος, ανεβάζουν πίεση!!!

«Η σταθερότητα στον έρωτα είναι μια αδιάκοπη αστάθεια»

Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκό, Γάλλος συγγραφέας και ηθικολόγος (1613–1680)