Φαιδρά Πορτοκαλέα #063: Οι γκρινιαρόσαυροι, κοντά στο Μαξίμου, το Τρανό.. μαντρί, η αφθώδης αδιαφορία, η Δερμεντζοπούλου, το Παρατράγουδο, η κασέτα, η Μοδιάνο και ο ΟΑΣΘ

Το Μετρό και οι γκρινιαρόσαυροι

Η Θεσσαλονίκη απέκτησε επιτέλους καινούργιο συγκοινωνιακό χάρτη, αλλά μαζί του ανακαλύφθηκε και νέο προστατευόμενο είδος αστικής πανίδας, ο γκρινιαρόσαυρος. Πρόκειται για πλάσμα που επί χρόνια φώναζε «πού είναι το Μετρό;» και τώρα που το Μετρό έφτασε μέχρι την Καλαμαριά άλλαξε ερώτηση: «Ναι, αλλά γιατί έτσι;». Αν αύριο οι συρμοί αρχίσουν να μοιράζουν και καφέ, θα καταγγείλει τη θερμοκρασία του αφρόγαλου. Οι καρδερίνες με ανθρώπινη φωνή της Φαιδράς πάντως μεταδίδουν ότι το είδος ευδοκιμεί κυρίως εκεί όπου ανθίζουν τα τετελεσμένα γεγονότα. 🚇

Ας μιλήσουμε λοιπόν με το μοναδικό πράγμα που χαλάει τη χώνεψη της μόνιμης μιζέριας, τα γεγονότα. Το Μετρό λειτουργεί και η Καλαμαριά απέκτησε πέντε νέους σταθμούς. Κανείς σοβαρός δεν ισχυρίζεται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέβηκε στις σήραγγες με κασμά και φακό κεφαλής. Όμως η πολιτική ευθύνη της ολοκλήρωσης, της παράδοσης και της λειτουργίας του έργου ανήκει στην κυβέρνηση του και το προσωπικό του πείσμα για ολοκλήρωση του έργου. Κι αυτό, όσο κι αν προκαλεί ιδεολογικές κοκκινίλες, δεν αντιμετωπίζεται με αντιισταμινικό.🏛️

Και δίπλα στον Πρωθυπουργό βρίσκονται ο Χρίστος Δήμας και ο Νίκος Ταχιάος. Όχι ως κομπάρσοι της κορδέλας, αλλά ως η πολιτική ηγεσία που σήμερα έχει την ευθύνη των έργων. Το Μετρό δεν παραδόθηκε σε μακέτα, ούτε εγκαινιάστηκε σε PowerPoint, ούτε κυκλοφορεί με δελτίο Τύπου αντί για συρμούς. Μπαίνεις μέσα, κάθεσαι και πας Καλαμαριά. Τραγική εξέλιξη για όσους είχαν οικοδομήσει πολιτική σταδιοδρομία πάνω στο «Μετρό που δεν θα γίνει ποτέ».🚉

Και πριν συνέλθει το εκτροφείο των γκρινιαρόσαυρων, προχωρά και το FlyOver, έχοντας ξεπεράσει το 60%, με τον Ταχιάο να τοποθετεί την παράδοση στον Μάιο του 2027. Δηλαδή δύο από τα μεγαλύτερα έργα της Θεσσαλονίκης, που επί χρόνια ήταν ανέκδοτο, εξαγγελία και μακέτα, σήμερα αποκτούν μπετόν, ράγες και ημερομηνία παράδοσης. Αυτό φαίνεται ότι ορισμένοι δεν το συγχωρούν στον Μητσοτάκη. Αν τα έργα καθυστερούν, φταίει, αν  προχωρούν, πάλι κάτι ύποπτο θα υπάρχει. Ίσως έπρεπε να τα αφήσει στη μέση, για να υπάρχει επιτέλους κοινωνική ειρήνη.🏗️

Βεβαίως η κυβέρνηση θα κρίνεται αυστηρά για όσα δεν κάνει καλά. Αλλά εδώ η ζυγαριά δεν σηκώνει πολιτικό ταχυδακτυλουργό. Στο Μετρό της Καλαμαριάς η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με Δήμα και Ταχιάο, μπορεί να δείξει το έργο και να πει «παραδόθηκε». Οι γκρινιαρόσαυροι μπορούν ασφαλώς να συνεχίσουν να γκρινιάζουν, Δημοκρατία έχουμε. Απλώς τώρα μπορούν να το κάνουν πολύ γρηγορότερα, με Μετρό από τη Μίκρα μέχρι το κέντρο. 🍊

«Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα πράγματα και όποιες κι αν είναι οι επιθυμίες ή οι προτιμήσεις μας, δεν μπορούν να αλλάξουν την πραγματικότητα των γεγονότων»

Τζον Άνταμς, νομικός και δεύτερος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Γαλάζια  Διοικούσα πιο κοντά στο Μαξίμου ,πιο μακριά από την πόλη

Στη Θεσσαλονίκη φαίνεται πως ανακαλύψαμε νέο πολιτικό αξίωμα, τον πρόεδρο της Γαλάζιας Διοικούσας που αναβαθμίζεται επειδή πλέον θα κάθεται σε περισσότερες καρέκλες. Ο Ζήσης Ιωακείμοβιτς, συμπαθής και ασφαλώς παλαιός κομματικός εργάτης, θα είναι για πρώτη φορά παρών σε όλες τις συναντήσεις του πρωθυπουργού. Η είδηση παρουσιάζεται περίπου ως πολιτική ενηλικίωση της Διοικούσας. Μόνο που η κοινωνία της πόλης δεν μετρά επιρροή με παρουσιολόγιο.

Το επίσημο βιογραφικό του κ. Ιωακείμοβιτς καταγράφει μακρά διαδρομή στον κομματικό μηχανισμό και επαγγελματική ιδιότητα διοικητικού υπαλλήλου στο ΔΙΠΑΕ, νυν μετακλητό  στο κόμμα, σεβαστά και τα δύο. Άλλο όμως να γνωρίζεις άριστα τους διαδρόμους του κόμματος και άλλο να διαθέτεις κοινωνικό βάρος σε μια πόλη με πανεπιστήμια, επιχειρηματίες, επιμελητήρια, παλιούς κοινοβουλευτικούς και ανθρώπους που δεν χρειάζονται κομματική κονκάρδα για να τους ανοίξει η πόρτα. 🎟️

Κάποτε η συγκεκριμένη θέση είχε χαρακτήρα πολιτικού πρεσβευτή της παράταξης στην αστική Θεσσαλονίκη. Σήμερα κινδυνεύει να θυμίζει υπεύθυνο καλής λειτουργίας κομματικού πολυκαταστήματος. Τα ράφια τακτοποιημένα, οι γραμματείες συνεδριάζουν, τα πρακτικά γράφονται, αλλά ο πελάτης, δηλαδή η κοινωνία, κοιτάζει τη βιτρίνα και συνεχίζει τον δρόμο του. 🛍️

Και εδώ εμφανίζεται το πραγματικό ερώτημα για τους παροικούντες στο Μαξίμου. Αν πράγματι η Θεσσαλονίκη είναι εκλογικά κρίσιμη, γιατί δεν αναζητείται μια προσωπικότητα μεγαλύτερης δημόσιας ακτινοβολίας; Πανεπιστημιακός, πρώην βουλευτής, επιχειρηματίας, κάποιος τέλος πάντων που να μπορεί να τηλεφωνήσει στην πόλη χωρίς να χρειάζεται πρώτα τον κομματικό τηλεφωνικό κατάλογο. Αν τέτοιο πρόσωπο δεν βρίσκεται, αυτό είναι πιο ανησυχητικό από οποιοδήποτε οργανόγραμμα. ☎️

Όσο για τον Μιχάλη Μπεκίρη, στο συγκεκριμένο ζήτημα μάλλον συνεχίζει να  «ποιεί την νήσσαν». Η Νέα Δημοκρατία, ένα κόμμα που κυβερνά τη χώρα και διαθέτει στρατιές στελεχών, κατέληξε να αναθέσει το Γραφείο του Πρωθυπουργού στη Μακεδονία σ’ έναν Πατρινό, πρώην βουλευτή Αχαΐας!!!  Ασφαλώς ο κ. Μπεκίρης διαθέτει πολιτική εμπειρία και στενή σχέση με τον πρωθυπουργό, όμως το ερώτημα παραμένει ενοχλητικά απλό, σε ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα δεν υπήρχε μία προσωπικότητα με αντίστοιχο πολιτικό βάρος, γνώση της περιοχής και ισχυρές κοινωνικές αναφορές; Και αν την ίδια στιγμή αποφεύγεται και μια γενναία αλλαγή στη Γαλάζια Διοικούσα Θεσσαλονίκης, τότε αρχίζει κανείς να υποψιάζεται ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στις επιλογές, αλλά και στον πάγκο. Διότι όταν για τη Μακεδονία χρειάζεσαι ενίσχυση από την Πάτρα και για τη Θεσσαλονίκη επιμένεις στην ίδια συνταγή, κάτι μάλλον λείπει από το φυτώριο στελεχών. Και στην πολιτική, όπως και στο ποδόσφαιρο, όταν κοιτάζεις τον πάγκο και δεν βρίσκεις αλλαγή, δεν φταίει πάντοτε ο προπονητής…. ⚽

 «Δεν είναι οι τίτλοι που τιμούν τους ανθρώπους, αλλά οι άνθρωποι που τιμούν τους τίτλους».

Νικολό Μακιαβέλι, πολιτικός στοχαστής και διπλωμάτης.

Μετά τον Τρανό Χορό, το Τρανό Μαντρί

Πριν λίγες ημέρες είχαμε στη Σαμαρίνα τον Τρανό Χορό. Τώρα η ελληνική περιφέρεια, η οποία δεν αφήνει ποτέ μια καλή παράδοση να πάει χαμένη, μας χάρισε στη Λέσβο το Τρανό Μαντρί Μόνο που εδώ δεν πιάστηκαν χέρι χέρι. Πιάστηκαν από τα κάγκελα της υπομονής τους. 🐑

Οι κτηνοτρόφοι, εξουθενωμένοι από τον αφθώδη πυρετό, τις θανατώσεις ζώων και την αναμονή για αποζημιώσεις, συγκεντρώθηκαν έξω από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και τελικά μπήκαν στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου απαιτώντας απαντήσεις. Εκεί συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης και ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Θανάσης Καββαδάς.

Και κάπου εκεί τελείωσε η ημερήσια διάταξη και άρχισε η κτηνοτροφική άμεση δημοκρατία. Οι άνθρωποι δεν ήθελαν άλλες εισηγήσεις, παρουσιάσεις και διοικητική ποίηση. Ήθελαν να μάθουν πότε θα πληρωθούν, τι θα γίνει με το χαμένο εισόδημα και πώς θα ξαναστηθούν τα κοπάδια τους. Διότι ωραία είναι η τηλεδιάσκεψη, αλλά το πρόβατο, το άτιμο, δεν συνδέεται στο Teams. 🐏

Το αποτέλεσμα ήταν δύο παραιτήσεις. Η αντιπεριφερειάρχης Πρωτογενούς Τομέα Αναστασία Αντωνέλλη και ο επικεφαλής της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας δήλωσαν παραίτηση μέσα σε ένα κλίμα που μόνο συνεδρίαση Περιφερειακού Συμβουλίου δεν θύμιζε.

Οι Καρδερίνες της Φαιδράς, που πέταξαν μέχρι Μυτιλήνη και επέστρεψαν με ελαφρά ταχυκαρδία, μας μετέφεραν το συμπέρασμα, στη Σαμαρίνα οι πολιτικοί έφυγαν από τον Τρανό Χορό, στη Λέσβο οι αρμόδιοι έφυγαν από το Τρανό Μαντρί. Διαφέρει η χορογραφία, αλλά η μουσική είναι ίδια. Όταν η ύπαιθρος φτάνει να φωνάζει για να ακουστεί, κάποιος προηγουμένως έκανε πολύ καιρό πως δεν άκουγε. 🔔

Και το χειρότερο για την εξουσία είναι ότι τα πρόβατα μπορεί να έχουν αφθώδη πυρετό, αλλά οι κτηνοτρόφοι απέκτησαν πολιτικό πυρετό. Και αυτός δεν αντιμετωπίζεται με ΚΥΑ. 🌡️

«Η κόλαση είναι η αλήθεια που βλέπουμε πολύ αργά».

Τόμας Χομπς, Άγγλος φιλόσοφος

 Αφθώδης αδιαφορία στις πλάτες των κτηνοτρόφων

Ενώ στη Λέσβο η απελπισία των κτηνοτρόφων ξεχείλισε και το Περιφερειακό Συμβούλιο μετατράπηκε σε αρένα οργής, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μαργαρίτης Σχοινάς, αποδεικνύει ότι η διοικητική του δεινότητα εξαντλείται στο να επιδεικνύει πλήρη περιφρόνηση στην πραγματικότητα. Όπως τον ξεμπροστιάζει δημόσια ακόμα και ο βουλευτής της παράταξής του, Χαράλαμπος Αθανασίου, ο υπουργός επέδειξε τη μέγιστη αλαζονεία, δεν εφάρμοσε καν τις ρητές εντολές του ίδιου του πρωθυπουργού!!!, γράφοντας τις αποφάσεις της κυβέρνησης στα παλαιότερα των ευρωπαϊκών υποδημάτων του. 💥

Αντί να στείλει εσπευσμένα κτηνιάτρους, εξειδικευμένα συνεργεία και τα αναγκαία μέτρα προστασίας για να σωθεί το βιός των ανθρώπων, η απόλυτη προτεραιότητα του  Σχοινά ήταν να βρίσκεται στα εγκαίνια του Μετρό της Θεσσαλονίκης και να εκτελεί χρέη κοσμικού περιπατητή. Γιατί να λερώσει τις ατσαλάκωτες γραβάτες του στα λασπωμένα μαντριά της περιφέρειας, όταν μπορεί να μοιράζει χαμόγελα και να κάνει δημόσιες σχέσεις πάνω στις  ολοκαίνουργιες αποβάθρες του Μετρό; 🚇

Τα «κάστανα από τη φωτιά» και τις πέτρες της οργής  αφέθηκαν φυσικά στον υφυπουργό, που επιστρατεύτηκε ως το πρόθυμο αλεξικέραυνο για να μαζέψει τα ασυμάζευτα. Ο υπουργός μας διοικεί με την αλαζονεία και τη νωχελικότητα προστατευμένου γραφειοκράτη, θαρρώντας πως τα κοπάδια σώζονται με επικοινωνιακές σαπουνόφουσκες και οι επιδημίες καταπολεμούνται με πόζες στα κανάλια. Όταν η παραγωγή καταστρέφεται και οι πρωθυπουργικές αποφάσεις πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων για χάρη μιας φωτογραφίας, η στάση του υπουργού δεν είναι απλώς ανεπάρκεια  είναι μια χοντροκομμένη πρόκληση απέναντι στον ιδρώτα του βιοπαλαιστή. 📸

Νομίζουμε ότι εδώ ταιριάζει απόλυτα ένα ωραίο τραγούδι από τις Καρακάξες μας «Κραα, κραα, κραα…»

«Όταν το κοπάδι καίγεται, ο κακός βοσκός προβάρει κοστούμι για τα εγκαίνια.»

ΦΑΙΔΡΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΕΑ

«Το τίμημα του μεγαλείου είναι η ευθύνη».

Ουίνστον Τσόρτσιλ, Βρετανός πρωθυπουργός

Η Μελίνα και οι κουπονολόγοι

Υπάρχουν δύο σχολές κοινωνικής πολιτικής στην Ελλάδα. Η πρώτη είναι η γνωστή εθνική σχολή «θα το εξετάσουμε, θα το μελετήσουμε, θα το εξαγγείλουμε και βλέπουμε». Η δεύτερη, σαφώς πιο εξωτική για τα ελληνικά δεδομένα, είναι να κάνεις κάτι. Στη δεύτερη φαίνεται να έχει γραφτεί η Μελίνα Δερμεντζοπούλου, η οποία πήρε το χαρτοφυλάκιο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και, αντί να το χρησιμοποιεί ως ντεκόρ σε ημερίδες, το έχει βάλει να δουλεύει. 🍊

Η νέα δράση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας βάζει 1,8 εκατ. ευρώ στο τραπέζι και περίπου 4.000 προπληρωμένες κάρτες, με δυνατότητα να φτάσουν τις 4.500, ώστε άνθρωποι με αναπηρία να μπορούν να συμμετέχουν σε αθλητισμό, πολιτισμό και κοινωνικές δραστηριότητες. Και το ωραίο είναι ότι στο παιχνίδι μπαίνουν και σωματεία που χρόνια κάνουν πραγματική κοινωνική δουλειά, χωρίς φωτορυθμικά, κορδέλες και τρεις συμβούλους επικοινωνίας από πίσω. 🎭

Οι Καρδερίνες της Πορτοκαλέας, που ως γνωστόν έχουν αλλεργία στην κρατική κουπονολογία, παρατήρησαν και κάτι ακόμη. Η Δερμεντζοπούλου δεν εμφανίζεται μόνο όταν μυρίζει δελτίο Τύπου. Η Αντιπεριφέρεια της, έχει παρουσία σε ψυχική υγεία και εξαρτήσεις, στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης και σε ευρωπαϊκές δράσεις για την υγεία και την καινοτομία. Δηλαδή δουλειά με αρχή, μέση και αποτέλεσμα🐤

Και κάπου εδώ έρχεται αναπόφευκτα η σύγκριση με τη Δόμνα Μιχαηλίδου. Το υπουργείο της  έχει θεσπίσει από τον Μάρτιο νέο σύστημα επισιτιστικής βοήθειας 400 εκατ. ευρώ μέσω vouchers. Σωστό και αναγκαίο. Μόνο που στην Ελλάδα ανάμεσα στο «θεσπίζω» και στο «φτάνει στον δικαιούχο» μπορεί να χωρέσει άνετα μία ολυμπιακή τετραετία, δύο επιτροπές και ένα PowerPoint με βελάκια. Στο Υπουργείο της κατά τα φαινόμενα   ευδοκιμούν οι κουπονολόγοι, το νέο ελληνικό επιστημονικό είδος που μελετά επί μήνες πώς θα δώσει ένα κουπόνι σε κάποιον που το χρειάζεται σήμερα…….. 🍞

Η Μελίνα, λοιπόν, κερδίζει πόντους επειδή θυμίζει κάτι απλό που συχνά ξεχνά η πολιτική. Οι ευάλωτοι άνθρωποι δεν χρειάζονται άλλον έναν συμπαθή πρόλογο. Χρειάζονται πρόσβαση, συμμετοχή, αξιοπρέπεια και αποτέλεσμα. Τα υπόλοιπα είναι κοινωνική πολιτική με σελοφάν. 🎯

«Η δοκιμασία της προόδου μας δεν είναι αν προσθέτουμε στην αφθονία όσων έχουν πολλά, αλλά αν δίνουμε αρκετά σε όσους έχουν λίγα»

Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ, 32ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πού είναι το Χάρβαρντ, πού είναι το Γέιλ;

Η Ελλάδα κατάφερε πάλι να κάνει την ανώτατη εκπαίδευση επιθεώρηση. Εκεί που ετοιμαζόμασταν να γίνουμε Βοστώνη των Βαλκανίων, με campus, ξενόγλωσσα πτυχία και γονείς να προφέρουν το «university» με συγκίνηση, ήρθε το Συμβούλιο της Επικρατείας και τράβηξε χειρόφρενο. Τρεις άδειες μη κρατικών πανεπιστημίων, CITY College University of York,  Keele University και Anatolia College, ακυρώθηκαν μαζί με τα προγράμματα σπουδών τους, όχι επειδή το Σύνταγμα απαγορεύει τον θεσμό, αλλά επειδή η ελληνική διοίκηση έκανε εκείνο που γνωρίζει άριστα, μπέρδεψε τη μεγάλη μεταρρύθμιση με τον φάκελο που λείπει από το ντοσιέ. 🎓

Και κάπου εδώ ακούγεται από το υπερπέραν της ελληνικής τηλεόρασης η κυρία Ελισάβετ που θριάμβευσε ως ερμηνεύτρια στην  εκπομπή «Παρατράγουδα»  της Αννίτας Πάνια , σε νέα πανεπιστημιακή εκτέλεση:

«Πού είναι το Χάρβαρντ, πού είναι το Γέιλ,

στο ελληνικό το campus κάτι πήγε fail.

Πού είναι το York, πού είναι το Keele,

ήρθε το ΣτΕ και πάτησε delete». 🎤 και συμπληρώνουμε και τον  αυθεντικό στίχο

Που είναι ο Βάγκνερ που είναι ο Πουτσίνι

Κανένας τώωρα δεν έχει μείνει ,μόνο εσύυυυυυυυυυυ

Διότι οι ακυρώσεις δεν προέκυψαν από ιδεολογική μονομαχία με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Το ίδιο το ΣτΕ επανέλαβε ότι το θεσμικό πλαίσιο είναι συνταγματικό. Βρήκε όμως προβλήματα σε κτιριακούς ελέγχους, διαδικασίες πιστοποίησης και ακόμη και υπόνοια μεροληψίας σε επιτροπή αξιολόγησης. Δηλαδή το πανεπιστήμιο μπορεί να είναι ευρωπαϊκό, αλλά το χαρτί παραμένει απολύτως ελληνικό. Εν ολίγοις, φέραμε την Οξφόρδη στο αεροδρόμιο και ξεχάσαμε να βγάλουμε εγκαίρως την άδεια προσγείωσης. Η γνώση απογειώθηκε, η γραφειοκρατία όχι. 📚

Και ενώ το υπουργείο διαβεβαιώνει ότι κανένας φοιτητής δεν θα χάσει τη χρονιά του, κατατέθηκαν ήδη αιτήσεις ακύρωσης και για επτά ακόμη άδειες. Έτσι, πριν αποκτήσουμε Ivy League ( ένωση οκτώ ιστορικών πανεπιστημίων των βορειοανατολικών ΗΠΑ), αποκτήσαμε ελληνικό κισσό, τυλίγεται γύρω από νόμους, εγκρίσεις, επιτροπές και ΦΕΚ μέχρι να μη φαίνεται η πόρτα. 🍊

 «Η εκπαίδευση είναι το ισχυρότερο όπλο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο».

Νέλσον Μαντέλα

Το κράτος ακούει ακόμα κασέτα

Στην Ελλάδα του gov.gr, της τεχνητής νοημοσύνης και του 5G, υπάρχει ένα πράγμα που παραμένει ακλόνητο από το 1985, τα 80 ντεσιμπέλ. Η Υγειονομική Διάταξη Α5/3010/1985 όρισε τότε το όριο για τα καταστήματα με μουσική και η ρύθμιση του 2017 το διατήρησε. Σαράντα ένα χρόνια μετά, το κράτος έχει ψηφιοποιήσει τα πάντα, εκτός από τα αυτιά του. Ακόμη ακούει με κασέτα BASF. 🔊

Στο μεταξύ, η τεχνολογία του ήχου άλλαξε πλανήτη. Ψηφιακοί ενισχυτές, καλύτερα ηχεία, περιοριστές έντασης, μελέτες ακουστικής και ηχομόνωσης. Όμως η νομοθεσία στέκεται φρουρός στα 80, λες και το ογδοηκοστό πρώτο ντεσιμπέλ είναι μέλος εγκληματικής οργάνωσης. Στα 80 είσαι επιχειρηματίας ,στα 81 αποκτάς ποινικό ενδιαφέρον. 🚓

Και τότε ξεκινά η κρατική συμφωνική. Αστυνομικοί, περιπολικό, δικογραφία, εισαγγελέας, δικαστήριο και εργατοώρες, επειδή κάπου ένα μπάσο απέκτησε φιλοδοξίες. Φυσικά ο γείτονας πρέπει να προστατεύεται. Άλλο όμως πραγματική όχληση και άλλο να αντιμετωπίζεται ένας αριθμός του 1985 σαν τις Δέκα Εντολές.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, στο πρότυπο ασφαλούς ακρόασης για χώρους και εκδηλώσεις, προβλέπει όριο 100 dB  δεκαπενταλέπτου με μέτρα προστασίας. Άρα η λύση δεν είναι η ασυδοσία. Είναι ένας νέος επιστημονικός κανόνας, με 90 ντεσιμπέλ όπου επιτρέπεται τεχνικά, περιοριστές, ηχομόνωση και έλεγχο της όχλησης προς τα έξω. 🎚️

Γιατί οι νόμοι υπάρχουν για να υπηρετούν την κοινωνία, όχι για να τους υπηρετεί η κοινωνία επειδή κάποτε τυπώθηκαν σε ΦΕΚ. Αν η τεχνολογία προχώρησε σαράντα χρόνια και ο νόμος έμεινε στο 1985, τότε το πρόβλημα δεν είναι ότι η μουσική παίζει δυνατά. Είναι ότι το κράτος δεν ακούει καθόλου. 🍊

«Χωρίς μουσική, η ζωή θα ήταν ένα λάθος»

 Φρίντριχ Νίτσε, φιλόσοφος

Η Μοδιάνο και η guest list

Με το καλό να ανοίξει ξανά η Αγορά Μοδιάνο και, κυρίως, με το καλό να πετύχει. Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται μια ζωντανή αγορά στο κέντρο της και όχι ακόμη ένα πανέμορφο κτίριο που θα το θαυμάζουμε στις φωτογραφίες και θα το αποφεύγουμε στο ταμείο. Η νέα διαχείριση δείχνει να έχει δουλέψει σοβαρά το προϊόν, τη γαστρονομική ταυτότητα και τη σύνδεση του πρωτογενούς εμπορίου με την εστίαση. Άλλωστε μιλάμε για ιστορικό κτίριο του 1925 και εγχείρημα που απασχολεί περίπου 250 ανθρώπους. Μέχρι εδώ, χειροκρότημα. 👏

Στην επικοινωνία, όμως, κάποιος πάτησε την ..μπανανόφλουδα . Πριν ακόμη ανοίξει η αγορά στο κοινό, επιλέχθηκε πρόσβαση και παρουσίαση σε συγκεκριμένα μέσα, αντί για ένα οργανωμένο pre opening στο οποίο θα καλούνταν ισότιμα τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Σε ένα τόσο μεγάλο πρότζεκτ, που φιλοδοξεί να ξαναγίνει σημείο αναφοράς ολόκληρης της Θεσσαλονίκης, η ενημέρωση δεν μπορεί να θυμίζει τραπέζι με κρατήσεις. «Εσείς μέσα, εσείς απέξω και για τους υπόλοιπους θα σας ενημερώσουμε». 🥂

Δεν είναι έγκλημα, είναι όμως επικοινωνιακό αυτογκόλ πριν ακόμη αρχίσει ο αγώνας. Διότι όταν ζητάς από μια πόλη να αγκαλιάσει ένα εγχείρημα, καλό είναι να μην ξεκινάς χωρίζοντας τους ανθρώπους που την ενημερώνουν σε εκλεκτούς και λοιπούς συγγενείς. Η εξωστρέφεια δεν γίνεται με guest list. 📝

Ας θεωρηθεί, λοιπόν, ένα πρώτο φάουλ και ας μείνει εκεί. Η Μοδιάνο έχει μεγαλύτερα στοιχήματα μπροστά της, κυρίως τις τιμές, την επισκεψιμότητα και το αν θα γίνει πραγματικά καθημερινός χώρος των Θεσσαλονικέων. Μακάρι να πετύχει. Γιατί η πόλη χρειάζεται μια καλή αγορά, όχι άλλη μία καλή δημόσια σχέση.

«Υπάρχει μόνο ένα πράγμα χειρότερο από το να μιλούν για σένα. Να μη μιλούν για σένα».

Όσκαρ Ουάιλντ, Ιρλανδός συγγραφέας και θεατρικός συγγραφέας

 ΟΑΣΘ, μετά τις 12το βράδυ….. περπάτα!

Στη Θεσσαλονίκη η δημόσια συγκοινωνία έχει αποκτήσει μια περίεργη μεταφυσική ιδιότητα, μετά τα μεσάνυχτα εξαφανίζεται. Όχι παντού, βεβαίως. Προς αεροδρόμιο υπάρχει η 01Ν, διότι προφανώς ο ταξιδιώτης με βαλίτσα θεωρείται ανθρώπινο ον, ενώ ο σερβιτόρος που σχολάει στη μία θεωρείται νυχτόβιο θηλαστικό με ανεπτυγμένο ένστικτο προσανατολισμού. 🚌

Ο εργαζόμενος που δουλεύει στο κέντρο και μένει στον Εύοσμο, στη Σταυρούπολη, στην Πολίχνη ή γενικότερα στις δυτικές συνοικίες, τελειώνει τη βάρδια και αρχίζει το τηλεπαιχνίδι «Πώς θα γυρίσω σπίτι;». Επιλογή πρώτη, ταξί. Επιλογή δεύτερη, συνάδελφος με αυτοκίνητο. Επιλογή τρίτη, προσευχή στον Άγιο Δημήτριο. Αν δουλεύεις σε εστιατόριο, μπαρ, ξενοδοχείο ή κουζίνα του κέντρου, ένα κομμάτι του μεροκάματου αποχαιρετά συγκινημένο την τσέπη σου και εγκαθίσταται στο ταξίμετρο. 🚕

Το πιο φαιδρό είναι ότι η λύση έχει ήδη δοκιμαστεί. Τον Δεκέμβριο του 2025 μπήκαν πιλοτικά σε 24ωρη λειτουργία, μεταξύ άλλων, οι γραμμές 27 και 32 προς δυτικές περιοχές. Και, ω του θαύματος, τα λεωφορεία δεν έλιωσαν, οι οδηγοί δεν μεταμορφώθηκαν σε κολοκύθες και η Θεσσαλονίκη δεν έπεσε στον Θερμαϊκό. Άρα γίνεται. 🎃

Δεν ζητά κανείς λεωφορείο κάθε πέντε λεπτά με σαμπάνια και βιολιστή. Δυο τρία σταθερά δρομολόγια μέχρι τις δύο είναι αναγκαία, ώστε ο άνθρωπος που σερβίρει, μαγειρεύει και καθαρίζει στο κέντρο να μπορεί να επιστρέφει σπίτι χωρίς να παραδίδει το μεροκάματο στο ταξί.

Και τώρα που ο ΟΑΣΘ απέκτησε νέα διοίκηση, ας ευχηθούμε να βάλει και τούτο στα πρώτα της δρομολόγια. Διότι αναβάθμιση δεν είναι μόνο καινούργια λεωφορεία και ηλεκτροκίνηση. Είναι να θυμάσαι ότι μέσα στο λεωφορείο πρέπει να υπάρχει και επιβάτης. Και κατά προτίμηση να μπορεί να το βρει πριν ξημερώσει. 🍊

«Μια προηγμένη πόλη δεν είναι εκείνη όπου ακόμη και οι φτωχοί χρησιμοποιούν αυτοκίνητο, αλλά εκείνη όπου ακόμη και οι πλούσιοι χρησιμοποιούν δημόσια συγκοινωνία»

Enrique Peñalosa, πρώην δήμαρχος της Μπογκοτά και πολεοδόμος.