Η ΠΟΛΗ-τιστική ατζέντα του TheOpinion
Θεάματα για να παρακολουθήσεις στη Θεσσαλονίκη, από 25 έως 31 Μαΐου.
theopinion 
Μία εβδομάδα ακριβώς πριν υποδεχτούμε επίσημα το καλοκαίρι και η ΠΟΛΗ-τιστική ατζέντα του TheOpinion μεταφερθεί κατά κύριο λόγο στους ανοιχτούς θεατρικούς και μουσικούς χώρους —με τους διαγωνισμούς για τις προσκλήσεις να ξεκινούν από σήμερα— σου προτείνουμε:
Θεατρική Σκηνή
- Θέατρο ΑΜΑΛΙΑ
“THE EFFECT” της Lucy Prebble, ένα πείραμα για τέσσερις ανθρώπους ερωτευμένους και θλιμμένους | Μετάφραση: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης | Σκηνοθεσία: Ανδρέας Παράσχος | 28 έως 30 Μαΐου
Ένα επιστημονικό θρίλερ που αγγίζει, με βαθιά ανθρωποκεντρικό τρόπο, καίρια ερωτήματα γύρω από την ψυχική υγεία, τα ηθικά όρια της ιατρικής, την ταυτότητα και τoν έρωτα.
Η ιστορία ξεδιπλώνεται στο πλαίσιο μιας κλινικής δοκιμής ενός νέου αντικαταθλιπτικού φαρμάκου, στην οποία συμμετέχουν δύο νεαροί εθελοντές, η Κόνι και ο Τρίσταν. Όσο η δοσολογία αυξάνεται, ο έρωτάς τους φουντώνει, γεννώντας αμφιβολίες τόσο στους ίδιους όσο και στους ψυχιάτρους που τους παρακολουθούν: ο έρωτάς τους είναι αληθινός ή παρενέργεια της φαρμακευτικής ουσίας που τους χορηγείται;
Παράλληλα με τη σύνδεση των δύο εθελοντών, εκτυλίσσεται και η σύγκρουση ανάμεσα στους ψυχιάτρους που ελέγχουν το πείραμα. Η Λόρνα αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα τη φαρμακευτική παρέμβαση και προβληματίζεται για τα ηθικά όρια της επιστήμης. Για τον Τόμπι, αντίθετα, «αγάπη είναι η φαρμακευτική αγωγή» και ο ανθρώπινος νους ένα σύστημα που μπορεί —και πρέπει— να ρυθμιστεί.
Όταν το πείραμα ξεφεύγει από τον έλεγχό τους, η επαγγελματική τους αντιπαράθεση μετατρέπεται σε σύγκρουση εξουσίας και, τελικά, κοσμοθεωρίας: πού τελειώνει η επιστήμη και πού ξεκινά η ανθρώπινη εμπειρία;
- Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ
«LACRIMOSA Ή ΤΟ ΑΠΕΠΡΩΤΟ» του Θανάση Τριαρίδη | Δραματουργική επεξεργασία: Δανάη Δημοπούλου, Χρήστος Καρασαββίδης | Σκηνοθεσία: Χρήστος Καρασαββίδης | 29 έως 31 Μαΐου
Το Lacrimosa είναι ένα από τα πιο αιχμηρά και συγκλονιστικά έργα του Θανάση Τριαρίδη.
Στην «καρδιά» του βρίσκεται η ανθρώπινη απελπισία και η αδυναμία να συμφιλιωθούμε με το κακό που μας περιβάλλει και μας κατοικεί. Ο τίτλος, δανεισμένος από τη νεκρώσιμη ακολουθία του Μότσαρτ, γίνεται αφετηρία για μια παράσταση που αγγίζει το ανείπωτο: το πένθος, την ενοχή, την οδύνη και την ελπίδα που αναδύεται μέσα από τη σκοτεινότερη στιγμή.
Στο Lacrimosa, η γλώσσα γίνεται σπαρακτική μουσική, ένας ύμνος στην αδυναμία και, ταυτόχρονα, μια κραυγή ενάντια στη λήθη.
- Θέατρο Τ
«ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΟΡΕΥΟΥΝ» του Καταλανού συγγραφέα Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ ι Ζουρνέτ, με την Έφη Σταμούλη και τη Σοφία Βούλγαρη | Σκηνοθεσία: Γλυκερία Καλαϊτζή | 29 έως 31 Μαΐου
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται δυο γυναίκες που δεν μοιάζουν σε τίποτα εκτός από ένα: καμιά τους δεν είναι διατεθειμένη να ζήσει τη ζωή που της έχουν προδιαγράψει οι άλλοι.
Από τη μία πλευρά, μια ηλικιωμένη γυναίκα με έντονη προσωπικότητα, χιούμορ, αδυναμία στα κόμικς και πείσμα να διατηρήσει την αυτονομία της. Από την άλλη, μια νεότερη γυναίκα που κουβαλά απώλειες, σιωπές και μια εσωτερική κόπωση που επηρεάζει τη στάση της απέναντι στη ζωή. Ανάμεσά τους, γνώριμες, «καλοπροαίρετες» αποφάσεις τρίτων που πάντα «ξέρουν καλύτερα».
Κάπως έτσι, ξεκινά μια αναπάντεχη σχέση. Η μία αρνείται να γίνει η γιαγιά που της επιβάλλουν. Η άλλη δεν θυμάται πότε σταμάτησε να θέλει.
Δυο γυναίκες, δυο κόσμοι, δυο μοναξιές που αποκαλύπτονται, συγκρούονται και τελικά συντονίζονται, βρίσκοντας τον δικό τους ρυθμό και τα βήματα για να χορέψουν μαζί.
Γλυκερία Καλαϊτζή στο TheOpinion: «Το θέατρο, για μένα, πρέπει να είναι ένα θέατρο για όλους»
Έφη Σταμούλη: «Δεν επενδύουμε στον σύγχρονο πολιτισμό. Μας αρκούν οι αρχαιότητες»
- Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης
«ΗΘΟΠΟΙΟΣ (ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΝ!)» σε κείμενο & σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλάκου, στο πλαίσιο της Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της Πόλης | 25 έως 27 Μαΐου
Πρόκειται για την ιστορία ενός νεαρού και ενός καθόλου νεαρού ηθοποιού. Η φιλία τους —ή και όχι— ξεκινάει και τελειώνει πίσω από τις κουίντες, μέσα σε πρόβες, σε ποτά μετά τις παραστάσεις. Το έργο μιλάει για θεατρικές αξίες που σιγά σιγά χάνονται.
Τι διεκδικεί το θέατρο σήμερα; Τι ανέχεται;
Ποια είναι η απόσταση ανάμεσα σε έναν πετυχημένο ηθοποιό μιας παλαιότερης γενιάς με τη σημερινή νέα φωνή των καλλιτεχνών;
Η επιτυχία κρατάει για πάντα; Υπάρχει ελπίδα για όνειρα στους σύγχρονους ταχείς ρυθμούς που επιβάλλει η βιομηχανία του θεάματος;
Το θέατρο αναζητά ανθρώπους με ενσυναίσθηση, ευαίσθητους, αλλά, παράλληλα, με «σκληρό στομάχι».
Ηθοποιός. Προσέξτε, μην του λέτε πολλά, είναι εύθραστος.
«Ηθοποιός (Προσοχή Εύθραυστον!)»: Ένα έργο για τη διάψευση των προσδοκιών
«ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ/ NATION IN PROGRESS», στο πλαίσιο της Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της Πόλης | Δραματουργική σύνθεση: yapi21 | Σκηνοθεσία: Παντελής Μπακατσέλος | 30 & 31 Μαΐου
Αποθήκη. Κούτες. Μετακόμιση, σκόνη, περιτυλίγματα. Τέσσερις μεταφορείς τακτοποιούν τα συστατικά του έθνους, όπως τα παλιά έπιπλα στη διάρκεια μιας ανακαίνισης.
Μέσα από τις κούτες δραπετεύουν ιστορίες, αντικείμενα, μύθοι χαραγμένοι στο υποσυνείδητό μας, παρανοήσεις, το Φιλότιμο, το Μεράκι, η ματωμένη σημαία του Πολυτεχνείου, το σουβλάκι. Αυτά που συνδέουν τους ανθρώπους που ζουν σε αυτόν τον τόπο.
Τους τουρίστες και τις φοιτήτριες στο εξωτερικό που ακούν ελληνικά και γυρνάνε το κεφάλι. Τα παιδιά των Γεωργιανών, των Πακιστανών και των Σενεγαλέζων στη Βικτώρια που συνεννοούνται στα ελληνικά, όταν παίζουν μπάλα.
Κι εμάς τους ίδιους, που, όσο το πλοίο βουλιάζει, αναζητούμε έναν νέο Εθνικό Ύμνο, μια νέα Μεγάλη Ιδέα που θα μας κρατήσει στην επιφάνεια μέχρι να διαλυθούν όλα.
- Καφενείο «Η Πρίγκηπος»
«ΙΠΠΗΣ meta», σε διασκευή & σκηνοθεσία Δαμιανού Κωνσταντινίδη | 26 & 27 Μαΐου
Μια πολιτική αλληγορία: δυο δούλοι, παραγκωνισμένοι από έναν τρίτο που έχει την εύνοια του κυρίου τους και τους κακομεταχειρίζεται, βρίσκουν έναν τέταρτο, χειρότερο, που αναμετριέται μαζί του, τον κερδίζει και τον αντικαθιστά στην καρδιά και την υπηρεσία του αφεντικού.
Με τους Ιππείς που του φέρνουν το πρώτο βραβείο στα Λήναια, το 424 π.Χ., ο Αριστοφάνης στρέφεται κατά του ισχυρότερου, μετά τον θάνατο του Περικλή, άνδρα των Αθηνών και αρχηγού της φιλοπόλεμης μερίδας, Κλέωνα, που παρουσιάζεται ως φαύλος και ποταπός δημαγωγός. Του λαού, που προσωποποιείται σ’ έναν ξεμωραμένο ευεπίφορο γέρο, τον Δήμο. Των «ατελειών» του δημοκρατικού πολιτεύματος, που επιτρέπουν την άνοδο στην εξουσία των πιο αισχρών υποκειμένων. Της γενικευμένης διαφθοράς και ασυδοσίας.
Το έργο, που αφορμάται από την αντίληψη ότι «τον κακό πολιτικό τον διώχνεις μόνο μ’ έναν χειρότερο», προσφέρεται σε δύο τουλάχιστον αναγνώσεις: η μία συμφωνεί με το γράμμα της κωμωδίας και δέχεται ότι ο χειρότερος μπορεί να βελτιώσει την άθλια κατάσταση (καθ’ υπόδειξή του, ο γερο-Δήμος ξανανιώνει μετά από βράσιμο). Η άλλη δυσπιστεί και υπογραμμίζει τον σαρκασμό —άρα την απελπισία— που ενέχει μια τέτοια απίθανη αναμόρφωση.
Το γέλιο συναντά τον πυρήνα του, παρόμοιο μ’ εκείνον της τραγωδίας: την οντολογική αγωνία. Κι ο Αριστοφάνης δικαιώνεται ως μέγας ποιητής.
- Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
«ΜΙΑ ΖΩΗ – Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΜΙΑΣ ΜΟΔΙΣΤΡΑΣ» του Πέτρου Ζούλια, με τη Νένα Μεντή | Βασιλικό Θέατρο, 27, 29 έως 31 Μαΐου
Μια ηλικιωμένη μοδίστρα έρχεται αντιμέτωπη με κομμάτια της ζωής της, καθώς μαζεύει ρούχα από το ατελιέ της για να μετακομίσει.
Η προσωπική της ιστορία συναντά κομμάτια από την ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας. Μόνιμη συντροφιά στο ταξίδι των αναμνήσεών της, τα τραγούδια που σημάδεψαν γεγονότα και στιγμές της πορείας της.
Ένας ύμνος στον καθημερινό άνθρωπο που αναπολεί πώς έζησε και αγωνιά πώς θα συνεχίσει να ζει σε έναν κόσμο που γρήγορα και άγρια αλλάζει.
Νένα Μεντή στο TheOpinion: «Το θέατρο μου δίνει παράταση, μου δίνει ζωή»
7ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΑΣΟΥΣ | από 28 Μαΐου
Με τη συμμετοχή σημαντικών καλλιτεχνών της διεθνούς σκηνής, η φετινή διοργάνωση στρέφεται σε ένα επίκαιρο και ουσιαστικό ερώτημα: πώς μπορούμε να συνδεθούμε πραγματικά μεταξύ μας και να παραμείνουμε σε σχέσεις, κοινότητες και κοινωνίες, μέσα σε συνθήκες πίεσης και αστάθειας;
- Σύγχρονο Καλλιτεχνικό Καφενείο «Σαμποτάζ»
«Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΟΥ ΜΠΟΤΙΤΣΕΛΙ» της Ροδής Στεφανίδου | Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σπορίδης | 31 Μαΐου
Με αφορμή τον εμβληματικό πίνακα του Σάντρο Μποτιτσέλι «Η Γέννηση της Αφροδίτης», η συγγραφέας, Ροδή Στεφανίδου, δημιουργεί έναν σύγχρονο θεατρικό μονόλογο. Συνθέτει το πορτρέτο μιας γυναίκας γεμάτο αλήθεια, αυτοσαρκασμό και ευαισθησία.
Η Έλλη είναι ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας. Ένα κορίτσι που μπορεί να συναντήσεις σε ένα καφέ ή στον δρόμο. Ενώ περνά τη μία δυσκολία μετά την άλλη, αυτοσαρκάζεται και γελά με τις αποτυχίες της. Πίσω, όμως, από το χιούμορ, κρύβεται μια βαθιά ανάγκη: να μοιραστεί. Να ακουστεί. Να λυτρωθεί.
Μια σύγχρονη «Αφροδίτη» όχι γεννημένη από τον αφρό της θάλασσας, αλλά από τα συντρίμμια των εμπειριών της. Μια γυναίκα που παλεύει να σταθεί ξανά όρθια, διεκδικώντας τον χώρο και τη φωνή της.
Το κωμικό συναντά το τραγικό. Η παιδική πληγή από τους γονείς της. Ο μεγάλος έρωτας που κατέληξε σε εξαπάτηση. Οι διαψεύσεις, οι αναποδιές, οι μικρές και μεγάλες καταρρεύσεις. Και στο τέλος, τι;
- Artbox Fargani Theater
«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ» από την ομάδα Dulcinea, σε σκηνοθεσία Άννας Μαρίας Ιακώβου | 25 & 26 Μαΐου
Το έργο συνομιλεί με το διήγημα του Άντον Τσέχοφ «Ο θάνατος ενός δημοσίου υπαλλήλου» και μεταφέρει τον πυρήνα του στον σύγχρονο κόσμο, εκεί όπου η κοινωνική απαξίωση και η ενοχή του καλλιτέχνη έχουν, πλέον, εσωτερικευτεί.
Στο δραματουργικό υλικό της παράστασης ενσωματώνονται, επίσης, θεατρικές διασκευές των διηγημάτων του Άντον Τσέχοφ Ο Πιανίστας» και «Στο Νεκροταφείο».
Αντλώντας από τη σκέψη του Theodor W. Adorno, η παράσταση προσεγγίζει την τέχνη ως πεδίο κοινωνικής ενοχής: το «λαμπερό θέαμα» συχνά οικοδομείται πάνω στην ανασφάλεια, στην έκθεση και στη ματαιότητα εκείνων που το παράγουν.
Δύο ηθοποιοί, ένας μουσικός και μία δημόσια υπάλληλος συνθέτουν ένα θέατρο που σταδιακά καταρρέει, μέσα από σκηνικές εικόνες που παραπέμπουν στην αισθητική των κλόουν και των παλιών μπουλουκιών.
Μια παράσταση για τη μικρή, καθημερινή απαξίωση που γίνεται εσωτερική καταδίκη.
Παιδική Θεατρική Σκηνή
- Θέατρο ΑΘΗΝΑΙΟΝ
«ΕΛΜΕΡ Ο ΠΑΡΔΑΛΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ» | Κείμενα & Στίχοι: Παύλος Μητσόπουλος | Σκηνοθεσία: Ιωάννα Γεωργαντά | 30 Μαΐου
Οι ελέφαντες απολαμβάνουν ένα πρωινό στη δροσιά της ζούγκλας. Ξαφνικά, μια δυνατή βροχή ξεκινάει!
Δεν πτοούνται, χαίρονται περισσότερο κι ευχαριστιούνται τη δροσιά της βροχής. Μα, τι συμβαίνει; Ένας ελέφαντας «ξεβάφει». Είναι ο Έλμερ!
Ο Έλμερ είχε βαφτεί γκρι για να μην ξεχωρίζει από τους άλλους ελέφαντες… Γιατί ο Έλμερ απέκρυψε τη μοναδικότητα των χρωμάτων του;
Η βροχή σύντομα θα σταματήσει. Το ουράνιο τόξο θα ξεπροβάλει. Ωωω! Κάτι τρομερό συμβαίνει. Το ουράνιο τόξο έχει χάσει τα χρώματά του. Είναι, πλέον, γκρι.
Οι ελέφαντες το κοιτάνε σαστισμένοι και ανήσυχοι. Ο Έλμερ παίρνει την πρωτοβουλία: «Θα πάμε να βρούμε την αρχή του ουράνιου τόξου και θα του δώσω εγώ τα χρώματά μου. Έτσι, θα ξαναγίνει πολύχρωμο!». Ο ξάδελφος Γουίλι συμφωνεί να τον ακολουθήσει μέχρι την άκρη της ζούγκλας. Η περιπέτεια ξεκινάει!
«ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΡΚΑ» | Κείμενο: Εύα Ιεροπούλου | Σκηνοθεσία & Μουσική διδασκαλία: Νεφέλη Μπραβάκη | 31 Μαΐου
Μια όμορφη κι ευαίσθητη ιστορία για ένα παγκάκι, που δεν θέλει να μένει καρφωμένο στην ίδια, πάντα, θέση. Ονειρεύεται να γίνει κάτι άλλο. Κατά προτίμηση… βάρκα, για να γυρίσει όλο τον κόσμο.
Το προσπαθεί. Και, τελικά, καταφέρνει όχι να αρμενίσει, αλλά να βουλιάξει στον βυθό. Εκεί, έρχεται αντιμέτωπο με μια διαφορετική πραγματικότητα, που το βοηθά να δει με άλλα μάτια την παλιά του ζωή και τη δική του ταυτότητα.
Θα επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε; Θα συνειδητοποιήσει ποια είναι, τελικά, η δική του ταυτότητα;
- Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης
«ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ» της Lidia Brankovic | Θεατρική διασκευή: Βασίλης Αραμπατζής, Χριστόφορος Χριστοφορίδης | Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Χριστοφορίδης | 31 Μαΐου
«Κάθε μέρα είναι διαφορετική στο Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων, γιατί και τα συναισθήματα διαφέρουν»…
Ο Λουκάς, ο πρωταγωνιστής μας, έχει ένα μικρό πρόβλημα όταν ξαφνικά ξυπνάει στο δικό του Ξενοδοχείο Συναισθημάτων. Εκεί, κατοικούν ο Θυμός και η Λύπη· ο πρώτος φωνάζει δυνατά, τραντάζοντας το δωμάτιο, ενώ η δεύτερη ψιθυρίζει απαλά και πλημμυρίζει με τα δάκρυά της το μπάνιο. Δίπλα τους ο Φόβος, γεμάτος γκάφες και φοβίες.
Η Ελπίδα και η τολμηρή Ρεσεψιονίστ θα βοηθήσουν τον Λουκά να τα καταφέρει. Κι όταν έρχεται η Αγάπη, το ξενοδοχείο γεμίζει φως και γέλιο.
+1 Παρουσίαση
ΠαΤάρι #6: “DEFINE BRUTAL” | Σύγχρονο Καλλιτεχνικό Καφενείο «Σαμποτάζ», 29 Μαΐου
Το ΠαΤάρι #6 επιστρέφει με θέμα “DEFINE BRUTAL” και σε ματζέντα απόχρωση!
Την ίδια βραδιά, θα παρουσιαστεί το συλλογικό βιβλίο μελών της συντακτικής ομάδας του ΠαΤαριού, «Αν μιλούσαμε, θα μελαγχολούσαμε: ιστορίες χρώματος», από τις Εκδόσεις Τρι.Ενα Πολιτισμού. Μια διπλή παρουσίαση για τα χρώματα του έρωτα, τα χρώματα της βίας.
Το ΠαΤάρι συναντά τις ιστορίες χρώματος και το “DEFINE BRUTAL” γίνεται αφορμή να μιλήσουμε για όσα αφήνουν το σημάδι τους και χρωματίζουν τις ζωές μας.
Για το βιβλίο θα μιλήσει ο Γιώργος Φράγκογλου, ενώ κείμενα θα διαβάσουν ηθοποιοί του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Σου υπενθυμίζουμε ότι στον επίσημο λογαριασμό του TheOpinion στο instagram κληρώνουμε προσκλήσεις, για να απολαμβάνεις τις θεατρικές και μουσικές παραστάσεις με τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Μέχρι την επόμενη φορά, καλή θέαση/ακρόαση!