7ο Διεθνές Φεστιβάλ Δάσους: Με σύνθημα την ενότητα, τη φιλία και τον διάλογο ξεκινάει στη Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ)

Από τις 28 Μαΐου έως τις 12 Ιουνίου, η Θεσσαλονίκη μετατρέπεται ξανά σε σημείο συνάντησης της σύγχρονης διεθνούς θεατρικής δημιουργίας, με το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Δάσους του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος να επιστρέφει με θεματικό άξονα τη σύνδεση και τη φιλία.

Με κεντρικό σύνθημα «STAY WITH IT», η φετινή διοργάνωση επιχειρεί να απαντήσει σε ένα από τα πιο επίκαιρα ερωτήματα της εποχής: πώς μπορούμε να παραμείνουμε κοντά ο ένας στον άλλον, σε έναν κόσμο που μοιάζει διαρκώς πιο αποστασιοποιημένος και εύθραυστος.

Το φεστιβάλ, που υλοποιείται με χρηματοδότηση μέσω του Προγράμματος «Κεντρική Μακεδονία» του ΕΣΠΑ από ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους, φιλοξενεί έξι παραστάσεις σύγχρονου θεάτρου από την Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βραζιλία και το Μεξικό, ενώ πλαισιώνεται από συζητήσεις, εργαστήρια και lecture performances στους χώρους του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του προγράμματος, οι διοργανωτές στάθηκαν ιδιαίτερα στη φιλοσοφία της φετινής διοργάνωσης, που επιχειρεί να μετατρέψει το θέατρο σε τόπο ουσιαστικής συνάντησης.

Η δραματουργός, συγγραφέας και σκηνοθέτιδα Tine Milz, μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής, εξήγησε πως το κοινό νήμα όλων των παραστάσεων αναδύθηκε σχεδόν οργανικά κατά τη διαδικασία επιλογής τους. Όπως ανέφερε, «είναι πολύ σημαντικό να επικεντρωθούμε στη σύνδεση που έχουμε, γι’ αυτό και διαλέξαμε αυτά τα έργα με βάση τη φιλία και τη σύνδεση. Το κοινό θα μπορεί να ξανασυνδεθεί με τις τέχνες και με το θέατρο». Η ίδια τόνισε ότι καθώς συγκεντρώνονταν οι έξι παραγωγές, αναδείχθηκε φυσικά το κοινό θέμα της επανασύνδεσης.

Στο ίδιο πλαίσιο, η Milz υπογράμμισε ότι το φεστιβάλ παρακολουθεί «πώς μπορεί η σύνδεση να εξακολουθεί να γίνεται πράξη υπό αυτές τις συνθήκες. Πώς η φιλία μπορεί να επιμένει – ως μια μορφή τού να μένουμε ο ένας με τον άλλο. Ως μια άρνηση να αποσυρθούμε». Ο ομότιμος καθηγητής θεατρολογίας του ΑΠΘ και μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής, Σάββας Πατσαλίδης, σημείωσε πως το Φεστιβάλ Δάσους έχει επιλέξει συνειδητά να κινηθεί εκτός της λογικής των «μεγάλων ονομάτων» και των εύκολων επιλογών. «Το φεστιβάλ δεν βασίζεται στα κραυγαλέα ονόματα. Είναι ένα φεστιβάλ με ρίσκο. Δεν αρχίσαμε αυτόν τον θεσμό για να ακολουθούμε το Φεστιβάλ Αθηνών. Ακολουθήσαμε έναν δρόμο πιο λοξό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως εξήγησε, στόχος της επιτροπής ήταν να αναζητήσει έργα που συνομιλούν με τις αγωνίες της εποχής και την ανάγκη επανασύνδεσης. «Κάθε παράσταση είναι ιδιαίτερη και ευθυγραμμίζεται με τους καιρούς μας. Αναζητήσαμε παραστάσεις που να ταυτίζονται με την επανασύνδεση. Επιχειρήσαμε να φέρουμε καλλιτέχνες από χώρες που δεν μας είναι τόσο γνωστές, όπως το Μεξικό», είπε, επισημαίνοντας παράλληλα τις δυσκολίες παραγωγής και τις περιορισμένες δυνατότητες του θεσμού. Παρά τα εμπόδια, εμφανίστηκε αισιόδοξος για τη φετινή ανταπόκριση του κοινού, υπενθυμίζοντας ότι «πέρυσι ήταν η καλύτερη χρονιά από πλευράς προσέλευσης κόσμου».

Από την πλευρά της, η Αμαλία Κοντογιάννη από το Τμήμα Καλλιτεχνικού Έργου και Δραματολογίου του ΚΘΒΕ, στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της συμπερίληψης και της προσβασιμότητας. Όπως τόνισε, βασικός στόχος της διοργάνωσης είναι «να έχουμε όσες περισσότερες ομάδες κοινού γίνεται», δίνοντας έμφαση στις ανοιχτές και δωρεάν δράσεις του προγράμματος. Αναφέρθηκε επίσης στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η διοργάνωση, λέγοντας πως «πρόκληση είναι ο μικρός προϋπολογισμός», ενώ υπογράμμισε τη στενή συνεργασία του φεστιβάλ με το Τμήμα Θεάτρου του ΑΠΘ.

Παραστάσεις με πολιτικό και προσωπικό αποτύπωμα

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ ανοίγει στις 28 Μαΐου με το «Mi madre y el dinero» του Μεξικανού δημιουργού Anacarsis Ramos, ο οποίος ανεβαίνει στη σκηνή μαζί με τη μητέρα του, Josefina Orlaineta, καταγράφοντας τη διαδρομή μιας γυναίκας που χρειάστηκε να ασκήσει περισσότερα από σαράντα επαγγέλματα για να επιβιώσει. Πρόκειται για μια παράσταση-ντοκουμέντο με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία, που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και τη βαθιά κοινωνική παρατήρηση.

Την ίδια ημέρα, ο Βρετανός Tim Crouch παρουσιάζει το «Truth’s a Dog Must to Kennel», έναν μονόλογο με στοιχεία stand-up comedy, εμπνευσμένο από τον Τρελό του «Βασιλιά Ληρ». Μέσα από τη φιγούρα ενός χαρακτήρα που εξαφανίζεται μυστηριωδώς από το έργο του Σαίξπηρ, ο Crouch εξερευνά την κρίση του σύγχρονου θεάτρου και τη σχέση σκηνής και κοινού.

Ξεχωριστή θέση στο πρόγραμμα έχει και το «Die Hundekot-Attacke» της γερμανικής κολεκτίβας Wunderbaum, που βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό επίθεσης με ακαθαρσίες σκύλου εναντίον θεατρικού κριτικού. Με σατιρική διάθεση και ψευδο-ντοκιμαντερίστικη φόρμα, η παράσταση κινείται διαρκώς ανάμεσα στη μυθοπλασία και την πραγματικότητα.

Στο «MONGA», η Βραζιλιάνα Jéssica Teixeira εμπνέεται από τη ζωή της Julia Pastrana, μιας γυναίκας που μετατράπηκε σε «θέαμα» στα freak shows του 19ου αιώνα. Η περφόρμανς χρησιμοποιεί το σώμα ως πεδίο διεκδίκησης και έκθεσης, συνδυάζοντας τραγούδι, ποίηση, χιούμορ και σκληρές εικόνες. Το «Farm Fatale» του Philippe Quesne μεταφέρει στη σκηνή πέντε σκιάχτρα που σχηματίζουν μια παράξενη κοινότητα αντίστασης απέναντι στην καταστροφή της φύσης και την κυριαρχία του καπιταλισμού. Με μουσική, μελαγχολία και λεπτό χιούμορ, η παράσταση προτείνει μια διαφορετική ιδέα συλλογικότητας, βασισμένη στην ενσυναίσθηση και τη βραδύτητα.

Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με το «Voir clair avec Monique Wittig» των DameChevaliers, της Caro Geryl και της Adèle Haenel, που αντλεί έμπνευση από το έργο της εμβληματικής Γαλλίδας θεωρητικού Monique Wittig. Η παράσταση μετατρέπει τη γλώσσα σε πεδίο πολιτικής και συλλογικής εμπειρίας, συνδέοντας τη φεμινιστική σκέψη με τη φωνή, τον ρυθμό και το τραγούδι. Στο κλείσιμο του φεστιβάλ θα υπάρχει

Συζητήσεις, εργαστήρια και δράσεις ανοιχτές στο κοινό

Παράλληλα με τις παραστάσεις, το φεστιβάλ περιλαμβάνει lecture performances, συζητήσεις με το κοινό και εργαστήρια για επαγγελματίες αλλά και θεατές, με τη συμμετοχή καλλιτεχνών από διαφορετικές χώρες.

Ξεχωρίζουν οι lecture performances των Fariborz Karimi και Abdalrahman Alqalaq, που εξερευνούν ζητήματα φιλίας, απόστασης, γλώσσας και βίας, ενώ σημαντικό μέρος των παράλληλων δράσεων θα πραγματοποιηθεί στο Θέατρο ΚΛΕΙΩ του Τμήματος Θεάτρου του ΑΠΘ, στο πλαίσιο της συνεργασίας του πανεπιστημίου με το ΚΘΒΕ.

Το μήνυμα της φετινής διοργάνωσης συνοψίζεται σε μια φράση που ακούστηκε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της παρουσίασης: «Ανάμεσά μας: ένας εύθραυστος κόσμος που αντέχει μόνο όσο τον διατηρούμε».

Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πραγματικό στοίχημα του φετινού Διεθνούς Φεστιβάλ Δάσους: να υπενθυμίσει ότι, ακόμη και μέσα στην αστάθεια, η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως ένας τρόπος να παραμείνουμε παρόντες ο ένας για τον άλλον.