Bloom: «Θέατρο χωρίς εκπτώσεις»

Ταγμένοι στην τέχνη τους, οι Bloom αποδεικνύουν πως οι δυσκολίες δένουν τις ομάδες και πώς είναι δυνατόν να παρουσιάζεται, με επαγγελματικούς όρους, και χωρίς εκπτώσεις, καλό θέατρο στην Θεσσαλονίκη.

ΘΕΑΤΡΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Η θεατρική ομάδα Bloom σε μια στιγμή ανάπαυλας λίγο πριν τις πρόβες

theopinion

31 Ιανουαρίου 2026, 09:15

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Νέοι καλλιτέχνες. Ταγμένοι στην τέχνη τους, με επιμονή και επαγγελματισμό αποδεικνύουν το πως οι δυσκολίες δένουν τις ομάδες και πώς είναι δυνατόν και για μια ελεύθερη ομάδα να δραστηριοποιείται με επαγγελματικούς όρους και να παρουσιάζει καλό θέατρο, χωρίς εκπτώσεις στην Θεσσαλονίκη.

Ήταν 2019 ακόμη όταν τρεις απόφοιτοι του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ αποφάσιζαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους με ένα στοίχημα: να φτιάξουν την δική τους ομάδα και να προβάλλουν με όρους επαγγελματικούς, και χωρίς εκπτώσεις, το θέατρο που ονειρεύονται στην πόλη τους, την Θεσσαλονίκη. Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Ανδρέας Παράσχος, η σκηνογράφος Μαρίνα Κωνσταντινίδου και η ηθοποιός Άννα-Μαρία Γάτου έχουν διανύσει μεγάλη απόσταση από τότε, καθώς η ομάδα έχει διευρυνθεί και με άλλα μέλη και έχει μια σταθερή παρουσία στα θεατρικά πράγματα με δουλειές που παρουσιάζονται σε Θεσσαλονίκη, αλλά και Αθήνα. Το opinion.gr τούς συνάντησε κατά τη διάρκεια των προβών τους για το νέο τους έργο «The effect – ένα πείραμα για τέσσερις ανθρώπους ερωτευμένους και θλιμμένους», το οποίο θα κάνει πρεμιέρα στις 12 Φεβρουαρίου στο θέατρο «Αυλαία».

Δείτε το trailer της παράστασης:

Το έργο

Η πλοκή του έργου μάς εισάγει σε ένα κλινικό περιβάλλον, δύο ψυχίατροι διενεργούν ένα πείραμα ντοπαμίνης με δύο εθελοντές… Οι εθελοντές ερωτεύονται, χωρίς να γνωρίζουν, όμως, αν ο έρωτας είναι αληθινός ή υπό την επιρροή της ουσίας.

Η σκηνογραφία, ο ήχος, το projection της παράστασης «συνωμοτούν» για να δοθεί στον θεατή η αίσθηση που περνά και μέσα από την θεματική του έργου. Πόσο δυσδιάκριτα είναι τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα; Ή μήπως δεν υπάρχουν καν όρια και απλά πρόκειται για κατασκευή; Η αντίληψη της πραγματικότητας που μας περιβάλλει, άλλωστε, δεν «αλλοιώνεται» κάθε φορά που βρισκόμαστε υπό την επήρεια του έρωτα; Ο έρωτας δεν θεωρείται ναρκωτικό;

Η βραβευμένη συγγραφέας Lucy Prebble «παίζει» με αυτά τα όρια είτε πρόκειται για τον κόσμο «πλασματικής» ευτυχίας που κάποια ψυχοφάρμακα μπορούν να χαρίσουν, έστω για λίγο, είτε πρόκειται για την απόδραση προς ένα παράλληλο σύμπαν ψηφιακής τεχνολογίας και τις απολαύσεις που αυτό υπόσχεται.

Το έργο “The effect – Ένα πείραμα για τέσσερις ανθρώπους ερωτευμένους και θλιμμένους” έχει διακριθεί με το Critics’ Circle Καλύτερου Νέου Έργου.

Ο θεατής της παράστασης “The effect – ένα πείραμα για τέσσερις ανθρώπους ερωτευμένους και θλιμμένους” θα έχει την ευκαιρία να μπει και αυτός σε αυτόν τον πολυδιάσταστο εγκεφαλικό παιχνίδι και να αισθανθεί για λίγο ακόμη και ως μέρος του πειράματος.

«Οι χαρακτήρες αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικούς κόσμους, οι οποίοι και τελικά συγκρούονται. Από τη μια έχουμε ένα πιο ελεύθερο πνεύμα, πιο αυθεντικό χαρακτήρα. Από την άλλη, έναν άνθρωπο συνηθισμένο να βάζει τα πάντα σε κουτάκια. Έρχονται από δύο τελείως διαφορετικά background, οικονομικά και κοινωνικά. Αντίστοιχα, ξεπροβάλλει, μέσα από την σύγκρουση των δύο ψυχιάτρων, μια διαφορετική αντίληψη για την ηθική του φαρμάκου στους δύο ψυχιάτρους. Βλέπουμε, για παράδειγμα το mindset του εκπροσώπου των φαρμακευτικών, ο οποίος είναι υπέρ της υπερσυνταγογράφησης και της απόλυτης χημικής ρύθμισης των πάντων αλλά και την αντίθετη οπτική. Η συγγραφέας παίζει πολύ με τα δίπολα» υπογραμμίζει η Μαρίνα Κωνσταντινίδου.

Η θεατρική ομάδα αγαπά το σύγχρονο έργο, είτε ελληνικό είτε ξένο και έχει στραμμένη πάντα την προσοχή της προς τα έξω και ενημερώνεται ως προς το τι ενδιαφέρον ανεβαίνει. Κάπως έτσι αποφάσισαν να ανεβάσουν και το έργο της Prebble, το οποίο είχε βραβευθεί.

Στο ερώτημα του πώς επιλέγουν το έργο που θα ανεβάσουν απαντούν με ειλικρίνεια: «Αχ, είναι πολύ καλή ερώτηση. Πραγματικά πολύ δύσκολο. Είναι πολλοί οι παράγοντες που παίζουν στην απόφασή μας, συμπεριλαβανομένων και των πιο πεζών, όπως τον αριθμό των ρόλων και το αν μπορούμε να τους στηρίξουμε ή αν είναι μεταφρασμένο το έργο και δεν θα χρειαστεί να βρούμε και μεταφραστή. Εδώ, για παράδειγμα, ήμασταν τυχεροί, υπήρχε ελληνική μετάφραση, αυτήν του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη και την χρησιμοποιήσαμε. Το βασικό είναι να μας συγκινεί και να έχει κάτι να μας πει» ξεκαθαρίζει ο Ανδρέας Παράσχος.

Στιγμιότυπο από τις πρόβες της θεατρικής ομάδας Bloom για την παράσταση που θα κάνει πρεμιέρα στις 12 Φεβρουαρίου στο “Αυλαία”

Το στοίχημα της επιβίωσης

Μία μικρή «ανάσα» τα τελευταία δύο χρόνια παίρνει η ομάδα από το Υπουργείο Πολιτισμού, καθώς έχει λάβει πέρσι και φέτος επιχορήγηση, στο πλαίσιο της «Δημιουργικής Ελλάδας». «Καθώς ως θεατρική ομάδα έχουμε νομική υπόσταση, καταθέσαμε προτάσεις και επιλεχθήκαμε για να ενταχθούμε στην επιχορήγηση, πράγμα που σημαίνει ότι μπορέσαμε να δουλέψουμε με καλύτερους όρους. Όχι ιδανικούς, ίσως, αλλά σαφώς καλύτερους. Μόνο το κόστος των πνευματικών δικαιωμάτων να σκεφτεί κανείς. Η επιχορήγηση μάς δίνει ένα κίνητρο να παραμείνουμε στην πόλη μας. Αλλιώς είναι πολύ δύσκολα. Το παλεύουμε, όμως, με τους δικούς μας όρους. Με ποιοτικούς όρους» τονίζει η Άννα-Μαρία Γάτου. Όλοι τους, άλλωστε, κάνουν δεύτερες, ίσως και τρίτες κατά διαστήματα δουλειές, για να μπορέσουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Η πρώτη φορά που η ομάδα πήρε επιχορήγηση ήταν πέρσι με τους «Μεθυσμένους» του Ivan Vyrypaev, μια θεατρική δουλειά που έκανε και περιοδεία στην βόρεια Ελλάδα, ενώ ανέβηκε και στην Αθήνα. Αυτόν τον καιρό οι Bloom ετοιμάζουν την τρίτη μας πρόταση…

Πέρα από τον πυρήνα της θεατρικής ομάδας, υπάρχουν κι άλλα άτομα, επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται, στην προώθηση, στην παραγωγή, στην επικοινωνία της παράστασης. «Δοκιμάζουμε νέα πράγματα, συνεργαζόμαστε και με νέους ανθρώπους. Θέλουμε, όπως δίνεται και σε εμάς αυτήν η ευκαιρία, να δώσουμε και εμείς ευκαιρία σε νέους καλλιτέχνες» προσθέτει η Άννα-Μαρία.

Αναρωτιέμαι αν και πόσο το κοινό της Θεσσαλονίκης, ιδίως τα τελευταία χρόνια στηρίζει τις ντόπιες θεατρικές ομάδες και μοιράζομαι αυτό τον μου τον προβληματισμό με τα παιδιά. «Σίγουρα υπάρχει ένα κοινό που υποστηρίζει τις δουλειές μας, και όχι μόνο τις δικές μας. Ένα κομμάτι του ασφαλώς και αποτελείται από εμάς τους καλλιτέχνες που βλέπουμε ο ένας τις δουλειές του άλλου. Πιστεύω, όμως, ότι έχοντας μια συνεχή παρουσία τα τελευταία χρόνια, και έχοντας καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια, έχουμε κερδίσει ένα πρώτο στοίχημα και υπάρχουν πλέον άνθρωποι που μας ακολουθούν και περιμένουν να δουν την επόμενή μας πρόταση.

Από την άλλη, υπάρχει κι ένα κομμάτι κοινού που τον ενδιαφέρει να βλέπει μόνο αθηναϊκές παραστάσεις. Δεν είναι κακό αυτό, φυσικά. Αρκεί να μην λειτουργεί ως κριτήριο επιλογής τον αν μια παράσταση έρχεται από την Αθήνα» καταλήγει Μαρίνα.

Την τελευταία σεζόν έχουν ανοίξει ή ετοιμάζονται να ανοίξουν νέοι θεατρικοί χώροι στην Θεσσαλονίκη, κάτι που η ομάδα θεωρεί εξαιρετικά θετικό, καθώς πιστεύουν ότι αυτό θα βρει την αντανάκλασή του σε μερικά χρόνια, έτσι ώστε να μπορέσει να ξανανθίσει η θεατρική ζωή της πόλης.

Ακόμη μία πρόκληση για τις θεατρικές ομάδες της Θεσσαλονίκης, όπως η Bloom είναι έλλειψη σταθερής θεατρικής στέγης. Ευτυχώς μια λύση δίνεται με χώρους, όπως το Grey Studio, όπου μισθώνονται αίθουσες για πρόβες.