Δ. Μιχαηλίδου: Οι 3 μεταρρυθμίσεις που έρχονται για την προσχολική φροντίδα (VIDEO)

Τις τρεις θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της προσχολικής φροντίδας ανέλυσε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, κατά τη διάρκεια συνέντευξής της στον τηλεοπτικό σταθμό Action 24.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε η υπουργός, το όριο του εισοδήματος διευρύνεται στα 37.000 ευρώ για τετραμελείς οικογένειες, οι τρίτεκνοι και οι πολύτεκνοι αποκτούν πρόσβαση χωρίς εισοδηματικούς περιορισμούς, ενώ παράλληλα ενισχύεται κατά 10% η αξία του voucher για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Η κ. Μιχαηλίδου συσχέτισε τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες με τη συνολική εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.

«Στον τομέα της προσχολικής αγωγής προχωρούμε σε τρεις κομβικές παρεμβάσεις: αυξάνουμε το εισοδηματικό όριο στα 37.000 ευρώ για οικογένειες με δύο παιδιά, καταργούμε τα εισοδηματικά κριτήρια για τις οικογένειες με τρία ή περισσότερα παιδιά και ενισχύουμε την αξία της επιταγής (voucher) για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Το δημογραφικό συνιστά ζήτημα εθνικής σημασίας και δεν επιλύεται με μεμονωμένα μέτρα. Η εξασφάλιση στέγης αποτελεί κομβικό κομμάτι αυτού του σχεδιασμού.

»Για τον λόγο αυτό διευρύνουμε τα όρια του προγράμματος “Σπίτι Μου”, ώστε να δοθεί η δυνατότητα απόκτησης ιδιόκτητης κατοικίας σε περισσότερους συμπολίτες μας και σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες. Παράλληλα, παρέχουμε έμπρακτη στήριξη στην οικογένεια μέσα από το πρόγραμμα “Νταντάδες της Γειτονιάς” αλλά και τον “Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά”, ώστε κάθε παιδί να εισέρχεται στην ενηλικίωση διαθέτοντας ένα αρχικό κεφάλαιο για το μέλλον του», ανέφερε η Δόμνα Μιχαηλίδου.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς διαθέτει προϋπολογισμό 37 εκατ. ευρώ, αποσκοπώντας στη δημιουργία πρόσθετων θέσεων φιλοξενίας και στη διευκόλυνση περισσότερων νοικοκυριών.

Στο ίδιο πλαίσιο, η υπουργός στάθηκε στο πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς», το οποίο καλύπτει τις ανάγκες φύλαξης σε πολύ μικρές ηλικίες, βοηθώντας τους γονείς να ισορροπήσουν τις οικογενειακές με τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις. Όπως επεσήμανε, 2.500 μητέρες έχουν ήδη ωφεληθεί βρίσκοντας φροντιστή για τα παιδιά τους, ενώ απηύθυνε κάλεσμα σε ενδιαφερόμενες γυναίκες να ενταχθούν στο μητρώο, υπογραμμίζοντας ότι μια νταντά μπορεί να αναλάβει έως τρία παιδιά εξασφαλίζοντας μηνιαίο εισόδημα έως 1.500 ευρώ.

Όσον αφορά την απόκτηση πρώτης κατοικίας, η υπουργός εξήγησε τις αλλαγές που φέρνει το πρόγραμμα «Σπίτι Μου III». Το ηλικιακό όριο των δικαιούχων επεκτείνεται έως τα 55 έτη, το ανώτατο όριο του δανείου διαμορφώνεται στις 230.000 ευρώ και η μέγιστη επιλέξιμη αξία του ακινήτου στις 300.000 ευρώ, με τη χρηματοδότηση να καλύπτει έως και το 90% της αξίας της κατοικίας. Παράλληλα, για τις οικογένειες με περισσότερα από τέσσερα παιδιά προβλέπεται προσαύξηση 10 τ.μ. για κάθε επιπλέον τέκνο πέραν του τετάρτου.

Συνδέοντας το στεγαστικό ζήτημα με τις δημογραφικές προκλήσεις, η Δόμνα Μιχαηλίδου παρουσίασε τον «Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά», έναν εξειδικευμένο επενδυτικό λογαριασμό για βρέφη έως δύο ετών, χωρίς να απαιτούνται εισοδηματικά ή περιουσιακά κριτήρια. Το κράτος θα καταθέτει ένα ποσό ισόποσο με την αποταμίευση της οικογένειας, έως το όριο των 1.200 ευρώ ετησίως. Τα συσσωρευμένα κεφάλαια θα επενδύονται και θα αποδεσμεύονται με τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας του παιδιού, με σκοπό την κάλυψη εξόδων για σπουδές, στέγαση ή τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα.

Σχετικά με τον τομέα της παιδικής προστασίας, η υπουργός διευκρίνισε ότι τα παιδιά που διαμένουν σε Μονάδες Παιδικής Προστασίας δεν είναι απαραίτητα ορφανά, αλλά ανήλικοι που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους, με την πρώτη μέριμνα να στρέφεται στην ασφαλή τοποθέτησή τους στο συγγενικό τους περιβάλλον.

Τέλος, αναφερόμενη στα παιδιά που παραμένουν σε νοσοκομειακές μονάδες κατόπιν εισαγγελικής εντολής, τόνισε ότι ο αριθμός τους υποχώρησε στα 65 σήμερα, από περισσότερα από 250 το 2019. Υπογράμμισε δε πως τα νοσοκομεία δεν αποτελούν κατάλληλους χώρους μακροχρόνιας παραμονής για ανηλίκους, επισημαίνοντας την ανάγκη για ταχύτερη ολοκλήρωση των κοινωνικών ερευνών, ώστε να αποφασίζεται χωρίς καθυστερήσεις η πλέον ενδεδειγμένη μορφή φροντίδας.