Εγκληματική ΜΚΟ: Πώς εκμεταλλεύονται την ανθρωπιά μας;

Είναι γνωστό ότι δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων. Τριγύρω μας παρεπιδημούν πολλοί απατεώνες, πάντα πρόθυμοι να μας… ξαλαφρώσουν από τα δύσκολα κερδισμένα χρήματά μας. Ωστόσο, η υπόθεση που αφορά την εγκληματική ΜΚΟ στην Κατερίνη αποτελεί ειδεχθέστερη μορφή απάτης. Οι επικεφαλής της εκμεταλλεύονταν συστηματικά τα ευγενέστερα ένστικτα κάποιων: τη διάθεσή τους για προσφορά και αλληλεγγύη.  Εκμεταλλεύονταν την ανθρώπινη καλοσύνη, μία ποιότητα που καθημερινά γίνεται πιο σπάνια.

Ασχέτως υπόβαθρου, ο σύγχρονος Έλληνας είναι πρόθυμος συμπαραστάτης. Η προϊστορία του τον καθιστά ευαίσθητο απέναντι στην ανέχεια, στην ατυχία, στην ασθένεια, στην προσφυγιά. Αυτήν ακριβώς την ευαισθησία εκμεταλλεύονται συμμορίες σε κάθε γωνιά της χώρας, 365 ημέρες τον χρόνο. Συμμορίες επαιτών, συχνά εισαγόμενων. Αν και είναι ευρέως γνωστό πως τα πρόσωπα αυτά αποτελούν ενεργούμενα κυκλωμάτων, πολύς κόσμος δεν παύει να τους προσφέρει κέρματα ή φαγώσιμα, ειδικά όταν πρόκειται για μικρά παιδιά.

Οι επαγγελματίες επαίτες δεν περιορίζονται στις παραδοσιακές μεθόδους. Ενίοτε πλησιάζουν το τραπέζι μιας παρέας παριστάνοντας άτομα με νοητική υστέρηση ή προερχόμενα από προγράμματα απεξάρτησης. Αποσκοπώντας σε άκοπα χρήματα, φουντώνουν την καχυποψία και -κατά συνέπεια- την απροθυμία στήριξης των πραγματικά αναξιοπαθούντων.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο ήταν τόσο βαρύ το συγκεκριμένο έγκλημα: εξαπατούσαν μαζικά, συντηρώντας ένα προσωπείο αξιοπιστίας και υπευθυνότητας. Εξαπατούσαν δηλαδή όσους διατηρούσαν φιλανθρωπικές προθέσεις, μα προτιμούσαν να τις διοχετεύουν μέσα από κανάλια με σοβαρό προφίλ.

Φυσικά ας μην ξεχνάμε και τις περιπτώσεις άλλων ΜΚΟ, με εμπλοκή σε δράσεις υποστήριξης παράνομων μεταναστών. Εδώ δεν πρόκειται πάντα για σχήματα παράνομου πλουτισμού. Υπάρχουν και περιπτώσεις συνεργασίας με ξένες μυστικές υπηρεσίες εις βάρος της χώρας, δηλαδή ακόμη χειρότερες.

Ας επιστρέψουμε στη γνώριμη καθημερινότητα: περιστασιακά, νεαρές κοπέλες πλησιάζουν πολίτες, δηλώνοντας ότι εργάζονται για λογαριασμό κάποιου σωματείου. Εμφανίζουν μάλιστα και δικαστική απόφαση, βάσει της οποίας το εν λόγω σωματείο λειτουργεί νόμιμα. Για τους περισσότερους, τούτο το επίσημο έγγραφο εγγυάται ασφάλεια. Δυστυχώς αγνοούν πως η νόμιμη ίδρυση επ’ ουδενί λόγω συνεπάγεται ορθή διάθεση όσων χρημάτων εισπράττονται.

Προκύπτει λοιπόν και πάλι ο ρόλος του κράτους, ως εγγυητή των μεταξύ μας συναλλαγών. Όπως τόσες άλλες φιλανθρωπικές οντότητες, η ΜΚΟ της Κατερίνης εισέπραττε σημαντικά ποσά σε καταθετικούς λογαριασμούς φυσικών προσώπων και όχι σε επίσημους ερανικούς. Με άλλα λόγια, ποτέ δεν υπήρχε η δυνατότητα εύκολου ελέγχου των χρηματοροών της. Ως συνέπεια, εκατομμύρια ευρώ προοριζόμενα για ταλαιπωρημένα παιδιά χρηματοδοτούσαν τον πολυτελή βίο των υπευθύνων. Έναν προκλητικά πολυτελή βίο, υπό την ανοχή του διάτρητου ρυθμιστικού πλαισίου.

Για πολλοστή φορά τους τελευταίους μήνες, οι υπηρεσίες του κράτους αποδείχτηκαν εντελώς ανεπαρκείς όσον αφορά τη διασφάλιση της μεταξύ μας εμπιστοσύνης. Επιδεικνύοντας μειωμένα αντανακλαστικά, έμμεσα καταλήγουν να την υποσκάπτουν, αντί να την εγγυώνται.