Διακοπές ρεύματος στην (α)φιλόξενη Ελλάδα

Την Κυριακή στο Πανόραμα σημειώθηκε μία διακοπή ρεύματος διάρκειας 11 ωρών. Η -προγραμματισμένη- διακοπή αφορούσε εργασίες στο δίκτυο ηλεκτροδότησης.

Παρόμοιες διακοπές είναι ομολογουμένως συχνές στην ανατολική Θεσσαλονίκη, και πολύ συχνά είναι εντελώς απροειδοποίητες· δεν παρατηρούνται μόνο σε καταιγίδες ή καύσωνες. Ενίοτε σημειώνονται δίχως εμφανή αιτία, με την τάση προηγουμένως να παίζει, απειλώντας ακριβές ηλεκτρονικές συσκευές με καταστροφή.

Στην ανατολική Θεσσαλονίκη επίσης κατοικούν αρκετοί ψηφιακοί νομάδες, κάτι που ισχύει και για το κέντρο της πόλης. Οι άνθρωποι αυτοί κατά κανόνα εργάζονται εξ αποστάσεως μέσω υπολογιστή, τον οποίο συνδέουν με το ίντερνετ. Όπως γίνεται αντιληπτό, όταν δεν υπάρχει ρεύμα, ούτε οι υπολογιστές τροφοδοτούνται, ούτε η σύνδεση μέσω ρούτερ είναι εφικτή. Με άλλα λόγια, όταν δεν υπάρχει ρεύμα, ο ψηφιακός νομάς είναι συχνά υποχρεωμένος να κάθεται άπραγος, ασχέτως αν πρέπει να συνεργαστεί με ομάδα συναδέλφων του ή να παρακολουθεί ζωντανά κάποια δραστηριότητα.

Ένας ψηφιακός νομάς που έχει επιλέξει να ζει σε ορεινό ή νησιώτικο οικισμό θεωρητικά μπορεί να χρησιμοποιεί το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας για τη μεταφορά δεδομένων. Θεωρητικά, διότι το δίκτυο 5G περιορίζεται σε ορισμένα σημεία της χώρας, σε αυτά με τον μεγαλύτερο πληθυσμό. Σημεία πυκνοκατοικημένα αλλά όχι απαραίτητα ελκυστικά σε εκείνους που επιλέγουν τη ζωή στην Ελλάδα για επαφή με τη φύση και περισσότερη ησυχία.

Κάθε ψηφιακός νομάς (ή Βορειοευρωπαίος συνταξιούχος) υποχρεούται να συναλλάσσεται με ένα κράτος που κατά βάση επικοινωνεί στα ελληνικά, παρά την ψηφιοποίηση. Με ένα κράτος που βολεύεται πίσω από το γεγονός ότι η γλώσσα μας είναι επίσημη γλώσσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ίδιος άνθρωπος ή ένα μέλος της οικογένειάς του μπορεί να χρειαστεί άμεση μεταφορά σε νοσοκομείο. Ούτε αυτή μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη, καθώς η κατάσταση που επικρατεί στους δρόμους και στα νοσοκομεία μας δεν επιτρέπει βεβαιότητες. Η -οικεία σε εμάς- κατάσταση δεν προσφέρει χρονική ακρίβεια ή υψηλή ασφάλεια. Επιπλέον, τα παιδιά ή τα εγγόνια του θα εγγραφούν σχεδόν υποχρεωτικά σε ιδιωτικό σχολείο· μια πραγματικότητα που περιορίζει τις επιλογές όσον αφορά τον τόπο οικογενειακής εγκατάστασης.

Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι -ιδιαίτερα προβεβλημένες- περιπτώσεις ξένων ενθουσιασμένων από τις κρατικές αρχές αποτελούν εξαιρέσεις και όχι κανόνα. Αν και γίνονται αξιόλογες προσπάθειες προς την αντίθετη κατεύθυνση, η Ελλάδα του Ξένιου Διός παραμένει αφιλόξενη για όσους την επιλέγουν ως τόπο μόνιμης κατοικίας, φαινόμενο μάλλον ακατανόητο για τους προερχόμενους από ανεπτυγμένα κράτη.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα κοπεί το ρεύμα κάπου στην ανατολική Θεσσαλονίκη, καλό θα είναι έστω η ενημέρωση να γίνεται και στα αγγλικά. Εφόσον δεν μπορούμε να προστατεύουμε επαρκώς τους ξένους μας από τις επιπτώσεις της τριτοκοσμικής μας πλευράς, τουλάχιστον ας τους προειδοποιούμε.