To μοναδικό ελληνικό Comfort food: Το φαγητό της θαλπωρής, της παρηγοριάς εκείνο που μας γαληνεύει

Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα, οι θερμοκρασίες αγγίζουν το μηδέν και σε μερικές περιπτώσεις το ξεπερνούν. φυσικά πάντα με το πρόσημο μείον στην αρχή. Τα χαμηλά νούμερα στο θερμόμετρο συνοδεύονται με βροχές, καταιγίδες και χιονοπτώσεις.

Τα νέα γύρω μας με τις καταστροφές από τις πλημμύρες και την κακοκαιρία πληθαίνουν και που στρέφεται ο άνθρωπος να γαληνέψει και να ξεχαστεί; μα φυσικά στο χειμωνιάτικο ζεστό φαγητό, αυτό που τις περισσότερες φορές είναι  πλούσιο σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνη, λουσμένο με «ζεστά μπαχαρικά» και γνώριμες κατευναστικές γεύσεις της παιδική του ηλικίας.

Στην Αγγλική ορολογία χρησιμοποιούμε τον όρο comfort food, στην  ελληνική ελεύθερη μετάφραση υπάρχουν πολλές λέξεις που μπορούν να το περιγράψουν όπως,  το φαγητό της παρηγοριάς, της νοσταλγίας και της θαλπωρής.

Σε ό,τι αφορά την ιστορία του όρου, το comfort food καταγράφεται για πρώτη φορά στο Oxford English Dictionary το 1977, μέσα από αναφορά σε άρθρο της Washington Post που αφορούσε την κουζίνα του Αμερικανικού Νότου. Εκεί γίνεται λόγος για ένα χαρακτηριστικό πιάτο της περιοχής, με γαρίδες σερβιρισμένες πάνω σε ένα στρώμα κρεμώδους καλαμποκάλευρου. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτού του τύπου τα φαγητά έχουν συνδεθεί διαχρονικά με την κατανάλωση υδατανθράκων, λιπαρών και αμυλούχων τροφών.

Ωστόσο, ο ιστορικός τροφίμων Lynne Olver, έπειτα από εκτενή έρευνα, εντοπίζει την πρώτη αναφορά του όρου ήδη από το 1966. Το άρθρο εκείνης της περιόδου παρουσιάζει την άποψη ενός ψυχιάτρου, σύμφωνα με την οποία η κατανάλωση περισσότερου comfort food μπορεί, παραδόξως, να συμβάλει σε ευκολότερη απώλεια βάρους, καθώς προσφέρει γρηγορότερα συναισθηματικό κορεσμό και οδηγεί τελικά σε μικρότερη συνολική πρόσληψη τροφής.

Το comfort food καθιερώνεται ως τάση τη δεκαετία του ’80 και δεν περιορίζεται μόνο σε αλμυρά πιάτα αλλά επεκτείνεται και στον κόσμο των γλυκών. Άλλωστε, παραμένει εμβληματική η λογοτεχνική αναφορά του Γάλλου συγγραφέα Μαρσέλ Προυστ στις madeleines της παιδικής του ηλικίας, ως σύμβολο μνήμης και συγκίνησης.

Το φαγητό της παρηγοριάς και της νοσταλγίας συναντάται σε κάθε χώρα, σε κάθε μικρή πόλη ή χωριό, σε όλα τα σημεία του κόσμου. Πρόκειται για πιάτα που παρασκευάζονται με απλό και παραδοσιακό τρόπο και έχουν έντονη συναισθηματική επίδραση, ξυπνώντας μνήμες από τα παιδικά χρόνια, την οικογένεια ή τις κοινές στιγμές με φίλους. Δεν πρόκειται για μία συγκεκριμένη συνταγή, αλλά για διαφορετικά φαγητά που ενεργοποιούν την ίδια εσωτερική αίσθηση οικειότητας.

Στην ελληνική κουζίνα, τα πιάτα που μας προσφέρουν αυτή τη συναισθηματική ευεξία είναι πολλά και μεταβάλλονται ανάλογα με την εποχή, αλλά και από άνθρωπο σε άνθρωπο, σύμφωνα με τις γευστικές του μνήμες και εμπειρίες.

Μερικές ιδέες για ένα ζεστό πιάτο θαλπωρής και γαλήνης μπορεί να είναι :

Σούπες Σούπα με τραχανά ξινό, μανιτάρια φρέσκα και αποξηραμένα σε ζωμό κότας και σερβιρισμένο με τριμμένη πικάντικη γραβιέρα και ζεστό ψωμί. Σούπα με τραχανά γλυκό βρσμένο σε ζωμό λαχανικών και σερβιρισμένο με καυτερό και φέτα. Ρύζι και Μακαρόνια Ζουμερό πιλάφι με καβουρμά, κάστανο και φουντούκι. Ζουμερό πιλάφι με αχλάδι, τυρί κυανό και καβουρντισμένα καρύδια. Κρέας Κοκκινιστό κοτόπουλο με μπαχάρι και δάφνη. κατσαρόλας σερβιρισμένο με άσπρο ρύζι ή πουρέ πατάτας. Ψάρι Ψαρόσουπα βελουτέ με τις ρίζες του χειμώνα, καρότο, ρέβα, πατάτα και πολλά ξερά κρεμμύδια. Γλυκό Για εμένα 2 είναι τα γλυκά του χειμώνα, το γαλακτομπούρεκο του Γαλυφιανάκη και ο πολίτικος χαλβάς της πεθεράς μου Λούλας, ορίστε και η συνταγή!

Χαλβάς Πολίτικος με φρέσκο βούτυρο και γάλα

Υλικά για 6 άτομα

2 ½  φλιτζάνια σιμιγδάλι χοντρό ( 300γρ) 1 φλιτζάνι βούτυρο γάλακτος (100γρ ) μπορείτε να βάλετε και λιγότερο αλλά δεν θα έχει τα ίδια λιπαρά και άρωμα… 5 φλιτζάνια γάλα (800ml ) 250γρ  ζάχαρη ή μέλι πεύκου 125ml Αμύγδαλο περλέ 100γρ Κανέλα για το γαρνίρισμα ή παγωτό καϊμάκι, προαιρετικά.

Εκτέλεση Ζεσταίνουμε το γάλα με τη ζάχαρη. Σε άλλη κατσαρόλα λιώνουμε το βούτυρο κι όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι. Το καβουρδίζουμε καλά, ανακατεύοντας συνεχώς, με ξύλινη κουτάλα, πάνω σε χαμηλή φωτιά, μέχρι να σκουρύνει ελαφρώς. Το περιχύνουμε με το ζεστό γάλα και τα αμύγδαλα ή κουκουνάρια  κι ανακατεύουμε συνεχώς, περίπου για 15 λεπτά, μέχρι να απορροφηθεί εντελώς το γάλα και να πήξει το σιμιγδάλι. Τον μεταφέρουμε σε φόρμα κι όταν κρυώσει ελαφρά , τον αναποδογύριζουμε σε μια πιατέλα. Εγώ το τρώω ζεστό με έξτρα αμύγδαλα από πάνω και κανέλα.