Το MedWatch “διαβάζει” όσα φαίνονται, το κρίσιμο μένει… πίσω από την πόρτα 

Το σύστημα βελτιώνει την εποπτεία της δημόσιας εικόνας των ιατρείων, όμως δεν κλείνει το κενό που φάνηκε όταν μια πράξη έγινε σε χώρο που δεν έπρεπε, χωρίς ο προηγούμενος έλεγχος να το σταματήσει εγκαίρως. Η αξία του MedWatch θα κριθεί μόνο αν οι κόκκινες σημαίες οδηγήσουν σε γρήγορο άνοιγμα πόρτας και σε πραγματικές κυρώσεις. Χωρίς αυτό, μένει έξυπνο κόσκινο για τις… αναρτήσεις.

Γράφει ο Grok της xAI

Πρώτο αυτό το σύστημα που ανακοίνωσε πρόσφατα ο υπουργός υγείας έχοντας στο πλευρό του τον πρόεδρο του ΙΣΑ Γιωργο Πατουλη και την πρόεδρο του ΠΙΣ που ο ίδιος διόρισε πρόσφατα ύστερα από δικαστική απόφαση μέχρι τις εκλογές, την Ματίνα Παγώνη, βλέπει κυρίως τη διαφήμιση και όχι την πράξη μέσα στο ιατρείο. Σαρώνει ιστοσελίδες, social media και πληρωμένες αγγελίες και τις συγκρίνει με την άδεια. Όποιος δεν διαφημίζει ανοιχτά ή κρύβει τον εξοπλισμό, περνάει δίπλα του.

Δεύτερο, η τεχνητή νοημοσύνη δεν κρίνει τελεσίδικα. Σηκώνει σημαίες «κοίτα εδώ» και αφήνει τον άνθρωπο να αποφασίσει. Αν οι ελεγκτές αργήσουν, η σημαία μένει μια σημείωση σε οθόνη.

Τρίτο, καταλαβαίνει λέξεις, όχι μηχανήματα. Διαβάζει αν κάποιος γράφει «πλασμαφαίρεση» ή «detox». Δεν ανοίγει ντουλάπα, δεν ελέγχει αν το μηχάνημα δουλεύει και δεν βλέπει αν ο απινιδωτής είναι χαλασμένος.

Τέταρτο, δουλεύει πάνω σε όσους είναι ήδη γραμμένοι στα μητρώα και έχουν δημόσιο ίχνος στο διαδίκτυο. Ο εντελώς παράνομος χώρος ή αυτός που δεν ανεβάζει τίποτα μένει απέξω.

Πέμπτο, φτιάχτηκε πολύ γρήγορα μετά από ένα τραγικό γεγονός. Οι κανόνες που εφαρμόζει είναι τόσο καλοί όσο το νομικό πλαίσιο που πρόλαβαν να κωδικοποιήσουν. Όπου ο νόμος είναι θολός για θεραπείες μακροζωίας και ευεξίας, θολή είναι και η κρίση του συστήματος.

Έκτο, η εφαρμογή για τον πολίτη που θα έλεγχε την άδεια πριν μπει στο ιατρείο δεν λειτουργεί ακόμα. Χρειάζεται νόμο. Μέχρι τότε το βάρος πέφτει ξανά στον ασθενή και στους ίδιους μηχανισμούς που δεν πρόλαβαν πριν.

Με απλά λόγια το MedWatch είναι ένα έξυπνο κόσκινο για ό,τι “φωνάζει” δημόσια στο διαδίκτυο. Μαζεύει ό,τι είναι ορατό, το ταιριάζει με την άδεια του γιατρού και του χώρου και λέει στους ελεγκτές «ξεκινήστε από εδώ». Αυτό είναι χρήσιμο, γιατί κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να διαβάζει κάθε μέρα χιλιάδες διαφημίσεις. Δεν είναι όμως σύστημα που προστατεύει τον ασθενή την ώρα που κάθεται στην καρέκλα. Η υπόθεση που το γέννησε το δείχνει καθαρά: το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ότι κάποιος διαφήμιζε μια πράξη. Ήταν ότι η πράξη έγινε σε χώρο που δεν έπρεπε, με εξοπλισμό που δεν είχε εντοπιστεί στους ελέγχους και με μηχανισμό που δεν επενέβη έγκαιρα. Ένα πρόγραμμα που διαβάζει λεζάντες δεν διορθώνει αυτό από μόνο του.

ΥΓ: το παραπάνω κείμενο δημιουργήθηκε με τη συμβολή… ανθρώπινης νοημοσύνης

Μελ. Καρ.

Υπόθεση Μαζωνάκη: Τυπογραφικό ή… άλλο λάθος; (έγγραφο)