«Διασταυρώσεις»: Τσιμισκή & Νικηφόρου Φωκά – Ένα Βυζαντινό «θρίλερ» προδοσίας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης

Στην καρδιά του εμπορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, η οδός Ιωάννη Τσιμισκή σφύζει καθημερινά από ζωή, αποτελώντας τον πιο πολυσύχναστο δρόμο της πόλης. Λίγο πριν το τέλος της, προς την πλευρά του Λευκού Πύργου, συναντά και τέμνεται με τη μικρότερη, αλλά εξίσου ιστορική οδό Νικηφόρου Φωκά. Η γεωγραφική αυτή διασταύρωση αποτυπώνει στον χάρτη μια από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες προδοσίας, πάθους και δολοφονίας που εκτυλίχθηκαν ποτέ στα παλάτια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Βρισκόμαστε στο έτος 963 μ.Χ. Ο ένδοξος στρατηγός Νικηφόρος Φωκάς, έχοντας απελευθερώσει την Κρήτη από τους Σαρακηνούς και έχοντας κερδίσει τον σεβασμό ολόκληρης της αυτοκρατορίας, ανεβαίνει στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης ως Νικηφόρος Β’. Δίπλα του, ως δεξί του χέρι, βρίσκεται ο ανιψιός του, Ιωάννης Τσιμισκής, ένας εξαιρετικά ικανός, γενναίος και φιλόδοξος στρατιωτικός, τον οποίο ο Φωκάς διορίζει δομέστικο των Σχολών της Ανατολής (αρχιστράτηγο). Η σχέση τους όμως, που ξεκίνησε με απόλυτη εμπιστοσύνη στα πεδία των μαχών, έμελλε να δηλητηριαστεί ανεπανόρθωτα μέσα στο παλάτι.

Η πέτρα του σκανδάλου δεν ήταν άλλη από την πανέμορφη και πανούργα αυτοκράτειρα Θεοφανώ, σύζυγο του Νικηφόρου Φωκά. Η Θεοφανώ, βλέποντας τη δημοτικότητα του αυτοκράτορα να φθίνει λόγω της σκληρής φορολογικής του πολιτικής και των περιορισμών που επέβαλε στην Εκκλησία, στράφηκε στον γοητευτικό Τσιμισκή. Οι δυο τους έγιναν εραστές και σύντομα άρχισαν να εξυφαίνουν ένα σκοτεινό σχέδιο για την ανατροπή του Φωκά, με σκοπό ο Τσιμισκής να πάρει τη θέση του στον θρόνο και στο κρεβάτι της αυτοκράτειρας.

Η πλεκτάνη ολοκληρώθηκε τη νύχτα της 11ης Δεκεμβρίου 969 μ.Χ. Μέσα στο Μέγα Παλάτιο, με τη βοήθεια της Θεοφανούς που άφησε την πόρτα των προσωπικών διαμερισμάτων ξεκλείδωτη, ο Ιωάννης Τσιμισκής και οι συνωμότες του εισέβαλαν κρυφά. Βρήκαν τον Νικηφόρο Φωκά να κοιμάται στο πάτωμα πάνω σε ένα δέρμα ζώου, όπως συνήθιζε λόγω της ασκητικής του ζωής. Η επίθεση υπήρξε αμείλικτη. Ο Φωκάς ξύπνησε μέσα στα αίματα και, παρά τις εκκλήσεις του, δολοφονήθηκε άγρια από τον ίδιο του τον ανιψιό και τους συνεργούς του.

Ο Ιωάννης Τσιμισκής ανακηρύχθηκε αμέσως αυτοκράτορας. Ωστόσο, για να γίνει αποδεκτός από τον Πατριάρχη και τον λαό, αναγκάστηκε τελικά να εξορίσει τη Θεοφανώ, θυσιάζοντας τη συνένοχό του στον βωμό της εξουσίας.

Σήμερα, στο σημείο όπου η Τσιμισκή τέμνει τη Νικηφόρου Φωκά, οι περαστικοί προσπερνούν βιαστικά, αγνοώντας ότι κάτω από τα πόδια τους «συναντιούνται» ξανά ο θύτης και το θύμα μιας από τις πιο διάσημες βυζαντινές συνωμοσίες.

«Διασταυρώσεις»: Ολυμπιάδος & Κασσάνδρου – Μια αιματηρή βεντέτα παράλληλων…δρόμων