Στον… τάκο όσοι θέλουν να γίνουν η Αννίτα Πάνια της πολιτικής!

• Μερικές σκέψεις για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού
• Μία απορία: Είναι η “Ελπίδα για τη Δημοκρατία” για την πολιτική ό,τι ήταν τα “Παρατράγουδα” της Αννίτας Πάνια για το τραγούδι;
• Μερικά δόγματα δεν χωράνε στην πολιτική!

Πριν από χρόνια υπήρχε στην ελληνική trash tv η εκπομπή “Παρατράγουδα” της Αννίτας Πάνια, που παρουσίαζε μάλιστα αξιοσημείωτη επιτυχία στο τηλεοπτικό κοινό!

Θα την θυμάστε! Ήταν ένα σόου στο οποίο οι παραγωγοί της εκπομπής μάζευαν κάθε είδους σούργελο και το έβαζαν να τραγουδάει. Αναλφάβητοι τσιγγάνοι, άτομα με νοητική στέρηση, κάποιοι από αυτούς που παλιά λέγαμε “οι τρελοί του χωριού”, απλοί χαβαλέδες αλλά και άνθρωποι που νόμιζαν ότι είχαν ταλέντο και μεθούσαν από τα φώτα ενός τηλεοπτικού πλατώ, και πίστευαν ότι ήταν άξιοι και ικανοί να ερμηνεύσουν μέχρι και όπερα, συμμετείχαν σε ένα trash show χαρίζοντας γέλιο ή απλώς ένα ευχάριστο τηλεοπτικό θέαμα σε κάποιους εξίσου περίεργους ως προς τα γούστα τους τηλεθεατές.

Προσωπικά λυπόμουν τους πρωταγωνιστές και εξοργιζόμουν με τους συντελεστές του “Παρατράγουδου”, όπως λεγόταν η εκπομπή!

Μέχρι που παρακολούθησα μία συνέντευξη της παρουσιάστριας και του τότε συντρόφου της, που ήταν από τους σημαντικότερους εμψυχωτές του show. Έκπληκτος λοιπόν συνειδητοποίησα ότι η κ. Αννίτα Πάνια είχε φτιάξει μία ιδεολογική πλατφόρμα και την υπερασπιζόταν σθεναρά. Πίστευε βαθιά, ή τουλάχιστον αυτό έλεγε με ενθουσιασμό, ότι και τα άτομα αυτά έχουν δικαίωμα και στην καλλιτεχνική έκφραση αλλά και στην προβολή, όπως και στην δημοσιότητα, στοιχεία που, όπως μας επιβεβαίωνε η ίδια, τα χαίρονται με την ψυχή τους!

Για την ίδια δεν είχε την παραμικρή σημασία ότι άτομα όπως ο “Βας Βας ο Παρασκευάς”, ο “Κατ Μαν” ή ο Γ. Ταμπάκης δεν είχαν κανένα ταλέντο στο τραγούδι, ούτε καν καλή φωνή, δεν είχαν μελετήσει ποτέ νότες, χωρίς την ελάχιστη εμπειρία, που δεν είχαν δουλέψει ποτέ την σκηνική τους παρουσία, είχαν ασύμβατο σωματότυπο και καμία καλλιτεχνική παιδεία! Η Αννίτα Πάνια πρέσβευε με πάθος ότι η ερμηνεία ενός τραγουδιού δεν είναι προνόμιο των εκλεκτών, μίας ελίτ, μόνο των σπουδαγμένων που ανήκουν σε κυκλώματα! Δικαίωμα στο τραγούδι έχουν και οι αδικημένοι της ζωής, αυτοί που δεν είχαν την τύχη να προικιστούν από την φύση με ένα ταλέντο, οι απλοί άνθρωποι, έλεγε η ίδια!

Με τον τρόπο αυτό έδωσε ένα ιδεολογικό υπόβαθρο στο trash tv! Με αρκετή δόση λαϊκισμού και διάθεσης να χαϊδέψει αυτιά ήθελε να μας κάνει να αποδεχθούμε ότι ο καθένας από εμάς θα πρέπει, προκειμένου να απολαύσει την προβολή, να έχει την δυνατότητα να κάνει όποια δουλειά θέλει, χωρίς να την έχει σπουδάσει, δίχως να αποκτήσει τα προσόντα και την γνώση, τα ταλέντα και την εμπειρία που απαιτεί η άσκηση της!

Όλα όσα ισχυρίζεται η Αννίτα Πάνια για το σόου της, τα ισχυρίζεται η κ. Μαρία Καρυστιανού για το κόμμα της!

Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, η εννοιολογική παρομοίωση αφορά μόνο το κομμάτι της γνώσης, της τριβής για μία δουλειά, η οποία απουσιάζει τόσο από τα “Παρατράγουδα” όσο και από την “Ελπίδα για την Δημοκρατία”! Σε καμία μα καμία των περιπτώσεων δεν επεκτείνεται στα χαρακτηριστικά που είχαν και έχουν τα πρόσωπα που συμμετέχουν τόσο στην τηλεοπτική εκπομπή όσο και στο νεότευκτο κόμμα.

Παρακολούθησα με προσοχή όλη την εκδήλωση στο “Ολύμπιον”! Άκουσα την Μαρία Καρυστιανού να αναλύει την ιδρυτική διακήρυξη! Όλο το πολιτικό πλαίσιο που μπήκε χτες αφορούσε όμορφα λόγια με τα οποία δύσκολα κανείς θα διαφωνούσε.

Πιο συγκεκριμένα: σύμφωνα με τις σημειώσεις μου, η κ. Καρυστιανού μίλησε για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, που θα γίνει μόνο με την ενεργοποίηση ικανών πολιτών, ζήτησε να σταματήσει ο ευτελισμός της χώρας και τόνισε ότι το κόμμα της τάσσεται υπέρ της ασφάλειας, ότι θα δείξει μηδενική ανοχή στη διαφθορά, στοχεύει στην ευημερία πολιτών, θέλει να στηρίξει την κοινωνία, να καταπολεμήσει την υπογεννητικότητα και την ερήμωση της υπαίθρου, να ανασυγκροτήσει την δημόσια εκπαίδευση, να τονώσει την Πρόνοια για την Γ’ ηλικία και τις ευάλωτες ομάδες, να ανασυγκροτήσει το ΕΣΥ, να φτιάξει ένα σύστημα στο οποίο οι πολιτικοί θα είναι υπηρέτες του λαού, να υπάρχει κράτος δικαίου, ανεξάρτητη δικαιοσύνη, έλεγχος για την αποφυγή διασπάθισης του δημοσίου χρήματος και όλων των δημοσίων συμβάσεων, διαφάνεια στη λειτουργία των τραπεζών, έλεγχο στην αισχροκέρδεια των funds, προστασία πρώτης κατοικίας, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων, καταπολέμηση των καρτέλ, στήριξη του πρωτογενούς τομέα, προστασία του εθνικού φυσικού πλούτου, φραγμό σε όσα εμποδίζουν την ελεύθερη ενημέρωση των πολιτών, ενίσχυση της πολιτιστικής δημιουργίας και του Αθλητισμού, σύμφωνα με το πνεύμα του Ολυμπισμού, και προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας.

Και έκλεισε τις δηλώσεις της λέγοντας ότι στόχος του κινήματός της είναι να κερδίσει τις εκλογές και να κυβερνήσει, χωρίς μάλιστα συνεργασίες.

Οι διατυπώσεις αυτές μοιάζουν περισσότερο με ευχολόγιο παρά με θέσεις κόμματος. Ο καθένας μας επιθυμεί όλα τα παραπάνω και δουλειά κάθε κόμματος είναι να μας εξηγήσει πώς, τους τρόπους δηλαδή με τους οποίους θα φτάσουμε στην επίτευξη αυτών των στόχων.

Σημασία στην πολιτική δεν έχει αυτό που λες, ιδίως όταν είναι αυτονόητο. Σημασία έχει αυτό που κάνεις αλλά και να πείσεις τους εκλογείς για τους τρόπους με τους οποίους θα το κάνεις!

Άνθρωποι που παρουσιάζουν, αυταπόδεικτες αξίες, αυτονόητους στόχους, κοινά αποδεκτές αρχές και παγκοσμίως αναγνωρισμένες θέσεις ως δική τους αποκλειστική συνεισφορά στην πολιτική είναι άτομα που δεν ξέρουν από πολιτική! Είναι όσοι δεν έχουν ούτε το ταλέντο, αλλά ούτε και την τριβή, την σπουδή και την γνώση που θα τους επιτρέπουν να ασκούν την πολιτική τέχνη με αποτελεσματικότητα. Αλλά ταυτόχρονα πιστεύουν ως άλλοι “Κατ Μαν” ότι είναι σε θέση να κάνουν την δύσκολη αυτή δουλειά επειδή θέλουν ή επειδή θεωρούν τους άλλους αποτυχημένους!

Επιπλέον άτομα που έχουν το θράσος ή την αφέλεια να λένε ότι θα κερδίσουν εκλογές και θα κυβερνήσουν επειδή το θέλουν, επειδή έχουν καλές προθέσεις και αγαθά κίνητρα δεν ξέρουν από πολιτική, όπως ακριβώς και ο “Βας Βας ο Παρασκευάς” πίστευε ότι δικαιούται να βγαίνει στην σκηνή αν και δεν ήξερε την τύφλα του από μουσική ερμηνεία.